Bacurau (2019)

Een wel erg volle film, die aanvoelt als 3 in 1. Wat onevenwichtig, maar ook wel heel gaaf, origineel en rijk.

Een misantropische geweldsporno.

Cult-liefhebbers die kampen met premature ejaculatie be warned: neem extra ondergoed mee. Gelukkig is mijn lidmaatschap van dat clubje vervallen. Over de inhoud kan ik kort zijn. Raciale genocide.

Dat is niet mis.

Mix van verschillende genres die perfect werkt.

O.a. sci-fi, horror en western passeren de revue.

Als fan van pulp en cult films voor mij prima vermaak.

Udo Kier is ook perfect gecast als slechterik.

Het verhaal stelt eigenlijk niks voor. Rare mensen die rare dingen doen, en het is me nergens op geen enkel moment duidelijk waarom die dat doen.

Een surrealistisch boeltje, dat ook nog eens veel te lang uitgesponnen wordt; 90 minuten zouden méér dan genoeg zijn.

De halve horrorscenes... het is bijzonder, bijna beangstigend. Maar ze kunnen de film niet dragen; evenmin als de prima muziek en de af en toe donkerzwarte humor.

Een vreemde film is het zeker, met een nogal dystopische premisse - maar zo onlogisch vond ik de film ook weer niet in elkaar steken. In Bucarau gaat het om het gelijknamige slaperige plattelandsstadje, ergens in Pernambuco in Noordoost-Brazilië. De dystopie bestaat voornamelijk uit een soort van (wat ik interpreteer als) politieke satire op wat gezien wordt als het racisme, superioriteitscomplex en fascistische neigingen van zowel Bolsonaro als ook van sommige Amerikanen. Het arme stadje wordt vrij letterlijk van de kaarten geschrapt en als een soort van open jachtgebied gebruikt waarbij rijke Amerikaanse toeristen op de lokale bevolking kunnen jagen. A la Hard Target.

Behalve het feit dat het een dystopie is zie ik er verder nul sci-fi in (wat vaak genoemd wordt), wel zit er naast zwarte humor een behoorlijke horrorcomponent waarbij het er behoorlijk bloederig aan toe gaat. Het kostte een beetje moeite om te wennen aan de setting, en de sfeer van de film veranderde toch ook behoorlijk op een aantal momenten, dus ik snap het commentaar wel dat het een 'volle' film is. Het geweld en bloed zijn inderdaad in grote mate aanwezig, maar geweldsporno zou ik het zeker niet willen noemen - het wordt gebruikt om een zinnig politiek punt te maken. Waar je het niet per se mee eens hoeft te zijn, soit. Zoals ik al zei, het was even wennen, maar ik kan hier wel wat mee en ik hou wel van vreemde films én films die tot nadenken stemmen. En daar valt deze zeker onder.

Jezus zeg wat is me dat jong?

Afgezet, trekt op niets.

21 min al aant kijken en tslaat nergens op en ik zit me hier steendood te vervelen.

Boeit me werkelijk niet, zelfs aktie zal dat gevoel niet oplossen.

Verwerpelijke en gevaarlijke film. De regisseurs gebruiken het gegeven van raciale genocide als politieke allegorie en hebben daar een Nazi, een stel Amerikanen en een huichelachtige burgemeester (een zekere president) voor nodig. Uiteraard zijn er enkel karikaturen, maar het is een genrefilm, dus dan mag het. "Kijk, dit is de witte man", schreeuwt Bacurau van de daken, terwijl het verschillen aanzwengelt en uitvergroot. Een pamflet naar de smaak van de heren en dames in Cannes, zo bleek.

Je begrijpt het stukje dat ik heb getypt niet. Het gaat hier om de manier waarop, de toon, het aanzwengelen van verschil, haat, polarisatie en geweld. Gebruiker kevin vp verwoordde het treffend: een misantropische geweldsporno. Ik ontken helemaal niet dat Bolsonaro een criminele president is. Onderschrijf ik zonder meer.

HK Senator en tbouwh ook deze bron spreekt over een maatschappijkritische film die populair is in eigen land.

Aanklacht, maatschappijkritisch, populair in Cannes en in eigen land; allemaal ruim bekend vóór het zien van de film. Bij mij in ieder geval, en ik denk bij veel festivalkijkers. Pas voorbij die terminologie arriveer je wat mij betreft bij wat de film nu werkelijk doet. Wat dat is, dat heb ik al in algemene zin opgetekend - ga hier ook niet in cirkels argumenteren. Zal later nog eens zoeken naar een sterke kritiek op deze film die uitgebreid in detail gaat en alle factoren afweegt. Als ik dat zelf goed wil doen, zou ik 'em nog eens moeten zien, en dat trek ik niet.

Raar genoeg dan scoort hij hier op IFFRiG hoog bij 't publiek. Ik zie 'm later nog in bios, ben benieuwd geworden.

Werd iedere film van 130 minuten na een ietwat voortploeterende eerste akte maar een misantropische geweldsporno.

