A Private War (2018)

'A Private War' Review - Variety

Uitstekend acteerwerk van Rosamund Pike, maar als film zeer éénzijdig en van één kant bekeken. Rosamund speelt de Amerikaanse journaliste Marie Colvin en wat we krijgen voorgeschoteld is werkelijk de reinste propaganda van de main stream media (MSM). Hoe kan je oorlogen verslaan zonder 1 keer te oorlogscriminelen bush sr., bush jr, obama en de hele mikmak er tussenin te noemen?

Saddam Hoessein is door de Amerikanen in het zadel geholpen en gebruikt in de oorlog tegen Iran. Alles wat hij deed is toegelaten door de Amerikanen totdat ze een ander plannetje hadden en onder het mom van WMD het land bombardeerden en militairen konden installeren als voorbereiding op de oorlog tegen Iran die eraan staat te komen. (Bolton doet er in ieder geval alles aan om het dit jaar nog voor elkaar te krijgen)

Het nieuws over Libië wat je niet te horen krijgt maar zelf moet uitvinden: "The U.S. military has spent about $1 billion so far and played a far larger role in Libya than it has acknowledged"

Dan wordt Assad weer van alles beschuldigd terwijl de Amerikanen+Nato voor meer burgerslachtoffers verantwoordelijk zijn dan het hele regime van Assad.

Hier een kenmerkend stukje uit de film:

Assad's drones can locate the signal and we become a missile target.

Syria heeft helemaal geen drones. Amerika en Israël hebben gewapende drones en hebben ze ook al veelvuldig gebruikt. Dit is zo typerend voor de propaganda die wordt losgelaten op al die zombies die allang niet meer zelf kunnen nadenken.

Ik stel voor dat ze nu ook een film maken over Vanessa Beeley voor het tegenoverstelde verhaal, maar dat zal wel niet want dat past niet in het straatje van de MSM om meningen te laten horen die lijnrecht staan tegenover het Amerikaanse Imperialisme.

Daar sluit ik mij geheel mee aan

Allemaal waarheden die bij weinigen bekend zijn of niet worden meegenomen in de dagelijkse gedachten.

"Hebben we het zonder dit al druk genoeg mee".

De film zelf: Persoonlijk heb ik de film beoordeeld naar het verhaal, het acteren en het decor.

En ikzelf vond hoe langer de film duurde, hoe beter dat het geheel werd. Vooral de totale indruk die de film mij maakte was groot. Het gedeelte in Holms (Syrië) maakt veel indruk, het gewelddadige om de mensen heen, die geen kant op kunnen, vrijwel geen medische hulp krijgen en weinig tot geen voedsel hebben. (Een baby die moet overleven op water en suiker omdat de moeder van de stress geen melk loslaat!)

Onze leiders zouden hun oorlogen in de ring op moeten lossen, net als Reagan en Gorbatsjov in de volgende clip:

Frankie Goes To Hollywood - Two Tribes (Video Destructo Mix) - YouTube

Voor het geheel een 7,5.

Vanaf 28 maart in de bioscoop (Splendid Film)

Film die levert wat je er vooraf van verwacht. Intens drama, komt allemaal zeer waarheidsgetrouw over. Prima rol van Pike die hier in Gone Girl vorm lijkt, en zich revancheert voor een minder optreden in Entebbe.

Niet bepaald de eerste keer dat we een film zien over heldhaftige oorlogsverslaggevers(wat dat betreft vroeg ik me tijdens het kijken af of er bij die lui ook bij zijn die tijdens de gevechten niet liever een keer op hun hotelkamer blijven), maar ondanks dat je dus niet echt word getriggerd, toch wel meeslepend en integer. A Private war had hier en daar best wat meer schwung en bravoure mogen krijgen(Salvador blijft dan ook mijn favoriet in dit genre), maar Heineman levert een respectvol portret over de activiteiten van deze vrouw welk nergens saai word, en een bioscoopbezoek voor de wat meer naar volwassen cinema hopende kijker zeker rechtvaardigt.

Boeiende biografie over een bevlogen oorlogscorrespondente, die uiteindelijk de hoogste prijs moest betalen voor haar gedrevenheid. Vooral de opening in Sri Lanka en het einde in Syrië zijn zeer heftig.
Rosamund Pike geeft op overtuigende wijze invulling aan een rol, die enigszins doet denken aan die van Juliette Binoche in Tusen Ganger God Natt (2013). Mooie themasong van Annie Lennox.

