Bird Box (2018)

Ik vond het een ontzettend goed geacteerde, originele en spannende film. 1 van de betere thrillers met een spooky edge.

Een soort A Quiet Place maar dan met zicht, of beter gezegd het gebrek aan zicht.

Een op zich geinig gegeven waar je een hele film wel mee kunt vullen. Een pluspunt is zeker ook dat je het monster feitelijk niet ziet. Suggestie werkt altijd sterker dan dat je uiteindelijk het monster te zien krijgt, vind ik zelf. De spanning wordt verder prima opgebouwd met het mooi gefilmde ongeluk maar kabbelt daarna een beetje door met oogdoekje op en oogdoekje af. Op een gegeven moment begint dat wat te vervelen.

Behoorlijk saaie film die in ieder geval geen originaliteitsprijs gaat winnen, maar het wel heel graag wil. Het sentimentele einde en de compleet ongeloofwaardige handelingen van de personages maken het allemaal best vervelend om naar te kijken...

Een vreselijk clichematig apocalyps verhaaltje, volstrekt fantasieloos. Wat een onzin dit zeg. Dit is gewoon echt een heel erg slechte film

Haalt het niet bij het boek; dat verhaal was namelijk wel een klasse apart. Een paar jammerlijke (en ook wat laffe) keuzes zitten een hogere score dwars, maar er blijft nog genoeg over om van te genieten. En ik hou er altijd wel van als er wat aan de eigen fantasie wordt overgelaten.

Best goed.

Het is niet iets wat je nog niet eerder gezien hebt, toch zeker niet het geraamte van deze film. Zoveelste variant op het zombie-genre, maar dan met een The Happening (die van Shyamalan) twist. Ook de verhaallijn op twee tijdspunten is niet bepaald origineel meer en voelt wat hoekig aan.

Maar de combinatie van al deze elementen is toch best goed. De link met A Quiet Place is uiteraard ook snel gelegd, vond beide films redelijk op hetzelfde niveau, al hebben ze beiden wel hun sterke en zwakke punten. Echt origineel zou ik Bird Box niet willen noemen, maar het weet toch een nette, eigen identiteit op te bouwen binnen die twee uur film.

Bullock doet het aardig (wordt beter met de jaren blijkbaar - of ze maakt in ieder geval betere keuzes), Bier verrast ook (want is normaal niet uit te staan) en ondanks dat twee uur net wat te lang is, verveelt de film niet en blijft het boeien tot het eind.

Best goeie film, beter dan ik verwacht had.

3.5*

Wat een verschrikkelijke nixfilm. Begint leuk maar na 10 min weet de filmmaker niet meer wat ze naar toe gaat. Geen verhaallijn. Verschrikkelijke teleurstelling.

Aardig mystrie/thriller met de nodige pseudo-horror momenten. Toch ontstijgt de film wat mij betreft niet bepaald het overige werk in een dergelijk genre, buiten-is-het-kwaad-wij-zitten-binnen-hoe-overleven-we, zoals The Stand en World war Z, War of the Worlds enThe Mist, en I am Legend kan hij helemaal niet aantippen. Moet zeggen dat er wel een paar dingetjes zijn die erg overeenkomen met eerder genoemde titels, zoals de zwangere vrouw uit The Stand, de veilige plaats buiten uit in I am Legend, de zelfmoorden en overblijvers zoals in WWZ maar goed dat maakt verder niet zoveel uit. Wat er binnen de groep gebeurt in het eerste deel van de film vind ik redelijk doorsnee. Niets nieuws eigenlijk. Het is Malkovich die daar nog wat van maakt door gewoon zichzelf te zijn. Zonder dit karakter was het doodsaai geworden, en een andere acteur in zijn rol doodvervelend. Aardig verloop vervolgt verder, best wel spannend zo nu en dan in het bos en wanneer Bullock aan land gaat om kleding en voedsel te zoeken en bijna in de problemen raakt. Verder over de gehele film ook wel wat kleine gruwelijke dingetjes.

Al met al een aardig mysterie om eens een keer te zien.

Goeie spannende film met een geweldige actrice.

