Gretel & Hansel (2020)

Vanaf 30 januari 2020 in de bioscoop (Dutch FilmWorks)

Nieuwe Oz Perkins, trailer ziet er prima uit wat mij betreft! We kennen dit verhaaltje natuurlijk wel, maar oogt sfeervol. Fijn geschoten zo te zien.

Sowieso geïnteresseerd in de nieuwe Perkins. Extra leuk moest hij in de bios komen, al ga ik er vanuit dat die ook zo weer uit het rooster kan verdwijnen.

Als het doorgaat, er snel bij zijn. Die zal geen maanden draaien.

toch wel een goeie trailer

Mooie trailer. Benieuwd of het ook echt wat is.

Was deze gaan kijken door de mooie trailer die ik had gezien bij een eerdere film.

De film zelf ontgoochelde echter enorm.

Ben hem bij eerste vertoning gaan zien,

De heks was mooi uitgewerkt, daar blijft het dan ook bij qua positieve punten.

Einde was enorm zwak.

Jammer, zat veel meer in

4/10

De sfeer was echt top notch vond ik, maar inderdaad, afgezien van de heks verder had het veel meer kunnen en moeten zijn. Het mist absoluut iets. Toch ondanks dat heb ik me er wel mee vermaakt. Vanmiddag gezien in Pathé Groningen.

Hans en Grietje films zijn er in overvloed... Maar Grietje en Hans hebben we nog niet gehad.

Hoewel het verhaal wellicht toch een beetje oppervlakkig was, heb ik zeker wel genoten van het duistere sfeertje wat deze film ongetwijfeld met zich brengt! Mooi in beeld gebracht, verwacht geen horror of schrikmomenten, maar gewoon een leuk spooky-achtig verhaaltje in het diepe donkere woud..

De vergelijking met The Witch (2015) is heel snel gemaakt. Dit is een aanrader als je die film ook goed vond. Exact de stijl die je hier ook terug gaat zien.

Ietwat tegenvallende Perkins.

Perkins is toch een regisseur die obv zijn vorige films een vrij stijlvaste indruk maakt. Nu is het niet zo dat deze film daar compleet mee breekt, zijn hand herken je hier en daar zeker nog wel, maar qua stijl oogt deze film als een wat verwaterde variant van zijn eerdere werk. Het is allemaal wat meer on the nose en de mysterieuze, sluimerende ongemakkelijkheid die zijn vorige titels kenmerkte valt hier slechts met mondjesmaat terug te vinden.

Vond de eindscène bovendien zwaar underwhelming. Met Perkins aan het roer hoop je dan op iets duisterders dan zo'n flauw halfslachtig happy end onder begeleiding van wat strijkers en een zoutloos monoloogje. Het lijkt in ieder geval alsof er wel wat concessies gedaan zijn, wellicht is de bredere bioscooprelease dan toch de culprit.

Neemt overigens niet weg dat de film verder wel behoorlijk sfeervol is. Visueel lekker duister en de soundtrack, hoewel niet zo drukkend en sfeerbepalend als gehoopt, kent zijn momenten wel. Grappig genoeg vond ik de scenes vóór de aankomst bij het huis van Holda eigenlijk nog het meest indrukwekkend. Het wereldje dat in het eerste halfuur geschept wordt is lekker dreigend en troosteloos, met de mistige bossen als perfecte setting. En zo'n scene als die met de paddestoelen is wél weer zo'n moment dat duidelijk de stempel van Perkins kent.

Zeker niet slecht, maar ook zeker niet Perkins' beste. Benieuwd welke richting hij hierna uitgaat. 3*.

Het lijkt een dingetje te worden de laatste tijd: horrorfilms met een surrealistisch, sprookjesachtig tintje die wel wat weg hebben van het arthouse genre. Daar waar Midsommar bijvoorbeeld er grandioos in slaagt om je compleet mee te nemen in een helse droomwereld en op een grandioze manier walggevoelens creeert, lukte het bij deze film simpelweg niet om uberhaupt mijn aandacht er bij te houden..

