First Man (2018)

Aardig, heel aardig, maar nu niet de 'of my feet swept' ervaring die ik gehoopt had.

De film kenmerkt zichzelf vooral als een drama dat zich richt op de weerslag, die een dergelijke onzekere en gevaarlijke baan, op het geestelijke gestel heeft, en voornamelijk het gezinsleven. En ondanks de lading die het overlijden van het dochtertje met zich meebrengt moet ik eerlijk zeggen dat ik na afloop van de film niet echt de indruk heb het karakter Armstrong te kennen. Sterker, ik vind het een afstandelijk persoon, met tunnelvisie, en een weinig sociale en open houding naar zijn gezin. Ik vind het maar een merkwaardige man die bijna labiel overkomt. Goed, als hij zo was en dit dicht bij de waarheid komt dan zal het...

Verder slaagt de film wel qua mooie beelden. De testvluchten en de lancering zelf zien er prachtig uit. Net als de beelden op de maan zelf. Dit allemaal vergezelt van een soundtrack die zich vooral tijdens de lancering en op de maan van zijn beste kant laat zien. De acteerprestaties zijn prima verder van Gosling, de ongelukkige afloop van Apollo 1 in beeld gebracht en Pablo Schreiber komt voorbij als Jim Lovell, de man die in Apollo 13 voor grote moeilijkheden kwam te staan en daar gestalte gegeven werd door Tom Hanks.

Wat mij toch het meest bezig houd is dat de film niet een bijzonder duidelijke koers heeft. Het zou een biopic/drama moeten zijn maar de echte innerlijke Armstrong krijgen we naar mijn mening niet te zien, wel het falende gezinsleven en natuurlijk de druk die alles met zich meebrengt. Als aviation/NASA vehicle komt het even min niet heel erg uit de verf, daar heeft de film teveel oog voor het gezinsleven en komt er te weinig lancering en techniek in voor. Dus echt een ruimtevaart film is het ook weer niet. Ik vind dat de regisseur veilig in het midden blijft zitten tussen alle genres in zonder duidelijk een koers te kiezen, iets wat mij betreft afbreuk doet aan de diepte en pakkendheid van de film. Desondanks een prima film om te zien met goede punten en mooie beelden maar hier had ik toch iéts meer van verwacht.

De film word op een hele langzame manier verteld en in beeld gebracht met prachtige shots wat ik erg fijn vind. Ryan Gosling was een goede keuze voor deze rol, hij heeft een goede uitstraling, net zo’n uitstraling wat hij in Drive ook had. Ik vind hem eigenlijk een soort van Amerikaanse Alain Delon die ook zo’n kille en lege blik had.

Erg mooi weergegeven hoe het destijds gegaan is. Er zat ook een soort filter over het beeld heen waardoor het echt een 35mm film uit de jaren 60 leek wat erg realistisch gedaan is, bij veel films zie je vaak dat de filter wat nepperig is maar deze leek erg echt met zogenaamd filmgrain erbij. Knap gedaan.

4*

Het zou een Michael Mann film kunnen zijn

Wat een domme opmerking en niet onderbouwd.

Ik vind het reuze jammer dat Ryan Gosling gestopt is maar respect voor zijn keuze om er voor zijn familie te zijn.

