Doctor Sleep (2019)

Ik vond 'The Shining' destijds erg goed. Ondanks dat het bij vervolgfilms vaak mis gaat, evenaarde 'Doctor Sleep' zeker voor mij de film waarvan ik in 1980 de première heb gezien. Erg goed in deze vervolgfilm waren de zeer bekende elementen uit de film van 'meester' Kubrick. Wat minder vond ik de titel van de film en de scene aan de bar op het einde van de film, wat al door meerdere forumleden is aangegeven. Daar hadden ze met de huidige technieken meer van kunnen maken. Al met al geen minuut verveeld met de director's cut. Die 3 uur zijn omgevlogen.

Geweldig, dit hadden wij niet verwacht!

Mike Flanagan maakt zijn naam als regisseur hiermee waar!

De films die vaak worden gemaakt naar aanleiding van de boeken van de schrijver Stephen King, maken van de boeken helaas vaak een slap aftreksel. Soms heb je het idee dat de regisseur heeft gedacht dat hij mee kon liften op het succes van het boek en zelf niet veel meer hoeft te doen. Resultaat: "rommelige en slordige" films!

Gelukkig niet allemaal, er zijn echte griezelige pareltjes bij zoals "Carrie", "The Shawshank Redemption", "The Green Mile" en "The Mist".

En vanaf 2019 kan "Doctor Sleep" ook in dit rijtje van successen! Sommigen hadden moeite met het feit dat Jack Nickolson (een van onze favoriete acteurs) niet te zien was in de stukken van vroeger waar hij een rol speelde, zelf vonden wij dit geen probleem want degene die nu de t rol speelde was goed. Dat geldt ook voor sommige andere rolletjes.

We hebben de "director's cut" gezien (180 Min) en deze zit was prima te doen, de film boeit vrijwel van begin tot het einde!

Voor liefhebbers van de griezelfilm is "Doctor Sleep" een must!

Onze waardering is een 8+!

Deze Horror film is natuurlijk het vervolg (na bijna 40 jaar) op Stanley Kubrick's horrorklassieker "The Shining (1980)", die hij baseerde op de gelijknamige roman van Stephen King.

De volwassen en inmiddels aan alcohol verslaafde driewielkleuter Dan (Ewan McGregor) uit het origineel, moet in dit vervolg zijn betere ik zien te vinden voor hij de paranormaal hoogbegaafde tiener Abra (Kyliegh Curran), dat net als Danny beschikt over "The Shining", te hulp kan schieten. Die staat namelijk op het menu van een bende, te weten de "True Knot cult", rondtrekkende zielenslurpers / vampieren (voeden zich met het levenselixer van stervende mensen, om zo zichzelf in leven te houden en ook om mooi en jong te blijven), onder leiding van Rose The Hat (Rebecca Ferguson met een mal goochellaarshoedje).

Er zijn weinig horrorfilms met zo'n enorme reputatie als "The Shining". Stanley Kubricks iconische Stephen King-verfilming is nog altijd een top voorbeeld van een horrorfilm die onder je huid gaat zitten. Het is dus geen titel waar je zomaar een vervolg op maakt. Toch doet horrorregisseur Mike Flanagan (maakte tot nu toe alleen maar matige tot redelijke Horror films, zoals o.a "Oculus (2013)", "Before I Wake (2016)" en "Gerald's Game (2017)") een dappere poging, waarbij hij rekening houdt met het werk van Stanley Kubrick. Gelukkig probeert hij nooit te tippen aan de originele film, maar hij maakt wel dankbaar gebruik van de stijlelementen uit "The Shining".

Zo zien en horen we echo's van eerdere gebeurtenissen (zo zien en horen we o.a. kleuter Danny weer op zijn driewieler die over het bonte tapijt van de hotelgangen scheurt, de enge naakte dode vrouw die uit bad stapt, het ijzige doolhof, de geestentweeling, de blik door een met een bijl doorkliefde deur, "Redrum", de bar in "The Gold Room", de typemachine, de stookruimte en de liters bloed die uit de lift en over de plinten klotsen), oftewel geënsceneerde flashbackscènes waarin nieuwe acteurs (o.a. Alex Essoe als Wendy Torrance, Carl Lumbly als Dick Hallorann en Roger Dale Floyd als de jonge Danny) met wisselend succes de personages uit het origineel nadoen, en daarmee komt "Doctor Sleep" soms verrassend dichtbij het verontrustende effect van het origineel.

"Doctor Sleep" besteed zijn lange speelduur verstandig aan het uitdiepen van de mythologie achter "The Shining" en de karakterontwikkeling van de inmiddels volwassen Dan (je ziet overigens ook nog een aantal keren de jonge Danny) en vooral wanneer hij zijn verleden en de erfenis van zijn vader (dit keer gespeeld door Henry Thomas, die ik best goed vond lijken op Jack Nicholson) eindelijk onder ogen ziet. Ook de goedkope jumpscares (die er normaal alleen zijn om je snel te laten schrikken), zijn hier nergens te bekennen. Verontrustende muziek, strak camerawerk en choquerende gebeurtenissen komen hiervoor in de plaats en voeden het angstaanjagende gevoel dat de film tot het einde (wat zich weer afspeelt in het fraaie en tevens enge "Overlook Hotel" in de besneeuwde bergen van Colorado) weet vast te houden.