Hoewel het idee leuk is en het gaaf kan werken wanneer zo’n sprookje in een nieuw jasje wordt gegoten was deze Gretel and Hansel gewoonweg saai.. constant heb je het gevoel dat er naar een plot toe wordt gewerkt maar helaas.. op het moment dat er na 60 slome minuten staren, plingelgeluidjes en onbenullige blikken EINDELIJK iets van actie komt is de film alweer afgelopen.
Ook blijft het een raadsel waarom hansel in godsnaam als enige een engels accent heeft?? net als dat het totaal onduidelijk is wie die gestoorde zombie is in het begin van de film of wat het motief is van de heks om zo ontzettend graag te willen dat Gretel haar krachten ontwikkelt?? . In geen opzicht lijkt dit verhaal ook op dat van hans en grietje, het lijkt simpelweg een slimme manier geweest te zijn om meer mensen te trekken.

Hier had veel meer ingezeten.

Dit is veel meer fantasy dan horror.

Misschien komt het door de andere verwachtingen die ik had.

De film wordt gered door de mooie beelden en creepy sfeer, verhaal is verder niet zo indrukwekkend.

Gemiste kans.

Perkins is een beetje een vreemde regisseur. Zijn vorige film met de onmogelijk lange naam kon ik absoluut niet pruimen. Erg stilistisch, maar compleet inhoudsloos en slaapverwekkend saai. Veel valse spannende momenten en extreem lang uitgerekte scènes.

Met Gretel & Hansel heeft hij weer een uiterst vreemde en stilistische film gemaakt, te beginnen met de aspect ratio van 1.55:1. Dit zorgt voor een vreemde gewaarwording op het bioscoopscherm, waar je aan de zijkanten gewoon teveel ruimte overhoudt. Ik vind het ook weinig toevoegen. Ik vraag me af wat de reden hiervoor is geweest.

Qua sfeersetting werkt de film wel heel goed. Perkins weet een naar toontje neer te zetten en dat ongemakkelijke onderhuidse gevoel blijft je de hele film achtervolgen.

In het begin kon ik de mysterie rondom het huis van de heks prima pruimen en werkte de beklemmende sfeer gewoon goed. Al vond ik die Hansel maar een irritant jochie. Echter voelt het hele plotje een beetje stuurloos aan. Waar wil Perkins naartoe werken? Ik mis daarin een echte climax. Die opgebouwde spanning moet tot uiting komen en uiteindelijk slaagt Perkins daar maar deels in.

Met gemak een gigantische verbetering t.o.v. zijn vorige film, maar het moet her en der nog gefinetuned worden. Vooral qua plot enopgebouwde spanning goed uitbouwen valt er nog wat te verbeteren, maar als hij deze opwaartse lijn doortrekt gaat het wel goedkomen met Perkins.

2,5* (maar wel een ruime)

Vanmiddag gaan zien in Antwerpen.

Film bevat veel sfeer en is op sommige momenten prachtig geschoten, maar weet uiteindelijk niet dat te leveren waar je op hoopt: spanning die leidt tot een geweldige climax.

Voor een horrorfilm, want ik ga er voor het gemak toch maar even vanuit dat deze film als horror film is bedoeld, was het allemaal niet spannend, laat staan eng genoeg. Dit geldt ook voor de finale, die uiteindelijk maar heel makkelijk en redelijk simpel eindigt.

Een film, die ook nog is gebaseerd op een eeuwen oud en overbekend sprookje, wat feitelijk vrijwel iedereen kent, moet op zijn minst verrassend uit de hoek komen, om zich te kunnen onderscheiden van de middelmaat, maar dat doet deze film eigenlijk totaal niet, behalve -zoals eerder vermeld- qua sfeer en op het visuele vlak, maar dat was duidelijk niet genoeg om anderhalf uur echt te kunnen boeien.

