Knives Out (2019)

Heerlijke thriller/whodunnit. Het verhaal zit erg goed in elkaar met leuke wendingen. De uitwerking is prima. Johnson houdt je als kijker een goeie 2 uur aan de buis/het doek gekluisterd. Hij maakt daarbij gebruik van flashbacks. Voor de whodunnit werkt dat uitstekend. Ook de acteurs werken prima samen en vullen elkaar goed aan. Craig zit fantastisch in zijn rol. Visueel ziet de film er ook goed uit. Topper. 4.0

Een klassiek moordmysterie, waarvan er in de loop der jaren talloze varianten verschenen zijn. Ondanks de vele wendingen is er goed beschouwd weinig nieuws onder de zon. Niettemin best vermakelijk.

Het is wel duidelijk dat de sterrenbezetting het goed naar z’n zin had en met het nodige plezier aan deze gelikte productie meegewerkt heeft. Mooie rollen van Daniel Craig en Ana de Armas, die binnenkort weer samen te zien zijn in de nieuwste James Bond-film. Fijne cameo van M. Emmet Walsh.

Knives Out was wel een film waarnaar ik uitkeek. Toch was ik niet helemaal overtuigd om er voor naar de bioscoop te gaan. Het begint nogal zwak met lang uitgesponnen ondervragingen waar je gewoon wordt ingegooid. Stukje bij beetje ontrafelt het echte belang van het verhaal wel maar dat duurde me net iets te lang. Ook het belachelijke accent van Daniel Craig was bijna een reden om de film vroegtijdig te beëindigen. Verder vond ik Jamie Lee Curtis niet echt goed acteren. En wat is zij snel oud geworden.

Gelukkig is de bevallige Ana de Armas een pluspunt in de film. Haar onschuldige gezicht past perfect voor haar personage. De interessantste rol van allemaal is misschien nog wel die van Chris Evans, die pas laat echt in de film voorkomt. Wat mij vreemd lijkt is hoe dat er bij Ana de Armas al iets afbreekt van dat houtwerk om naar boven te klimmen en dat het dan niet eens zou afbreken bij Chris Evans. Het verschil in gewicht is zeker 30 kilogram.

Wanneer de plot zich helemaal ontrafelt, zat ik erg geboeid te kijken naar de afloop. Daarom toch 4*.

Vermakelijke, beetje Cluedo-achtige whodunnit, vol dwaalsporen en intriges. De indrukwekkende cast heeft er duidelijk zin in, al zijn niet alle personages even relevant voor de plot. En Daniel Craig als detective Benoit Blanc is uiteindelijk een nogal vaag figuur. Het geheel is iets te lang en echte verrassingen blijven uit, maar de plot zit net kunstig genoeg in elkaar om te blijven boeien tot het einde. En de mooie Ana de Armas in de hoofdrol is natuurlijk ook niet verkeerd.

Nogal flauwe bedoening.

Zoals steeds een simpel plotje dat moeilijker gemaakt wordt door het achteruit te schrijven. Maar vanaf het begin weet je dat je als kijker niet al te veel moeite moet doen, het wordt toch allemaal wel netjes uitgelegd op het einde. En zo gebeurt het ook, al moet ik zeggen dat die uitleg toch wel net wat korter had gemogen. Het bleef maar duren, en zoveel viel er nu ook weer niet te vertellen.

Wat deze films vaak nog leuk maakt zijn de personages, maar ook daar schiet deze film aardig tekort. Geen idee wat Craig hier aan het doen was of welk accent hij poogde te imiteren, maar dit was pijnlijk. Verder een aantal acteurs die al beter gespeeld hebben (Shannon) en een aantal acteurs die ik liever niet meer zie (Collette). Maar niemand die een echt leuk personage wist neer te zetten.

