Ad Astra (2019)

vertel...

Ik moest ook aan Beenhakker denken, toen ik Donald Sutherland in deze film zag.

Maar achteraf, kan ik wat jij had bij deze film héél goed snappen. Maar jij dwaalt af als je minder geboeid raakt en denkt aan andere dingen, als welopgevoed mens die het bioscoopergernissen topic kent. Het verbaasde mij dus dat er in die volle zaal niet meer mensen waren die net als jij niet heel erg veel met de film op hadden, en gingen kutten.

Ik vroeg me af of ze Beenhakker nog vaak bellen om op tv te komen, want hij heeft altijd wel een goed verhaal en of ie dan zuchtend zegt "pleurt op joh, ik heb daar zo weinig zin meer in" want je ziet Don Leo eigenlijk nooit meer op tv. Nu kijk ik ook niet veel tv, maar Beenhakker ipv Derksen bij CL avonden zou ik wel fijn vinden.

En inderdaad, van Don Sutherland naar Don Leo is een kleine stap (voor een mens, een reuzensprong voor de mensheid).

@ John Milton, ik heb best nog wel een tijdje geboeid zitten kijken, maar het laatste half uur/3 kwartier raakte ik telkens verder verdwaalt in de ruimte van mijn eigen overpeinzingen. Was wel benieuwd hoe de film zou eindigen, maar ook daar had ik wat meer van verwacht.

Ik denk trouwens ook dat de meeste mensen wel een beetje weten wat voor film dit is en dat de kutters daardoor niet zo talrijk aanwezig zullen zijn.

Prachtige beelden, maar een ontzettend vervelend verhaal. Zoals altijd maakt de muziek meer drama dan de beelden laten zien. Het vader/zoon cliché en het verlangen naar het onbekende kon in 10 minuten verteld worden. Nee, totaal niet mijn film en alhoewel ik na een uur weg wilde lopen, had ik elke keer hoop dat het beter zou worden. Maar nee...

Director and Production Designer Break Down Scenes from Ad Astra | Vanity Fair - YouTube

Ik vond hem mooi, sfeervol en goed geacteerd.

Wel een trage film, daar hou je van, of juist niet.

Ik kan het wel waarderen.

Goede film, mooie shots, verhaal is erg traag wankelt enigszins en zit niet geheel logisch in elkaar.

Mocht je de film in de bioscoop gaan kijken houd dan rekening met vervelende mensen die naar deze film gaan en debiel gaan lopen doen uit verveling omdat ze totaal niks met sterrenkunde e.d.

Dus mocht je totaal niks met sterrenkunde en het heelal hebben, kijk deze film dan niet.

In slaap gevallen in de bioscoop wat een vreselijk saaie film . Vond het acteerwerk ook zeer matig .

Meh. Probeert geforceerd diep psychologisch te zijn maar blijft vlak. Veel technische kolder en wanhopig er ingepropte actie/drama momentjes. Maar mooie beelden, Pitt speelt goed en prettig, soundtrack is prachtig. Die drie factoren samen maken het tot een toch best genietbare, mellow ruimtetocht. De chille sfeer is hier juist een kracht.

Dit leek niet echt ergens op. Een nogal flauwe poging een wat diepere laag te raken in sci-fi. De laatste jaren aan populariteit gewonnen immers.

Saai verhaal, slecht geschreven, vreemde scriptkeuzes (serieus, die apen...? Dat inklimmen in die raket..??) totaal oninteressante personages en geforceerde actie om de kijker niet kwijt te raken. Dan werken die slappe beschouwingen van de protagonist nogal op de zenuwen...

Na een nacht slapen blijkt de sfeer te ijl om het brakke script/tech voldoende te redden. Halfje eraf.

Gemijmer in de ruimte.

Een zoektocht van een kind naar zijn vader. Een zoektocht naar intelligent leven buiten aarde. Een zoektocht naar geluk en naar zichzelf.

Het gedoe in de ruimte was eerder bijzaak, een leuk decor om het verhaal een kapstok te geven.

De beelden van de ruimte an sich waren echter niet zo heel spectaculair. Heel vervelend was het allemaal niet, maar ook niet memorabel genoeg.

Redelijk nieuw genre, SF-drama. Geen bijzondere spectaculaire beelden maar wel genoeg om deze te zien. Het verhaal komt otaal niet uit de verf, omdat het belang van de liggende onderlaag niet boven komt. Het wordt wel belicht, maar het doet je allemaal niet zoveel. Binding met personen is daarom maar mager, helaas. Al met al niet slecht maar ook niet zo opzienbarend.

Ook mij konden enkel de mooie beelden in de ruimte boeien, het mager verhaaltje liet mij nogal koud en Brat Pitt acteert hier niet echt op topniveau.

