Bacurau (2019)

Een vreemde film is het zeker, met een nogal dystopische premisse - maar zo onlogisch vond ik de film ook weer niet in elkaar steken. In Bucarau gaat het om het gelijknamige slaperige plattelandsstadje, ergens in Pernambuco in Noordoost-Brazilië. De dystopie bestaat voornamelijk uit een soort van (wat ik interpreteer als) politieke satire op wat gezien wordt als het racisme, superioriteitscomplex en fascistische neigingen van zowel Bolsonaro als ook van sommige Amerikanen. Het arme stadje wordt vrij letterlijk van de kaarten geschrapt en als een soort van open jachtgebied gebruikt waarbij rijke Amerikaanse toeristen op de lokale bevolking kunnen jagen. A la Hard Target.

Behalve het feit dat het een dystopie is zie ik er verder nul sci-fi in (wat vaak genoemd wordt), wel zit er naast zwarte humor een behoorlijke horrorcomponent waarbij het er behoorlijk bloederig aan toe gaat. Het kostte een beetje moeite om te wennen aan de setting, en de sfeer van de film veranderde toch ook behoorlijk op een aantal momenten, dus ik snap het commentaar wel dat het een 'volle' film is. Het geweld en bloed zijn inderdaad in grote mate aanwezig, maar geweldsporno zou ik het zeker niet willen noemen - het wordt gebruikt om een zinnig politiek punt te maken. Waar je het niet per se mee eens hoeft te zijn, soit. Zoals ik al zei, het was even wennen, maar ik kan hier wel wat mee en ik hou wel van vreemde films én films die tot nadenken stemmen. En daar valt deze zeker onder.

Verwerpelijke en gevaarlijke film. De regisseurs gebruiken het gegeven van raciale genocide als politieke allegorie en hebben daar een Nazi, een stel Amerikanen en een huichelachtige burgemeester (een zekere president) voor nodig. Uiteraard zijn er enkel karikaturen, maar het is een genrefilm, dus dan mag het. "Kijk, dit is de witte man", schreeuwt Bacurau van de daken, terwijl het verschillen aanzwengelt en uitvergroot. Een pamflet naar de smaak van de heren en dames in Cannes, zo bleek.

Uiterst gewelddadige film over een afgelegen dorpje, dat door de plaatselijk autoriteit wordt vrijgegeven als jachtgebied voor moordlustige buitenlandse toeristen. Zoveel geweld kan ik normaliter niet waarderen, maar als parabel voor de politieke situatie in het hedendaagse Brazilië spreekt de film boekdelen. Leuk om Sonia Braga weer eens een keer tegen te komen.

Horror??? Mysterie??? Gewoon een uit het leven gegrepen drama!!! Wat een geweldige film. Het kwam een beetje langzaam en vreemd op gang, maar concluderend bij de aftiteling heb ik toch dik twee uur zitten genieten. Mooie muziek en mooie plaatjes, apart verhaal met wat spannende momenten. En dan dat contrast tussen die rimboe en die grote rondrijdende beeldschermen, eigenlijk komisch. Natuurlijk wel door een paar dingetjes heen moeten prikken, maar daar heb ik bij iedere film last van. Toch alweer een tijd terug dat ik zo'n masterpiece heb gezien. En Udo Kier als tweede op de poster noemen? Ach kom, ga toch weg! Had daar maar die gast met die gitaar neergezet.

Redelijk sterk mysterieus drama, met een aardig gewelddadig sausje. Het verhaal, met politieke boodschap, zit best goed in elkaar maar voelt soms wat vreemd aan. De film begint vrij mysterieus en langzaam wordt duidelijk wat er aan de hand is. Ook is er een bepaalde spanning de gehele film voelbaar. Verder bevat de film wat bloederige scènes. Visueel ziet de film er redelijk uit met een prima passende soundtrack. Het acteerwerk is gemiddeld. Prima film. 3.5/.4.0

Gewelddadige, licht surrealistische film over de inwoners van het vrijwel volledig van de buitenwereld afgesneden braziliaanse dorp Bacurau. Wanneer het dorp op een dag plotseling van alle kaarten verdwijnt beseffen de bewoners dat het noodlot spoedig zal toeslaan. De film begint erg traag en de toon is niet overal even consistent, met hier en daar nogal maffe toestanden (wat wil je ook met Udo Kier in de cast), maar het gestage opvoeren van de spanning is knap gedaan en de film kent veel effectieve, doorgaans bloederige scenes. Saai is de film in ieder geval nergens en dankzij de fraaie landschappen en het uitstekende camerawerk ziet alles er piekfijn uit.