Echter het subplot over een bende zielenslurpers voelt aan als iets uit een goedkope B-film. Deze plotlijnen komen uiteindelijk wel samen, maar dat resulteert niet in één bevredigend geheel, waardoor Doctor Sleep, ondanks alle spanning, niet echt blijft spoken zoals dat bij "The Shining" wel het geval was. "The Shinning" profiteerde natuurlijk ook maximaal van de beklemmende setting in een afgelegen verlaten hotel en de spaarzame personages, maar de grootse opzet van dit vervolg met een subplot staat een benauwend sfeertje echter in de weg.

Naast een degelijk acterende Ewan McGregor maakt de Zweedse Rebecca Ferguson best indruk in haar rol van een bezweerster en geestelijk leider die alles en iedereen naar haar hand wil zetten voor eigen gewin en onsterfelijkheid en ook de jonge Kyliegh Curran maakt best indruk als de tiener Abra Stone, die zich niet gek laat maken door Rose The Hat en die uiteindelijk in Dan een onverwoestbare vriend weet te vinden. En verder vond ik Zahn McClarnon (als Crow Daddy) en Emily Alyn Lind (als Snakebite Andi) het best verdienstelijk doen als hulpjes (met bepaalde gaven) die deel uitmaken van de "True Knot cult" bende (vermoorden o.a. een jong meisje en een jonge talentvolle honkbalspeler op gruwelijke wijze).

"Doctor Sleep" is qua filmduur een lange zit met bijna drie uren (althans als je de "director's cut" bekijkt, zoals ik heb gedaan), ik heb het dan ook verspreidt over twee dagen, maar laat je hierdoor zeker niet afschrikken. Want horrorregisseur Mike Flanagan zet binnen deze tijd een magisch duistere horrorfilm neer, waarin liefhebbers van Stephen King veel herkenning in zullen vinden. "The Shining" zal het zeker niet overtreffen (zal ook nooit gaan gebeuren), maar "Doctor Sleep" kan zich zeker rekenen tot één van de meer geslaagde verfilmingen van Stephen King.

Heb de director's cut van 3u gekeken en dat was bij deze film zeker geen nadeel. Eigenlijk werd ik redelijk snel mee opgezogen in de film, het verhaal, de sfeer. Ik ben fan van 'The Shining' en ofcourse is dit er een duidelijk verlengstuk op, maar een meer dan volwaardig, die sterk staat op zichzelf. En dat was mijn grootste schrik, dat deze met z'n voorganger in gedachten, veel te pover zou uitdraaien, het tegendeel is waar. Ook één voor één sterke acteerprestaties. Btw, zou zulke films nooit in een volle cinemazaal willen zien, allé dat geld eigenlijk vr de meeste films, maar nog meer voor dergelijke films, ten eerste, wil ik steeds de director's cut zien en niet de ingekorte bioscoopversie en ten tweede, ik weet dat dergelijke films voor vele mainstream bioscoopgangers en "horror" fans als saai zullen gezien worden. Voor mij een dikke 8, misschien wel een 9/10.

Sterke verfilming van het gelijknamige boek van Stephen King, zijn vervolg op The Shining. De film kiest de moeilijke weg door zowel een vervolg te zijn op het boek als op de film, dat laatste vooral in visueel opzicht maar ook qua soundtrack. Wonder boven wonder werkt de aanpak grotendeels prima, al verliest de film behoorlijk aan kracht naar het einde toe. Dan wordt er ook het meest afgeweken van King's boek. McGregor is prima in de hoofdrol en Rebecca Ferguson heeft een geweldige nare rol als Rose The Hat. Vooral de ingetogen, meer spirituele momenten zijn erg mooi, net als in het boek. Jammer dat daar niet meer van zijn. Wellicht in de 30 minuten langere director's cut, die ik nog moet zien.

Sterke film. Het verhaal is een vervolg op The Shining, maar is heel anders opgezet maar kent wel raakvlakken. Ondanks de drie uur durende speelduur verveelt de film geen moment. De opbouw is erg sterk. Langzaam aan komen de hoofdpersonen bij elkaar. De weg daar naar toe is spannend en soms best verrassend. Het einde had wat beter gekund. De hoofdrolspelers zijn ijzersterk. McGregor prima, Ferguson uitstekend en de jonge Curran is een talent. Verder is de soundtrack lekker en visueel ziet de film er goed uit met prima special effects. Aanrader. 3.5/4.0

Het is inderdaad geen Shining en wat mij betreft gelukkig maar. Deze sequel torent ver boven The Shining uit op gebied van vermaak. Ik heb me geen moment verveeld terwijl ik bij The Shining de seconden aan het aftellen was. Er zijn een aantal scènes uit The Shining terug ingeblikt in Doctor Sleep, maar dan in een moderner jasje. En daar kon ik dan gek genoeg wel van genieten.

Maar het is vooral een veel boeiender verhaal dan The Shining. Ook de constante verandering van decor doet de film goed. We zitten niet 2.5 uur in een hotel waarin iemand langzamerhand de greep op de realiteit begint te verliezen. Nee, hier krijgen we spanning en leuke trucjes zodat het zelfs een magisch tintje krijgt. Ik heb volgens mij alles gezien van Flanagan (buiten dan zijn debuut) en als hij er wat fantasietjes insteekt zoals in Before I Wake of in deze film scoort hij bij mij het best.