Leuke film, maar wel een weer een standaard verhaal.

Ik respecteer alleen meningen die voorzien zijn van een onderbouwing, dan maakt het mij niet uit of ik het ermee eens ben of niet. Iets afzeiken is geen kunst. Dus klopt, geen respect voor je 0,5*

Vaak gehoord dat ie te traag zou zijn. Wij vonden van niet; precies het juiste tempo voor een lange lange reis, met toch een paar (bijna ongepaste) acties tussendoor. Moest waarschijnlijk voor het publiek maar was niet eens nodig. Het einde is wel heel onrealistisch maar toch een heerlijke ruimte film. Echt voor het grote scherm

Aan de fraaie visual effects ligt het in ieder geval niet. Ook de prettig dommelige soundtrack valt niets te verwijten. Het mankement is het verhaal vol plot holes en quasi-existentieel gemijmer. Ad Astra is een film met sterren over sterren, maar glinstert niet.

Toen ik de trailer voor het eerst zag, zag ik een flits van Liv Tyler die via een scherm een emotioneel gesprek lijkt te hebben met een astronaut. Ik kreeg meteen even flashbacks naar Armageddon. De aanwezigheid van Donald Sutherland en Tommy Lee Jones doet ondertussen juist denken dat dit een vervolg op Space Cowboys is. Maar Ad Astra is héél wat anders. Ergens jammer, want na de film gezien te hebben had ik wel zin in een Space Cowboys 2 of een Armageddon Part II.

Vooropgesteld - zoals velen voor mij ook al zeiden - ziet Ad Astra er goed uit. Nu moet ik zeggen dat vooral de openingsscène indrukwekkend was. Een scène die grotendeels ook in de trailer te zien was en eerlijk gezegd komt de film nergens meer op dat niveau. Geestig, de hele film gaat over ‘pieken’, terwijl Ad Astra als probleem heeft dat het veel te vroeg piekt. De rest van de film is alsnog visueel aantrekkelijk, maar sterker dan die opening werd het voor mij niet. De rest van de film volgen we Brad Pitt, die op missie gaat richting zijn vader, die ergens in de ruimte zit. Een - gelukkig - enigszins simpel uitgangspunt, waarbij we op een vrij geloofwaardige manier zien hoe de mens zou leven in de ruimte. Net als 2001: A Space Odyssey zijn de leukste momenten de scènes waarin elementen als ruimtevaart en wonen op de maan worden gebracht als dagelijkse activiteiten. Brad Pitt wil een dekentje tijdens zijn vlucht en rekent deze voor 125 dollar af door z’n hand te laten scannen. Dat soort kleine momenten zijn leuk.

Maar die kleine momenten worden geregeld ingewisseld voor iets grotere momenten, die visueel prima zijn, maar inhoudelijk echt nergens heen gaan. Van een achtervolging op de maan tot een gestrand schip met ruimte-apen. Ja, het zorgt voor wat spanning en actie, maar het brengt ons niets verder. Maar goed, al die relatief kleine dingen even opzij gezet; Ad Astra heeft één heel ergerlijk probleem: die voice-over. Meteen vanaf het begin voorziet Brad Pitt ons van een afgrijselijke voice-over, waarin hij deels compleet onnodig dingen benadrukt en tegelijkertijd semi-poëtische teksten uitkraamt. Soms begint hij domweg te vertellen wat we ook wel kunnen zien. Een paar seconde later komen de meest afgrijselijke BLØF teksten uit z’n mond rollen. Zelden zo geërgerd aan een voice-over als in deze film. En het past ook totaal niet bij het karakter van Pitt, die wordt neergezet als een koele astronaut die z’n emoties onder controle móet hebben. Had ‘m dan ook gewoon praktisch de hele film z’n mond laten houden.

Pitt is verder niet slecht, maar een fantastische rol zou ik het niet noemen. Hij heeft wel veel te doen, want hij is praktisch in elk shot in beeld. De rest van de cast - met uitzondering van Tommy Lee Jones weliswaar - doet er niet toe. Liv Taylor en Donald Sutherland ook niet. Sterker nog, die zéker niet. Vooral Taylor heeft haar rol ongetwijfeld op een namiddag opgenomen. Meer tijd lijkt er te zijn genomen voor het bouwen van de sets en het creëren van overtuigende special effects. En tóch werkt zelfs dat niet overal, de film is op sommige momenten zelfs hilarisch stupide. Nu is het sowieso al snel geestig om twee mensen te zien zweven in totaalshots, maar tijdens een gevechtsscène valt een dame wel op een heel lachwekkende manier. Bijna net zo hilarisch als Brad Pitt die op een gegeven moment gaat surfen in een golf van asteroïden met zo’n plank. De compleet inwisselbare muziek wordt vervolgens bij elke dramatische of heldhaftige scène flink aangezet. Terwijl ik ervan overtuigd ben dat Ad Astra een véél betere film was geweest als het voornamelijk stil was geweest. Geen muziek en zéker geen voice-over.

