Ford v Ferrari (2019)

Ford v Ferrari is een film waarin een waargebeurd verhaal goed wordt neergezet. Je moet hierin wel wat van de sport houden is iets waar ik heilig van ben overtuigd. Niettemin zetten Christian Bale en Matt Damon hun karakters zo goed neer dat het qua verhaal(los van de sport) ook prima in elkaar zit.

Prima film prachtige kleuren mooi in 4K en perfect geluid. Wie van racen houdt zit zeker goed bij deze tweestrijd al moet ik zeggen dat de film met name het Ford kamp belicht. Het is dus niet een competitie strijd geworden wie sneller of beter is. Ford wil zich beter profileren en wil het race circuit op. Dit valt niet mee want de Ferrari's zijn al jarenlang toonaangevend. Het meest voor de hand liggend, dat coureur Carroll Shelby (die in 2012 is overleden op 89 jarige leeftijd) 1e man gaat worden! De naam Shelby zei me wel wat. In mijn vitrine staat er toevallig eentje. Een blauwe Cobra met dubbele witte strepen. Nooit geweten dat dit een autocoureur was. En dat iemand overlijdt op 89 jarige leeftijd die jaren 60 al een hartkwaal had is opmerkelijk te noemen. Zeker voor die tijd. Mat Damon speelt zijn rol voortreffelijk. De andere coureur is Christian Bale. Altijd een wat vreemde acteur gevonden. Goede en mindere films van hem gezien, maar ook in deze film een beetje een rare kwast. Dat was de echte misschien ook Ken Miles, maar dat gekke heeft Bale altijd wel een beetje over zich.

Afijn meneer Ford the second zoals ie gekscherend wordt genoemd door de arrogante Italianen wil op het podium en doet daar alles voor. Gelukkig zien we onderweg naar het succes ook wat leuke ritjes, zodat we niet hoeven te wachten tot Le Mans 66. De film wordt leuk uitgewerkt inclusief vrouw en zoontje van Ken Miles die ook een leuke rol heeft. Hoewel Le Mans 66 2.5 uur duurt is ie nooit vervelend om te kijken. De beelden zijn fantastisch mooi uit die tijd en de motoren scheuren lekker door je huiskamer heen. Het verhaal mag dan simpel zijn hij blijft leuk om naar te kijken, met af en toe wat leuke momenten. Het blijven natuurlijk levensgevaarlijke karretjes die snel vlam kunnen vatten. Wat misschien minder in de film wordt belicht zijn de garagemomenten. Het afstellen beter maken van de raceauto's. Dan zijn de gesprekken even wat belangrijker geworden helaas. Desalniettemin is hij verder wel goed uitgewerkt. De uitslag van Le Mans 66 was bekend het verhaal daarachter wat minder zoals de vieze streek van Ford om ze gelijktijdig te laten eindigen. De look naar Ferrari leek voor mij de ideale stap om Ford een hak te zetten, maar dit gebeurde helaas niet. Het leek daarom dat Ken Miles een beetje is blijven hangen in het vieze spelletje van Ford. Of dit ook bewust zijn dood inleidde zullen we helaas nooit weten Het eind is een beetje zoals wel vaker in Hollywood. Bezoek zoontje met een leuk detail. Of dit ook in werkelijkheid is gebeurd waag ik me te betwijfelen, maar goed voor de rest dik genoten!

Film 4.0
Beeld 5.0
Geluid 5.0
Extra's 5.0

Ondanks recensies dat F vs F wel meeviel en diepte miste, zag ik toch wel uit naar deze film mede omdat ik Bale graag zie spelen. En de film stelde mijn inziens niet teleur.