Fraai gefilmd, sfeervol gedaan en prima casting. Maar het verhaal is niet altijd even consequent. Zo moeten we eerst het idee krijgen dat het meisje veel sterker is dan Rose (niet handig voor de spanning), vervolgens zou Rose juist veel te sterk zijn om in haar eentje aan te kunnen. Verder voelt het hartkloppen als effectbejag soms wat goedkoop, net iets te vaak gebruikt. Het pief paf poef gebeuren in het bos voelde ook als een te goedkope uitweg.

Evengoed een fijn filmpje om in 2 zittingen te bekijken, kijkt lekker weg op de late avond. Het heeft uiteindelijk niet bijster veel om het lijf maar dat had The Shining ook niet. Al met al geen verkeerd vervolg.

Doctor Sleep is een fraai uitgewerkt vervolg. Qua stijl verbluffend en duidelijk te merken dan hier de tijd voor is genomen. Sterke cast speelt erg goed. Dit tweede deel heeft meer diepgang dan het claustrofobisch sfeertje van the shining. Lange speelduur maar ondanks wat lang uitgerekte scènes nergens echt verveeld.

Ik heb nog nooit een boek van Stephen King uitgelezen, maar wel een aantal van zijn boekverfilmingen gezien; van de corny mini-series The Langoliers en It tot het betere werk: Carrie, The Shining, Misery en The Shawshank Redemption.

Zijn boeken hebben me nooit echt aangetrokken. King zal ongetwijfeld een goede schrijver zijn, maar ik heb weinig op met zijn hang naar het paranormale. Toch ben ik van plan om ooit nog eens The Shining en It te lezen.

Het zien van Doctor Sleep nodigt me echter niet uit tot het lezen van zijn vervolg op The Shining. Op zich is het gegeven van Danny Torrance als volwassen man met trauma's en een drankprobleem interessant (prima gespeeld door Ewan McGregor), maar met stoom-inhalerende vampieren en vage shine-trucjes kan ik echt he-le-maal niks. De vampieren (aangevoerd door Rebecca Ferguson) lijken overgewaaid uit een cheesy 90's B-horrorfilm en hebben zo'n typische tekenfilmschurk-arrogantie: ze wanen zich onverslaanbaar, doen alles met een muhahahaha-lach en gedragen zich als karikaturale typetjes.

Dan nog het tienermeisje Abra Stone (de debuterende Kyliegh Curran), die net als Danny ook the Shine heeft (en misschien nog wel sterker is dan Danny zelf). Dat een klein meisje met Danny moet samenwerken om het Kwaad te verslaan vind ik een cliché van de bovenste plank, die bovendien het interessantere plot (de issues en ontwikkeling van Danny) naar de achtergrond doet verdwijnen.

Duidelijk is te zien van Flanagan een balans heeft proberen te zoeken tussen het trouw zijn aan de Shining-boeken van King en de stijlvolle film van Kubrick. Ook al is Kubricks verfilming niet geheel trouw aan het boek, zijn film is technisch hoogstaand en een cinematografisch meesterwerk te noemen. De verlaten gangen van het Overlook hotel (met Danny op zijn driewieler) staan menig filmkijker in het geheugen gegrift, alsmede het besneeuwde doolhof en natuurlijk Jack Nicholsons onvergetelijke rol. Flanagan kon bijna niet anders dan verplicht (doch dankbaar) gebruik maken van de unieke cinematografie en sets die Kubrick heeft neergezet. En dát doet Flanagan wel overtuigend. Het hotel is herkenbaar en lijkt bijna 1-op-1 overgenomen uit The Shining. Ook filmtechnisch zijn er enkele "Kubrickiaanse" shots die eer doen aan de grote meester en er zijn wat fan-service momenten met "bekende" personages uit de eerste film.

Echter voelt Doctor Sleep daardoor juist des te meer aan als een vreemde samensmelting tussen de twee boeken van King, de verfilming van Kubrick en de persoonlijke stijl van Flanagan. De grote boosdoener is daarin dus vooral het eerdergenoemde plot met de cheesy vampiers, dat zo erg uit de toon valt met Kubricks origineel en het oorspronkelijke verhaal rond het hotel dat ik soms dacht te kijken naar slechte fan-fiction.

Tot slot, ik keek de Director's Cut en die duurt maar liefst 3 uur. De film begint stroef en veel scènes duren te lang of voegen weinig toe. Het is allemaal lang niet zo beklemmend en mysterieus als The Shining, dus het voelt soms gewoon aan als een te trage horrorfilm die teveel van het boek wil vertellen en daardoor focus mist.

Een nipte 3*.

Edit: hoe meer ik erover nadenk, hoe meer kitsch ik deze film (en het boek) ga vinden. Die vampieren met glinsterende ogen, die stoom die ze opsnuiven, de uitleggerige sfeer van wie wat wil en waarom, de overdadige fanservice, het is allemaal zo in-your-face, zonder enige mysterie. Eerder een soort fantasy-light Harry Potter-sfeertje dan een horrorfilm. Waarom is men hier op MM zo tevreden over? Ik maak er toch een 2,5* van.

