Yesterday (2019)

Wat heb ik genoten van deze film. Echt een feelgood met prachtige muziek .

Muziek is tijdloos en blijft fantastisch, maakt de film. Verhaal is eigenlijk wat gemakzuchtig, nochtans bedacht door expert in feel good movies, Richard Curtis. En met Boyle op de regiestoel mag je dan eigenlijk wat meer verwachten. Maar door de emotie die de muziek oproept kijkt de rest ook weer wat makkelijker weg. Thema van een verloren liefde is bijvoorbeeld voorspelbaar maar werkt hier toch weer wonderwel. Wel grappig en goed gevonden om Ed Sheeran een bijrol te gunnen, bij deze ene moet het verder ook blijven want de man kan zichtbaat niet acteren. De hommage aan John Lennon was ook mooi om te zien. Wel een lompe, enigszins irritante bijrol van McKinnon, maar ook dat is bijzaak, wat overheerst zijn de prachtige songs.

Toppertje, ondanks alle genoemde kritiek. Wil je een topavond? Kijken!

Gedrochtje, ondanks alle mooie muziek. Wil je een kutavond? Kijken!

Vermakelijke film. Leuk verhaal, de humor beviel mij en ik houd wel van muziek van The Beatles. Keek vlot weg, vrolijkte mij een beetje op en was makkelijk te volgen. Goed gespeeld en prima beeld. Een 7. 3,5*

Yesterday all my troubles seemed so far away....het blijft een mooi nummer. Ik had eerst gedacht aan een soort biop zoals The Rocketman met Elton John of Bohemian Rhapsody met Freddie Mercury (Queen) en in eerdere stadium de veel betere Walk the Line 2005 met Johnny Cash en La Bamba 1987 met het korte bewogen leven van Ritchie Valens .

Maar Yesterday is duidelijk anders. Hier geen biop van The Beatles of een van hen maar een muziek comedy met een fantasy sausje. De hele opzet het idee vond ik goed en leuk bedacht. Zeker omdat dit een groep betreft, maar de uitwerking is niet top en dat is erg jammer. Daarnaast is het eindstuk niet goed doorgedacht en best wel een anticlimax geworden. Waarom nu zo'n bekentenis in een volle zaal. De stroomstoornis die een stuk geschiedenis (yesterday) weghaalt is zoals ik al zei erg leuk bedacht. Alleen verwacht je op het eind een soort van cirkel dat alles weer in elkaar past. Helaas deze kijkers moet ik teleurstellen en dus komt Himesh Patel die het heel aardig doet met de namen van het echte stel Jammer!!!! Onderweg zien we nog wel even John Lennon voorbij komen, maar die komt ook niet met het verlossende woord. Nee de scriptschrijvers hebben hier ernstige steken laten vallen.

Maar je ziet toch een 3.5 hier prijken. Dat komt omdat de muziek die deze film vooral draagt erg aanstekelijk werken al mis ik DE knaller Imagine die niet voorbij komt. Moet de extra's nog wel even bekijken. De tegenspeler van Himesh Kate McKinnon is een leuke verschijning en doet het heel aardig. De rollen zijn op hen na wel allemaal een beetje anders dan anders. Dat maakt Yesterday wel leuk al moet je van de grapjes houden. Zo komt ook ene Ed Sheeran voorbij. In de keuken staat ook de vader van Himesh en na het zoeken van de augurken zegt pa dan van. "You look like Ed Sheeran". Waarop Ed zegt "I am Ed Sheeran", waarop pa dan weer zegt "Well done". In dit segment zitten we dan. In het begin zitten nog wat cameratrucjes, maar dat is al weer heel snel voorbij. En gek genoeg zitten er ook anno 2020 anti discriminatie fragmenten bij. Dat begint al met die chef, maar later ook wanneer gesproken wordt over White Album. Ja echt 'te wit'. We zitten in een maatschappij waar elk woord wordt omgedraaid. Alsof Black Power dan weer wel kan. Afijn het zal er wel bij horen in deze tijd.