Het beeld dat in eerste instantie wordt gebracht tussen Shelby en Miles zal een eigen invulling qua dialoog en verstandhouding gekregen hebben, wat wel opvalt is de innemendheid, de liefde voor de sport en wagens en vooral het tijdsbeeld. Al snel wordt de switch gemaakt naar de grote bonzen van Ford. Een tweedeling tussen enerzijds de liefde voor de sport en willen racen versus machtsgeile bobo's blijft gedurende de gehele film voor wrijving zorgen. Er is dan ook weinig begrip voor elkaar. Figuren als Iacocca, Beebe en Ford zelf slagen er bijzonder goed in zichzelf voor schut te zetten. 'Racen? Nee, dat gaan we niet doen.' Is de eerste reactie op de presentatie van Iacocca. Maar na een schoffering en mislukte overname, fraai en humoristisch gebracht met Fiat als spin in het web, van Ferrari, moet alles wijken waarop Shelby en Miles in beeld komen en een soort 'wapenwedloop' met Ferrari begint richting Le Mans.

Een prachtig auto is het resultaat met de GT40. Een wagen die qua design zijn tijd ver vooruit was en er nog steeds supergaaf en strak uitziet. Miles blijkt behalve een goed monteur en coureur ronduit geniaal in het aanvoelen van de auto. De wegligging, airflow, lengte van versnellingen, gewichtsverdeling...Miles doet qua kwaliteiten en afstelling denken aan Lauda en Schumacher, mannen die ook dergelijke kwaliteiten hadden. Zonder slag of stoot gaat de aanloop niet, The Board met machtsgeile bemoeials blijven boven als het Zwaard van Damocles boven het team hangen om veto's uit te spreken, vaak niet de slimsten maar van die typische manager beslissingen die totaal los staan van het te behalen doel, maar vooral duiden op bemoeiziekte. Shelby regelt een aantal dingen op geniale wijze waarop de opbouw en apotheose op Le Mans kan plaats vinden. Spannend, boeiend, kostelijk en vooral erg fraai in beeld gebracht is de race zelf begeleiden door Beltrami die redelijk is maar die ik ook wel eens beter gehoord heb.

Ford v Ferrari valt vooral op vanwege zijn bijzondere verhaal en afloop, het tijdsbeeld mag er zijn maar vooral het karakter Ken Miles wordt boeiend neergezet door Bale. Een karakter die je meer gunt dan hem over de gehele film door toedoen van anderen toekomt. Tenenkrommend maar tevens kostelijk zijn de beslommeringen tussen de auto grootmachten en vooral het machtsspel op de achtergrond van alle managers die willen laten zien wie de langste heeft. F v F heeft in die zin een negatieve balans maar valt toch vooral op door een bepaalde luchtigheid en humor, een toon die gedurende de race, en afwikkeling daarna, wel verdwijnt en serieuzer wordt. F v F is wat mij betreft een bijzonder vermakelijk en stijlvolle film en een fijn product voor een avondje film kijken.

Zeer geslaagde en goed gemaakte film die ook niet autosportliefhebbers moet kunnen aanspreken.Sowieso knap dat ze met Ford v Ferrari een film van de grond krijgen met,neem ik aan een aanzienlijk budget,die nu niet direct succes verzekerd is.Het onderwerp ligt al ruim 50 jaar in het verleden,en was mij ook volledig onbekend.

Dat heeft regisseur James Mangold er echter niet van weerhouden om hier een prima prestatie neer te zetten en zijn toch al niet geringe status nog wat op te vijzelen.Het verhaal speelt zich af rond de race de 24 uur van Le Mans in 1966,de Amerikaanse autofabrikant Ford wordt bij een overname van het Italiaanse Ferrari in de luren gelegd en wil als wraak de toppositie van datzelfde merk aanvallen.En aangezien Ford zelf niet al te veel succes en ervaring heeft wordt vervolgens voormalig winnaar van de 24 uur en ontwerper Carroll Shelby (sterk vertolkt door Matt Damon) ingehuurd.Die haalt er vervolgens de Engelse coureur en monteur Ken Miles (Christian Bale) bij.Aansluitend ontpopt zich een verhaal waarbij het Ford team onder leiding van Shelby te maken krijgt met onder meer pech,tegenwerking (van allerlei kanten),meevallers en allerlei andere intriges.