Het klonk mij al als een B-film in de oren en bij het zien van de Netflix logo wist ik het zeker. Voor wie de film nog niet gezien heeft, maar er wel over gehoord heeft. Laat het lekker daarbij. Dat wat je gehoord hebt beschrijft de hele film. Door het kijken van de film kom je niets meer te weten dan je nu ook al niet weet.

Voor mij geen Netflix film meer. Dit is de zoveelste keer dat ik er weer ben ingetrapt.

Ik vind het helemaal niks, kijk pas voor het eerst naar Netflix. Vind het rare film. Niks spannends aan.

Best wel een goede en boeiende Netflix Horror / Mystery film (dit soort genrefilms vind ik ook altijd leuk om te zien), of beter gezegd een Post-apocalyptische horrorfilm, die wel wat weg heeft van de films "The Happening (2008)" en de "The Mist (2007)". Het is niet de subtielste film van de Deense regisseuse Susanne Bier, maar wel een degelijke, die bij vlagen ook spannend is. Verder bevat de film een fijne cast en ook wat aardige symboliek.

Sandra Bullock is zeker ook niet één van mijn favoriete actrices en vooral in de vele flauwe Komedie films waarin ze speelt vind ik haar vaak tenenkrommend slecht, maar voor deze rol (waarin ze met verve een onwillige moeder speelt, die geblinddoekt op zoek gaat naar een veilige haven) vond ik haar goed geschikt.

Voor de beste kijkervaring moet je bij deze film niet al te veel kritische vragen te stellen over het plot, want dat helpt. Of je moet net zoals John Malkovich een stuk in de kraag drinken. Voor mij was overigens het eerste van toepassing, want i.p.v. drank heb ik er een kop kippensoep bij genuttigd

Sfeervolle film.

Doet wat denken aan A Quiet Place, al is de insteek wel anders. Bier kan het toch niet laten om af en toe het drama de overhand te geven, drama dat toch grotendeels volgens het boekje verloopt. Gelukkig is de film wel sfeervol en blijft het gevaar mysterieus. Daardoor beklijft de film tot op zekere hoogte wel.

3,5*

Post-apocalyptische film die aardig wegkijkt, maar niet echt grensverleggend aanvoelt. Het verhaal is wel aardig bedacht, en de film weet de spanningboog van wat er nu werkelijk aan de hand is aardig in stand te houden, al is het einde ook weer niet erg verrassend. Niemand in de film komt overigens met de oplossing die ik zelf zou overwegen: het uitprikken van mijn eigen ogen.

Qua beelden degelijk, de soundtrack bevat erg onheilspellende geluiden die erg lijken op die uit de soundtrack van de serie The Handmaid's Tale. Zodra ik dat geïdentificeerd had, werkte de soundtrack ook meteen een stuk minder.

Redelijk vermaak, maar uiteindelijk voelt het iets teveel als volgens het boekje gemaakt aan. 2,5*.

De film zoekt een evenwicht tussen de clichés van het genre en toch een kwalitatieve rustige aanpak die we recent ook zagen bij A Quiet Place. Het resultaat is een kruising tussen The Walking Dead (zonder zombies) en The Happening. De film concentreert zich rond een beperkt aantal personage en is qua sfeer zeker goed opgebouwd. Feit dat je het 'kwaad' niet echt te zien krijgt, zorgt voor de nodige spanning. Bullock draagt de film, de rest van de cast valt wel mee. Richting het einde is het vrij voorspelbaar, maar qua opbouw valt deze film best te genieten. Zonder de internetrage met de Bird Box challenge was de film wel minder opgevallen vrees ik.

Aangezien deze film erg vaak passeerde op sociale media, op filmsites en onder Netflix-kijkers in het algemeen, heb ik besloten ook maar eens een kijkje te nemen. Eigenlijk hou ik wel van dit type films. The Happening vond ik goed. The Mist geweldig. En A Quiet Place is ook goed. The Walking Dead kan je er ook mee vergelijken al zijn hier geen zombies aanwezig en is het niveau van die serie ook sterk afhankelijk van welk seizoen je kijkt. Als ik dan moet kiezen vond ik Bird Box wel de zwakste van dit ganse rijtje.