2 sterren.

Nogal matige kritieken hier. Ik vond het spannend, meeslepend en visueel verbluffend.

Bij Gravity haakte ik destijds af, maar dit intelligente ruimteverhaal mag er zijn, er gebeurd genoeg. Pitt is erg aanwezig en draagt samen met Jones het existentiële verhaal. Mooi. Op het nippertje in de bioscoop gezien op het grote scherm. Laatste voorstelling vandaag.

Ik had hier hetzelfde gevoel als bij Interstellar. Grafisch mooi maar overdramatische muziek en op een gegeven moment gewoon saai en slaapverwekkend.

Wat een afgang, deze keizer-zonder-kleren film met een uiteindelijk flinterdun verhaal. En wat ben ik blij dat ik er niet voor naar de bios gegaan ben. Weliswaar niet zo tenenkrommend pretentieus als Interstellar, maar uiteindelijk ongelofelijk zwak en teleurstellend. Alsof degene die het geschreven had een half jaar lang naar zijn eigen klabanus heeft zitten turen en uiteindelijk op het idee kwam dat deze, zolang nog slap, met wat rekwerk, in de eigen poeperd geschoven zou kunnen worden. Echt, briljant, geniaal!

Met een dooddoener moeten we het uiteindelijk dan maar doen.... Luister, mensen: het belangrijkste is de aarde en het leven daar!

Goh, dat wist ik nog niet zeg. Ook werkelijk nog nooit eerder in een film over ruimtevaart gebruikt, dat inzicht...tjesses Merante. Maar ik wil, als ik een film kijk over ruimtevaart in de toekomst, iets nieuws ontdekken of iets spannends/boeiends beleven, niet eindeloos navelstaren.

En de psychologie van de astronauten die willen vluchten van de aarde en zich afsluiten van relaties, tsja het is gewoon niet genoeg om een film mee te vullen. Bovendien totaal niet goed uitgewerkt. Als die pa zo graag dood wilde, waarom niet eerder en toen die zoon eenmaal kwam, waarom toen opeens de doodwens als hij zijn missie zo belangrijk vond en echt geloofde? Er was geen aanleiding toen opeens te stoppen met zijn geloof in ET. De droge ontmoeting tussen de twee vond ik ook totaal niet geloofwaardig, evenmin dat pa al zo lang overleefd had.

In het begin kun je hier nog enigszins geinteresseerd naar kijken maar het uitermate zwakke einde verpest elke seconde die je eraan verspild hebt. Daar kan het op zich prima acteerwerk van de belangrijkste spelers, plus wat redelijk gefilmde ruimtescenes, helaas niks aan helpen. Al met al een bloedeloze vertoning, een slaapwandeling in de ruimte.

Precies een van de redenen dat ik niet meer naar een bioscoop ga.....maar ja, ik heb die ellende helaas nog steeds in theater. Mensen die gewoon door een voorstelling heen lullen en dat ook nog eens heel normaal vinden.

Knappe film van James Gray. Naar zijn vorige film Lost City of Z had ik lang uitgekeken en dan bleek die lelijk tegen te vallen. Ook in deze Ad Astra is er een zekere traagheid maar de muziek is erg complementair met de beelden en je wordt al snel meegevoerd met dit tempo. Brad Pitt is één van de beste acteurs van de vorige decennia en hij kan het nog steeds. Ik vraag me af of ik ooit al 1 film heb gezien van hem die ik echt niet goed vond. Ik kan op niets komen.

Ik kan vaak erg kritisch zijn op ruimtefilms maar ondanks een paar dingetjes die er eigenlijk minder toe doen, is dit een prima film die me van begin tot einde wist te boeien. Het had misschien de moeite geweest in de bioscoop. Ik was aan het twijfelen om te gaan en het is er dan niet van gekomen.

Deze ruimtefilm maakt me al benieuwd naar Gray zijn volgende project. Hij mag van mij nog wel een ruimtefilm maken.

mooi maar langdradig

3*

Allemaal wel mooie beelden enzo maar niks voor mij en te saai ook.

Ik zie liever Armageddon.

Redelijk, maar Brad Pitt vond ik niet echt geschikt voor deze film.

Gravity, Contact, Interstellar in een pan en dan zonder peper en zout en iets te lang doorgekookt dat het net te droog is