Uiterst gewelddadige film over een afgelegen dorpje, dat door de plaatselijk autoriteit wordt vrijgegeven als jachtgebied voor moordlustige buitenlandse toeristen. Zoveel geweld kan ik normaliter niet waarderen, maar als parabel voor de politieke situatie in het hedendaagse Brazilië spreekt de film boekdelen. Leuk om Sonia Braga weer eens een keer tegen te komen.

Mooie uitgebalanceerde horrorfilm die inspeelt op de politieke situatie in Brazilië, op elk moment onderhoudend en zeer de moeite waard om eens een stukje voor om te rijden! Een gewelddadige film maar dat verwacht je ook als je naar een horrorfilm gaat. Moderne media spelen een rol in de film die goed past.

Horror??? Mysterie??? Gewoon een uit het leven gegrepen drama!!! Wat een geweldige film. Het kwam een beetje langzaam en vreemd op gang, maar concluderend bij de aftiteling heb ik toch dik twee uur zitten genieten. Mooie muziek en mooie plaatjes, apart verhaal met wat spannende momenten. En dan dat contrast tussen die rimboe en die grote rondrijdende beeldschermen, eigenlijk komisch. Natuurlijk wel door een paar dingetjes heen moeten prikken, maar daar heb ik bij iedere film last van. Toch alweer een tijd terug dat ik zo'n masterpiece heb gezien. En Udo Kier als tweede op de poster noemen? Ach kom, ga toch weg! Had daar maar die gast met die gitaar neergezet.

Vanaf 2 juli in de bioscoop (Cherry Pickers Filmdistributie)

zo wat is dit voor film geweldig !!!

Redelijk sterk mysterieus drama, met een aardig gewelddadig sausje. Het verhaal, met politieke boodschap, zit best goed in elkaar maar voelt soms wat vreemd aan. De film begint vrij mysterieus en langzaam wordt duidelijk wat er aan de hand is. Ook is er een bepaalde spanning de gehele film voelbaar. Verder bevat de film wat bloederige scènes. Visueel ziet de film er redelijk uit met een prima passende soundtrack. Het acteerwerk is gemiddeld. Prima film. 3.5/.4.0

Sterk drama inderdaad, waarvan het verhaal eigenlijk weinig vernieuwend is. Zag bijv laatst nog The Hunt die erg vermakelijk is met leuke humor en gore etc, maar deze film laat toch wel meer indruk achter.

Visueel is het prachtig, hoewel de stijl uit de tachtiger jaren lijkt met ook een cast die niet overal sterk overtuigd en daarbij nog de fijne muziek versterken alleen maar het locale sfeertje. Zeker niet perfect allemaal, maar zeer realistische en gruwelijke horrorpraktijken.. Wat dat betreft had het een Oscar verdient, om het meer onder aandacht te brengen..

Wat is dit nou weer voor politiek gezwets

Gewelddadige, licht surrealistische film over de inwoners van het vrijwel volledig van de buitenwereld afgesneden braziliaanse dorp Bacurau. Wanneer het dorp op een dag plotseling van alle kaarten verdwijnt beseffen de bewoners dat het noodlot spoedig zal toeslaan. De film begint erg traag en de toon is niet overal even consistent, met hier en daar nogal maffe toestanden (wat wil je ook met Udo Kier in de cast), maar het gestage opvoeren van de spanning is knap gedaan en de film kent veel effectieve, doorgaans bloederige scenes. Saai is de film in ieder geval nergens en dankzij de fraaie landschappen en het uitstekende camerawerk ziet alles er piekfijn uit.

Driemaal helaas, ik vond er weinig aan. Udo Kier in een film belooft ook nooit niet veel goeds eigenlijk. Lijkt in veel op van die amateuristische Uwe Boll films of zo u wilt op een goedkope Braziliaanse telenovela. Moest het verhaal dan nog echt boeien, dan kon ik mij er nog deels bij neerleggen maar ook daar heeft Bacurau weinig te bieden. Het duurt tergend lang voor de film in gang schiet. Vooraf zie je een aantal dorpelingen leven in hun ver afgelegen woonplaats, wat nog enkele absurde momenten oplevert, maar vooral veel oninteressante momenten en nutteloze scènes.

Eén van de zwaktes is dat de film geen echte hoofdpersonages kent waardoor er niemand is aan wie je je echt emotioneel kan hechten. Plots merkt een leraar op dat het dorpje van de landkaarten verdwenen is. En nog iets later komen twee flashy motorrijders (buitenstaanders) een bezoekje brengen. Daarna volgen naar het einde enkele bloederige scènes, die eerder verplicht dan functioneel aanvoelden. Er waren betere manieren om de politieke corruptie en misdaden tegen landelijke gemeenschappen te belichten want vond het maar een onsamenhangend bizar soepje. Eén van de slechtste films die ik dit jaar heb gezien.

Geheel met tbouwh eens. Uiterst bedenkelijke film. Daar laat ik het voorlopig bij.