Verder zit je dan in Metropolis/Kinepolis in een flinke zaal met een gigantisch projectiescherm en krijg je een relatief kleine filmprojectie, waardoor je het gevoel krijgt dat je de film net zo goed over een tijdje gewoon thuis had kunnen bekijken.

Tegenvaller: een vier, ofwel twee sterren!

De film kon ons helaas nergens boeien. We kwamen maar niet in het verhaal. Er liepen zelfs mensen uit de bioscoop. Zo jammer van ons tijd en geld!

Horrorfilms in een middeleeuwse setting zijn een nieuwe hype en ik moet zeggen dat ik dat absoluut niet erg vind, aangezien het zich goed leent voor verscheidene zaken die ik graag zie terugkeren binnen de horror: occultisme, heidendom, worstelen met het geloof, dat soort dingen. Gretel & Hansel is meer een donker sprookje in de trant van The Company of Wolves dat ook enkele van deze zaken al dan niet terloops aanstipt. Het wordt nergens echt eng maar Perkins laat zien een geweldige sfeerschepper te zijn, en dat is ook waar de film het grotendeels van moet hebben. Binnenshuis speelt Perkins met licht en glas-in-lood en van buitenaf wordt de architectuur fantastisch in beeld gebracht met erg sfeervolle, dik aangezette binnenverlichting. Het huis van de heks is een gekke modernistische, houten A-frame in diep donkerbruin dat daardoor doet denken aan het eerste woonhuis dat Frank Lloyd Wright ontwierp in Chicago. Het past in de tijdsgeest van de film, maar het kan ook net zo goed doorgaan voor een soort UFO die opdoemt in het bos. En ook dat bos wordt fraai in beeld gebracht in prachtige herfstkleuren. De snerpende synths conflicteren op het eerste gehoor wat met de setting maar geven het geheel wel een eigen smoelwerk. Doordat de speeltijd nog geen anderhalf uur bedraagt, gaat het nergens wringen en durf ik zelfs wel van een klein meesterwerkje te spreken. Tel daar nog de strakke acteerprestaties bij op en Gretel & Hansel legt de lat voor andere horrorfilms wel erg hoog zo vroeg in 2020.

Was voor mij echt een hele andere film geworden dan ik verwacht had. Maar vond hem zeker niet tegenvallen.

Met de insteek gegaan dat ik naar een fantasy thriller ging kijken en prima filmpje gezien.

Er had alleen zoveel meer ingezeten, denk ik.. Geen hoogstandje, dat zeker niet. Geen must see voor in de bioscoop..

Vraag me af wie z'n idee het was om dit in de bioscoop uit te brengen

Hier in Nederland werden er op de radio ook reclamespotjes uitgezonden. Volgens mij heeft iemand bij DFW de plank wat misgeslagen.

Heel fijn dat zulke films gemaakt worden: i.e. moderne interpretatie van een oud sprookje, met veel aandacht voor sfeer, gaande van decor en kostuums tot cinematografie en soundtrack, maar de scherpte - de spreekwoordelijke stom in de maag, zeg maar - ontbreekt helaas. Had gerust wat "grimmiger" gemogen.

Erg gaaf.

Perkins gaat aan de slag met de sprookjes van Grimm en komt met een adaptatie die enerzijds typisch is voor zijn stijl, maar ook een net eerbetoon is aan het originele werk van de Brothers Grimm. Een sterke mix van stijlvolle horror en een licht gemoderniseerd sprookje dus.

Visueel echt een pareltje. Erg gave shots, mooi gebruik van licht en kleur en hoewel beperkt gebruik van CG, wel steeds indrukwekkend. Maar het meest opvallend zijn nog wel de wat modernere architectuur, die de film toch een eigen smoelwerk weet te geven. De soundtrack sluit daar naadloos bij aan. Geen geweldig originele score misschien, maar elke noot telt gewoon.