Film duur ook veel te lang, de regie van Johnson is echt ondermaats (en die durft dan zo'n grote bek op te zetten over Star Wars, als dit z'n revanche is moet hij misschien eerst naar zichzelf kijken) en ondanks dat er een aantal vlotte scenes inzitten voelt het toch gewoon erg flauw en stoffig aan.

Mnee, had er sowieso al niet erg veel van verwacht, maar dit was toch nog een trapje lager.

2.0*

Dat de Agatha Christie-formule nog niet compleet is uitgemolken, dat bewijst regisseur Rian Johnson met dit vernuftige moordmysterie dat de regels van het genre tegelijkertijd eert, bespot en binnenstebuiten keert.

In dit verhaal is Harlan Thrombey (Christopher Plummer) een succesvolle thrillerschrijver die zijn 85ste verjaardag viert in zijn landhuis, omringd door familie, en de daaropvolgende nacht niet overleeft. Aan excentrieke speurneus Benoit Blanc (Daniel Craig) de taak om uit te zoeken "whodunnit".

De echte ster van "Knives Out" is het scherpe script. Deze speelt met de verwachtingen van de kijker, weet de gebruikelijke clichés zowel te omarmen als te vermijden en laat je tot het eind gissen naar de waarheid achter het merkwaardige verhaal. Tel daarbij de cast (die duidelijk met veel plezier hebben gewerkt) met grote namen als Daniel Craig, Ana de Armas, Chris Evans, Jamie Lee Curtis, Michael Shannon, Don Johnson, Toni Collette en Christopher Plummer en je hebt gewoon een zeer vermakelijke Misdaad / Mystery film welke zich van de eerste tot de laatste minuut lekker wegkijkt.

Daniel Craig geniet zichtbaar van zijn florissante rol en hij is niet eens het hoofdpersonage in dit verhaal, want die eer is toebedeeld aan één van de verdachten. Het leuke aan de cast is dat ze ook allemaal wat echter de hand houden en daardoor behoudt de film zijn spanning tot het einde, blijft de geheimzinnige sfeer hangen en weet het slot ook te verrassen.

Al met al is "Knives Out" een vermakelijk spelletje "Cluedo" geworden met een aangename infusie aan originaliteit.

Precies dat. Deze leuke film is in veel aspecten een klassieke whodunnit. Inclusief de setting, de sfeervolle soundtrack en de flashbacks. Maar de vrij subtiele en lichtelijk absurdistische humor maken het geheel fris en zelfs enigszins vernieuwend.

Er wordt de tijd genomen het verhaal te vertellen, zonder dat het ergens wegzakt. Beetje bij beetje sijpelen er details door en krijg je stukjes van de puzzel voorgeschoteld. Hoewel voor de oplettende kijker niet alles als een verassing zal komen, steekt het toch geraffineerd in elkaar.

Wat ook helpt is dat de meeste acteurs plezier lijken te hebben beleefd aan het schieten van dit misdaad-mysterie. En de namen waaruit de cast bestaat zijn natuurlijk sowieso niet de minste. Craig gaat wel erg over de top met zijn performance, maar door zijn luchtige karakter kan Knives Out dat best hebben.

Veelbelovende cast, maar het mocht niet baten. Had vanwege de hoge waardering bij IMDb hoge

verwachtingen maar de film was eentonig en saai, en geen enkele acteur die er positief bovenuit

steekt terwijl vooral Daniel Craig tegenvalt. Op de een of andere manier wist de film bij mij totaal

niet de interesse te wekken bij het oplossen van een mysterieus sterfgeval. Tamelijk sfeerloos ook,

en met nergens een opwindend of speciaal moment die eventueel de aandacht doet opleven.

Daar hoop je dan op, en blijkt het helaas een matige film met ook een te lange speelduur.

“It's a weird case from the start. A case with a hole in the center. A donut.”