Zoals gezegd de songs zijn lekker (had wat meer gemogen en langer), maar The Beatles raken mij toch altijd meer dan The Rolling Stones. (Mijn naam is er aan ontleend) (Paul) En ja die bestonden wel. Coke weer niet afijn dat is wat je ziet in Yesterday!

Film 3.5
Beeld 4.5 (4K)
Geluid 4.5 (Atmos)
Extra's 5.0

Wat als...

... niet The Beatles maar wel André Hazes uit het collectieve geheugen gewist was ?

Of: wat blijft van deze film over zonder de fantastische soundtrack ?
(Met alle respect voor de Hazes-fans.)

Een origineel concept, met een paar degelijke grappen (Google), en een paar fijne momenten (Lennon).
Maar toch vooral een een middelmatige romcom met een overdosis aan clichés.

Wat een onbenut potentieel.

IK heb de film op blu-ray herkeken en het blijft gewoon een erg fijne film.
De mix tussen komedie en romantiek is goed gebalanceerd en de film trapt niet in de val van meligheid, iets dat natuurlijk makkelijk kan bij een gegeven als dit. In plaats van dat krijgen we te maken met een leuk doordachte en vrolijke film met af en toe leuke grappen, maar het heeft vooral een hart. Doordat alles enorm sympathiek gebracht wordt en er geen geforceerde spanning in de film gebracht wordt (had natuurlijk makkelijk kunnen gebeuren met de starende mensen, wordt je helemaal meegesleept in de vrolijke (Beatles) vibe en loopt de film ook lekker af zoals je het graag zou willen. Het liefdesplotje is standaard, maar het werkt gewoon.

Dus verwacht geen verrassingen of spannende plotwendingen, maar een vakkundig gemaakte en sympathiek eerbetoon aan de Beatles.

3,5*

Deze muzikale film ook eens bekeken en wat blijven die liedjes toch goed. Het verhaal keek ook wel vlot weg, ondanks de kleine 2 uur. Echt verrassend werd de film nooit, maar vervelen deed hij evenmin.

Ook de cast deed het prima en ook de gastrol van Ed was goed. Verder zag de film er prima uit.

In 2019 kwamen twee films uit die een tribute aan een muzikale grootheid brachten met een Engelsman van Aziatische origine in de hoofdrol: Blinded by the light en deze Yesterday. Yesterday brengt een tribute aan The Beatles. Jack Malick is een muzikant die een moeizaam bestaan leidt. Hij treedt op voor slechts een zeer select publiek maar dat verandert wanneer op een dag niemand de Beatles meer kent behalve hij. Op zich een leuk idee maar helaas begon deze film mij na 20 minuten al de keel uit te hangen want toen was de lol van de gimmick er af. Het was allemaal wat zwak geschreven en leunde te veel op de gimmick, de liedjes van de Beatles en de appearance van die zingende, rossige Koalabeer Ed Sheeran. Dit was niet mijn film.

Enorm genoten van deze film, heb de film met een glimlach van oor tot oor gegeken. Het einde vond ik wel enorm teleurstellend. Maar buiten dat en het acteerwerk van Ed Sheeran vond ik het een erg leuke film.

4,5*

Doet wel aan deze film denken Jean-Philippe (Film, 2006) - MovieMeter.nl

Grappig, maar ook niet meer dan niet.

Leuke film, en toch ook knap om het gegeven zo uit te werken, en niet bijv. een (blanke) Beatles fan uit Liverpool te nemen. Vriendinnetje en vooral de Amerikaanse manager kwamen goed uit de verf. Jack zelf bleef een beetje erg 2D. "Hey Dude" leuk. Overigens, als je in de theorie van parallelle universa geloofd, zijn er universa waar er geen Beatles zijn geweest, overigens ook geen Hitler om maar eens wat te noemen.

