Pet Sematary (2019)

Standaard horrorfilmpje, inclusief de belachelijke maanverlichte nachten met onweer op de achtergrond.
Verhaaltje begon wel leuk, misschien zelfs wel sfeervol, maar dan komt die processie met die kinderen met dierenmaskers die echt wat sfeer brengt, mysterie in het verhaal plaatst, en daar wordt dan weer verder niks mee gedaan.
Verder de overbodige zijpaden met die doodgereden skater die te pas en te onpas komt buurten, en die zus van Rachel, die verder geen moer met het verhaal te maken heeft.
Had het gefocust op die dierenbechraavplaats, en op het onheil dat daar, of net even verderop, in de grond zat. Dan hadden er ook niet overbodige flauwe schrikmomenten ingebouwd hoeven worden, die het verhaal geen spanning brengen, maar de spanning juist uit het verhaal slurpen.
Verder had het happy end niet gehoeven van mij, maar dat is een kwestie van smaak. Sommigen zullen het geen happy end vinden.

Ziet er leuk uit! Wil hem graag zien.

De beste horrorfilm die ik in de bioscoop heb gezien sinds Paranormal Activity (2007) is een meesterlijke verfilming van het gelijknamige literaire meesterwerk van Stephen King. Twintig jaar na de wisselend ontvangen eerste filmversie , blaast een ijzersterke en uniform geweldig spelende cast dit verhaal over religie, de dood, rouw en diepgewortelde schuldgevoelens nieuw leven in. Er zijn geen nep-schrikeffecten, geen hyperactieve montagetechnieken en er is zelfs geen gegil! Wél is er een uitstekende bewerking waarin de karakters flink worden uitgediept, uiterst effectieve make-up en een fantastische score van horrorveteraan (en mijn favoriete nog levende filmcomponist) Christopher Young. Regisseurs Kevin Kölsch en Dennis Widmyer weten al die ingrediënten te gebruiken om te komen tot een aangename cocktail van familiedrama en suspense, waarbij de spanning vaak om te snijden is. De sequentie direct nadat vader Louis [Jason Clarke] zijn dochter [Jeté Laurence, in een perfecte dubbelrol] heeft begraven is een perfect staaltje suspense en brengt ons naar de werkelijk zenuwslopende finale. Het scenario van Jeff Buhler neemt zelfs de moeite om te spelen met de verwachtingen van diegenen die zich de eerste verfilming nog kunnen herinneren. Een perfecte horrorfilm.

wat een vreselijke tering enge film....puntje van de stoel, kloppend hart, met toch ook af en toe n traan in de ogen, pracht camera, goeie cast, vette muziek, super acteer, al met al n plaatje. Blij dat ik m om 1800 heb gekeken en niet om een uur of 22.00. want slapeloze nacht!!

je geeft deze film een prachtige volwaardige kritiek..een die het verdiend... knap...

Sematary!?!

Net in de bioscoop gezien. De film begint ongeveer hetzelfde als het originele verhaal, maar op een gegeven moment slaat de film een iets andere weg in en dat pakt verassend goed uit Zeer knappe remake! Ik zat op het puntje van mijn stoel. Goed gefilmd en geacteerd. Eng

Is een kinder spelfout in de film, vandaar

Pet Sematary - Movie Review - YouTube

Link van één van de twee regisseurs werkt trouwens niet. Kevin Kölsch is dezelfde regisseur als die zonder umlaut..

Weet niet precies hoe ik dit kan aanpassen. Wellicht is er een medewerker van MovieMeter die dat kan en wil doen?

Boven mijn stem kun je klikken op corrigeren. Probeer het eens.

Naar mijn idee is alles correct.

Ik had het idee dat de film 2,5 uur duurde en ik heb weinig met acteur Jason Clarke. En toch is dit best een geslaagde remake en ik merk dat ze er hun best op gedaan hebben. Wellicht soms te veel hun best. Bijvoorbeeld op de letterlijk en figuurlijk duistere begraafplaats onweert het. Tenzij de plaats zo akelig is dat het zelfs kan spelen met de natuurwetten? Ach, het draagt bij aan de sfeer hè.