Driemaal helaas, ik vond er weinig aan. Udo Kier in een film belooft ook nooit niet veel goeds eigenlijk. Lijkt in veel op van die amateuristische Uwe Boll films of zo u wilt op een goedkope Braziliaanse telenovela. Moest het verhaal dan nog echt boeien, dan kon ik mij er nog deels bij neerleggen maar ook daar heeft Bacurau weinig te bieden. Het duurt tergend lang voor de film in gang schiet. Vooraf zie je een aantal dorpelingen leven in hun ver afgelegen woonplaats, wat nog enkele absurde momenten oplevert, maar vooral veel oninteressante momenten en nutteloze scènes.

Eén van de zwaktes is dat de film geen echte hoofdpersonages kent waardoor er niemand is aan wie je je echt emotioneel kan hechten. Plots merkt een leraar op dat het dorpje van de landkaarten verdwenen is. En nog iets later komen twee flashy motorrijders (buitenstaanders) een bezoekje brengen. Daarna volgen naar het einde enkele bloederige scènes, die eerder verplicht dan functioneel aanvoelden. Er waren betere manieren om de politieke corruptie en misdaden tegen landelijke gemeenschappen te belichten want vond het maar een onsamenhangend bizar soepje. Eén van de slechtste films die ik dit jaar heb gezien.

Fantastische thriller met sociale en politieke ondertonen over de bewoners van Bacurau, een klein dorpje in het noordoosten van Brazilië, dat door een niet nader verklaard incident geïsoleerd is geraakt van de rest van het land. De dood van de 94-jarige Carmelita brengt een groot deel van haar enorme familie, die zich in de afgelopen decennia over alle continenten zijn verspreid, bij elkaar. Carmelita's uitvaart valt echter samen met een aantal mysterieuze gebeurtenissen, die erop lijken te wijzen dat machten van buitenaf van plan zijn om Bacurau (letterlijk en figuurlijk) van de kaart te vegen.

Het verhaal weerspiegelt de geschiedenis van Brazilië en was mede daardoor een enorm succes in eigen land, maar ook een Europees publiek zal het niet ontgaan dat het hier gaat om de strijd van eenvoudige burgers tegen autoriteiten die geen middel schuwen om hun zin te krijgen. Dit is een moderne, Zuid-Amerikaanse western, waarin de scheidslijn tussen goed en slecht aanvankelijk duidelijk is getrokken (hint: Udo Kier behoort niet tot de dorpsbewoners), maar in de loop van de film verrassende en vaak schokkende grijstinten vertoont.

De gewelddadige, maar evenzo zenuwslopende, spannend climax maakt dit zeker niet geschikt voor mensen met een zwakke maag, maar wie houdt van westerns of thrillers met een dosis zwartgallige humor mag dit Brazilliaanse juweeltje niet laten schieten.

Teleurstellend.

Ik kwam hier dan ook, als domoor, op af voor de verhalen over dat de film gewelddadig was. Tevens leek het me ook gewoon een leuke productie, en de trailer sprak me ook erg aan. Arthouse in mijn rijtje, en een extreme genremix smaakt me ook altijd wel op zijn tijd.

Het zijn echter niet de verwachtingen die niet worden ingelost waardoor mijn cijfer maar een nipte voldoende is, maar de film zelf. Voor een film met zo'n gedurfd concept vind ik het allemaal namelijk nogal meevallen qua schokkend materiaal. De schokkende stukjes zijn voornamelijk off-screen, maar andere zaken zoals expliciete nudity worden wel volop in beeld gebracht. Het lijkt dus alsof de makers toch niet helemaal durfde.