Op het acteerwerk valt ook niks aan te merken, het enige probleem is dat deze film misschien wat teveel speelt op sfeer en stijl, waardoor het niet echt geschikt is voor een commerciële bioscoop. Jammer voor de mensen die liever willen uitwuiven bij een doorsnee horrortje, maar dit was echt wel de moeite waard, en weer een stap voorwaarts voor Perkins.

4.0* en een uitgebreide review

Gemiste kans.

Het verhaal lijkt niet volledig uitgewerkt en de finale confrontatie stelt zwaar teleur.

Pluspunten voor sfeer (die zat wél zeer goed bij deze film), settings en acteerprestaties.

Kortom, een oké tussendoortje om thuis eens te bekijken. Maar hier kon helaas veel meer mee gedaan worden.

2,5*

Gretel & Hansel in deze interpretatie kon het mij allemaal weinig boeien. De sfeer en uitstraling waren er wel maar het werd wat zoutloos gebracht. Hierdoor valt het van het een in het anders en denk je van oké. De karakters werden ook niet goed uitgevoerd en dat is nog wel de grootste fout mijns inziens. Niet samenhangend, saai en een duidelijk gemiste kans.

Slaapverwekkend. Eens en nooit meer.

Damn hoe saai was dit. Ik hou van sprookjes en al zeker in een volwassen/horror versie. Maar dit was echt niets, film gaat tergend traag, probeert wat mystery op te wekken, maar heeft gewoon geen slagkracht en wekt juist nougatbollen op. Ook geen fan van die actrice uit de Netflix-serie. Hier had ik toch echt meer v verwacht, maar is een duidelijke non-film, met wat saai gekwetter.

Wat was dit zeg, ik heb de film niet uitgekeken, 40 min was al te lang.

Wat een saaie boel zeg.

Film sleepte me ook al helemaal niet mee.

Een film die nog geen 90 min duurde dan moet dat verhaal u op max 10 min kunnen meeslepen, je moet er zeg maar op z'n minst een goed gevoel bij hebben maar dat had ik al helemaal niet.

Nee, dit is echt een slechte film.

Kijk zo zie ik mijn horrorfilms toch het liefst! Horror-regisseur Osgood Perkins krijgt blijkbaar de vrije hand en experimenteert er lustig in een fijne stijl op los. Niet met een overdaad aan bloedvergieten of 'jumpscares', (al ben ik daar ook niet vies van!) maar juist veel sfeer en (satanische) symboliek. Dit is geen film die je louter vermaakt met goedkope schrikeffecten! Maar voor filmkijkers die meer avontuurlijker zijn aangelegd is dit een verfrissende kijk op het alom bekende sprookje uit 1812 van de gebroeders Grimm. Inspiratie wordt gevonden uit de tijd van de Grote hongersnood van 1315-1317. Die wereld waarin Grietje (wij leven in een moderne tijd dus dames eerst!) en hans leven blijkt een onbarmhartige plek. Armoede en ziekte teisteren het land, nergens zijn ze veilig. Uiteraard komen ze na hongerige omzwervingen en een paddotrip bij het welbekende heksenhuisje. En terwijl haar broertje zich tegoed doet aan lekkernijen leert Grietje van de bijna demonische heks Holda alles over kruiden, toverdrankjes en een feministische kijk op de boze buitenwereld. De spanning in de film stijgt op een heerlijke subtiele manier, wanneer Grietje en Holda elkaars ware bedoelingen proberen af te tasten. Het helpt enorm dat Sophia Lillis (bekend uit de twee recente It-films) en Alice Krige (genre-veterane en Borg Queen in Star Trek: First Contact ) zo goed op dreef zijn. De duistere middeleeuwse sfeer, voortreffelijke sound, en vreemde geluidseffecten (componist met de simpele naam Rob (Maniac remake) creëren een film die niets minder is dan een bizar rauw juweeltje!