Een erg vermakelijke mysterie film al zeg ik het zelf. Ik was zelf in het begin (vooral bij de trailers en de aankondigingen) nogal achterdochtig over de film. Het leek me vooral niet heel bijzonder en vermakelijk maar de kijk beurt heeft veel los gemaakt. Ik ben zelf best een fan van dit soort films alleen kijk ik ze helemaal niet vaak, soms vind ik het wel jammer maar het is natuurlijk altijd een eigen keuze wat je kijkt . Maar toch wel leuk tussen de horror films door om even heerlijk een mysterie te volgen.

De mysterie volgt het verhaal van de ‘Thrombey’ familie en de daarbij werkers voor de familie. ‘Harlan Thrombey’ wordt 85 jaar en dat viert hij in zijn grote landhuis, de succesvolle boekenschrijver word echter na dit feestje dood aangetroffen en de familie is tegelijkertijd met rouw verwikkeld in een absurd mysterie die overigens erg leuk te volgen was. En zoals ‘Theunissen’ ook al verklaarde: de film volgt de regels zoals het boekje voorschrijven maar tegelijkertijd treed de film ook buiten de boekje en voelt er een frisse sfeer in de film. Dit komt o.a. door de leuke komedie die er in is verwerkt.

‘Daniel Craig’ vertolkt de personage van de privé detective ‘Benoit Blanc’. Ik ben altijd al wel een kleine fan geweest van ‘Craig’ en zijn acteerkunsten en ook hier in deze film laat hij maar weer eens zien waar hij toe in staat is. Hoewel zijn accent misschien geforceerd is vond ik deze zeker erg leuk, viel ook heerlijk weg tussen al die Amerikanen, leuk hoor. En ook de knappe ‘Ana de Armas’ mag er zeker wezen die een leuke rol verantwoordde. En uiteraard onze ‘Captain America’, de enige echte ‘Chris Evans’ deed het wel leuk.

Ik heb zelf niet zo’n hele hoge pet op van ‘Rian Johnson’. En misschien is dat ook een reden waarom ik wat negatiever tegen deze film aan keeke omdat hij voor mij de film ‘Star Wars: Episode VIII - The Last Jedi’ compleet verneukt heeft. Toch weet hij met deze film wel erg te overtuigen dus ik geef hem een geval van de twijfel.

Voor de rest valt er niet heel veel te vertellen over de film en moet je hem zelf maar gaan kijken. Het speurwerk is een enorm iets om bloot te leggen hier en door te nemen, het einde vond ik echter nog wel geinig en de film valt in verschillende plottwist waardoor ik als kijker soms zelf met de handen in het haar zat. Toch een erg leuke en verfrissende mysterie film.

4.0*

Het was een mooie film met heerlijke humor: "Hoe had ik haar moeten stoppen, had ik soms mijn tanden in de bumper moeten zetten?", reactie op een wegrijdende persoon met wie men nog graag even in discussie wenste te gaan.

Het ene familielid gunt de ander het licht niet in de ogen en om geld wil men best een 'robbertje vechten', via de advocaten natuurlijk, ook in dit verhaal zie je weer hoe vals sommigen onder ons kunnen zijn als het om geld gaat.

Daniel Craig als de koelbloedige speurneus vond ik hier een rol van zijn leven spelen met een stem zoals Kevin Spacey, de president in "House of cards" en helaas voor sommigen, die vond en vind ik nog steeds een vakman als acteur.

En ja, een typische detective- of puzzelfilm, zoals er al velen zijn gemaakt maar hoe goed zit het in elkaar is dan de vraag en bij "Knives out" was het okidoki. Een pracht van een film met een tempo wat prima liep!

Waardering een 8+.

Erg leuk in elkaar gezet! Niet al te complex, waardoor je soms al een idee krijgt wie achter de moord(en) zit... verder een fijne cast, leuke humor en een goed uitgewerkt plot, vooral het einde LMAO.

Kan niet wachten op het tweede deel

Ik vond het begin en het midden erg leuk en veelbelovend.

Het einde stelde mij teleur.

