Je Ne Suis Pas un Homme Facile (2018)

Vanaf 13 april te zien op Netflix

Heerlijke Franse hectisch comedie! Vermakelijk gespeeld en verhaallijn is typisch zoals de Fransen dat kunnen!

Iegh.

Het idee leek me op zich nog wel leuk, maar dat viel best tegen. Het is me tijdens het kijken van de film eigenlijk nooit echt duidelijk geworden wat de bedoeling net was. Een genreparodie maken door de rollen om te keren? Een satire maken die een hogere boodschap uitdraagt, of wat het gewoon écht zo meta dat de banaliteit van de zogenaamde satire als humor diende?

Maakt op zich niet eens zoveel uit voor deze film, want in alle drie de gevallen zou het serieus gefaald zijn. Na de film even een interview ter hand genomen en dan was het dus toch blijkbaar een satire. Feministisch pamflet met andere woorden, waar elke "grap" een pointe is.

Het dominante geslacht in deze film is dan misschien nog enigszins aanvaardbaar. Tuurlijk, is het een opsomming van een hoop clichés zonder verder enige nuance, maar gezien het concept kan dat nog wel. Maar de evolutie van Damien, die zich binnen de korste keren schikt en als onvermogend slachtoffer neergezet wordt is toch best zuur.

Groter probleem is dat het gewoon nooit echt grappig wordt. De boodschap is banaal, type kroegpraat. Nergens zijn er slimme bedenkingen, onverwachte insteekjes of rake observaties. Het is gewoon een complete tegenstelling van de bekende clichés.

Het is een droevige film dit. Nog best aardig geacteerd van Ferdane , daar houdt het ook mee op.

1.0*

Heel aangenaam verrast, had zelf nog iets langer mogen duren.

Mooi acteerwerk in deze Parijse setting.

Pure horror voor de mannelijkheid,er zit zeker een boodschap in hoe cliché en kortzichtig wij mannen kunnen zijn.

De underground club recto verso, twee paar vrouwen dat meer waard zijn in poker als twee paar heren. Leuke details in een wervelend tempo.

De "aanvaarding" vond ik wel redelijk snel optredend desalniettemin 4*

Aanrader in dit speciale genre.

Aardig idee, mindere uitwerking. Kabbelt beetje voort en is een komedie zonder leuke grappen.

Gedupt bij Netflix België. Wat een schandaal.

Wel bijzonder matig. De hoofdpersoon is op wel een wel erg overdreven wijze een mannelijk chauvinistisch varken en komt 'als straf' terecht in een wereld waar vrouwen de baas zijn, waar hij om moet gaan met zijn vrouwelijke chauvinistische baas, en waar hij al snel als een 'masculist' gezien wordt.

Allemaal leuk bedacht, maar echt scherp wordt het nooit. Grappig is het kaartspel waar vrouwen hoger zijn dan heren, en de 'Braziliaanse wax' van de mans borsthaar, maar daarmee hebben we de grootste lol wel mee gehad. Het is al een teken aan de wand dat ondanks de titel de hoofdpersoon nooit geslutshamed wordt in deze film.

Wat me uiteindelijk van de laagste score weerhoudt, is het einde waar in plaats van dat de hoofdpersoon terug naar zijn wereld mag na zijn moralistische lesje geleerd te hebben, juist zijn vrouwelijk chauvinistische baas naar zijn wereld verplaatst wordt. Ik zag dit niet aankomen en vond dit een aangename verrassing. 1*.

Mwoh. De hele film is opgehangen aan de gimmick, en men denkt daarmee vanzelf grappig te zijn. Er zitten wel enkele leuke dingen in (die bikinilijn op de mannelijke borst, de titels van boeken) maar echt scherp wordt het verder nergens. Het verhaal zelf weet ook niet echt te boeien en is verder vaak volstrekt inwisselbaar. Het einde is wel heel sterk gedaan, maar de rest van de film is wel erg mak. Sfeertje is wel oké en het kijkt wel weg nog, maar dat is het dan ook. 2,5*.

Chauvinisme is een overdreven vorm van patriottisme. Het gaat hierbij om het ophemelen van het eigen land, volk, taal of regio.

Ja dit moest ik toch even op internet opzoeken , en wat blijkt : het woord Chauvinisme dat al vele jaren door feministen word gebruikt om mannelijke seksisten te omschrijven heeft helemaal niks met seksime te maken , het is gewoon een uitdrukking die totaal iets anders betekend , je kan niet patriottisme en en seksime bij elkaar op 1 hoop gooien en dan zeggen dat dat hetzelfde is , achterlijk .

Nu de film zelf , ik ben het grotendeels eens met jou text hierboven , Damien word hier overdreven negatief neergezet als een seksist , het ligt er allemaal veel te dik bovenop en de scene in die vergadering is totaal niet geloofwaardig als iets wat echt zou kunnen gebeuren anno nu .

Je zou hem meer kunnen omschrijven als een bijna dwangmatige versierder die elke aantrekkelijke vrouw probeert het bed in te praten , dat doet hij niet heel overtuigend maar blijkbaar moet dat als iets heel negatiefs worden gezien .

Eenmaal in de andere wereld beland ( om het maar zo te zeggen ) gaat zijn karakter nogal de ongeloofwaardige kant op , alle vrouwelijke vrouwen zijn opeens verdwenen ( wat de enige manier is om deze wereld geloofwaardig te laten overkomen ) dus lijkt het me ook meer dan logisch dat hij geen enkele vrouw zou vinden waar hij seks mee zou willen hebben , toch gebeurt dat dan wel en dat strook totaal niet met zijn karakter .

Gaandeweg word het eigenlijk alleen maar erger , hij gaat zich steeds vrouwelijker gedragen , meer emotioneel wat ook botst met zijn karakter .

Allemaal verder leuk geprobeert maar je komt met deze reverse truc niet zomaar weg door simpelweg de vrouwen een biertje te geven en hun kledingkeuze te veranderen .

het einde zag ik niet zo aankomen en was wel een grappig bedacht slot

Sterke film, het is wat aangedikt natuurlijk, maar toch is veel ook herkenbaar als jonge vrouw. Ik vond het ook echt humoristisch door de absurditeit en het einde was ook raak.