Dit alles wordt bijzonder fraai in beeld gebracht,is erg onderhoudend en ook het acteerwerk van de hele cast is van een hoog niveau.Het ziet er ook allemaal erg authentiek en realistisch uit en voor zover ik dat heb kunnen waarnemen hebben de schrijvers van het scenario zich keurig aan het verhaal van de oorspronkelijke gebeurtenissen gehouden.

Daarnaast concentreert Ford v Ferrari zich heus niet alleen op het race geweld maar komt ook de persoonlijke kant van de diverse personen aan bod,zijn er genoeg verwikkelingen buiten het circuit en wordt ook de humor niet vergeten.

De bijna twee en een half uur vliegen dan ook voorbij en leveren een zeer goede film op.

Hollywood cinema op z'n truttigst. Hey is dat Bale nog wat van z'n rol weet te maken, al is ook zijn personage zo plat als een dubbeltje

De races zijn redelijk saai, opbouw van de spanning is zo klassiek dat het alle spanning wegneemt en Ford is zo onsympathiek dat je nog eerder voor Ferrari root, al doen ze eigenlijk amper mee in deze film.

Leuk voor de Amerikaan met voldoende vaderlandsliefde, al heeft die ook geen film als deze meer nodig lijkt mij.

Ik begrijp de kritiek op deze film wel, erg diepgaand is het allemaal niet.

En Ford wordt hier wel heel erg als underdog neergezet, want als er iets is waar Amerikanen dol op zijn dan is het wel een goede underdog story.

Maar het ziet er wel goed uit hoor. Mooie shots, prachtige kleuren en de race scenes zijn ook zeer verdienstelijk in beeld gebracht.

Ok Damon speelt Shelby misschien iets te overdreven, maar Bale laat ook hier weer zien dat hij een veelzijdige acteur is en maakt de film.

Voor mij zijn die twee en een half uur werkelijk voorbij gevlogen en dat is een goed teken.

“We're lighter, we're faster, and if that don't work, we're nastier.”

Om gelijk met de deur in huis te vallen, ik heb echt helemaal niks met auto racing, motor racing of wat voor een race soort maar ook. Het heeft mij nooit veel geïnteresseerd maar, na het kijken van deze film begint het wel een beetje te boeien. Ik heb nog nooit een Formule 1 race gezien en dat ben ik eigenlijk ook nog niet van plan, en ik heb ook nog nooit een ‘Le Mans’ race gezien of wat voor een race dan ook. Het kan mijn concentratie gewoon niet vast houden en mijn interesse ligt gewoon bij andere sporten, dat kan. Dit zorgde wel dat ik wat twijfelend aan de film begon, als de sport in het algemeen mij al niet kan boeien, doet zo’n film dat wel? Nou, het boeide me in ieder geval wat meer dan de sport in het algemeen. De rivaliteit vond ik erg leuk en daar hou ik van, dus dan werd deze film al een stukje makkelijker om te kijken. Ook om te zien hoe iemand van bijna niets naar iets winnend kan bouwen is ook mooi om te volgen.

Dit is de tweede film die ik keek via het streamingplatform ‘Amazon Prime’. Ik was opzoek naar een wat langere film en kwam al gauw uit op deze maar, de 152 minuten was misschien iets te gek voor woorden. De film is vooral in het begin niet heel interessant in mijn ogen en word daar wat langdradig, daarna komt de film wat meer opzetten en word het wat interessanter. Dit is vooral wanneer ‘Ford’ besluit mee te doen met de ‘Le Mans’ race en ‘Shelby’ samen met ‘Miles’ de auto opbouwt, test en uiteindelijk ook mogen racen.