Ben ik de enige die cluedoachtige detectives enkel leuk kan vinden als de makers laten uitschijnen dat de toeschouwer door goed op te letten de dader misschien eventueel potentieel zou kunnen aanwijzen?

Uiteraard wordt het publiek systematisch op het verkeerde been gezet, maar dat is deel van het spel – de ontmaskering proberen doorzien is en blijft niettemin een noodzakelijke vorm van betrokkenheid, een engagement dat met de appreciatie samen hangt. De constructie achter ‘Knives Out’ is echter zodanig geconstrueerd, dat je je onderweg weliswaar blijft afvragen wie, hoe of waarom, maar de persoonlijke betrokkenheid ebt weg. Ja, daar wringt dus het befaamde schoentje.

En, verder? Wel, de cast bestaat uit sympathieke karikaturen, prettig bordkarton waarvoor je je evenwel nooit echt gewonnen voelt. Vooral de soundtrack viel me in positieve zin op, van het kubistische strijkkwartet aan het begin tot de prettig-gestoorde intermezzi die de film de nodige kleur geven. En voor het overige? Er is voor de hand liggende maatschappijkritiek, met name dat verdraagzaamheid jegens immigranten uiteindelijk slechts een laagje vernis is, een smeersel beschaving dat gelijk wie onmiddellijk opoffert van zodra de eigen privileges in het gedrang komen. Treurig, maar spijtig genoeg ook herkenbaar.

Dit gezegd zijnde: niet onaardig, maar ook niet veel meer dan dat.

2,75*

De film begeeft zich op paden die doen denken aan verfilmingen van boeken van Agatha Christie. De plotlijn waarin het familiehoofd wordt vermoord in een huis vol verdachte arrogante familieleden waarna een ingebrachte stoïcijnse speurder de boel eens goed onder de loep neemt, zou heel goed de aanzet voor een roman van Christie kunnen zijn. Hercule Poirot heet de speurder bij Christie. In deze film heet hij Benoit Blanc. What’s in a Name.

Een klassiek detectiveverhaal, maar met een humoristische inslag. Een verhaal vol grappig gekonkel, geestige twijfelzaaierij en aangename wendingen. De setting leent zich er perfect voor. Een familie komt tezamen om de verjaardag van de patriarch te vieren. Ieder familielid heeft zo z’n eigen agenda. Aan het eind van de dag is er een moord. Of was het misschien geen moord? Waar komt die zelfbewuste Benoit Blanc opeens vandaan? Wat is de persoonlijke agenda van de familieleden en wat houden ze verborgen? De ene vraag na de andere rijst op tijdens het kijken.

In zijn zelfgeschreven film beantwoordt regisseur Rian Johnson de ene vraag en stelt er met zichtbaar genoegen meteen een andere tegenover. Met veel plezierig mysterie en een fijnzinnig gevoel voor humor omkleedt hij het raadsel van de moord en laat de kijker die op enig moment misschien enige hoop had op licht in het duister een mogelijke oplossing voor de moord weer ontglippen. Johnson speelt een leuk en geraffineerd spel.

Het tempo doet niet denken aan Christie. De Christie verfilmingen zijn hartstikke leuk, maar sjokken in een traag tempo voort en kenmerken zich niet door veel actie en abrupte scènewisselingen. Hier gebeurt dat allemaal wel.

De kleurstellingen zijn opvallend. Krachtige kleuren maar wel steeds aan de donkere kant. Dat laatste waarschijnlijk om de sfeer van mysterie te benadrukken en de spanning te verhogen. Geen idee of het in die zin ook werkt. Het viel me gewoon op,

Prettig acteerwerk ook. Behalve Benoit Blanc (fijn onderkoeld gespeeld door Daniel Craig) is er geen personage dat zich expliciet op de voorgrond bevindt. Ieder heeft zo zijn momentje of momentjes. Ieder heeft zijn motieven. Een goede insteek. Zo kleeft aan geen personage extra verdachtmaking en blijft het voor de kijker boeiend om aanwijzingen te filteren, mee te denken en mee te speuren.

