menu

Paris Est à Nous (2019)

Alternatieve titels: Paris Is Us | Paris Est une Fête

mijn stem
3,27 (63)
63 stemmen

Frankrijk
Drama
83 minuten

geregisseerd door Elisabeth Vogler
met Noémie Schmidt, Grégoire Isvarine en Marie Mottet

Anna mist de vlucht die ze had moeten nemen om Greg in Barcelona te ontmoeten. Het vliegtuig stort neer. Ze beseft dat ze op het nippertje de dood heeft kunnen ontwijken. De grens tussen dromen en werkelijkheid vervaagt bij haar in een woelige relatie tijdens sociale spanningen, protesten en tragische gebeurtenissen in Parijs.

TRAILER

https://www.youtube.com/watch?v=NYCLXB5JNv8

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van scorsese
3,5
geplaatst:
Goeie film waarin een jonge vrouw haar vlucht mist die later neergestort blijkt te zijn. Vanaf het eerste moment is het al duidelijk dat het hier niet om het plot draait. De film wist me niet echt te grijpen, maar is zeker wel een fijne, dromerige trip. Sfeervol in beeld gebracht door het fraaie camerawerk, montage en hypnotiserende soundtrack.

4,0
geplaatst:
Wat een geneuzel... En toch hele fijne film! Style over substance kan soms lekker zijn.
4*.

avatar van John Milton
geplaatst:
SmackItUp schreef:
Durf je het aan?
Oh zeker!

Zwolle, Wibro, Onderhond, Remorz, Verhoeven, Leatherhead én jij; Als zo'n gemêleerd gezelschap het eens is dat iets een goede film is, nou dan geloof ik het wel met dat IMDb cijfer

Zwolle84
geplaatst:
Ik heb de kritische reviews op IMDB niet eens gelezen, maar kan zo al raden wat ze stuk voor stuk roepen: “geen verhaal!”

avatar van mjk87
3,0
geplaatst:
Ja, het ziet er allemaal wel mooi uit hoor. Fijn dromerig in pastel en een zwevende camera, mooie kleuren in de nacht (in en vanuit dat vliegtuig!) en vooral een zalig sounddesign waarin de stadsgeluiden alom aanwezig zijn maar toch wat weggedrukt. Maar inhoudelijk boeide de film me minder en minder. Die voice-over zei weinig wat me interesseerde en vond ik ook wat irritant, het gedoe met die vliegtuigramp hangt er maar wat bij en hoewel je het idee krijgt dat er een goed hedendaags beeld van Parijs wordt neergezet met alle protesten en angst voor terrorisme, voelde het allemaal wat als los zand aan elkaar, alsof de regisseur zelf ook niet echt wist welke richting de film uit moest. En dan af en toe dat vage gedoe met die blonde vrouw? Daar miste ik echt wat. En tot op zeker niveau wil ik een film wel behoorlijk begrijpen om ervan te genieten. 3,0*.

avatar van Knisper
4,0
geplaatst:
Onderhond schreef:
(quote)

Ik ben er verder privé ook maar niet al te diep op ingegaan, maar daar lijkt het wel op ja. Blij dat ik het maar bij 1 "vrouwen-in-film" vraag gehouden heb
Elisabet Vogler is blijkbaar de naam van het personage van Liv Ullmann in Persona. Maar wel apart om dat dan als regisseurnaam te kiezen, zal wel vaker geboren.

avatar van eRCee
2,5
geplaatst:
Eerst het goede nieuws: Paris est à nous is minder vermoeiend dan de gemiddelde film van Malick. Het slechte nieuws: de film is nog steeds tamelijk vermoeiend. Je krijgt het gevoel dat Vogler constant probeert duidelijk te maken dat 'ceci est un film d'art'. De dynamische camera is te opdringerig en alomtegenwoordig, terwijl het ook veel meer naturel kan (bij Kechiche bijvoorbeeld). Dan worden er nog simplistische teksten aan toegevoegd via voice-over en krijgen we diverse keren wat betekenisloze lichtbeelden of roterende vlakken voorgeschoteld. Knap hoor. Jammer is daarnaast dat de liefdesgeschiedenis die de basis vormt van de film te plat blijft; de fase van verliefdheid komt wel goed naar voren maar dan houdt het een beetje op.
Over de muziek ben ik ook niet echt te spreken en daarbij komen er te veel lage tonen in de score voor, moest de bas halfweg draaien om het een beetje dragelijk te maken.

Hiermee is echter niet alles gezegd, want er zitten wel een paar heel mooie momenten en scenes in Paris est à nous. Naast het prima begin is dat vooral de sequentie dat de uitstekende Noémie Schmidt in witte jas door een onrustig Parijs loopt. Dit ziet er echt schitterend uit. Ik kreeg het gevoel dat het opgenomen is tijdens daadwerkelijke gebeurtenissen (je ziet nogal wat figuranten in de richting van de camera kijken), iemand een idee of dat klopt? Kijk vooral ook even de aftiteling af, het eindshot nadien mag er zijn.

2,5
geplaatst:
Heb menen te begrijpen dat het om een jonge vrouw gaat die midden het realisme van de protesten in Parijs - duidelijk opgenomen ter gelegenheid van dergelijke manifestaties - verdrinkt in twijfels over het bestaan, werkelijkheid, fantasie en het leven dat onbewust door de vingers glipt en waarop eigenlijk geen vat is.
Helaas ben ik zelf verdronken in het ganse psychologisch gedoe, de grillige montage - akkoord, soms wel spitsvondig camerawerk , de voice-over en toegegeven ook het gebrek aan een duidelijk verhaal.
Had me aan iets anders verwacht. Het zij zo.