Maar, de film duurde me toch echt wel te lang. Met een dik tweeëneenhalf uur op de klok ben je wel zoet met de film maar het had niet gehoeven in mijn ogen, zeker de voorbereiding op de eerste race vond ik niet héél interessant omdat je dan zelf ook met lege handen staat, je ziet er niks van alleen de teleurstelling bij ‘Miles’, hoewel dit waarschijnlijk zo gebeurd is in de carrières van ‘Miles’ vond ik het niet echt nodig, het gaat immers over de ’66 race van ‘Le Mans’ en ‘James Mangold’ kiet ervoor om daar heel veel informatie bij te stoppen over de vriendschap tussen ‘Shelby’ en ‘Miles’ en het ontstaan van de grootheden, al had ik liever toch gezien dat het gewoon alleen ging om de race van ’66 en de voorbereiding, niet iets wat twee jaar daarvoor al was gebeurd en dat zou sowieso heel veel tijd schelen van de film, waardoor het wellicht wat aantrekkelijker was voor mij om met meer concentratie te kijken.

Het verhaal hoef ik zowaar niet echt te behandelen, dat lijkt mij vrij duidelijk wat het verhaal is in deze film. Overigens wel leuk om te volgen, daar niet van. De cast deed het prima met twee toffe acteurs in de hoofdrol. ‘Matt Damon’ deed het erg leuk in de rol van ‘Shelby’ en ‘Christian Bale’ deed het aardig als chauffeur ‘Ken Miles’.

De film was zeker onderhouden op veel punten maar de CGI wist mij echt niet te overtuigen. Het onweer zag er ongeloofwaardig uit en ook de rond vliegende auto’s tijdens de race waren echt niet van top klasse, dat had veel beter gekund.

Dus ja, de strijdlust heeft mij zeker vermaakt en voor iemand die geen liefhebber is van de autosport heb ik dit weldegelijk meer kunnen waarderen dan verwacht. Zeker omdat ik dan geen liefhebber ben van de sport ben ik wel liefhebber van auto’s en vind ze erg gaaf. Ik ben altijd van geweest van de ‘Ford Mustang’ dus wellicht is het daardoor ook wat meer bevallen omdat die toch af en toe in de film voorbijkwamen en het natuurlijk draaide om ‘Ford’. Ook wel meerdere auto’s waar ik fan van ben hoor, maar dit is toch wel een favoriete. Enfin, de film viel reuze mee maar hij is zeker niet hoogstaand.

3.0*

Een fijn gelikte blockbuster versie van het verhaal van Carol Shelby, de 24 uurs van Le Mans, de GT40 en de AC Cobra. Misschien niet helemaal precies zoals het gebeurd is, maar daarvoor hebben we de fraaie documentaire The 24 Hour War (2016). Leuk om beide in een double bill te zien, en dan bij voorkeur eerst de film en dan de documentaire - om niet teveel van het verhaal van te voren al weg te geven.

Deze film vertelt het verhaal zoals dat in een film hoort - snel, gelikt, met mooie rollen van de Shelby van Damon en de Ken Miles van Bale. Leuke karakterkoppen die goed in het verhaal passen, al is het misschien wat dik aangezet hier en daar - maar het is ook wel zo'n verhaal dat daar om vraagt. Gepast Amerikaans in de onvermijdelijke overwinning, en de vraag wat het Ford uiteindelijk opgeleverd heeft wordt maar een beetje vermeden. En waarschijnlijk maar beter ook, want anders moet wel duidelijk worden dat Ferrari wel heel makkelijk aan het langste eind heeft getrokken.

De AC Cobra herinner ik me overigens nog uit de vroege jaren-80 - mijn ouders waren op zoek naar een nieuwe auto, en hadden zo'n autotest boek gekocht om wat informatie uit op te doen. Of je er inderdaad naar redelijkheid een kopen kon durf ik niet te zeggen, maar de AC Cobra stond alfabetisch op de eerste pagina, en dat was vanzelf de mooiste van het hele boek... en dat er voor ons kinders in zo'n ding geen plaats zou zijn vergat ik voor het gemak maar even.