Bovendien: Stephen Kings mening en pennenwerk is niet zo heilig voor mij. Hij vond Kubricks verfilming slecht, pende vervolgens zelf een scenario voor een (naar het schijnt) matige miniserie en schreef bijna 40 jaar later een geforceerd Shining-vervolg met fucking vampiers. Dat geeft te denken...

Machtig. 'Doctor Sleep' begint eigelijk waar 'The Shining' eindigde en de films sluiten naadloos bij elkaar aan. Geweldig hoe Flanagan de sfeer - inclusief oude shots en de indrukwekkende muziek gebruikt om deze films eigenlijk in elkaar te laten smelten. Ik had echt niet verwacht dat deze film zo ontzettend goed zou zijn, maar ik heb me 180 minuten laten overdonderen door het mysterie, de spanning, de horror en nostalgie.

Ik snap niet hoe je kunt knippen in de DC, want ik heb het gevoel dat elke scene cruciaal was. Ik heb genoten en weet zeker dat Kubrick dit zelf ook gedaan zou hebben. Want wat zit deze film bomvol prachtige en indrukwekkende scenes zeg. Rose The Hat die door de wolken heen, over de stad naar Abra haar slaapkamer zweeft.. en dan alles wat daar vervolgens gebeurt. Ja, echt prachtig. Klein meesterwerk dit.

Als je opnieuw zin krijgt om The Shining te bekijken, dan heeft de regisseur goed werk geleverd. Deze film is een uitstekend vervolg op de klassieker waarin zowat alles gewoon goed is. Het verhaal is boeiend en sluit prima aan op The Shining. Het begin en het slot kun je zien als een soort ode aan zijn voorganger. Knap camerawerk en aandacht voor nostalgische shots. Maar ook de rest van de film heeft heel wat te bieden op gebied van mysterie, horror en setting. Laat je onderdompelen in de wereld van de magie, van het paranormale en van het mysterieuze licht. Daarbij een fijne cast, vooral Rebecca Ferguson als Rose The Hat speelt een sterke rol. 8/10

Goeie film waarin een man met bepaalde krachten een meisje met dezelfde krachten helpt een kwade groep mensen te verslaan. Verhaaltechnisch een uitstekend vervolg op The Shining. Het ziet er allemaal goed uit, maar zo stijlvol als de eerste film is het zeker niet. Een goed opgebouwd verhaal waarbij de lengte nauwelijks een probleem is (wat toch wel de verdienste van Stephen King is).

Toffe trip.

Dat Stephen King zoveel jaar na dato op de proppen komt met een vervolg op zijn meesterwerk The Shining, had niet iedereen kunnen bevroeden. Misschien de schrijver zelf allerminst. Feit is wel dat hij altijd ontevreden is geweest over de filmparel die Stanley Kubrick van zijn boek had gemaakt. Zo erg zelfs dat hij het voor elkaar kreeg dat er later alsnog een andere versie van zou verschijnen. In miniserie-vorm en met beduidend minder succes. Het was in de jaren 90 toen veel van zijn boeken werden verbasterd tot een miniserie. Met wisselend succes.

Ook Doctor Sleep heeft die miniserie-vibe. En niet in de laatste plaats vanwege de speelduur. Maar ondanks dat het allemaal wat minder meesterlijk vervaardigd is dan de klassieker uit 1980, blijft een alleraardigst vervolg over. Regisseur Mike Flanagan, die eerder de tegenvallende griezelfilms Before I Wake en Occulus maakte, wist met die laatste titel evengoed flink te scoren. Althans, commercieel gezien. Met Ouija en de Stephen King Netflix-adaptie werd het al wat beter en met Doctor Sleep werd het budget aanzienlijk omhoog geschroefd. King moet Gerald's Game erg geslaagd hebben gevonden...

Hoe het ook zij, deze verlate opvolger (maar liefst 39 jaar na dato) weet te werken. Het grote publiek zal zeker worden vermaakt en Ewan McGregor lijkt een waardige Danny te zijn. De slechteriken helpen prima mee aan het mysterie dat het verhaal goed weet te omvatten. En ook al doet de Zweedse schone Rebecca Ferguson denken aan die dame uit 4 Non Blondes, en doen de oplichtende ogen eveneens denken aan de 90er jaren, het werkt allemaal uitstekend. De film doet de lange speelduur snel vergeten. Jammer dat men tegen het einde nogal uit de bocht vliegt.

Natuurlijk laat de regisseur 'Here's Johnny' met rust, al ontkom je als kijker niet helemaal aan een verplichte flashback. Het einde doet helaas geen recht aan het voorafgaande, alle goede bedoelingen ten spijt. Zo is de film tot dan toe voldoende spannend en weet het de concurrentie met Kings meest succesvolle boekverfilming ooit steeds aan te gaan. Op een andere manier, maar tof. De eindbestemming moest kennelijk het oude hotel zijn en de regisseur moest het ermee doen. Inclusief een kopie van Jack en andere referenties. Over de top en wellicht geforceerd, maar de trip ernaartoe was erg leuk.

***

Met dank aan Warner Bros. voor het recensie-exemplaar.

Toch wel een tegenvaller.

Dat dit destijds een flop was was misschien niet volledig onterecht maar wel jammer. Het is namelijk wel een aardige film die vaak braaf respect toont aan The Shining . De verwijzingen zitten er vaak bij in ieder geval. Of het identiek is aan het boek weet ik niet, interesseert me ook niet.