Het is een gotspe om bij een film over Marie Colvin te verwijzen naar Vanessa Beeley, een onbeschaamde adept van de gewetenloze massamoordenaar Assad. Hoe verzin je het in godsnaam?

Als Vanessa Beeley een onbeschaamde adept van de gewetenloze massamoordenaar Assad is dan is Marie Colvin een onbeschaamde adept van de massamoordenaars Bush sr. en Bush jr. Hoe je het ook wendt of keert de familie Bush is verantwoordelijk voor meer (burger)slachtoffers dan Assad, Hoessein en Khadaffi bij elkaar. Ik denk dat je verblind bent door de eindeloze propaganda die wordt losgelaten door de westerse media wie 'goed' is en wie 'slecht'. Als je eens naar de feiten zou kijken dan heb je aan de ene kant een afgestudeerde dokter die verkozen is door het volk om hen te leiden en aan de andere kant heb je een president met het IQ van een stoeptegel die samen met de broer van Bin Laden een olie maatschappij Arbusto Energy heeft opgezet en meerdere malen financieel moest worden gesteund omdat ie er een zooitje van maakte. Gebaseerd op deze feiten weet ik wel wie ik zou kiezen.

Maar dat is het verleden, we zijn momenteel getuige van een nieuwe propaganda oorlog. Venezuela. Ik zou zeggen zet je televisie af en lees de notulen van de Veiligheidsraad zodat als er ooit een Hollywood wanproduct over Venezuela op de markt komt je in ieder geval ook meningen hebt gehoord die lijnrecht staan tegenover wat de militaire macht je laat horen. En om met een passende quote te eindigen:

The test of a first-rate intelligence is the ability to hold two opposed ideas in mind at the same time and still retain the ability to function. F. Scott Fitzgerald

Beste macrobody.

Om te beginnen, ik ben niet verblind door welke propaganda dan ook, want “Het eerste slachtoffer van de oorlog is de waarheid.” Ten tweede, ik ben ook geen fan van de Amerikaanse politiek en al helemaal niet van Bush sr. en jr., Trump en trawanten. Mijn afkeer daarvan dateert al van de coup tegen Allende (Chili) in 1973 en ik ben oud genoeg om mij die door Kissinger geregisseerde staatsgreep nog te herinneren als de dag van gisteren.

Maar los van deze politieke invalshoek, ik weet zeker dat deze film niet gaat over de vraag welke politieke leider(s) de meeste oorlogsslachtoffers op zijn geweten heeft, maar over de carrière van een bevlogen journaliste. En om dan Marie Colvin, die zich voornamelijk bekommerde over de burgerslachtoffers, gelijk te schakelen met Vanessa Beeley met haar notoire anti-Amerikaanse propaganda gaat mij veel te ver.

Hier laat ik het verder bij, te meer omdat jij mij in een hoek wil wegzetten waarvan ik met zekerheid kan zeggen dat ik daar niet thuishoor.

À propos: maak je geen zorgen over mijn intelligentieniveau. Daar ben ik na al die jaar nog steeds redelijk tevreden over.

Dus jij wil zeggen dat Vanessa Beeley zich niet voornamelijk bekommert om de burgerslachtoffers? Omdat ze pro Assad is die jij weg zet als gewetenloze moordenaar en daarmee duidelijk laat blijken welke propaganda jij geloofd?

“Why is it important, do you think, to see this images? Why is it important for you to be there? Right now you may be one of the only Western journalists in Homs. Our team has just left.”

Gemengde gevoelens. A Private War heeft een aantal sterke e indrukwekkende scenes, en Rosamund Pike is weergaloos als de onsympathieke maar intrigerende Marie Colvin. Het probleem van de film is het matige script, en de film mist spanning en wil maar niet interessant worden. Of de film wel een heel eenzijdig beeld geeft van de oorlog in Syrië stoorde me niet echt, want A Private War laat duidelijk weten dat dit het verhaal van Colvin is. Het is zonde dat haar interessante leven zo'n saaie film oplevert.

Film belicht id op bepaalde vlakken een eenzijdig beeld, maar ik vind het nogal goedkoop om woorden te gebruiken als MSN.