Maar qua regie toch wel goed. Alleen vond ik het eerste "saaiere" stuk beter dan het tweede deel, waar de vaart wat opgevoerd wordt. Visueel erg mooi namelijk. Solide montage, degelijk camerawerk, mooie locatie en sterke beelden. Mooi sfeervol in ieder geval, en regelmatig een sterk opgevoerde dreiging.

Jammer dat de film er niet in slaagt een normaal personage neer te zetten, laat staan een personage waar je je mee kan binden. Ik zie eigenlijk ook geen enkele goede acteerprestatie. Kier is bekend, maar briljant acteren doet hij hier niet. Colen was uitermate zwak, en andere rollen kan ik weinig serieus nemen.

Subtiel is de film ook totaal niet. Er worden erg veel pogingen gedaan om de schurken echt op schurken te laten lijken, wat grandioos ten koste gaat van de realistische en rauwe toon. Ook de dorpsbewoners worden behoorlijk onschuldig geportretteerd, naast de moordenaars dan.

De genremix is best bijzonder te noemen, maar de genres combineren elkaar regelmatig nogal onrustig. Soms ook iets te geforceerd, zoals een scene waarin halverwege plots keiharde elektronische muziek door wordt gemonteerd. Andere, bijna abrupte overgangen naar sciencefiction voelen ook te weinig subtiel aan. Maar op andere stukjes weet het elkaar goed af te wisselen.

Film werkt naar een harde finale toe, die helaas snel over is. Qua bloedvergieten is het vooral bloed op de muren en weinig in beeld, dus gorehounds zullen bedrogen uitkomen. Ook regelmatig lelijk in beeld gebracht trouwens, gaat totaal ten koste van het realisme.

Zodra de film wat surrealistischer is ziet het er allemaal goed uit. Zodra het de horror aantikt ook uitzonderlijk geslaagd. Het ziet er allemaal mooi uit, maar het niet aanwezig zijn van boeiende of goed acterende karakters doen de film deels de das om. Maar ook de weinig subtiele vertelling voelt apart aan. Politieke lading heb ik weinig op gelet voor de rest.

Ik kom op een nipte voldoende terecht, omdat de film toch echt serieus elementen laat liggen. Visueel knap, inhoudelijk wat minder knap.

Bacurau doet veel te hard zijn best eigenzinnig te zijn. Het is een film doe zo hard schreeuwt: "Kijk mij eens apart zijn", dat het bijna sneu wordt. En als je door de wellicht artistiek bedoelde vaagheid heen prikt, blijft er eigenlijk alleen een al vaak verfilmd en onorigineel basisconcept over. Een groep psychos die voor de sport op onschuldige mensen jaagt.
Daarnaast hadden er vooral aan het eerste deel van Barucau heel wat minuten uitgeknipt kunnen worden omdat die volstrekt niet boeiend waren en ook niks aan toevoegden. Maar ook gaandeweg passeren er nog heel wat losse flodders de revue.
Wanneer het simpele plot eindelijk in het voetlicht treedt en de burgers terug slaan tegen de schurken, zitten er best een aantal sterke scenes tussen de pulp verborgen. Maar dat is lang niet genoeg om een voldoende te scoren in mijn boekje.
Een fikse tegenvaller.

Zonder enige voorkennis naar de bioscoop gegaan en dat beviel me uitstekend. Sowieso fijn om daar voor het eerst sinds maart weer te kunnen zijn.

Ik vond het op alle fronten een erg goede film. Ziet er mooi uit, prima geacteerd, vrij origineel plot, ja, dat zat allemaal wel goed. Ik kan me voorstellen dat je hem wat langdradig vindt als je pure horror en veel geweld verwacht. Ik vind het dan ook geen eendimensionale 'genrefilm', meer een westernachtig filmhuisdrama met elementen uit horror, thriller en sf.