De film amuseert, maar blinkt niet uit in expliciete komische momenten. De toon is luchtig en humoristisch, maar dan op een fijnzinnige manier. Af en toe gortdroog. De humor zit in een gelaatsuitdrukking, een gebaartje, een uitgesproken reactie en in de teksten. Ik hou daar erg van. Toch miste ik de momenten waarop je als kijker even lekker kan uithalen. Van die over-the-top momenten die je even stevig doen lachen. Deze film met een lekker tempo, absurditeiten en veel actie leent zich er gewoon goed voor. De mogelijkheden om situationeel uit te halen, blijven onbenut. Gezien de lengte van de film toch een gemisje.

Het is klein leed in een verder erg amusante film met eigenzinnige personages, grappige intriges en een geraffineerde verweving van vragen en nog meer vragen.

Best leuk dus.

Leuk misdaadverhaaltje waarbij het mysterie met mondjes maat wordt prijs gegeven a.d.h.v. het onderzoek en de bevindingen door de ingehuurde detective Benoit Blanc waarbij de regisseur de kijker toch weet te verrassen met een leuke twist. Misschien dat de twist niet voor de nodige verrassing zorgt, maar wel voor de nodige spanningskracht. Het verhaal zit goed in elkaar en heeft ook de nodige luchtige momenten. Het idee van telkens braken wanneer het hoofdpersonage de waarheid niet spreekt, werkt komisch maar is tegelijkertijd ook een fantastische zet bij de opzet van heel het mysterie. 7/10

Nog eens zo'n lekkere "wie zou het nu toch eindelijk gedaan hebben?" met twee heel belangrijke personages in het ontrafelen van het mysterie.

De ene is een privédetective (vele soortgenoten zijn hem in film voorgegaan) die op zijn eigen, lepe manier de stukjes van de puzzel in elkaar doet passen, zorgt voor een spetterend slot en terzelfdertijd de politie-officier en zijn brave "wacht" van de kaart veegt.

De andere is de jonge vertrouwelinge van de vermoorde (?) die in het verhaal heen en weer wordt geslingerd en er een rare psycho-fysische trek op nahoudt die aanvankelijk absurd tot potsierlijk leek, maar achteraf vergroeit met de komisch en luchtige toon van de film en naar het slot toe nog zijn nut heeft.

De rest van de cast spelelt een pak familiale aasgieren waarbij de cineast rustig de tijd neemt om ze elk in hun huichelachtig en leugenachtig gedoe aan bod te doen komen.

Wie van het genre houdt kan zich verkneukelen van A tot Z.

Agatha had het zelf niet beter gekund.

Tenslotte van de acteurs geen kwaad woord. Alleen ziet Craig er in close-up niet bepaald symparhiek uit, maar dat stoort niet.

Mijn eerste kennismaking met Rian Johnson, zijn Star Wars film moet ik nog zien en de film 'Looper' staat nog altijd op mijn verlanglijstje.

De reden dat ik deze film graag wilde zien is dat ik dol ben op klassieke 'whodunnit' films. Het tegenvallende 'Murder on the Orient Express' uit 2017 staat nog wel op m'n netvlies, ik had de hoop dat deze film een stuk beter zou zijn. Gelukkig is die hoop niet beschaamd, dit is een uitstekende klassieke moordmysteriefilm geworden met een fenomenale Daniel Craig.

De locatie waar deze film zich afspeelt is exemplarisch voor de stijl van de film. Het is een afgelegen villa met allemaal rare snufjes en rekwisieten met als uitschieter een grote cirkel met allerlei soorten messen. De personages in deze film zijn ook allemaal niet helemaal goed snik, daar kom je al heel snel achter. Het leuke tijdens het kijken van een film als deze is het bedenken wie het toch gedaan zou kunnen hebben. Wat deze film nog leuker maakt, is dat het meedenken best te doen is. Het plot is niet zo ingewikkeld dat het je duizelt, hier valt echt wel chocola van de maken.