Pet Sematary is vrijwel humorloos en een moordlustig kind is altijd net even ongemakkelijker/enger dan een killer met een gek masker. Persoonlijk vind ik dat het net even te lang duurt voordat het zo ver is. (de dood van Ellie). En naast horror zou het genre drama niet misstaan. De film zit een beetje op het niveau van Hereditary wat horror/drama betreft.

Wat ik niet helemaal snap... Hoe kan het dat Louis meteen in contact komt met de jonge man die in het begin van de film sterft? En waarom? De jongen in kwestie schijnt Victor Pascow te heten en zegt zoiets als ''de barrière is verbroken''. Ik weet het niet meer...

Wederom een erg goede verfilming van het boek.

Het oorspronkelijke boek heb ik meerdere keren gelezen, en de film uit 89 was vroeger één van mijn favorieten. Nog steeds krijg ik de rillingen als ik aan dit nare verhaal denk, en dan vooral die mismaakte zus Zelda. Een klein jeugdtrauma.... Dus ik was erg benieuwd naar deze nieuwe verfilming.

De film begint erg sterk met een vooruitzicht op wat er komen gaat: een openstaande deur, bloed en vieze voetstappen. Iedereen die bekend is met het origineel weet wat dit gezin te wachten staat. De bossen worden mooi in beeld gebracht, en direct voelde ik weer die onheilspellende sfeer, die ook in de vorige versie voelbaar is. Deze donkere wouden hebben veel geheimen te verbergen lijkt de film te willen zeggen.

Hoewel Louis duidelijk het hoofdpersonage is, krijgt ook dochter Ellie veel tijd om haar karakter te laten zien. Complimenten voor het acteerwerk, want ze komt over als een echt mens, en niet als de zoveelste Hollywood-wijsneus. We maken verder kennis met de buurman, en zien Louis zijn werk als dokter doen op de lokale highschool, voordat alle horror begint.

Het personage van Jud uit de 89 versie is toch wel iconisch te noemen. Moeilijk te evenaren dus. Toch beviel deze nieuwe versie me wel. De creepyness is wat minder, maar we snappen wel meer van de beweegredenen van hem om Louis de begraafplaats te tonen. Minpunt is het zijverhaal omtrent zijn overleden vrouw, wat later nog eens terugkomt, dat voegt weinig toe aan deze film.

Wat ik positief vond was dat Louis echt met zijn herboren dochter samen wilde leven, en ondanks zijn afschuw voor haar, toch haar haar wast, verzorgt en troost. Het rouwproces dat hij doorloopt wordt letterlijk in beeld gebracht, met twijfels tussen liefde en afschuw en de naderende wanhoop. Zijn vrouw ziet het echter allemaal wat helderder, en walgt direct van dit wezen. De moordneigingen die Ellie krijgt ten aanzien van haar moeder zijn dan ook logisch, ze komen simpelweg voort uit de behoefte om te willen blijven leven.

De film ademt veel retro horror-sfeer uit: kerkhoven, mist, volle maan, donkere bossen... Erg mooie beelden die meteen de toon goed neerzetten. Deze familie is duidelijk gevangen in een omgeving veel ouder en gevaarlijker dan zij beseffen, en krijgen te maken met krachten die hun verstand te boven gaan.

Een minpunt vind ik dat de film richting het einde eindigt als een wat goedkope slasher, waarbij in korte tijd meerdere personages op bloedige wijze de dood vinden. Voor mij doet dit wat af aan de sfeervolle opbouw van het verhaal, en je voelt de spanning bijna wegvloeien.
Ook vind ik de rol van Pascow nog altijd wat merkwaardig. Hij treedt op als beschermengel, maar hoe is onduidelijk. Het oude kerkhof is duidelijk slecht, welke kracht stuurt Pascow dan met zijn advies naar Louis? Net als in de vorige film blijft deze vraag onbeantwoord.

De nachtmerries die het gezin krijgt van deze plek zijn goed in beeld gebracht: van Louis nachtelijke wandelingen tot Rachel’s bijzonder verontrustende terugkerende trauma over haar mismaakte overleden zus.