Ik heb mijn buik vol van dat raciale calimero gedrag en sla bij deze de film over...dank voor de tip

Nogal controversiele film met haters en liefhebbers.

Bizar is de film zeker, maar ook echte cinema. Er valt een hoop te genieten. Mocht iemand Bacurau nog willen bezoeken na de Corona crisis, hou je aan de regels, drink een plaatselijk drankje en behandel de bewoners met enig respect. Voor je het weet....!

Fantastische thriller met sociale en politieke ondertonen over de bewoners van Bacurau, een klein dorpje in het noordoosten van Brazilië, dat door een niet nader verklaard incident geïsoleerd is geraakt van de rest van het land. De dood van de 94-jarige Carmelita brengt een groot deel van haar enorme familie, die zich in de afgelopen decennia over alle continenten zijn verspreid, bij elkaar. Carmelita's uitvaart valt echter samen met een aantal mysterieuze gebeurtenissen, die erop lijken te wijzen dat machten van buitenaf van plan zijn om Bacurau (letterlijk en figuurlijk) van de kaart te vegen.

Het verhaal weerspiegelt de geschiedenis van Brazilië en was mede daardoor een enorm succes in eigen land, maar ook een Europees publiek zal het niet ontgaan dat het hier gaat om de strijd van eenvoudige burgers tegen autoriteiten die geen middel schuwen om hun zin te krijgen. Dit is een moderne, Zuid-Amerikaanse western, waarin de scheidslijn tussen goed en slecht aanvankelijk duidelijk is getrokken (hint: Udo Kier behoort niet tot de dorpsbewoners), maar in de loop van de film verrassende en vaak schokkende grijstinten vertoont.

De gewelddadige, maar evenzo zenuwslopende, spannend climax maakt dit zeker niet geschikt voor mensen met een zwakke maag, maar wie houdt van westerns of thrillers met een dosis zwartgallige humor mag dit Brazilliaanse juweeltje niet laten schieten.

Teleurstellend.

Ik kwam hier dan ook, als domoor, op af voor de verhalen over dat de film gewelddadig was. Tevens leek het me ook gewoon een leuke productie, en de trailer sprak me ook erg aan. Arthouse in mijn rijtje, en een extreme genremix smaakt me ook altijd wel op zijn tijd.

Het zijn echter niet de verwachtingen die niet worden ingelost waardoor mijn cijfer maar een nipte voldoende is, maar de film zelf. Voor een film met zo'n gedurfd concept vind ik het allemaal namelijk nogal meevallen qua schokkend materiaal. De schokkende stukjes zijn voornamelijk off-screen, maar andere zaken zoals expliciete nudity worden wel volop in beeld gebracht. Het lijkt dus alsof de makers toch niet helemaal durfde.

Maar qua regie toch wel goed. Alleen vond ik het eerste "saaiere" stuk beter dan het tweede deel, waar de vaart wat opgevoerd wordt. Visueel erg mooi namelijk. Solide montage, degelijk camerawerk, mooie locatie en sterke beelden. Mooi sfeervol in ieder geval, en regelmatig een sterk opgevoerde dreiging.

Jammer dat de film er niet in slaagt een normaal personage neer te zetten, laat staan een personage waar je je mee kan binden. Ik zie eigenlijk ook geen enkele goede acteerprestatie. Kier is bekend, maar briljant acteren doet hij hier niet. Colen was uitermate zwak, en andere rollen kan ik weinig serieus nemen.

Subtiel is de film ook totaal niet. Er worden erg veel pogingen gedaan om de schurken echt op schurken te laten lijken, wat grandioos ten koste gaat van de realistische en rauwe toon. Ook de dorpsbewoners worden behoorlijk onschuldig geportretteerd, naast de moordenaars dan.

De genremix is best bijzonder te noemen, maar de genres combineren elkaar regelmatig nogal onrustig. Soms ook iets te geforceerd, zoals een scene waarin halverwege plots keiharde elektronische muziek door wordt gemonteerd. Andere, bijna abrupte overgangen naar sciencefiction voelen ook te weinig subtiel aan. Maar op andere stukjes weet het elkaar goed af te wisselen.

Film werkt naar een harde finale toe, die helaas snel over is. Qua bloedvergieten is het vooral bloed op de muren en weinig in beeld, dus gorehounds zullen bedrogen uitkomen. Ook regelmatig lelijk in beeld gebracht trouwens, gaat totaal ten koste van het realisme.

Zodra de film wat surrealistischer is ziet het er allemaal goed uit. Zodra het de horror aantikt ook uitzonderlijk geslaagd. Het ziet er allemaal mooi uit, maar het niet aanwezig zijn van boeiende of goed acterende karakters doen de film deels de das om. Maar ook de weinig subtiele vertelling voelt apart aan. Politieke lading heb ik weinig op gelet voor de rest.

Ik kom op een nipte voldoende terecht, omdat de film toch echt serieus elementen laat liggen. Visueel knap, inhoudelijk wat minder knap.