Verder bagatelliseer je wat Assad heeft gedaan en wat nog steeds zijn huidige invloed is. Je doet me denken aan Baudet die Assad omschreef als een pro westerse leider die ook westers denkt allemaal kul net zoals je hele betoog. Op het moment dat je het woord “msm” laat vallen verraad ook meteen je kleur.

Enfin

Goede rol van Rosamund en dhr van fifty shades deed het ook niet onaardig. Mooi diepgaand verhaal over journalisten die zich in oorlogsgebieden vergeven om echte verhalen te schrijven en de mensen te spreken die het hardst geraakt worden in dit soort conflicten .. de burger ongeacht wie de bommen gooit Bush Obama Assad ...

Meer een karakterstudie dan een biografie, aangezien deze film, gebaseerd op een Vanity Fair-artikel dat kort na Marie Colvins dood werd gepubliceerd, zich beperkt tot de periode van 2001 tot 2012. Marie Colvin [Rosamunde Pike] is een doorgewinterde oorlogscorrespondent die tijdens haar verblijf bij de Tamil Tijgers op Sri Lanka gewond raakt tijdens een vuurgevecht en daarbij haar linkeroog verliest. Desondanks behoudt ze haar drive om oorlogshaarden te betreden en zet ze gedurende verschillende conflicten haar leven (opnieuw) op het spel om de waarheid naar boven te krijgen. Daarbij doet ze haar best om de psychologische trauma's die ze in de loop der jaren heeft opgelopen te verbergen, maar dat gaat haar steeds moeilijker af.

Het is jammer dat het scenario van Arash Amel geen aandacht besteedt aan de periode van 1986 tot 2001, aangezien die wat meer inzicht hadden kunnen geven in haar drijfveren en de manier waarop haar werk Colvins privéleven en haar persoonlijkheid heeft beïnvloed. Ondanks prima ondersteunend werk van Tom Hollander als Sean Ryan, de hoofdredacteur van The Sunday Times, zijn de scènes in Engeland weinig interessant. Daar staat tegenover dat de scènes in de oorlogshaarden zeer overtuigend zijn gefilmd en geregisseerd, zodat je als kijker een (voor zover dat mogelijk is) realistisch, indringend beeld krijgt van de wanhoop en de angst die heerst onder de burgers die het grootste slachtoffer van de conflicten zijn. En de titelsong, geschreven en gezongen door Annie Lennox, is een juweeltje.

je bedoelt waarschijnlijk MSM maar dat terzijde. Het is mij een raadsel wat goedkoop is aan het gebruik van een algemeen geaccepteerd woord. Hoe kan het gebruik van woorden als goedkoop worden omschreven? Er is nu eenmaal een main stream media of zie je dat anders? Zijn er alleen maar mediamensen die allen zelf op onderzoek zijn uitgegaan, die geen script krijgen van hun baas wat ze moeten voorlezen?

En wat moet ik geloven: iemand die een beroep kiest als dokter of een westerse media die al sinds mensenheugenis propaganda voert (babies on bayonets, zoek maar even op).

Baudet heeft helemaal gelijk en steeds meer mensen zien dat ook in, misschien moet je ook eens onderzoeken wat er in Syrië zelf over Assad gezegd wordt en niet aannemen wat er hier in Nederland over hem wordt geschreven. Ik neem ook twee partijen in beschouwing om een oordeel te vellen wat mij tot een logische conclusie brengt. Goedkope woorden of niet.

Zeer indrukwekkende film!

Op het moment dat je zegt dat Thierry meneer “feitenvrij” helemaal gelijk heeft ben je bij mij al af.

Je hele manier van doen en de aannames die je maakt zijn echt armoedig. We gaan het niet eens worden jij als overduidelijk aanhanger van die lavendelfuhrer en ik als aanhanger van de zogenaamde “msm”

Fijne dag

Welke aannames? Als je geen argumenten hebt dan is de beste manier om je punt te maken mensen uitschelden en namen noemen, NOT!

Jij zou eens een gesprek moeten hebben met mijn Syrische buurman. Iemand die Syrië is ontvlucht vanwege Assad. Familieleden die zijn vermoord, zwaargewond zijn geraakt en een zwager die van het ene op het andere moment spoorloos is verdwenen door het Assad regime. Die schopt jou regelrecht weer het huis uit namelijk.