Ik ben totaal geen fan van Flanagan. Maar dit is wel veruit zijn beste project, maar ook hier mankeert er een en ander aan. Flanagan is duidelijk een regisseur met een gevoel voor horror maar het wil maar niet lukken. Hij doet altijd wel iets wat knullig overkomt. Het is ook duidelijk dat hij niet veel vrijheid heeft gekregen hier.

Doctor Sleep kampt voornamelijk met het probleem dat het erg mainstream is en regelmatig wat weg heeft van een Stand by Me-achtige aanpak. Zeker eenmaal Curran een prominentere verschijning gaat vormen stort de film langzaam in en begint te veranderen in een typisch kind-red-de-boel verhaal. Erg jammer want The Shining is nu juist een film die dat soort taferelen wil vermijden. En bovendien leek Flanagan altijd garant te staan voor iets eigenzinnigs. Maar dit is wel heel erg mainstream. De preken dat dit voor een "beperkt publiek" is lijkt mij niet erg waar.

Ook probeert Flanagan heel, heel erg hard om het er allemaal sfeervol uit te laten zien. Dat is het dan ook, maar het voelt soms wel wat krampachtig aan. Zeker die hartkloppingen worden wel heel erg uitgebuit. Dat zijn toch wel iets te prominente pogingen om het allemaal net wat meer te maken.

Maar slecht is het absoluut niet. Sfeervol is het in ieder geval zeker. Visueel erg kundig in elkaar gezet, dat mag je ook wel verwachtten van Flanagan want dat heeft hij vaak wel onder de knie qua sfeer. Regelmatig sfeervolle beelden en een prima tempo. Ook heeft Flanagan zijn magische trukendoos uit de kast mogen halen en daarom heeft de film enkele heel erg gave scenes. Zeker het inbreken in iemand zijn hoofd ziet er erg gaaf uit.

Acteerwerk is ook op niveau. McGregor houdt zich goed staande maar het is toch Ferguson die de show weet te stelen. Een beetje een suffe rol bij vlagen maar erg aardig gebracht. Zeker de opening is erg gaaf. Curran mag dan goed acteren voor een kind, irritant was haar rol ten top. Dat soort rollen kunnen dit soort films toch niet gebruiken?

Camerawerk is erg knap. Visueel erg kundig, zoals ik al eerder zei. Die kundigheid is voornamelijk wat de film overeind weet te houden. De beste stukken zaten echter toch in de finale. Daar waar de sfeer van The Shining weer even kundig over wordt gedaan en het werkt opvallend goed. Totdat Curran weer de boel komt redden. Pff. Wat een zonde.

Maar al bij al een goede film. Ik vind alleen persoonlijk dat Flanagan zich beter staande kan houden in bovennatuurlijke dramafilms, en niet te veel horror. Hij heeft aan mij meerdere keren bewezen niet al te bijzonder te zijn, behalve soms kundige sfeeropbouw. Maar de stukken waar de kat bij iemand zijn bed komt zitten als teken dat diegene gaat sterven en McGregor dan langskomt zijn erg mooie stukken. Jammer dat er uiteindelijk niet heel veel mee gedaan wordt.

Ik moet het wel een 3,5* toekennen, maar een tegenvaller was het toch wel. Het was wel een horrorfilm waar ik erg naar uitkeek.

Tuurlijk gaan we niet verwachten dat het beter gaat worden dan de originele The Shining, maar als het als het maar enigszins in de buurt gaat komen, dan zitten we al goed. Dit is ongeveer hetgeen je mag verwachten van een part 2 na 40 jaar, grootste deel van de film heeft behalve Danny Torrance ook niet zo heel veel te maken met de oorspronkelijke Shining. Er zit best een heel lekker King-sfeertje aan, al bevat deze film wat meer fantasy-elementen.

Verhoudt zich wat mij betreft ongeveer als 2010 ten opzichte van 2001. Mag niet tippen aan de oorspronkelijke film, maar ervan genoten hebben we zeker wel en het tweede deel kijken we mij betreft om de zoveel jaar ook eens even terug.

Een vervolg op de shining? En best redelijke IMDB cijfers. Dus ik trapte erin. Wat zonde van mijn tijd bleek achteraf. Het is echt een flinterdun verhaaltje dat we al een biljoen keer hebben gezien/gelezen. En dan ook nog eens 2 en een half uur moest dit duren!

Als dit niet geassocieerd zou worden met shining en stephen king dan zou deze film helemaal zijn afgebrand. Nu kan dit gedrocht leunen op een grote klassieker en het publiek daarmee wat zand in de ogen strooien.

Natuurlijk, het is allemaal best vermakelijk en ok. Met dit soort acteurs en 50 miljoen dollar budget kom je al snel uit op een middelmatig product. Niks op aan te merken, technisch in orde. Acteerwerk in orde. Maar nergens is het verrassend, nergens is het spannend, het is niet aangrijpend. Je wordt vermaakt maar regelmatig had ik het idee dat scenes te lang waren, onnodig. Het einde voelde ook erg gemaakt, het terugkeren naar dat hotel sloeg naar mijn idee niet echt ergens op. Dan ben je gewoon aansluiting aan het zoeken bij het succes van de eerste film.