Maar ook de echte nachtmerrie in deze film is duidelijk voelbaar. Het verlies van een kind, een gezin dat verscheurd wordt, schuldgevoelens omtrent verloren geliefden... dit zijn heel menselijke emoties, die iedereen kan begrijpen en mee kan voelen. De film werkt in dat opzicht als psychologisch drama misschien nog wel beter dan als zombie-horror.
En voor mijn persoonlijk schuilt in dat verhaal de ware horror van Pet Sematary: we weten niet wat de dood is, en of er na dit leven iets is. En zo ja, of het wel iets goeds is.

3,5*

Saai filmpje dat zich nergens in onderscheidt. Het is niet eng, er is geen onderhuidse spanning, geen meeslepend drama, visueel is het mager en dan speelt die nix ook nog eens de hoofdrol.

Heb me stierlijk verveeld met dit niemendalletje.

"Sometimes dead is better."

Het ontkennen van de dood heeft grote gevolgen voor het gezin in 'Pet Sematary' . Als de kat dood is wordt deze op een plek begraven waardoor hij terug zal komen maar tegelijkertijd is hij niet dezelfde meer. Met deze actie roept de vader van het gezin ongewild het onheil over zijn gezin uit. Het noodlot slaat nog harder toe als de dochter des huizes omkomt waarna een cyclus van kwaad ontstaat. Ik vond de film onderhoudend maar nergens echt eng. Ik ken het origineel van deze film niet maar deze vond ik wel aardig.

Wat een pareltje dit!! Gisteravond in de bioscoop gezien en ik was erg onder de indruk. Knap altijd als het lukt om een goed verhaal te combineren met horror achtige elementen. Kan ook bijna niet anders met een verhaal dat door King geschreven is. Tof einde ook dat ik niet perse had zien aankomen!

Ga eerst de eerste twee delen maar weer eens kijken.

Is jaren geleden dat ik ze gezien heb en kan me heugen dat ik ze niet bijzonder vond.

Nodig tijd voor een herziening dus, mijn smaak is zeker veranderd door de jaren.

Ben ook benieuwd naar deze versie, ook al vind ik over het algemeen niks aan de verfilmingen van King.

Zag eergisteren een commercial van PS met de tagline "92% op Rotten Tomatoes". 2 dagen later staat die slechts op 62% met een audience score van 47%. Ziet er niet best uit. Op imdb na 5000 stemmen ook slechts 6.5. Lijkt niet veel te zijn.

Helemaal niet naar kijken joh. Ik had zoveel (horror)pareltjes gemist als ik van die scores uitging. Met name bij horror kun je er totaal niet van op aan.

In dit specifieke geval dan net wel, maar dit is een uitzondering.

Oh, zal hem zeker bekijken, maar niet in de bioscoop.

Nou, meestal klopt het wel. 4 van de 5 keer.

Ik bedoel overigens IMDB, niet RT (nog nooit naar gekeken). Een 6,5 op IMDB is nog wel vrij hoog voor horror trouwens en dan vallen ze 9 van de 10 keer tegen.

Is niet hoog, hoor. Als een film na enkele dagen al slechts op 6,5 staat dan kun je ervan uitgaan dat die ruim onder de 6,0 (voldoende) zal eindigen. Zal nog flink dalen.

Blijft zeker wel een ruime voldoende over hoor. Veel goede horrors scoren rond de 4 op IMDB.

We zullen zien. Ik zal er zeker op terugkomen als het op 5,9 staat.

Rond de 4? Ik ken er geen en ik ben ook wel een horrorliefhebber.

Films als The Strangers: Prey at Night (5,2), The Gallows (4,2), The Green Inferno (5,3), I Am the Pretty Thing (4,6), The Maus (4,2), The Rambler (4,8) en daar vlak boven met kleine (on)voldoendes de Hostels van deze wereld scoren bij mij allemaal dikke achten en behoren tot de interessantste horrors van de laatste jaren.

Ok, moet ik allemaal nog zien dus ik kan daar inderdaad geen oordeel over vellen.

Maar we gaan het zien met deze Pet Sematary, Zwolle!

Kleine voldoende maar viel mij wel tegen de remake.

Begint zeer goed maar daarna een beetje lauw allemaal.

Had m veel heftiger verwacht dan de originele maar dat bleef helaas uit.

De sfeer haalt ook het nivo niet,ondanks het acteren wel oke is en vandaar een kleine voldoende.

Zonde hoor want er had veel meer ingezeten.