Als metafoor voor de politieke situatie in Braziliaanse is hij nogal nadrukkelijk, maar werkt hij wat mij betreft wel goed. Ik zie het 'gevaar' dat sommige gebruikers hier noemen ook niet zo. Het gaat hier volgens mij niet over 'ras' of huidskleur, zoals ik hier en daar lees, maar over machtsstructuren, al valt dat in Brazilië (en daarbuiten) in grote lijnen natuurlijk met elkaar samen. De burgemeester staat voor de corrupte elite in Brazilië zelf. Niet per se voor Bolsonaro, maar ook voor veel van zijn voorgangers en voor veel bestuurders op lokaal niveau. De Amerikanen staan voor een deel van het westen. Het was denk ik sterker geweest om er een iets hetrogenere groep van te maken, niet alleen maar idiote white supremacist maar ook andere idioten. Dat een van die gasten nog enige moraal had (rond de dood van dat kind) vond ik dan wel weer sterk. En de dorpelingen staan dus voor de onderdrukte bevolking, dat is glashelder, maar ook daar zag je dat niet iedereen per se met elkaar door een deur kon.

Nu ik het zo opschrijf besef ik dat het soms best iets genuanceerder had gemogen, maar in grote lijnen is dit wel gewoon wat er aan de hand is in Brazilië. Het probleem wanneer iemand (een regisseur in dit geval) over de schreef gaat, is dat het dan ineens alleen nog maar daarover gaat. Op een filmforum mag dat ook, maar dat neemt niet weg dat hij met de nodige overdrijving een vrij accuraat beeld schets van de situatie.

Een mooi gegeven, een dorpje waar vreemde gebeurtenissen het leven op de kop zetten. Vooral het gegeven dat het dorp op alle kaarten en google maps is verdwenen, spreekt me erg aan. Wat volgt is een opeenvolging van min of meer uitgesponnen scènes, waarvan de ene me meer kan boeien dan de andere: ze variëren van poëtisch via realistisch tot potsierlijk. Kan ook liggen aan het feit dat ik de situatie in Brazilië niet zo goed ken.

Is de film subtiel? Allerminst. Zoals het in een allegorie betaamt, liggen de verwijzingen er wel heel dik boven op. Met name bij de stemmen wervende politicus en de gewelddadige, witte Amerikanen begint dat behoorlijk te irriteren.

Maar met een eind goed, al goed verlaat je toch met een glimlach de bioscoopzaal. Hoewel... zelf was ik liever boos geweest, geloof ik nu.

Ik vond wel jammer dat die groep bij die scène aan tafel met de twee Braziliaanse motorrijders zo expliciet zelf over ras/huidskleur begon, daarmee ging het meteen wél heel nadrukkelijk daarover naast andere machtsstructuren. Maar dat gedeelte is vooral een nogal makkelijke en flauwe gringo stereotypering. Al was die scène op zichzelf wel vrij geestig en kon ik om meerdere scènes (glim)lachen. Daarbij wordt die hele groep vervolgens zo onrealistisch over de top en daarmee satirisch neergezet dat ik daar ook geen gevaar wat betreft polarisatie inzie. En als het allemaal realistischer en subtieler was gedaan, had je niet zo'n leuke pay-off gekregen. Vond het uiteindelijk wel bevredigend in elkaar gezet. De regisseur(s) weet altijd wel op een originele manier realistisch drama met genre-elementen te vermengen, dit keer natuurlijk een stuk duidelijker richting het laatste.

En goed om te zien dat de João Carpinteiro school terug is! Ditmaal zelfs met een nummer van de meester in de soundtrack.