Zwolle84
geplaatst:
Geen idee waar het over gaat. En daar ben ik maar wat blij om.

avatar van eRCee
2,5
geplaatst:
En je bent er ook blij om dat je daar blij om bent, zo lijkt het?

avatar van Ramon K
2,0
geplaatst:
Mooi gefilmd, gekunsteld gedoe. Alsof je naar een soort van politica kijkt die ook denkt dat ie kan dichten. Vermoeiende monologen (voice-over) met vreselijke beeldspraak over vliegtuigen en zo. De cameravoering plus montage combineert Malick met Noé, maar dan zonder ziel. Een zeepbel wordt voor de camera gegooid; zien we toch even een shot van een gebouw door de zeepbel. Lou Castel wordt even uit de vergetelheid gehaald; kan ie de vrouwelijke hoofdpersoon toch even melden hoe 'uitzonderlijk en speciaal' ze is. Dat soort geforceerd gedoe.

Ik had goede hoop bij de opening; mooie scène op die raveparty. Daarna werd het minder en minder. Wel uitzonderlijk mooie shots bij nacht vanuit die cockpit. Ik ben coulant. 2,0*

avatar van Warp
4,0
geplaatst:
Openingsscène blijft grandioos, hoogtepunt van de film voor mij. Alsof je er zelf staat.

avatar van Shadowed
2,5
geplaatst:
Tja.

Deze film doet me best denken aan Noé ergens, maar Noé is een stap groter dan dit. Dit lijkt er in bepaalde opzichten dan wel op, maar lijkt nooit echt los te willen gaan. Bovendien blijft dit een stuk menselijker en gebruikt veel minder trucjes zoals Neonlichten.

De samenvatting gebeurd letterlijk pas na de helft. 45 minuten blijf je kijken naar niet al interessante liefdesproblemen. Je zit er wel zowat middenin omdat de camera letterlijk een soort rugtas is van Schmidt, die de film helaas niet weet te dragen.

Ondanks dat de film soms geniale momenten heeft, weet het niet echt te boeien. Ik betrapte mezelf er vaak op dat ik toch vaak nog iets anders aan het doen was. 83 minuten die maar niet voorbij leken te gaan, en dat kunnen dit soort filmpjes niet gebruiken.

Acteerwerk is best onzichtbaar. Ondanks een aantal aardige poging om emotie te tonen, blijft het niet echt pakkend. Schmidt wil het wel graag, maar heeft vaak net die overtuiging gewoon niet helemaal, ondanks dat ze soms in de goede hoek mikt.

Wat deze film vooral van de ondergang red is dat het er visueel heel aardig uitziet. Enkele scenes zijn sterk. Denk maar aan de opening, nachtelijke beelden van het vliegtuig en wanneer de film plots losgaat in 100% beelden die niets met het verhaal te maken hebben en slechts voor art gaan.

Dat soort momenten zijn het leukst in de film, maar gebeuren echter te weinig. In plaats daarvan krijg je voornamelijk saaie liefdesverhalen tussendoor die niet te veel weten te boeien. Heel jammer, want na de opening had ik er alle vertrouwen in.

avatar van Alathir
4,0
geplaatst:
Het komt niet zo vaak voor maar deze film intrigeert. Het doet nadenken. Het is een beetje trippy maar niet té. Het is een experimentele film maar het gaat wel degelijk over iets. Het gaat over Parijs. Hoe Parijs zich voelde na de terreur. Dat Parijs wordt verpersoonlijkt door Anna. Zij is Parijs en Parijs is haar. Zij omvat de angst en ligt in de knoop met zichzelf. Parijs is haar stad, het maakt wie ze is en zij maakt Parijs tot wat het is. Op dit moment is ze op zoek naar zichzelf. Alles is troebel. Wat haar vriend van haar verlangt kan zij hem niet geven. Parijs is niet Barcelona. Parijs is gewond en heeft het vertrouwen verloren, net zoals zij, in andere mensen. Ze rouwt. Ze wil zich niet meer binden. Ze is alleen. Ze heeft geen ambities. Is er zelfs nog een toekomst? Alles verbrokkelt. Net zoals haar relatie. Maar na al dat verdriet neemt ze er vrede mee.

Ik weet niet of ik de film helemaal begrijp. Vast niet maar ik denk dat ik wel op het goede pad zit. Het einde wordt steeds meer style over substance. De dialogen worden weggedrukt door een dromerige voice-over. Het lijkt wel poëzie. Waarschijnlijk één grote metafoor. Het maakt uiteindelijk niet zoveel uit. De film wilt je meevoeren en dat doet het vreemd genoeg wel. Maar niet helemaal tijdens de film. Het begeestert mij vooral achteraf. En dat is weinig films gegeven.

avatar van tbouwh
4,5
Film als droom, beeld en stem stuwen elkaar ongekend op; een ervaring die je met woorden tekort doet.

avatar van BlueJudaskiss
3,5
Het irritante vriendje en vooral het geneuzel in de voice-over konden me gestolen worden, maar ik heb een zwak voor dit soort dromerige beelden. Niet erg dat ik soms geen flauw idee had waar het over ging: de beelden met die schitterende kleuren waren voor mij al voldoende. En Noemie Schmidt is een prachtige verschijning. Fijne muziek ook.

Nu gekeken als 3e film op een avond: binnenkort een keer opnieuw kijken om 'm hopelijk met wat minder afleiding en andere prikkels beter te kunnen laten binnenkomen. Kan zomaar zijn dat 'ie wellicht nog een halve punt omhoog gaat.

Jammer dat ik op Netflix het audiospoor met de dialogen niet uit kan zetten want de beelden an sich waren al voldoende. Prachtig.

3,5*

Gast
geplaatst: vandaag om 03:07 uur

geplaatst: vandaag om 03:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.