Ik ben een persoon van herzieningen en aan mijn collectie zal het niet liggen, want al wordt ik 100 jaar, dan zal ik nog lang niet alles hebben herzien. En ik kijk gemiddeld elke dag sowieso 2 films of meer.Ik ben een liefhebber van o.a exploitatiefilms, B-Films en oude films wereldwijd en alle genres. Mij oudste film uit mijn collectie is uit 1915. Als de film engelstalig of duitstalig is gesproken dan ben ik niet afhankelijk van ondertitels, is de film anderstalig bv. Chinees e.d. dan zijn naast nederlandse, de engelse ondertiteling ook prima Ondanks mijn tik van herzieningen, ga ik natuurlijk ook iets nieuws niet uit de weg en hou het aanbod van Netflix en Videoland ook in de gaten. Ik heb vanmiddag de 194 minuten durende versie van The Right Stuff uit 1983 gezien en zojuist First Man gezien en wat een afknapper is First Man. De film duurt minstens 30 tot 40 te lang. Armstrong is een onsympathieke, arrogante en onpersoonlijke man, wiens prive leven mij dus totaal niet intereseerd. Dat had in zijn totaal uit de film moeten blijven en dus alleen beroepsmatig interessant moeten zijn. Nou, dat is het dus ook niet. Ik vond de fitness testen maar magertjes en beide lancerings- / vluchttesten waren zo uitermate vervelend gefilmd met al die vele akelige close ups en continu overdreven en blijvende schokkende beeld. Zeer irritant camerawerk. Ook het aanvliegen en de maanlanding zelf vond ik matig. Ik vond The Right Stuff, zelfs ondanks ook nog zijn veel langere speelduur beter verfilmd. First Man is voor mij een zware teleurstelling en krijgt dus ook een zware onvoldoende. Een 1.5

Qua stijl zou het een Michael Mann film kunnen zijn zo'n domme opmerking vind ik dat niet, ik hoef dat niet te onderbouwen, dat is een gevoel wat ik kreeg. En ik geloof dat Ryan Gosling al jaren geleden aangaf te stoppen maar daarna nog steeds films deed en nog doet, hij gaf bv aan graag in de nieuwe Indiana Jones (5) film te willen spelen dus ik weet niet waar je de informatie vandaan hebt dat hij gestopt is

Mooi ingetogen relaas over Niel Armstrong en de weg naar de maan. De huiselijke scenes hadden veel weg van Tree of life met een zwevende camera en veel invallend licht. Was wel blij met de hele stijl waarbij de emotie onderhuids voelbaar was, en er gelukkig niet zoals bij de meeste Amerikaanse films meters dik boven op land. De 4k blu ray en het geluid is prachtig.

Goed! 4*

Knappe film die als het ware verder gaat waar The right stuff ophoudt. Ik zie dat de beslissing om dicht bij Armstrong en zijn persoonlijke leven te blijven niet bij iedereen hier in goede aarde valt, maar de film is nou eenmaal gebaseerd op een biografie, en het is Chazelle's keuze om hier meer een film over één specifieke (beroemde) astronaut van te maken dan een feitelijke ruimtevaartfilm, ook al komt dat laatste onderwerp dan ook ruimschoots ter sprake. Moeilijker vind ik de kwestie van Goslings vertolking: het traumatische verlies van zijn kleine dochtertje maakt de toch al vrij eenzelvige Armstrong nóg geslotener, en de tragedie van Ed White c.s. in de Apollo 1 zal het er niet beter op hebben gemaakt, maar Goslings toch al vrij onderkoelde stijl van acteren houdt Armstrong zódanig op afstand dat ik het moeilijk vond om echt "in" de film te komen. De technische perfectie, de fraaie visuals en de indrukwekkende maanlanding maakten dat wel gedeeltelijk goed, maar als geheel was de film niet de overdonderende ervaring waar ik eigenlijk op gerekend had. Geweldige rol van Claire Foy overigens – haar Janet laat Armstrong wel scherper uitkomen.

Mijn eerste vijf sterren van het jaar zijn ondanks een filmdip snel uitgedeeld dit jaar, wat een rit, alleen al de eerste paar minuten bliezen mij helemaal weg.

Ok.. prima.. maar geen wauw...

De beelden en de sfeer zijn goed gemaakt en gebracht, maar toch net niet een topper..

3.5 ***

Dat Neil Amrstrong zo'n anti-held was in het eggie, behoorlijk gesloten, maakt het moeilijk een biopic van hem te maken. Wie meer wil weten over de persoon: The Truth About Neil Armstrong (Op-Ed) | Space Gosling met z'n minimal acting was een goeie keus. Gemini 8 gevalletje was inderdaad een close call. De opbouw zoals in het legendarische (wel langere speelduur) The Right Stuff zat, is hier zoek. Alsof de maandlanding nog een "oh ja, die moeten we natuurlijk ook nog coveren" afterthought is. Lees waarom de keus op Neil viel. Why Neil Armstrong Got to Take the First Step on the Moon - gizmodo.com.