Geweld om het geweld, alleen voor puur vermaak. Meer kan ik uit deze zogenaamde Braziliaanse western niet halen. Nou ja, als aanklacht dan tegen Bolsenaro? Hm, ik dacht dat hij nog niet tot president gekozen was toen ze met deze film bezig waren. Een strijd dan tegen het onrecht wat de doorgaans arme dorpsbevolking wordt aangedaan? Als dat zo is dan moet je als dorpsbewoners als wraak niet dezelfde wrede methoden gebruiken als die gringo’s aangevoerd door Udo Kier. Dan heb ik het natuurlijk over wat voor een straf die dorpsbewoners in petto hadden voor Udo Kier en de corrupte burgemeester . Verder kon ik mij in de personages ook absoluut niet inleven of het moeten die kinderen zijn. Wat ik wel zeer positief vond in deze film waren de beelden van de natuur. Die waren zonder meer erg mooi. Verder was voor mij en dat is weer in negatieve zin het saaie eerste uur moeilijk door te komen. Het duurde mij allemaal veel te lang.
Dit is trouwens de 2e film die ik van deze Braziliaanse regisseur gezien heb. De andere was Neighboring Sounds (2012), een totaal andere film die ik bovendien veel beter vond dan dit met bruut geweld gedoseerde Baucurat.

2,0

Slecht.

Op voorhand was ik op alles voorbereid eigenlijk, helaas niet op wat de film bleek te zijn, extreem saai.
Ik hoorde iets over een UFO, veel geweld, bikers, Amerikanen als bad guys. Dit alles klinkt werkelijk veel leuker dan het in deze film is.

De film duurt een goede 50 minuten voordat er werkelijk ook maar iets noemenswaardigs gebeurd. Als de Amerikanen bekend zijn en je denkt dat het spel gaat beginnen krijg je nog eens ruim 40 minuten aan saaie meuk. Het is allemaal ook zo matig uitgewerkt dat de positiviteit mind blowing is. Vooral van de pers. Deze film heeft echt geen enkel personage wat ook maar een beetje uitgediept wordt. Dat de Amerikanen wat eendimensionaal blijven valt nog wel mee te leven, maar ook de dorpsbewoners krijgen nooit een dimensie. Hoe de film mensen introduceert is van een niveau waar geen enkele filmstudent mee mag aankomen. Ook visueel is de film extreem plat gedraaid allemaal. Opvallend matig voor een cameraman die niet eens zo weinig op zijn naam heeft staan.

Het is best apart want deze film heeft in de basis veel weg van The Hunt ook uit 2019. Maar het lijkt extreem zijn best te doen om al het potentieel leuke totaal dood te maken met erbarmelijke saaie montage. Zelfs de climax is amper de moeite waard op je ogen voor open te doen.

Ik had zelfs nog ergens gehoopt dat ik mij dan tenminste nog kon ergeren zoals tbouwh of Redlop, maar zelfs dat had ik niet eens.

Na Da 5 Blood een nog groter raadsel dat deze film zo positief is ontvangen, zijn de critici zulke makke schaapjes?

1 ster.

De film maakte voor mij de hoge verwachtingen niet waar. In de eerste helft van de film kijk je naar een Braziliaans dorp met een corrupte burgeneester dat is afgesneden van water zonder dat duidelijk is waar de film naar toe gaat maar als dat dan na een uurtje duidelijk is omdat een groepje Amerikanen voor hun plezier jacht blijken te maken op de dorpelingen wordt de film een bloedeloze Tarantino-western of arthouse-variant van The Hunger Games of zo. Ongetwijfeld wil de film kritiek geven op de corruptie in Brazilië alsmede op Amerikanen (en Duitsers) die naar Afrika gaan op plezierjacht of de Amerikaanse bemoeienis in andere landen of het kolonialisme, maar het weinig verfijnde of genuanceerde van zo’n kritiek maakt die ook weinig interessant. Maar saai is de film ook niet.

Het Braziliaanse dorpje Bacurau wordt met de nodige doden geconfronteerd. Na een slaapverwekkend eerste uur begint er eindelijk vaart in te komen, maar door het ratjetoe van genres bedolven onder een jus van metaforen verliet ik nogal gedesillusioneerd de bioscoopzaal. Geforceerd eigenzinnig, zonde van mijn tijd.

De debuutfilm van Kleber Mendonça Filho staat al jaren in mijn top 10, overigens vooral om die toplijst afwisselend te houden, de film zal ergens rond plek 20 staan. Maar nog steeds hoog dus. Toch, na het wat teleurstellende Aquarius en nu deze Bacurau kan ik wel stellen dat die film een schot in de roos was, maar slechts eenmalig. Kleber Mendonça Filho is vooral een goed filmer, maar en matig verteller.