Niet gehinderd door kennis van zaken aan deze film begonnen en ik moet zeggen dat ik mij erg heb vermaakt.

De stilering is uitstekend, met Mad Men-eske jaren ‘60 detaillering en ook een prima soundtrack. Leuke bijrollen in de vorm van Iacocca en Beebe.

Ik heb helemaal niets met racen in welke vorm of wagen dan ook, maar door de mooie klassieke opbouw en de uitstekende vertolkingen vond ik dit toch een uitermate onderhoudende en soms ook wel spannende film, met van de twee sterren Bale die er het meest uitspringt omdat hij nou eenmaal de "lekkere" rol heeft gekregen (maar die speelt hij dan ook wel èrg goed). In tegenstelling tot de meeste gebruikers hier had ik echter toch wel wat moeite met de lengte, want gedurende het laatste uur raakte ik mijn aandacht een beetje kwijt – ik zou niet weten hoe het korter had gemoeten omdat je als filmmaker de allesbepalende race toch de focus wil geven die zo'n climax nodig heeft, maar ik zat op het einde toch wel vaak op m'n horloge te kijken, reden waarom ik niet hoger dan 3½* kom terwijl ik de eerste 90 minuten toch Hollywood-cinema van de bovenste plank vond.

Ik heb niet echt iets met autosport, maar heb toch wel van deze genoten. Vond het een leuke film. Een goed tempo, maar ondanks de lange speelduur, verveelde de film niet.

De cast was ook goed op dreef en de race was ook wel spannend. Enkel het einde was wel wat snel snel.

Desondanks vond ik het wel een aanrader.

Degelijk.

Keurig gemaakte film over de concurrentie tussen Ford en Ferrari op weg naar de 24 uur van Le Mans in 1966. Vooral een leuk tijdsbeeld, met statige auto's. Met auto's heb ik hoegenaamd niets. Als de mijne rijdt is dat prima. Erg intrigerend vind ik die hele autosportwereld niet. Ik kan het zelfs met moeite een echte sport noemen.

Van de concurrentie tussen de bekende autofabrikanten moet deze film het dan ook niet hebben. Dat is sowieso niet erg verheven. Gewoon wat prikjes op en neer. Het is mede dankzij solide acteerwerk van voornamelijk Christian Bale dat het behoorlijk te behappen blijft. De film ziet er verder ook gewoon gelikt uit. Knap hoe James Mangold, de tijdsgeest indachtig, niet al te zot gaat doen met het in beeld brengen van de races.

Met z'n 2,5 uur speeltijd is het wel te lang. Het is ook maar wat het is. De film moet het niet van de afwisseling hebben en tijdens de grote finale heb ik nooit op het puntje van mijn stoel gezeten. Daardoor blijft Le Mans '66 (veel mooiere titel dan Ford v Ferrari trouwens) een keurig gemaakte maar iets te lange film.

3

Interessant biografisch werkje van regisseur James Mangold. Fijn is dat Le Mans '66 (een veel geschiktere titel dan Ford v Ferrari) altijd wel een redelijk luchtige toon weet te behouden. Christian Bale geniet van een sterk geacteerd en charmant personage, waarmee hij zowat het boegbeeld van de film vormt. Matt Damon levert aardig tegenspel, maar de overige leden worden net iets te karikaturaal neergezet om serieus genomen te worden. Het soms grijpen naar iets te melige scenes deed ook wat afbreuk aan het geheel, maar verder regisseert Mangold strak en beleefde ik ouderwets veel spanning gedurende de racescenes. Een redelijk uitgebreide speelduur van 152 minuten werd geen enkel moment gevoeld. Complimenten overigens naar de weergave van het tijdsbeeld. Ik geloofde nagenoeg meteen dat ik in de 60s zat.