Aardige film om kennis te maken met één van de belangrijkste gebeurtenissen in de menselijke geschiedenis. Zeer geloofwaardig in beeld gebracht. Net als bij Apollo 13 weet je wat de afloop is. Waar Ron Howard desondanks dat weet de spanning op te voeren lukt het regisseur Damien Chazelle niet om er een super spannende film van te maken.

Het onderwerp boeit me enorm, ik vond The right stuff geweldig, maar toch wist deze film me niet echt te pakken. Misschien omdat ie iets te dicht op de huid van Armstrong zat. Daarentegen was het laatste half uur, ondanks dat je de afloop al weet, razend spannend en mooi in beeld gebracht.

Drie turven hoog waren mijn broer en ik (ik nog iets minder zelfs) toen mijn vader ons midden in de nacht uit bed haalde. We sliepen in een bungalowtent op luchtbedden in slaapzakken. Vakantie, ergens op de Veluwe. In de kantine van de camping was het een drukte van belang. Aan alles was te merken dat er iets bijzonders stond te gebeuren: mannen op de maan.

Maar wie was die (eerste) man, Neil Armstrong? Deze film, First Man, geeft een uitstekende inkijk op het leven van deze astronaut. We leren hem kennen als een zwijgzame, introverte vader, met ... een hart van goud. Zonder diep in de psychologie te duiken, durf ik wel te stellen dat hij hier en daar lichtelijk autistische trekjes vertoonde, wat voor het uitvoeren van complexe protocollen geenszins een nadeel is, maar daar waar het aankomt op gevoelens de buitenstaander op een muur stuit. Zelfs zijn eigen vrouw kon niet/amper tot hem doordringen. Het predikaat "eigenaardig" passeert mijn gedachten.

Wat ik vooral uitmuntend gedaan vind in deze film zijn de fragmenten waarin de stilten heel nadrukkelijk uit de doeken worden gedaan. Hoe Neil in zijn diepste eenzaamheid een gedenkteken achterlaat en vooral dat traag verlopende einde, waarin het/zijn isolement magnifiek wordt weergegeven.

Een einde dat boekdelen spreekt en ver voorbij de aftiteling na blijft galmen.

prachtige film over the first man on the moon

ryan gosling is en blijft een topacteur

eigenlijk hebben bergbeklimmers en austronauten dezelfde overeenkomst

hun passie is nummer 1 en dan komt het gezin,velen zullen het egoisme noemen.

Prachtige sfeersetting. Boeiend verhaal. Nergens over de top of te sentimenteel of te USA. Mooie actie icm beeld en geluid. Fijn gewoon.

Interessante biopic over Neil Amstrong, geregisseerd door een geweldige regisseur, Damien Chazelle.

De absolute hoogtepunten van de film hebben met de ruimtevaart te maken. Ik verbaasde me er tijdens het kijken meerdere keren over hoe het toch mogelijk is geweest om met deze gammele bakken naar de maan te vliegen, ongelooflijk. Door de film verweven zit ook het privéleven van Armstrong, daarin blijkt al vrij snel dat het niet allemaal rozengeur en maneschijn was. Niet alleen in z'n privéleven heeft hij te maken gehad met verlies, ook z'n collega's om hem heen vallen bij bosjes.

De protesten van de bevolking tegen de enorme uitgaven en menselijke verliezen komen niet goed uit de verf. Er valt natuurlijk wat voor te zeggen als er voor een prestige project als dit miljarden worden uitgegeven en een groot gedeelte van de bevolking met honger te kampen heeft. Een aantal seconden wordt hier aandacht aan geschonken, meer niet. Sowieso is het persoonlijke leven van Armstrong het minste deel van de film, het is nogal vlak allemaal, qua uitvoering dan.

