Ad Astra (2019)

schitterend epos en visueel spektakel, sommige zullen deze film traag vinden, maar gezien het onderwerp (ruimte, tijd), is dit het net een noodzaak het verhaal op deze manier te brengen! Zelf heb ik bewust geen recenties (of trailer gezien) gelezen, dat maakt het allemaal nog meer te genieten.

Klinkt alsof het een nieuwe Moon (2009) kan worden

Ik ga vanavond, dat zou leuk zijn. Dan zou het mijn hoogstgewaardeerde Gray worden!

Kijk gewoon Gravity of een Interstellar als je wil. Deze nietszeggende film is noch een visueel spektakel noch een inhoudelijk enerverende film. Veelal slaapverwekkende onverrassende dramatiek wat, gezien de cast, erg jammer is.

Net terug.. Kan kort zijn, niet mijn ding. Drama en s.f kan goed samengaan zoals bij Passenger, Arrival, Moon, Contact en Solaris. Het geheel raakte mij niet en het einde was ietwat voorspelbaar.

Er zaten wat verhaaltechnisch wat zwakke elementen in zoals achtervolging op de maan. "Waar 'hebt' dat voor nodig"; dacht ik.

Jammer.

Ach, er wordt de laatste jaren eigenlijk alleen maar troep geproduceerd op dit vlak. UItzondering voor mij was het sterke Ex Machina.

Die "maanrace" in de trailer, in combinatie met Brad Pitt doet mij weer het ergste vrezen: ik gok eens op niveautje "Moon".

Heb een vraag . Ben 14 is deze film ook voor mij leuk om te zien ben fan van starwars star trek avengers en dat soort dingen is dit meer actie of drama ? .

Slaapverwekkend dit zeg. Slechtste film van t jaar

Meer drama... 90 % drama 10% actie.

Ik lees woorden al meditative en existential in de blurbs van Metacritic.

Ik heb daar wel zin in, maar zou deze film qua user score kapot gaan lopen op teleurgestelde thrillseekers bij wie verkeerde verwachtingen zijn gewekt? (Of er blind ingaan denkend 'Pitt in SF film, cool')

Ik vond Moon goed en Interstellar intrigerend genoeg uit te zitten maar Ad Astra is gewoon saai. Zat m uit in de hoop op een twist ofzo. Helaas. Het is gewoon een man met daddy issues in space. En dan die voice over.

"I will remain calm. I will remain focused."

Met het werk van James Gray ben ik vooralsnog onbekend, maar dit is een indrukwekkende introductie.

Er wordt een beeld geschetst van de nabije toekomst waar de mens aldoor bezig is om de ruimte te kolonialiseren. Na aanhoudende energiegolven die de aarde teisteren wordt Roy McBride op een geheime missie gestuurd, omdat zijn verdwenen vader daar wellicht iets mee te maken heeft. Het levert een meeslepende ruimtereis op.

Hoe verder Roy reist, des te dieper hij in de problemen komt. De emotionele weerslag hiervan dompelt je als kijker onder in een aantal intrigerende, filosofische vraagstukken. Middels de beslommerde voice-over was ik ook heerlijk aan het mijmeren over het wel en wee van Roy. Brad Pitt schikt zich helemaal onder aan de film, met als resultaat een sterke, doch ingetogen performance. Zo kwetsbaar heb ik hem denk ik nog nooit gezien; de gelijkenissen met zijn eigen leven zullen hier ongetwijfeld een rol in spelen.

Op deze wijze blijft 'Ad Astra' almaar resoneren. Weliswaar zou je kunnen stellen dat de som van alles in deze opzet nogal mager overkomt, maar er komt zoveel meer bij kijken. Het geheel is namelijk een waar lust voor het oog en wisselt visuele spektakelstukken af met intieme momenten. Het fijne is ook dat bepaalde dingen - bewust - onderbelicht blijven, opdat je eigen verbeelding in werking kan treden. Wat mij betreft past dit perfect bij de toon van deze film.

Al met al een enorm beklijvende Sci-Fi. Vaak klaag ik over een lange speelduur, maar hier had ik graag nog even in willen vertoeven.

Dikke 4,0 sterren.

Dat zou zeker kunnen, ik begrijp ook totaal niet waarom deze film vermarkt wordt als thriller. Drama is niet helemaal mijn ding, daarom was het flink slikken gisteren. Uiteindelijk speelt het bij mij persoonlijk niet mee in mijn waardering, maar ik kan me goed voorstellen dat er straks mensen zijn die er dusdanig de pest in hebben dat dat wel een factor is.

@

Geralt rivia

Gezien je leeftijd zou ik deze film nog een jaar of 10 op de plank laten liggen. Dat zeg ik om twee redenen 1) ik ben zelf 14 geweest, en 2) ik heb een zoon van nu 13 jaar oud. Een tergend langzaam sf drama zonder noemenswaardige actie is niks voor pubers. Je valt in slaap in de bios of je gaat na een kwartier lopen keten. Mark my words. ?

ik ben 48 en vond t nog steeds een snoozefest

Het een sluit het ander niet uit, toch? ?

Ik heb verder trouwens weinig zin de film te verdedigen, want zoals je ongetwijfeld ziet heb ik ad astra de kleinst mogelijke voldoende gegeven. Ik had even moeten wachten en had wat recensies moeteb lezeb. Dan had ik deze over een paar jaar gekeken op dvd.

Als je kan genieten van 2001: A space odyssey dan zou ik zeggen kijken, kan je er niet van genieten, niet kijken dan.

Ik sta versteld hoe stil onze zaal was, gezien het tempo van de film.

zeker zien!

Erg sterke sci-fi film die hardop vragen stelt en filosofeert. Pitt heeft een topjaar met deze en once upon a time in Hollywood. Gray weet na Lost city of Z alweer een sterke film af te leveren die stof tot nadenken biedt

ja, dat viel me ook enorm op gisteren, iedereen heel stil (geen popcorn-geluiden) en geconcentreerd aan het kijken. Vreemde vibe!

Bij mij in de zaal werd er ook nauwelijks gepraat, opvallend inderdaad.

Zoon, vader en mooie plaatjes

Vooraf zie je de trailer van Ad Astra en denk je te maken te hebben met de nieuwste blockbuster die gillend uit de bioscoopspeakers schiet. Testosteron everywhere.

Ad Astra, met in de hoofdrol Brad Pitt, is echt niet zo'n film. Het is vooral het verhaal van een gedreven astronaut die de onvermijdelijke confrontatie aan gaat met zijn verleden.

Het verhaal meandert, net als de lange ruimtereis die de zoon aflegt, rustig over het scherm. Maar wordt mijns inziens nooit vervelend. Hier en daar strooit James Gray met een handjevol actiescenes en dat is best leuk om te zien. Maar het echte verhaal wordt vertolkt door Pitt, die hier een hoogtepunt in zijn imposante carriere bij kan schrijven.

De film is mooi qua stijl en perfect geschoten door Hoyte van Hoytema, ook verantwoordelijk voor Skyfall en Dunkirk.

Fijn detail is de mooie bijrol van Donald Sutherland, die met zijn prachtige kleine doorleefde spel genoeg context geeft aan de bedoelingen van de vader van Pitt. Gespeeld door Tommy Lee Jones.

Ga hem zien. Het is zeer de moeite waard.

Pitt heeft een erg sterke zomer met deze twee rollen. En wat hjij hier doet is nog een stuk indrukwekkender dan wat hij in Once Upon A Time in Hollywood liet zien.

Ik ook. Maar ik vond dít nog een stukje sterker.