Zoals gezegd is Daniel Craig echt de ster van de film. Hij is niet alleen een superslimme detective, de humor die hij met zich meebrengt is onbetaalbaar. Wat dat betreft is deze film een prima mix tussen mysterie en komedie. Visueel is het erg mooi gemaakt, een aantal geweldige shots komen voorbij. Je kunt merken dat hier met plezier aan gewerkt is.

4*

Uitstekende film waarin een prive-detective de waarschijnlijke zelfmoord van een beroemde schrijver onderzoekt. Een goed opgebouwde whodunit met prima ontwikkelingen die vooral constant spannend is. Kleurrijke personages (maar zeker niet te ver over de top), ingevuld door een cast met louter bekende namen waarbij Daniel Craig er positief uitspringt.

Ha, een klassieke whodunnit. Iets dat je associeert met Poirot en andere stoffige boekjes uit lang vervlogen tijden. Hoe ga je dat aan de mensen verkopen in 2020? Bij Knives Out doen ze dat tweeledig: enerzijds met de herkenbare elementen. Een moord in een landhuis, rijke egocentrische mensen, excentrieke detective. Allemaal vakjes die je kunt aankruisen.

Anderzijds zit er - natuurlijk - een modern sausje over de film, zijnde het verhaal, dat de kijker een doorgewinterde detective-kijker veronderstelt te zijn en daarom wat ingewikkelder uit te hoek komt dan de gemiddelde Sherlock Holmes incarnatie.

Maar terwijl het plot zich langzaam ontvouwt, realiseer je je dat er eigenlijk veel te weinig van dit soort films gemaakt worden. Het is zeer onderhoudend en natuurlijk ben je als kijker voortdurend bedacht op aanwijzigen en andere clues die de dader zouden kunnen ontmaskeren.

Dat je gaandeweg zo'n leuke kijkervaring krijgt, zou je na enkele minuten niet verwachten. Namelijk wanneer Daniel Craig, geboren Engelsman, begint te praten met een vreemd zuidelijk accent. Het knauwt niet zo als in Texas, maar doet vooral denken aan Kevin Spacey als Frank Underwood in House of Cards. Om precies te zijn: een accent uit South Carolina, dus. En dan die naam: Benoit Blanc. Waarom die gekke Franse naam? Uitleg krijgen we niet .

Het is heel raar om 007 zo raar te horen praten, maar na een tijdje - en dat is een verdienste van Craig - merk je het niet meer.

Ik zou wel een vervolg willen zien.

3,5 sterren

Zeer lange vervelende zit, oersaai en gedateerde onzin.

Van mij mochten alle personages een pijnlijk gruwelijke dood sterven.

Overgehypte boel met overbetaalde acteurs in de hoofd(d)rol.

Ha, de ouderwetse Agatha Christie, Nero Wolfe etc. je weet wel aan het eind zitten alle verdachten bij elkaar en volgt de ontknoping van het mysterie. Blijft toch wel de klassieker!! Ja inmiddels zwaar verouderd en toch heerlijk dat het genre hier weer eens fris opgerakeld wordt. En met een cast om van te watertanden: Jamie Lee Curtis, Don Johnson ..... M. Emmet Walsh!!! Volle mep en iemand nog zin in een potje Cluedo zo?

Geinige whodunnit in een cluedo omgeving, iets wat ook door een van de personages wordt opgemerkt. Aankleding, cast en verhaal zijn ruim voldoende.

Het accent van Blanc vond ik er wel wat over maar het personage Marta Cabrera maakt een hoop goed. Ana de Armas was me al eens eerder opgevallen en maar hier steelt ze toch wel de show.