Ook deze film is daarvan een voorbeeld. De losse scènes zijn uitstekend: mooi geschoten, soms fijn gebruik van zoom, spanning erin, goed gemonteerd. Maar de manier van vertellen is nogal gebrekkig. Halverwege valt alle spanning weg als je erachter komt hoe de vork in de steel zit, wat een matige manier is van vertellen (Hitchcock deed dat ook in North by Northwest, ook niet zijn beste moment). En verder is dit qua metaforen wel heel weinig subtiel. Waar Aquarius soms iets te subtiel was voor iemand die niet bekend is met de Braziliaanse cultuur heeft men hier gedacht dat de hele wereld het zal begrijpen ook.

Dat neemt echter niet weg dat ik me verveeld heb. Het tempo en sfeertje zijn prima en die twee uur glijden makkelijk weg met genoeg mooie momenten tussendoor. Maar excelleren doet de film dan weer nergens, dus maximaal 3,5*.

Eerder een bastaardkind van een huwelijk tussen Jodorowski, Leone, en/of Bunuel en Carpenter dan een Tarantino ripper. Duidelijke omarming van surrealistische elementen, zonder door te draven. Gewelddadig, ja. Maar ik snap die vergelijking van mensen met Tarantino niet zo. Het lijkt er in de verste verte niet op.

Lekker loom vertelt over dorpje in midden van niets die van de kaart verdwenen lijkt te zijn. Politieke allegorieën kreeg ik niet helemaal mee, maar het is er duidelijk wel. Heerlijk hoe het dorp het recht in eigen hand neemt tegen de moordende elite. En als die Udo Kier ergens opduikt weet je gewoon dat er iets niet pluis is...

4*en

Eerlijk gezegd in één woord tegenvallend.
Ik had er heel wat meer van verwacht. Nochtans gezien de trailer, het concept zou je toch op meer hopen dan alleen maar wat afknallen voor plezier waarbij de uitwerking ervan ook nog wat minpunten oogst. Zo is de uiteindelijke slag in het dorp toch maar mager en flauwtjes uitgewerkt. Een voorbeeld is de scène dat Udo Kier op zijn eigen mannen begint te schieten. Of wat te denken van die opgefokte vroegere dorpsbewoner die terug keert om zijn mensen te helpen. De locatie is uitstekend en er zijn heel wat weirde personages te bekennen in het verhaal. Het eerste deel van het verhaal wordt te langdurig opgebouwd waarbij de kijker een te snel antwoord krijgt op het mysterie. 5/10

Aardige film waarin een vrouw terugkeert naar haar geboortedorpje om een overleden, oude bewoonster te begraven. Een nogal lange opbouw, maar dit werkt wel in het voordeel van de wending op het midden van de film. De gemeenschap van het dorpje wordt goed neergezet, maar hierdoor mist de film qua personages wel wat focus en het tempo had ook wat hoger gemogen.

Film waarvan ik niet echt wist wat ik kon verwachten, maar na het lezen van enkele commentaren hield ik me schrap. Het blijkt een bijzondere mix van genres te zijn, een behoorlijk unieke film die ik toch niet zo een twee drie kan vergelijken, al valt er voor elk van de namen die her en der gedropt worden wel iets te zeggen. Ook Tarantino, in de zin dat het een fantasie is waarbij de slachtoffers terugslaan in een orgie van geweld, met totaal over the top personages (de westerse huurlingen). Het is een totaal ander soort film van Mendonça Filho dan zijn eerdere films, waarin hij de Braziliaanse maatschappij vanuit het perspectief van de gegoede middenklasse beschouwt. Daar sijpelt ook al een bepaalde boosheid in door, maar in Bacurau zijn de emoties rauwer: woede, wraak, bloeddorst, gewekt door vergaand onrecht.

Niet eens gevoed door de regering Bolsanero zo blijkt, want de makers waren er al mee bezig lang voordat Bolsanero zich verkiesbaar stelde. Maar de problemen in Brazilië bestaan natuurlijk ook al een tijdje, het is niet iets van de laatste jaren dat milieuactivisten, boeren en inheemse stammen die zich verzetten tegen grootgrondbezitters en illegale houtkappers te maken krijgen met grof geweld.