Kortom, middelmaat regeert. Deze film zul je snel weer vergeten. Het naspelen van originele scenes met nieuwe acteurs, dwepen met de shining. Dit is een film gemaakt door een fanboy die graag een hitfilm wil scoren. Jammer, heel jammer. Maar het viel te verwachten.

Eindelijk deze ook eens gezien en tja wat moet je er over zeggen. Het eerste deel is een klassieker, dus een vervolg is altijd moeilijk. Het is zeker een uitbreiding van het verhaal, maar ook met veel referenties naar het origineel. De cast deed het prima en visueel ook een knappe film.

We hebben de lange versie gezien, maar storen deed dit zeker niet.

Het is zeker geen slechte film geworden, met zeker in het middenstuk iets anders dan het origineel.

Mooi geschoten en sfeervolle film. De cast is prima en komt fris over. Het verhaal heeft een stuk meer bovennatuurlijke elementen dan de legendarische voorganger. De finale vind ik wat te lang duren, maar al met al toch een fijne film.

Inderdaad een vrij mooi vervolg op de klassieker van Kubrick. Staat op zich ook vrij onafhankelijk van de andere. Je mist misschien wat background, zeker in het huis, maar storen doet het niet. Flanagan zocht en vond zijn eigen paden. Zonder te overdrijven ook mooie verwijzingen naar de eerdere film.

Pure horror wordt het nooit, maar die buitenmenselijke verplaatsingen en het stelen van het leven van personen is wel wat eng en spooky. Vele zaken zitten op niveau. De sfeer is goed weergegeven en ook de spanning is aanwezig. Ondanks de lange speelduur zit het tempo ook goed en verveelt de film nooit.

Ook de acteerprestaties zijn prima en visueel slaat Flanagan de bal niet mis.

Wereldschokkends wordt het echter nooit, laat staan memorabel, maar vermakelijk en meer dan degelijk, dat zeker!

Dr. Sleep hadden ze beter Doctor Heartbeat kunnen noemen en dat is best wel een mooie aanvulling op dit genre. Ik moest er wel een beetje inkomen in het begin en had nou niet direct het idee dat dit een soort van vervolg van The Shining was. Ik had bewust daarom eerst The Shining eerst bekeken om vervolgens Dr. Sleep te gaan bekijken. Na een wat "rommelig" begin komt het geheel steeds meer samen en blijft de film bijna tot een ruk door zeer vermakelijk om naar te kijken. Beeld en geluid Dolby Atmos zijn in optima forma!

Het verhaal begint waar The Shining een beetje eindigde. Uiteraard is er na nu 20 jaar gekozen voor andere acteurs en ik moet zeggen dat heeft prima uitgepakt. Bij Rebacca Ferguson die Rose the Hat speelt had ik een beetje het gevoel dat ik naar 4 Non Blondes keek (Linda Perry). Leuke creatie overigens. Zag een beetje uit als een hippie. Natuurlijk zit de film vol met vaagheden, maar het verhaal is verder heel goed te volgen. De stoom was wel apart. Het zat wel tegen zombies aan waar ik zeker geen fan van ben, daarom vond ik het eind ook wat minder Desalniettemin blijft de film sterk tot het laatste half uurtje. Daarin gaat men terug naar hotel Overlook wat zeker ook sterk is in deze film, alleen gaat het hier allemaal te lang duren. Het bargedeelte bijvoorbeeld had geschrapt kunnen worden. Ook had men de afrekening beter zelf kunnen afwerken zonder die maffe zombies. Zodoende wordt eens sterke 4 sterren afgevlakt naar een 3.5 ster. Maar goed vind ik dit "vervolg" zeker toch wel.

Film 3.5
Beeld 4K 5.0
Geluid Atmos Dolby 5.0
Extra's 3.5

Ik begrijp alle lovende beoordelingen niet. Naar mijn mening is de koppeling aan The Shining louter commercieel. Schande. Mag niet in de schaduw staan, deze oppervlakkige onzinnige film. Totaal niet spannend en duurt te lang, deze B-film. Dat Ewan zich hiervoor geleend heeft is me een raadsel.

Je zal maar Doctor Sleep zijn en zo'n briljante voorganger in de vorm van The Shining hebben. Dan heb je grote schoenen te vullen, vooral als het lijvige boek van Stephen King aardig is, maar zeker niet super. Voortborduren op iets met een enorme status, is dat een goed idee? Zal dit ergens een moment gaan overtuigen of gaat het een herhaling van zetten worden...? De beoordelingen neemt de nodige twijfel al weg, daarom natuurlijk geprobeerd en meteen maar The Directors Cut gedraaid van 180 minuten.

Stroef is het begin met een terugblik op het hotel en de nasleep, met andere acteurs die uiteraard Wendy en de jonge Danny spelen. Slecht is het niet, maar er is natuurlijk maar één Danny. Nog steeds niet heel overtuigd vervolgt het verhaal zich met de aan lager wal geraakte Danny waar het wel te prijzen valt dat het boek op de letter gevolgd wordt. Het baantje in het rusthuis met zijn 'taken' en de kat geven al meer sjeu, net als de fascinerende en prikkelende Ferguson als Rose with the Hat. Het duurt toch echt tot voorbij het eerste uur waar de paranormale lijnen tussen Rose, Danny en Abra samen komen dat de film op volle toeren lijkt te gaan draaien en het potentieel van het verhaal naar voren komt.