"If you happen to believe in the theory of an infinite number of parallel universes, then you might say that we all had the incredible fortune of being part of the one universe in which Paul and John met, and then the four of them met George Martin... Life would not have been the same without The Beatles."

Begon heel aardig, maar de ontwikkelingen gingen wel heel traag. En uiteindelijk volgde de film het bekende romantische komedie stramien.

Helaas, een teleurstellende film. Wel een grappig gegeven dat na een stroomstoring slechts 1 man zich de liedjes van de Beatles nog weet te herinneren. Maar dat de ongeïnspireerde hoofdpersoon hiermee weet te scoren bij een groot publiek kan er bij mij niet in. Zingen lukt hem immers naar nauwelijks. Lily James maakt de film als Ellie nog enigszins te pruimen.

Tja, daarna programmeerde Net5 'One Chance' over Paul Potts. Dat maakte de tv-avond toch weer goed.

Wat dachten ze trouwens om Ed Sheeran tegenover The Beatles te zetten? Tjeezus. Zijn rolletje was wel grappig, maar wat haat ik de muziek van die man zeg. Twee onvergelijkbare entiteiten.

Leuk romcommetje met fijne muziek (mits je de Beatles leuk vindt uiteraard).

Niet meer, niet minder, ga je met deze instelling de film in dan kom je niet bedrogen uit.

Het uitgangspunt is natuurlijk geweldig leuk, maar de film gleed voor mij af van "op het puntje van de stoel" naar "hoe lang zou hij nog duren?". Ik heb net als velen de indruk dat hier veel meer uitgehaald had kunnen worden.

Ana de Armas Fans Sue Because She Was Cut Out of 'Yesterday' - Variety

Boze fans eisen miljoenen: actrice Ana de Armas wel in de trailer, maar niet in de film | AD.nl

Ze zit volgens mij niet in bovenstaande NL trailer, wel in deze.

heel erg om gelachen heel erg leuk

Help me!!!

Toch vooral eens geprobeerd vanwege het Beatles element. Een band waar ik het nodige van heb en graag naar luister, en wat als deze band nooit bestaan had? Wat hadden we dan een mooie muziek gemist. En hoe zouden die vele pareltjes in die tijd ontvangen zijn, wellicht op dezelfde manier als Jack's vrienden wanneer hij Yesterday uit de losse pols zingt.

Wat als op een dergelijke moment echt dingen gewist worden of zouden verdwijnen? Dan graag niet The Beatles maar wel een groot aantal andere dingen die ik zo uit de losse pols kan bedenken. Humor is het echter wel dat er ook een aantal andere dingen ontbreken die door Jack ontvangen worden als logisch. De motivatie van Jack om met de muziek aan de slag te gaan wordt niet helemaal belicht. Is het voor eigen succes en eer of toch om de mensen indirect met The beatles in contact te brengen? Het eerste heeft de schijn maar niet overduidelijk. Verschrikkelijk is zijn pogingen iets te spelen voor zijn ouders, die zouden goede muziek nog niet herkennen mochten ze er overstruikelen. Daar moet wel bij gezegd worden dat Jack van zijn levensdagen de diepte en inhoud niet aan de nummers mee zal kunnen geven die Lennon, McCartney en co dat wel deden. Daar moet ook weer bijgezegd dat dit kan liggen aan de Singer/songwriter stijl die mij nog nooit gelegen heeft. Aardig is zijn prestatie om toch praktisch alle nummers uit het hoofd te kunnen, hoe er nu door het commerciële team naar de album hoezen en titels van The Beatles gekeken wordt is ronduit hilarisch. Uiteraard is er wel het cliché aandoende beeld van een leven als artiest. Een heks van een manager, druk, stress, keuzes en uiteraard de verkeerde keuze betreffende de liefde. Ja dit zagen we wel vaker, en hoewel voldoende blijft de score van Yesterday daar op dat moment ook bij.