Om terug te gaan naar de film: Bacurau heeft een fijne, rustige opbouw, om dan die bruuske draai te maken naar het geweld. De meeste aandacht zal gaan naar die bloederige finale, maar ook daarvoor zijn er wat mij betreft genoeg bijzondere scenes: het verdwenen dorp op Google Maps, de aankomst van de burgemeester, de introductie van de motorrijders en het spottende liedje van de gitarist, vond het alles behalve saai.
De beelden zijn mooi, met warme volle kleuren, en de muzikale ondersteuning is erg fijn. Grotendeels (mij) onbekende cast doet het goed, met speciale vermelding voor Sonia Braga.

Deze best aparte Braziliaanse, toevallig mijn tweede Braziliaanse film in dit weekend nadat ik op de zaterdag ook nog de "Women in Prison" film "Bare Behind Bars" heb gezien, Drama / Mystery (Misdaad, Western, Actie, Thriller en Horror is zeker ook van toepassing) film zag ik afgelopen vrijdag op "Film1" en trok vooral mijn aandacht vanwege het meespelen van Duitse acteur Udo Kier.

Na de dood van haar 94-jarige oma Carmelita (Lia de Itamaracá), keert kleindochter Teresa (Bárbara Colen) voor de begrafenis terug naar het geboortedorp Bacurau in het afgelegen droge Noord Oosten van Brazilië. De lokale bewoners vormen een hechte en kleurrijke gemeenschap. Wanneer het lichaam van Carmelita goed en wel in de grond ligt, ontdekken de inwoners dat hun woonplaatsje plotseling van alle plattegronden is verdwenen en ontstaat er veel onrust. Het blijkt de voorbode voor een invasie van een groep schietgrage westerlingen, onder aanvoering van ene Michael (Udo Kier).

Bij het kijken van Bacurau (die gelijk fraai begint met een sci-fi-achtige opening, waarna we een vrachtwagen zien rijden over een zandweg, die slalommend probeert doodskisten te ontwijken), weet je in eerste instantie niet waar de film heengaat. Is het Sciencefiction, Horror, Thriller of iets anders ? Dat is overigens een goede eigenschap voor deze film, want het houdt je geboeid van begin tot eind en dat is het belangrijkste. Binnen scifi wordt je als kijker getrakteerd op een vleugje Sciencefiction (o.a. via een drone in de vorm van een vliegende schotel) en (dag)dromen. De Actie en Horror is vrij grof (o.a. met een machete ) en is ongecensureerd en heerlijk rauw. Ook is er hier en daar wat naaktheid te zien (o.a. van hoofdrolspeelster Barbara Colen en dikke vrouw gespeeld door Ingrid Trigueiro). De film intrigeert en houdt je aandacht vast. Het mysterie ontrafeld zich langzaam maar zeker, maar nooit volledig.

De film gaat over contrasten en maakt een politiek statement. Politici met hun loze beloftes in de vorm van gekke burgemeester Tony Jr. (Thardelly Lima) die o.a. boeken voor de bibliotheek komt brengen met een vrachtwagen en ook jonge meisjes uit Bacurau meeneemt voor de prostitutie. Vooral het idee dat de macht bij de bevolking ligt komt sterk naar voren. Neem het heft in eigen handen, want samen sta je sterk. Gezamenlijk een vuist maken, dat is de inwoners van Bacurau niet vreemd.

Veel blijft wel onverklaard, maar dat heeft de film niet echt nodig. Ondanks de missende puzzelstukjes zie je het grotere geheel en dat geheel stelt niet teleur. De vele onderbelichte onderwerpen maken wel nieuwsgierig, want wat is het verhaal van de watervoorraad ? Wat is de historie van het dorp ? Waarom is Bacurau politiek gezien interessant ? Wat is het verhaal van de jonge weglopers ? Meer achtergrond en beweegredenen van de andere groep. Een serie zou eventueel uitkomst bieden om de complexe wereld uit te diepen. Of is de mysterie juist de kracht van "Bacurau" ?