Het zijn daarna vooral de momenten met de prikkelende Ferguson en geweldig acterende Kyliegh Curran die het meest het oog trekken. Hoewel McGregor het ook helemaal niet gek doet. Het is toch de strijd tussen de twee dames die bol staat van de spanning en het meeste boeit. Dit samen met een aantal enge handlangers en een uitstekende sfeer en muziek tilt het geheel naar een goed niveau. Het is de laatste fase waar Danny meer de aandacht naar zich toe trekt en men grond betreedt die men ver achter zich gelaten had en nooit weer hoopte te betreden. De eindfase heeft enkele gekunstelde en matige momenten, toch slaagt de film best wel over het geheel gezien.

Helemaal ben ik nog niet overtuigd van Doctor Sleep maar een verdomd goed begin heeft de film zeker gemaakt, met een prima verfilming van het boek dat ik jaren geleden doorworstelde maar niet super vond. Uitstekende casting, acteren, sfeer en muziek zorgen voor een prima film een aantal goede griezel momenten/hoogtepunten doen de rest. Nu al benieuwd wat een herkijk zal brengen.

Ik was misleid door de hoge scores, maar wat een draak van een film zeg.

Okay...ik heb deze lang voor me uit blijven schuiven. The Shining is één van mijn favoriete horrorfilms ooit en sowieso mijn favoriete Kubrick. Ja, die lat ligt dus hoog als je met een opvolger wil komen. Ik heb de film dus lang genegeerd. Geen trailers gekeken, geen reviews gelezen..ik zie het wel als ik het een keer zie.

Natuurlijk wist ik dat dit een film van Mike Flanagan is, en laat die met Hush, Oculus en Haunting of Hill House nou een paar van de beste dingen in het genre gedaan hebben. Hell...hij heeft een goeie sequel op Ouija gemaakt. Dat schept verwachtingen. Je begrijpt dus dat ik terughoudend aan Doctor Sleep begon. Ik hoop dat het erg goed is, maar vrees dat ze te hard op nostalgie gaan teren. Dat gevoel.

Nou...Flanagan heeft dus een haast onmogelijke dans op een slap koord waar gemaakt. Aan de ene kant voelt het voluit als een Stephen King verhaal en een op zichzelf staande entiteit die niet constant weinig subtiel naar het Overlook refereert....en tegelijk voelt het ook gewoon aan als een sequel op Kubrick's film. De manier waarop Flanigan die twee laat clashen is een meesterzet. Hij neemt ruim zijn tijd om het verhaal te laten ademen, durft traag te gaan zonder ooit aan sfeer of dreiging in te boeten. Het is geen horror die om de vijf minuten een jumpscare door je strot ramt, maar lekker onderhuids opbouwt om..wanneer er dan iets doodeng gebeurt...je stevig bij je lurven te grijpen. Net als bij The Shining? Exact...net als bij The Shining.

Is Doctor Sleep even goed als Kubrick's film? Uiteraard niet...maar dat hoeft het ook niet te zijn. The Shining in Kubrick's versie is het verhaal van Jack Torrance, Doctor Sleep is...eindelijk zou King zeggen...dat van Danny. Het werkt verdomd goed als een opvolger..en meer konden fans echt niet hopen.

The Shining van Kubrick is wat mij betreft een meesterwerk, maar dat neemt niet weg dat Doctor Sleep van Flanagan gewoon leuk is als vervolg!

Stanley Kubrick's adaptatie van The Shining is één van de eerste horrorfilms die ik ooit zag. Ik weet nog dat ik er eigenlijk veel te jong voor was. Trauma's heb ik er gelukkig niet aan overgehouden (vader die meekeek en de hele tijd zei dat het ''maar film'' is heeft ongetwijfeld geholpen). Later nog meermaals teruggezien en ik zou 'm binnen dit genre wel als een van de betere films bestempelen. Ook het boek van Stephen King heb ik uiteindelijk gelezen. Alleraardigst boek, maar de film wist meer indruk te maken.

Van Doctor Sleep wist ik echter niks, behalve dan dat het om een vervolg op The Shining zou gaan. Mijn interesse was gewekt, al was ik wel zo naïef om puur op de poster af te gaan en dus te denken dat het eigenlijk vooral om Danny zou draaien die met zijn herinneringen worstelt. Dat is zeker een onderdeel van het verhaal, maar het hele plot omtrent Abra en The True Knot kwam als een verrassing. Het duurde vrij lang eer de film voor mijn gevoel op gang kwam. Rebecca Fergusson doet het goed, maar ik had toch vrij lang het idee eerder naar een vervolg op The Witches te zitten kijken dan een vervolg op The Shining. Die True Knot groep deed het voor mij niet helemaal. Niet echt angstaanjagend en vooral heel vergezocht, alsof je naar een volbloed fantasyfilm zit te kijken.