Nietszeggende en pijnlijk vind ik de aanwezigheid van Ed Sheeran, als er dan al een popartiest is die de laatste tijd pulp maakt, en nooit en te nimmer een naam als The Beatles op zal bouwen, is hij het wel. Waar hij eerst nog wel naam maakte met redelijke singer/songwriter muziek wordt het steeds meer hitparade rommel voor de jeugd. De vergelijking met Mozart en Salieri moet op komische wijze slaan op Jack maar slaat in werkelijkheid op The Beatles en hem. De door hem voorgestelde verandering van Jude naar Dude moet grappig zijn maar ik vind vooral op het zielig af, ga jij maar lekker vampiertje spelen in je clip ventje. Betere momenten ondervindt Yesterday toch vooral in de verwachtte maar wel goed geacteerde gewetensnood, liefdesverdriet en biecht die niet uit kan blijven, en is de ontboezemingen van de twee gekkies verrassend.

Yesterday is wat dat betreft allemaal verre van verassend te noemen en is tot op de helft vooral redelijk te noemen, het is toch de tweede helft waarin de film een leuke prikkel teweeg brengt en het de kijkbeurt de moeite waard maakt en dat terwijl ik hier toch minder van verwacht had. Erg aardig voor een keer.

Een heerlijke komedie waar ik als muziekliefhebber wel van kan genieten. Het idee wat er zou gebeuren als The Beatles geen bekende band waren. Het zorgt voor een reeks gebeurtenissen die toch minstens voor de nodige glimlach zorgen. Himesh Patel draagt de film zonder probleem. En ik word bij elke film meer en meer fan van Lily James. Ze ontbreekt voorlopig dan misschien die ene grote toprol, maar ze maakt wel elke film beter. Zij past als gegoten in elke film waarin ze speelt en ook hier zorgt ze voor dat mooie extra.

Aardige film, maar hier had meer in gezeten met andere en betere acteurs. De hoofdrolspeler vond ik niks, maar ook bijvoorbeeld de vrouwelijke manager, de vader en Rocky.

Doet een beetje denken aan Jean-Philippe

Lekker filmpje. Eerste uur echt goed daarna wordt t wat minder en te veel cliche lovestory. Die nep kiera neightly zo ongeloofwaardig als de neten helaas..

Tijdens deze film realiseerde ik me weer hoe goed de nummers van The Beatles in elkaar zitten. Wat een bundeling van talenten was dat bandje toch.

Maar afijn, de film als geheel beviel me minder. En dat is omdat het. naarmate de film vordert, meer en meer een romkom wordt en als ik ergens een schurfthekel aan heb... Had nog wel 3 sterren willen geven, maar een halve ster aftrek vanwege het einde. Wat een armoede Danny Boyle, shame on you!

Yesterday

Zoals verwacht was deze film wel goed te doen. Mooie muziek (natuurlijk, het is tenslotte The Beatles), paar grappige momenten en een zoetsappig einde. Of het helemaal de romantische kant op had moeten gaan, tja dat is een andere discussie. Van mij hoefde het niet perse. Al hadden ze Jack, die door het ongeluk - en niemand kende The Beatles meer- hun muziek langzaam vertegenwoordigde, laten zien als beginnende zanger zonder enige kennis van goede songs en nooit echt succesvol was geweest, dan was het ook goed geweest. Nu laten ze zien hoe slecht de music business wel niet is met die verfoeilijke managers en alles maar om het geld draait. De essentie laat zien dat hij zijn eigen vertrouwelijke leven - inclusief Lily James - verkiest boven het leven van roem en geld verworven over de ruggen van de groep The Beatles ( die dus maar 3 mensen kennen ). En dat terwijl hij zo'n grote carrière had kunnen krijgen haha. Maar ja, daar zal de boodschap wel in zitten. Nogmaals, jammer van de zoetsappige romantiek en uh, Ed Sheeran, hou het aub bij de muziek.

3,5 sterren.