Teveel onzinnig gemekker in de dialogen en de acteurs zijn middelmatig op zijn best. Ook Bullock heeft haar beste tijd ondertussen gehad (sinds de chirurgische ingrepen en de botox dan vooral). Ze heeft ook geen chemie met Trevante Rhodes, laat ons eerlijk zijn. Het is nogal geforceerde end-of-the-world bullshit. Je hebt ook vaak nog heel veel natuurlijke belichting en dan mag er toch gekeken worden zonder blinddoek. Plus er zijn mensen die wel kunnen kijken of mensen die blind zijn en vanzelfsprekend geen blinddoek nodig hebben.

Bird Box geeft ook niet echt een aanzet om je achteraf bepaalde zaken af te vragen. Het mist dat mysterieuze en het zet mij althans niet aan tot nadenken. De focus lag meer op het aspect van hoe griezelig het is om niet te kunnen kijken dan op het waarom van dit alles.

"Every contact we've had with the outside has brought us death!"

Op zich spannende film die erg veel aan 'The Happening' doet denken. Zelfde soort gegeven, iets andere twist. Momenteel hebben de Netflix originals mij een beetje op neutraal gebied gelaten. Ik kan niet zeggen dat de films slecht zijn, maar aan het einde mist er een stukje voldoening waar ik niet in alle gevallen direct mijn vinger op kan leggen. Zo ook met deze film. Ik moet er wel bij aangeven dat ik geen early adapter was, en deze ben gaan kijken nadat ik mensen er helemaal lyrisch over hoorde praten. Ik had dus al een bepaalde verwachting, waar uiteindelijk niet helemaal aan voldaan is. Desondanks interesseert het gegeven mij erg. Houd wel van apocalyptische films met een mysterieus randje. Maar op sommige punten vond ik het verhaal niet logisch. Ook draait het meer om de emotie van de hoofdpersoon of beter gezegd, het tekort aan het tonen van emotie. Hier zie je eigenlijk de ontwikkeling van. Sommige stukken best spannend, doordat je meegaat in de rol van het 'niet zien' en 'niet weten'. Ook de omgeving is mooi in beeld gebracht, zoals bij elke Netflix original. Het einde was niet spectaculair, maar oké. Geen openstaande vragen of nieuwsgierigheden meer... Al met al: leuk om een keer te zien, maar blijft voor mij in de neutrale zone.

Wat een heerlijke verademing weer eens. Een post apocalyptisch juweeltje die gewoon NET even anders is. Er wordt veel overgelaten aan je verbeeldingsvermogen maar de spanning en angst is erg re-eel. Het deerde mij helemaal niet dat het niet duidelijk werd wat "de vijand" nu eigenlijk was. Daar draaide het wmb niet om in deze film. Vooral de wil om te overleven en het aanpassingsvermogen in uitzichtloze situaties. Ik heb genoten en was erg blij verrast.

Vermakelijk, maar ik had er na alle hype toch wel wat meer van verwacht.

Eerste kwartier draait heel erg om het verlangen om echt met een ander in contact te komen, echte liefde te voelen. Had daardoor stiekeme hoop dat de blinddoeken een metafoor zouden zijn voor de afstand tussen mensen. Dat we elkaar (dankzij social media) niet meer echt zien en begrijpen. Maar als regisseur Bier dat punt al wilde aanstippen, dan was het héél erg aan de oppervlakte. Want voor het overgrote deel is het een rechttoe-rechtaan survivalfilm zoals we die al talloze malen hebben gezien, vooral in het zombie-subgenre. Met een groep mensen die aan elkaar is overgeleverd, elkaar wantrouwt en op zoek moet naar eten. Zonde, eigenlijk.

Veel gehoord over deze film, dus eindelijk gistere gekeken. Nou ik vind er echt geen zak aan. Mensen die hem nog niet gezien hebben. Ik zou het niet doen, het is zonde van je tijd.