Waarom denk je dat al die Syriërs zijn gevlucht? Enkel voor IS? De meeste Syriërs hebben daar niet eens mee te maken gehad. Overigens geef jij ergens hierboven aan dat hij democratisch verkozen is. Terwijl dat inmiddels ook alweer 19 jaar geleden is..... Er is veel gebeurt sindsdien. Sinds de Arabische lente is het al helemaal een ramp.

Dit is verder een film over 1 persoon. Laat je vooral leiden door zaken die niet veel met deze vrouw te maken hebben. Dan kan je geen enkele film meer waarderen omdat iemand anders wellicht een andere visie heeft.

Zo is dat. En dan de Thierry als betrouwbare bron noemen.. .

Liever laten we ons de weg wijzen door integere mensen zoals Femke en Groot Wassink.

Die doen in ieder geval niet zulke debiele uitspraken over dictators.

Elke kant heeft 2 zijden en dat jij toevallig een Syrische buurman hebt die anti Assad is zegt niets. Dat is ook maar een persoon. Als wij Nederland zouden moeten ontvluchten omdat de Amerikanen zo nodig de boel moeten bombarderen dan zou ook de ene helft zeggen dat Rutte een dictator was. Ik kan zo een Syrische vluchteling voor je vinden die graag weer terug zou willen want die hadden een goed leven onder 'dictator' Assad. Vraag eens aan je buurman hoe zijn leven daar was, hij had vast een simpel leven en nu in Nederland wordt hij prima opgevangen. Zou jij zeggen dat het veel beter was in Syrië? Mensen handelen en zeggen zaken puur uit eigen belang, maar dat idee is nog niet bij veel mensen opgekomen.

Veruit de meeste Syrische vluchtelingen hier in NL zijn er als gevolg van Assad. (edit moderator: persoonlijke aanval verwijderd)

„Wir schaffen das kos!“

Anti-Assad? Hij is gevlucht voor Assad. In principe zijn ze niet anti-iets en hij demonstreerde niet tegen Assad. Hij is een slachtoffer van de situatie. En dat zijn er veel meer mensen. Het gaat er verder ook niet om wie een grotere misdadiger is dan de ander. Assad is gewoon in de loop der tijd steeds grotere criminele trekjes gaan vertonen. Dus teruggaan naar hoe het eerst was lijkt me sowieso niet een optie. Die Arabische Lente is er niet voor niets geweest he. Dat gebeurt niet in een land waar alles koek en ei is.

Overigens maakt het geen donder uit of andere mensen het wel goed hadden, het neemt het probleem niet weg. Als er systematisch mensen onderdrukt worden, vermoord worden en verdwijnen, dan kamp je gewoon met een eng totalitair regime. Vraag die buurman ook eens hoe het kan dat hij hier zit als alles zo fantastisch is geweest onder Assad.

Snap sowieso niet waarom je je anti-westen mening er zo doorheen wil drukken en slachtoffers van Assad wegdoet als onzin(of wat wil je er eigenlijk mee bereiken?).

Dat ISIS zo groot kon worden in die regio is onder andere een gevolg van de puinhoop die er al was. De lente was al in 2011, ISIS kon pas oprukken vanaf 2014

Ik wil mijn anti-westerse mening helemaal niet door drukken. Ik vertel jou dat het niet zo simpel is als Assad werd steeds meer dictator. Dat is wat de westerse media jou wil laten geloven en je bent er in getrapt. De Arabische Lente is een CIA operatie net als het omver werpen van Mosaddegh in Iran in 1953. Is allemaal gedocumenteerd. Jij gelooft nog in de sprookjes van Amerika dat we dictators moeten omver werpen voor vrijheid en democratie. In werkelijkheid is elke invasie van Amerika terug te leiden naar olie, drugs en imperium uitbreiding. Al Qaida is allemaal propaganda van Amerika. Misschien moet je eens wat documentaires bekijken in plaats van dit gedrocht van een film. ISIS is ook zo iets. John Kerry staat op band in gesprek met leiders van ISIS hoe en wat te doen in Syrië, maar past niet in het straatje van de westerse media dus hoor je niets over, maar dat betekent niet dat het er niet is. Zo moet je bijvoorbeeld heel hard zoeken naar een documentaire als 'The Power of Nightmares' van Adam Curtis. Kijk die eerst even en kom dan nog eens terug met je verstoorde beeldvorming hoe de wereld in elkaar steekt.