Heerlijke sfeervolle, luchtige karikatuur. Gosford Park en Agatha Christie in Massachusetts. Neemt zichzelf niet te serieus. Lees hier wat kritiek op hoe de clue uit de hemel lijkt te komen vallen op het eind, maar in tegenstelling tot menig Hercule Poirot verhaal strooit Knives Out met voldoende aanwijzingen om de uiteindelijke conclusie ook zelf te kunnen trekken. Zeer vermakelijk. Good stuff. 4*

Dit was nog een leuke film. Cluedo maar met een hele hoop bekend volk. De cast deed het dan ook prima, maar het verhaal was even straf.

De moeite om gezien te hebben!

1000ste vote!

Heel erg leuk! Leuke verhaallijn, leuke cast en acteurs, en interessante personages. Ondanks de 130 minuten speelduur, prima vermaakt. En wat is Ana de Armas toch een prachtige vrouw.

Extended!! Wat een heerlijke film is dit zeg. Heb genoten van A tot Z. De hele clue zit perfect in elkaar en wat is het toch lekker als de erfenis ineens aan je huishoudster wordt gegeven, met de familie verbaast boos achterblijvend. De vele typetjes doen het goed. Muziek is uitmuntend uitgekozen en passend voor dit genre. Als je snel alles doorhebt heb je de dader vast ook snel ontdekt, maar ik heb 'm toch nog gemist al had ik het wel kunnen weten. De hele vormgeving van deze film vond ik uitermate geslaagd. Zo zie je ze zelden. Jammer alleen dat de Ned. uitgave geen 4K heeft, want dat is echt een beauty om te zien. Acteurs spelen goed en we zien zowaar mr. Miami Vice Don Johnson weer eens in beeld. Ook Daniel Craig speelt een puike rol wat ook geldt voor Christopher Plummer die ondanks zijn vroege dood nog aardig wat in beeld komt met zijn flashbacks. Op het eind nog een leuke spraakverwarring die alleen opvalt als je Engels redelijk is, maar dat lijkt me toch niet zo moeilijk. Ze verstaat aanvankelijk YOU maar ze zegt Hugh en dat klinkt bijna hetzelfde. Meesterlijk gevonden. Natuurlijk zit er ook wat humor in. Vond deze Cluedo zeer geslaagd!

Film 4.0
Beeld 4.0 BD/ 5,0 4K
Geluid Dolby Atmos 5.0
Extra's 4.5

Een klassieke whodunit a la Christie in een fris jasje. Ik vroeg me af of ik de aandacht bij de film kon houden, toen bleek dat het een vrij standaard verhaal leek te gaan worden met iets te overdreven karakters. Dat bleek prima te lukken, grappig genoeg onder andere júist door de 'typetjes' van karakters. De film neemt zichzelf niet al te serieus en dat is een grote pre. Grote namen zijn niet altijd een garantie voor succes, maar in deze werkt het prima. Cinematografisch dik in orde en de vertelling is leuk om naar te kijken. Gaandeweg wordt het verhaal nog wat gelaagder dan verwacht, al is de uitlegclimax door Craig misschien iets te grootesk. Vermakelijke film. (7,5)

Lang geleden dat ik me van a tot z zo vermaakt heb bij een film. Leuk plot, prachtige vormgeving en geweldig spel van de hele cast (waarbij Craig, De Armas en Evans niet alleen de meeste gelegenheid krijgen om te schitteren, maar die kansen ook met beide handen aangrijpen). Geweldig grappig en tegelijk ook zeer aandoenlijk bij de vroege scène tussen Plummer en De Armas.

Een mysteriefilm die super voorspelbaar is, daar slaat de plank mis.

De film is opzich leuk om te kijken, als je niet al te diepgaande resultaten verwacht. Ik vind vooral de personages goed uitgewerkt, het acteerwerk is goed en de setting/sfeer is goed vormgegeven. Toen de uitkomst echter precies bleek te zijn zoals je aan voelt komen valt het geheel in duigen en werkt zeer onbevredigend.