Ik ben vrij makkelijk publiek voor dit soort films, want snel bang en ik leef ook makkelijk mee, zeker met extreem lieve kindjes zoals dat meisje. Dus wat dat betreft had de film me al best snel mee, maar los daarvan vond ik sommige dingen ook echt niet zo slecht gedaan, en behoorden sommige scenes tot de naardere/engere die ik gezien heb.

Zoals dat stuk rondom die nieuwe gast die ze binnenlaten die toch maar het voordeel van de twijfel krijgt, maar vervolgens iedereen uitmoordt. Dat is toch wel behoorlijk creepy gedaan, zoals het begint met die tekeningen. Net als het einde in het bos, waar ze verleidt worden om hun blinddoek af te doen door de stemmen die ze horen. Niet erg origineel meer (iets soortgelijks zit ook in Hunger Games en vast ook in andere films), maar ik werd er op een of andere manier behoorlijk naar van.

De film weet toch wel steeds opnieuw met heel spannende momenten te komen, waardoor het eigenlijk maar zelden inkakt.

Uiteraard is er vast genoeg op aan te merken als je serieus gaat analyseren, bij films rondom een thema als dit heb je natuurlijk al gauw plotholes, clichés en wat minder geloofwaardige momenten (en dat hele baby-gedoe met die andere moeder, dat hoeft voor mij ook allemaal niet per se), maar als je mij bijna 2 uur laat meeleven en -jammeren doe je toch íets goed.

Kon hier meer mee dan met het enigszins vergelijkbare A Quiet Place, omdat het Kwaad hier letterlijk onzichtbaar blijft, en ook extra eng wordt door de mensen waar het bezit van neemt.

kleine 4*

A Quiet Place meets Day of the Dead-thriller, zo zou ik de film omschrijven. [Edit: en oja, The Happening, inderdaad! Al is deze film wel veel beter)

Deze keer schuilt het gevaar in het oogcontact maken met iets bovennatuurlijks. Een iets andere insteek dan een zombie-epidemie, maar verder is het redelijk volgens het bekende zombie-format uitgewerkt. Een groepje overlevenden (zo divers mogelijk natuurlijk, maar allemaal bordkartonnen personages) komt bij elkaar in een huis en probeert te overleven. Cliché personages worden niet geschuwd; we kunnen de checklist er even bijpakken: een cranky bejaarde, een oudere vrouw, de Asian-American, een stoere cop-chick (die wat rondslet), een boekennerd, een stoere legervent en een dom dik wijf. Uiteraard zit er dan een zwakste schakel in, of een bijdehant figuur die het weer verpest voor de rest.

Redelijk voorspelbaar dus. Helaas wordt het ook nergens echt eng. De film weet soms wel te boeien, maar het einde (de "climax" zogezegd) is niet bevredigend, zelfs behoorlijk corny te noemen.

Wetende dat Sandra Bullock 53 is (en lelijk gebotox'd zelfs) is het raar dat de film ons wil doen geloven dat ze begin 40(?) is en nog 'gewoon' zwanger is. Ze doet het niet slecht, maar ze is qua leeftijd wel een behoorlijk miscast. Daarentegen was het leuk om John Malkovich weer eens te zien.

Prima Netflixfilm weer... En Sandra Bullock rockt nog steeds.

Bijna ook een concurrent van A Quiet Place. Dit keer komt het kwaad echter niet op geluid af, maar op zicht.

Ook moest ik erg aan The Happening denken wanneer we zien hoe mensen op een onverklaarbare wijze het hoekje omgingen.

Film schommelt tussen verschillende tijdsbestekken: De uitbraak van de virus en de tocht die Bullock doorstaat met haar kinderen. Geblinddoekt welliswaar. Dit levert toch nog wel een vrij redelijke survivaltocht op. Er zit een prima tempo in en soms is het wel eens nagelbijten. Om helaas de vanzelfsprekendheid niet uit de weg te gaan. Soms dan lijkt het wel heel eenvoudig te zijn om bijvoorbeeld met een blinddoek een dodelijke waterstroming te overleven... en nota bene je bijna verdronken kindje weer te kunnen redden. Maar ach, het gaat maar om het idee.