Ik vind het enorm fijn om dit even van te voren te lezen! Zat te overwegen om deze film te gaan zien bij de Pleinbioscoop in Rotterdam, maar ik maakte me al een beetje zorgen na het zien van de trailer waarin de hoofdpersoon tegen Qadaffi de aantijging maakt dat hij land in een burgeroorlog doet storten terwijl het in werkelijkheid de VS en de NAVO waren die de terroristen in dat land steunden en zo de burgeroorlog ontketenden. Als ik dit zo lees zit de film dus vol met dit soort verdraaiingen van de realiteit. Daar zou ik me enorm aan hebben geërgerd. Ik denk dat ik me er dus maar niet aan waag, hoe goed de film verder ook is gemaakt.

Ik dacht altijd dat op moviemeter vooral gesproken wordt over de films zelf. Daarom vind ik het jammer dat het kennelijk steeds vaker moet gaan over de politieke correctheid van films. En vooral dat er mensen hier hun mening ventileren alsof zij de waarheid exact kennen. Zelfs bij documentaires is het maar de vraag of die precies de waarheid weergeven. Daarom hoop ik dat voortaan de film zelf centraal komt te staan. Voor mij is vermaak de belangrijkste reden om films te zien.

Het gaat over de film. Deze pretendeert over het leven te gaan van de journaliste Marie Colvin. Maar er klopt zoveel niet aan het verhaal dat je je moet afvragen of het niet gewoon pure fictie is. Als je een film maakt over een journaliste die verslag doet van wreedheden in bepaalde landen dan is dat haar visie. Dat mag best gerelativeerd worden lijkt me en dat kan niet anders dan met politieke inzichten die in dit geval haaks staan op wat we te zien krijgen. Naar mijn mening wordt het gros van de films ook gemaakt om een bepaald effect te bereiken wat dat ook moge zijn. Er wordt maar bar weinig puur voor amusement gemaakt. Vroeger was het tenminste duidelijk en ging het om de centen, nu is er vaak een agenda, een beeldvorming of hoe je het wil noemen aanwezig. Dat vind ik jammer.

Wat wil je nou allemaal zeggen. Ik zei al dat het me niet uitmaakt wie er nou een grotere schurk is. Je lijkt Assad helemaal de hemel in prijzen terwijl het gewoon een terrorist op een regeringszetel is. Dat de motieven van de VS in het hele (midden-) Oosten dubieus en tegenstrijdig zijn lijkt me sowieso al duidelijk sinds de Sovjets Afghanistan zijn binnen gevallen in 1979. De Irak-Iran oorlog, de Irakoorlogen, alles in Libanon, Syrië, Iran, Saoedi-Arabië, Palestina, Jemen etc. Etc ... Er valt veel over de motieven van de VS te zeggen. Maar dat maakt het niet goed dat er gewoon criminelen aan het bewind staan in die landen.
Daarom haal ik graag mijn buurman erbij. Het is persoonlijk voor hem. Al het politieke geneuzel interesseert hem niet. Hij is puur en alleen gevlucht voor de terreur van Assad. Zijn hele buurt is plat gebombardeerd door Assad. Familieleden vermoord en verdwenen.Ik ben zelf niet zo'n complotdenker. Veel te vermoeiend en het heeft geen zin. Ik weet prima hoe de situatie is en ik heb me er ook in verdiept (vanwege mijn studie).

Volgens mij is deze film ook geen documentaire. Het gaat over het leven van Colvin. Alle politiek eromheen is gewoon too much. En ja, het is eenzijdig en wellicht gekleurd, maar was zij dat ook niet en draait de film niet om haar? Aan wie is het eigenlijk om wederhoor plaats te laten vinden?

Kijk alleen al naar het gesteggel rondom haar dood. De fotograaf die bij haar was zegt dat Assad het deed. Assad zegt dat terroristen het deden. Wie zou jij eerder geloven? Een regering die van alles verdoezelt of een ooggetuige?
Had je echt iets anders verwacht afgaande op wat haar verhaal daadwerkelijk is?


Overigens worden er genoeg films puur voor het entertainment gemaakt. We moeten nou ook niet doen alsof deze film een grote buzz heeft veroorzaakt.