Zo een paar voorbeelden:
Het verhoren van de familieleden aan het begin van de film zou voor verwarring moeten scheppen. Maar de overdreven slechte relaties en voor allen een motief geeft juist de indruk dat een dader zoeken tussen deze individuen veel te voordehand liggend is. Uiteindelijk blijkt ook precies het (volwassen) familielid waarmee geen interview is afgelegd de dader te zijn.

Tijdens de scene waarin Marta denkt dat zij het verkeerde medicijn heeft gegeven laten ze eigenlijk al doorschemeren dat dit wel eens niet het geval zou kunnen zijn. Het kwam tijdens die scene al in mij op; iemand zal de flesjes wel gewisseld hebben o.i.d. Zeer teleurstellend dat dit dan ook 'de grote clue' blijkt te zijn van de film....

Ik voelde dus al aankomen: het zijn niet de geïnterviewde familieleden, waarschijnlijk ook niet Marta door de indruk dat de flesjes gewisseld zijn. Daarmee hield ik Ransom over als suspect. Ik was door blijven kijken omdat ik een ander resultaat dan dit verwachtte. Een mysteriefilm zal toch niet zo voordehand liggend zijn? Maar tada... Ransom is inderdaad de dader.

Dan zijn er nog andere kleine voorspelbare dingen. Zoals de scene waarin Meg Marta belt. Overdreven zoomen op Megs gezicht, waardoor je eigenlijk al weet dat de familie achter haar staat. Suprise suprise, dit is het geval. En het lege briefje waarop Harlan zou hebben geschreven dat de man van zijn dochter vreemd gaat. Eerder is al gezegd dat zij een 'speciale' manier van communiceren hebben. Het zal dus wel onzichtbare inkt zijn. En jep.. onzichtbare inkt.

Kortom, misschien ben ik een zeur en is het toeval dat ik het als zodanig aan voelde komen. Maar een mysterie dat eigenlijk geen mysterie is? Erg jammer.

Rian Johnsons bijdrage aan het Star Wars universum in de vorm van The Last Jedi kon ik destijds niet 100% waarderen (nog steeds niet, overigens), vooral op inhoudelijk vlak dan. Knives Out is een leukere film over het algemeen, maar ook hier is het inhoudelijke aspect veruit het zwakste punt. Die hele uitleggerige eindmonoloog van Benoit Blanc is bijvoorbeeld flauw en gemakzuchtig schrijfwerk, maar ook de centrale whodunnit vraag wordt amper spannend of interessant uitgewerkt. Gelukkig stoorde ik me niet al te erg aan deze elementen, en is het bovenal een héle vermakelijke film. Johnson kan duidelijk veel beter omgaan met zijn eigen originele creaties en figuren dan met reeds bestaande filmpersonages. Hij weet in ieder geval een resem aan leuke, grappige en charismatische personages voor te schotelen, allemaal tof neergezet door bekende acteurs. Er zijn er zelfs zoveel aanwezig, dat niet iedereen evenveel ruimte krijgt om zijn of haar stempel te drukken, dat heb je dan wel weer. Ana de Armas vond ik overduidelijk de ster van de film (met ook de grootste rol), en van de bijfiguren zijn de personages van Jamie Lee Curtis en vooral Toni Collette de meest in het oog springende. Craig met zijn abominabel slechte accent is met momenten hilarisch. Elk personage had nog wel wat beter kunnen uitgewerkt worden, maar het zijn en blijven uiteindelijk slechts karikaturen die enkel een rol hebben in hoeverre ze het Cluedo-achtige mysterie vooruit helpen. Op visueel vlak is het een mooie film, maar iets al te bijzonders tovert Johnson zeker niet uit zijn hoed.

Zo is Knives Out een leuk, vermakelijk filmpje met vooral een heel sterke cast, maar bovengemiddeld is dit wat mij betreft niet. 3.5*.