Echt veel budget is er niet in gestoken want vele dingen ogen vrij goedkoop. Of het moet deels in de arthouse sfeer vallen aangezien Susanne Bier voor de regisseurstoel is verkozen.

Fijne bijrollen ook van oa John Malkovich, die kids en Trevante Rhodes... Vooral die laatste was een erg sympathieke rol.

Schommelt een beetje tussen 3,5 en 4,0* in. Ik hou het nog even bij 3,5*

Genoten van de film. Was bang dat de afgerukte armen me om de oren zouden vliegen maar dat was niet t geval. Briljant was t niet, onderhoudend en spannend wél!

De film begon veelbelovend, leek een beetje op de zoveelste ''infected'' film á lá 28 Days, The Crazies, [REC] enz. Ik vond het wel leuk bedacht dat je de kwaadaardige wezens niet kon zien, en als je ze eenmaal ziet draai je door en pleeg je zelfmoord. Je ziet alleen schaduwen en de struiken bewegen. Bullock acteerde goed en Malkovich speelde goed de ''asshole.'' Het schakelen tussen de scenes op de rivier en wat zich daarvoor afspeelde vond ik ook goed gedaan en zorgde voor spannende momenten. Het einde vond ik een beetje simpel en zoetsappig, en dat die vogeltjes in die box (titledrop!) het zolang volhielden was mij ook een raadsel!

Voorspelbaar en zo zijn er al wel meer films gemaakt. Dankzij Bullock toch nog twee sterren.

Heerlijk, eindelijk weer eens een horrorfilm die niet alleen tijdens de expositie interessant is maar dat ook tijdens de afwikkeling blijft, met een climax (het antwoord op de vraag welke lokatie dan toch wel een veilige haven zou kunnen zijn) die niet vergezocht of er met de haren bijgesleept is en toch bevredigend is, en met het gezond verstand om de monsters achterwege te laten (en hoe verstandig dát is geweest kunnen we zien aan de foto's die alsnog van de ontwerpen naar buiten zijn gebracht). Geweldige Sandra Bullock, John Malkovich doet weer een prima John Malkovich, en Tom Hollander is weer net zo sterk als in The night manager, zijn vorige samenwerking met Susanne Bier.

alé...gelukkig beter dan ik op voorhand had gedacht. Was toch een beetje bang dat het een soort kopie ging worden van A Quiet Place (2018) die ik uitstekend vind.
De film heeft hetzelfde concept rond een mysterieuze uitbraak, invasie of ramp waarbij een zintuig heel belangrijk is in de film. Bij A Quiet Place waren dat geluiden, hier mag men niet kijken. Sowieso spreekt mij dit soort films wel aan en de uitvoering mag bij deze film wel wezen. Het wordt toch wat anders benaderd dat de andere film in kwestie en heeft net zoals die film ook zijn gebreken. Het grootste verschil van de twee films vind ik vooral de spanningskracht die ik bij AQP veel groter vind waarbij een paar zeer sterke scènes die ik hier minder ontdek. Bird Box opent heel goed en weet ook de spanning langzaam op te bouwen. Sandra Bullock komt overtuigend over, de rest van de cast vond ik maar gewoontjes. Je kunt natuurlijk op alles wat muggenziften, maar ik vond vooral naar het einde toe dat de film wat minder werd. Die vogeltjes , die overdreven beïnvloeding van de wezens in het bos die voordien niet zo waren, de verlichte open ruimte op de eindplaats, blind bootje varen op de snelle stroom en dan kapseizen...al vind ik dat belletje dan toch weer goed gevonden....
Tja, dat zijn wat mindere punten, maar voor de rest is dit wel een goede film die je twee uur weet te entertainen.

Erg matig.

Op zich een intrigerend gegeven, met een sterk begin, maar het wordt compleet verziekt doordat er wel heel gemakzuchtig geen enkel tipje van de sluier wordt opgetild waardoor je aan het einde nog steeds geen fluit wijzer geworden bent over wat er nu precies gebeurd is in de wereld en waardoor. Prima acteerwerk kan het dan ook niet meer redden en echt spannend is het nergens.