A Score to Settle (2019)

Redelijk.

Au, deze film zet vol in op clichés! Het wraak -element blijkt niets meer dan een achtergrondverhaaltje om de titel te rechtvaardigen. Frank draait op voor de misdaad van een andere man. Eenmaal vrij werd de film opeens een vader-en-zoon-drama. Niet dat de film daar beter van werd want bij zowel de actie als de drama zet de regisseur vol in op clichés. Vaak zijn er zinloze intermezzo's die niets toevoegen aan de film, behalve dat ze film rekken en nog meer drama veroorzaken. Zo kabbelt de film vooral voort en tja met die rekening die vereffent moet worden, blijkt het ook maar tegen te vallen. Niks harde wraak maar ronduit knullige actiescènes. Dankzij het smeuïge acteren van Cage valt er nog wat te genieten, maar het tegenspel van Noah Le Gros was ronduit slecht. Enige opvallende aan deze film was dat je in de openingsscène van negentien jaar eerder, de jonge Frank werd gespeeld door Bailey Coppola, een zeer goedgelijkende neef van Nicolas Cage.

Stom van me dat ik voorgaande adviezen heb genegeerd. Wat was dit een lange zit zeg. Saaaaaiii

Frank Carver [Nicolas Cage] heeft 19 jaar gezeten door een misdaad op te biechten die in feite door zijn toenmalige baas [Dave MacKinnon] is gepleegd. Wanneer blijkt dat hij lijdt aan een dodelijke slaapziekte komt hij vervroegd vrij en heeft hij twee doelen: een deel van het geld dat hij voor zijn biecht heeft gekregen gebruiken om de banden aan te halen met zijn zoon Joey [Noah Le Gros] en zijn gram halen bij zijn voormalige criminele “makkers” die nooit meer iets van zich hebben laten horen. Deze mix van melodrama en misdaad hinkt teveel op twee gedachten is op geen van beide fronten geslaagd waardoor het bedenkelijke niveau van de meeste film die Cage dit decennium heeft gemaakt op geen enkele manier weet te overstijgen.

Nicolas Cage heeft heel behoorlijke films op zijn naam staan, maar dit is er 1 om heel snel te vergeten.

Het verhaal is bijzonder matig en de film sleept zich maar voort. Die black-outs komen ook uit de lucht vallen en worden nogal amateuristisch in beeld gebracht op een manier die een home video nauwelijks ontstijgt. Bij Cage staat om de bekende reden (geld) kwantiteit boven kwaliteit helaas de laatste jaren.

Een matige film met Nicolas Cage in de hoofdrol. De acteur kruipt in de rol van Frank Carver, en kreeg zelfs pianolessen. Een opvallend detail, is dat Bailey Coppola de jongere variant van Frank Carver vertolkt. Bailey Coppola is in het echte leven de neef van Nicolas Cage. Dit verklaart de opvallende gelijkenis in de film. De film zou aanvankelijk in februari 2018 in Vancouver worden opgenomen. In eerste instantie werd er gekozen voor de opnamelocaties in Cincinnati, Ohio, maar uiteindelijk werd dit verplaatst naar Kelowna, British Columbia. Het scenario werd geschreven onder de titel "Old Man."

Het grootste probleem is dat Nicolas Cage geregeld in de verkeerde films wordt gecast. Een duidelijk voorbeeld is de matige remake van The Wicker Man. Dit terwijl hij in de juiste films een sterk staaltje acteerwerk levert. Dit hebben we kunnen zien in Face/Off. Deze film had hij beter aan zich voorbij kunnen laten gaan.

2,0 *

A Score to Settle is een film waar je niet te veel woorden aan vuil moet maken. Slappe hap die ergens best weet te vermaken.

Frank Carver [Nicolas Cage] heeft net 19 jaar gezeten voor een misdaadsyndicaat en is nu uit op vergelding en hereniging met zijn zoon [Noah Le Gros]. Scenaristen Shawn Ku en John Newman doen veel te hard hun best om duidelijk te maken van de hoofdpersoon vooral een slachtoffer is en de identiteit van de verrader is niet al te moeilijk te raden. Routinematige wraakthriller met een paar onnodige plotwendingen tijdens de ontknoping.

Nicolas Cage speelt een ongemotiveerde hoofdrol in dit weinig imponerende actievehikel van regisseur Shawn Ku, waarschijnlijk omdat hij zelf ook wel inzag wat voor een sentimenteel onding dit is. Vrijwel het volledige eerste uur wordt gespendeerd aan de zoetsappige karakterontwikkeling tussen Cage en een evenzeer weinig overtuigende Noah Le Gros, op zo'n manier vormgegeven dat het eerder leek alsof de heren een gepassioneerde knipperlichtrelatie gingen beginnen. Het is echt absurd hoe serieus Ku het bronmateriaal neemt en dat levert vooral een vertraagd verhaal op waarin iedereen constant domme en onbegrijpelijke keuzes maakt. De slapeloosheid van Cage komt visueel absoluut niet over, de wraakscenes zijn tamme kost en een speelduur van 103 minuten is veel te lang voor zo'n uitgekauwde inhoud. Het einde maakt een onderscheidende indruk en wat scenes tussendoor werken dankzij de overacting van Cage, verder is dit een ondermaatse dramafilm op vrijwel alle fronten.