Gelukkig wordt de film aanzienlijk beter zodra Abra samen met Danny optrekt. Danny wordt uitstekend neergezet door Ewan McGregor. Moeilijk om zo'n personage opnieuw tot leven te wekken, maar hij slaagde erin om een gekwelde volwassen versie van hem te creëren. De chemie tussen hem en Kyliegh Curran is er ook zondermeer. Ik had geen idee of een reisje naar het Overlook er nog in zou zitten, maar het was heel bevredigend dat de climax zich daar afspeelt, waardoor het ook uiteindelijk toch wel als een volwaardig vervolg voelt. Alles van de barscène tot de (korte) terugkeer van de personages van toen vond ik geslaagd. Ik lees dat er ook veel kritiek is op dat stuk, omdat er nogal veel op nostalgie teruggevallen zou worden. Persoonlijk vind ik dat geen probleem. Ik vind het juist prima dat Flanagan zijn eigen weg kiest, maar zich er ook van bewust lijkt van de cultstatus van het origineel. Het boek van King zal daar ook ongetwijfeld bij geholpen hebben.

Met name door het eerste (anderhalf) uur houd ik wat gemengde gevoelens over aan de film, want tijdens de tweede helft ervoer ik wel spanning en betrokkenheid. Het hotel zag er fantastisch uit, maar de gehele film is wel sfeervol. Niet alle punten wisten me te raken, maar er staat genoeg tegenover om dit de moeite waard te laten zijn.

3,5*

Ik heb gisteren Doctor Sleep als een two-parter met The Shining gekeken, en hoewel beide films zowel qua verhaal/opzet als uitwerking vrij ver van elkaar af staan, werkt dat wel oké. Er ontstaat zo natuurlijk wel een heel directe vergelijking die niet altijd positief uitpakt voor Doctor Sleep, maar er moet gezegd worden dat de film niettemin goed op zichzelf staat, en z'n eigen identiteit heeft. De vele allusies op The Shining zijn soms subtiel en soms niet, maar dat blijft binnen de perken en wordt nooit storend. In Doctor Sleep ligt het 'hocus-pocus'-gehalte een stuk hoger, en de 'regels' van dit wereldje lijken soms willekeurig en op geen enkel moment echt vast te liggen. Personages doen wat het plot vereist dat ze moeten doen. Dat daargelaten is het verhaal best boeiend. Vooral de scènes met de bad guy groep zijn sterk, en soms bruter dan je zou verwachten. Het is ook wel bewonderenswaardig dat Flanagan zoveel tijd uittrekt om dit verhaal te vertellen. De opbouw duurt soms iets te lang, maar je krijgt daar wel een beetje diepgang voor in de plaats. Het verslavingselementje bijvoorbeeld, dat zo integraal is in de Shining-boeken maar grotendeels werd genegeerd in Kubricks interpretatie, krijgt hier in het begin veel aandacht. Ewan McGregor weet ook vooral te schitteren in de scènes waar zijn personage in een dieptepunt zit. Het bouwt uiteindelijk dan allemaal langzaam op naar een climax die enerzijds als een verplicht nummertje aanvoelt, maar anderzijds wel een degelijke afsluiting biedt.

Flanagan heeft zijn niche wel echt gevonden in Stephen King verfilmingen volgens mij. Ergens in de film zit zelfs een Dark Tower referentie, dus de man lijkt me een grote fan van King, anders stop je zoiets niet in je film. Het is ook z'n beste film tot nu toe, al komt dat voornamelijk door een prima presterende cast en een grotendeels interessant verhaal. Visueel blijft het wat oninteressant; zijn stijl zou je kunnen omschrijven als de 'Netflix-filter'. 3.5*.

The Shining is op de een of andere manier niet mijn favoriete film. Het is ook al 10 jaar geleden dat ik hem heb gezien dus een herziening kan geen kwaad. Maar Doctor Sleep vond ik eigenlijk erg goed. De film bleef me boeien. Ondanks de lange speelduur, zeker voor een horrorfilm, vloog de film voorbij. Er zat een lekker sfeertje in en de acteurs deden wat ze moesten doen. Ik kreeg eigenlijk zin om de Shining te herzien.

Ik zit te twijfelen tussen 3,5 en 4,0*

Voorlopig 3,5*

Ik had vooraf hoge verwachtingen van dit vervolg op The Shining, door de beste scores, ook hier op MM, dankzij de aanwezigheid van McGregor. De regisseur kende ik niet maar diens films krijgen ook redelijke scores. Maar ik vond het op alle fronten een mislukking. Ik heb net een hele rant hier geplaatst, moest het kennelijk even van me afschrijven, maar daar doe ik verder niemand een plezier mee.

Wat ik wel laat staan is de ideeënarmoede van Flanagan, van de doosjes waar Danny de geesten in opsluit- wel erg letterlijk genomen, tot het binnengaan van iemands geest verbeeld door een bibliotheek en een kathedraal. In het hotel lijkt het er op alsof Flanagan een lijstje met alle iconische Shining-momenten afvinkte, maar dan volledig buiten de context waardoor het me totaal koud liet. Het doolhof, de deur, de bijl, de typemachine, de bar, de rivier van bloed, keurig worden ze een voor een afgegaan, totaal inspiratieloos maar je zou het misschien een ode kunnen noemen. Ronduit pijnlijk werd het met de geesten, de tweeling en niet te vergeten de oude naakte vrouw die tot vervelens toe opduikt. In The Shining is die verschijning naargeestig en creepy, in Doctor Sleep begon ik me als ik haar tien minuten niet zag zorgen te maken of haar misschien wat was overkomen. Nou ja, genoeg zo. Zand erover.