"Bacurau" bevat een bonte stoet aan personages die het plaatsje Bacurau bevolken, zoals de legendarische boef Pacote (Thomas Aquino), van wie op een groot videoscherm een "Best Of "van zijn liquidaties te zien is. Een ander bont personage is Lunga (Silvero Pereira), die een extravagante guerrillastrijder is die zich in de wildernis ophoudt en een strijd voert over de toevoer van drinkwater. Op het einde is het ook hij die de machete hanteert op een aanvaller en in opdracht van hem wordt slechterik Michael (Udo Kier) op het einde ook levend begraven onder een straat. Udo Kier als slechterik (zoals gewoonlijk) speelt op zijn Udo Kier-igst en hij was regelmatig lekker op dreef en o.a. met zijn scherpschuttersgeweer, waarbij hij op alles schiet (o.a. op een hond en zijn eigen mensen). We krijgen wel slechts flarden van hun geschiedenis mee.

Het dorpje "Bacurau" is opzicht ook wel apart en is een soort van magisch realistische plek, een amalgaam van identiteiten waar we nooit helemaal vat op krijgen. Is het een gewoon dorp of een toevluchtsoord voor buitenstaanders; een commune van paradijsvogels en criminelen ? "Bacurau" is in ieder geval een geweldig spannende film met een op verschillende manieren in te vullen politieke ondertoon die nog lang na de aftiteling in je hoofd blijft naklinken.

P.S. Het woord "Bacurau" betekent in het Portugees letterlijk "nachtzwaluw", maar is in de volksmond ook een verwijzing naar de laatste nachtbus.

Kwam deze tegen op zo'n lijstje ‘beste films van het jaar’, dus ja, dan verwacht je wel wat. En dat valt dan niet mee. Het begin is al tergend traag, met een heleboel bijzaken. En als de actie dan lijkt te beginnen, valt het even later weer stil. En dan komt Udo Kier ook nog. Dat was vanzelf al een veeg teken, maarja. Aan het einde dan eindelijk een beetje vaart in de zaak, al ligt het echt einde me dan ook weer niet. In het genre denk ik wel op afstand het slechtste wat ik gezien heb - veel te veel pretentie, geen inhoud, geen timing.

Ik zal niet zeggen dat het zonde van m’n tijd was - je moet zo af en toe slechte films zien om de goede te kunnen waarderen. Daar kan ik dan wel weer een weekje of wat mee voort.

Hmmm, oké de film verveeld niet en de zonnebrand-opwekkende cinematografie van de hele film geeft het een bepaalde ongedwongen sfeer. Echter is het meer een arthouse-film, die heel af-en-toe wat kleine elementen leent uit het SF, western en horror-genre. Er is een Wilhelmschreeuw, een begin met "over een paar jaar van nu", een paar bloederige kills (als ze in beeld waren dan was het zelfs wat beter uitgevoerd dan in menig horror) en een een drone die op een vliegende schotel lijkt. In het eerste uur van de film schetst het niet veel meer dan het wel-en-wee van de bewoners van het geïsoleerde Bacurau, een klein stadje in de Braziliaanse sertão. Dat het niet eentonig werd en je blijf kijken, kwam doordat het stadje bewoont wordt door een stel bonte personages en een paar vreemde gebeurtenissen. Ja de film hield daardoor een best bijzondere toon. Als dan twee motorfietsen het stadje binnen komen rijden blijkt er veel meer aan de hand. En ook al vond ik dit het leukste gedeelte, was er iets waardoor dit niet zo hard overkwam. Waarom ik het als redelijk veilig ervaarde....weet ik niet precies; was het omdat ik als horror-fan wat gewend ben, was het de politieke ondertoon die veel deed ontkrachten, of was het omdat de indringers uit de VS niet veel meer meekregen dan dorst naar bloed. Nou goed de film krijg het voordeel van de twijfel en rond ik het voor nu maar door die kleine genre-elementen af naar boven!