Gosling doet het uitstekend, begenadigd acteur die een prima combi vormt met Chazelle. De verdere cast is goed verzorgd, veel bekende gezichten en allemaal een prima prestatie.

Prima en interessante film dit, ruim voldoende!

aardig verbeeld, vooral de scenes rond de trainingen en de missies zelf, maar ook wel net iets te geromantiseerd en klef bij momenten. Ik kan het alleen maar aanmoedigen een icoon ambigu neer te zetten in plaats van het feilloze Amerikaanse wat je toch ook vaak ziet, maar de keerzijde en het effect op je familie etc. ligt er ook allemaal wel iets te dik bovenop. Tussen de 3* en 3,5* in.

goed in beeld gebracht dit alles wat jammer genoeg niet helemaal duidelijk in beeld kwam is dat de aarde plat is!!! hier zie je hem nog steeds als een bol.. maar dat is anno nu helemaal achterhaald!!! we zijn inmiddels nu in staat dat als de aarde verwoest zou worden door een zekere poetin of klimaat veranderingen we de aarde als een grammofoonplaat om kunnen draaien en dan op side b van de aarde verder kunnen gaan leven terwijl die putin dan op de a kant zal blijven voort modderen!

Wtf?

Aardige film waarbij het vooral fijn is dat het Amerikaanse sentiment nauwelijks aanwezig is wat je vaak ziet bij dit soort films. Verder aardig in beeld gebracht al speelt Gosling wel erg op de automatische piloot.

First man is een lekkere slowburner die op een mooie en op het oog authentieke wijze het leven van Armstrong weergeeft. Vooral de kleurenfilter over de film heen geeft een warme toon en brengt je gelijk in die jaren 60 sferen.

Verder weinig opsmuk en verheerlijking, maar geeft het uitstekend weer hoe dat leven was. Het was hard werken en om in deze business innoverend te zijn moet je risico's nemen met alle gevolgen van dien. Hoogtepunten en vooral dieptepunten komen regelmatig voorbij. De afsluiter van de film is ook interessant en van de daadwerkelijke maanlanding hebben ze een subtiele, stille en adembenemende ervaring gemaakt.

Het nadeel met dit soort slice of life biografieën is wel dat je geen volledig beeld krijgt van wat ervoor en erna is gebeurd en er worden daarnaast ook tijdsprongen gemaakt van soms wel een paar jaar. Daar heb ik soms wel moeite mee. Een persoon van een paar jaar later kan een heel ander persoon zijn dan degene die je in de eerste delen van de film hebt leren kennen. Daardoor kunnen een aantal aspecten in het verhaal soms wat lomp ogen en heeft persoonlijk drama niet het beoogde effect.

Desalniettemin een fraaie ervaring om mee te maken.

3,5*

Neem er nog eentje zou ik zeggen

proest

Zijn nickname doet zijn tekst gelukkig wel eer aan.

Goed onderhouden biopic met enkele sterke claustrofobische en letterlijk misselijkmakende scènes die sterk in beeld zijn gebracht. Echter het figuur/personage was mij iets te bleek om mij te boeien. Het kan best zijn dat Neil in realiteit echt zo was en dan is dat sterk geacteerd, maar dat wil nog niet betekenen dat zich dat vertaalt naar een boeiende film over zijn leven. Het is dan ook veelzeggend dat het sterkste emotionele moment (daarboven aan die krater) fictief blijkt te zijn.

De film lijkt heel sterk trouw aan het bronmateriaal en dat is op zich respectabel, maar een film over de eerste man op de aarde mocht voor ene keer toch wat meer peper en zout toegevoegd krijgen.

Deze biopic over de eerste man op de maand is mij niet meegevallen. Ongetwijfeld komt dat deels omdat mijn belangstelling voor de ruimtevaart en alles wat daarmee samenhangt niet bijster groot is. Dat is terug te voeren tot juli 1969 toen ik samen met mijn vrouw midden in de nacht op onze zwartwit televisie zat te kijken naar de rechtstreekse uitzending van Henk Terlingen (“Apollo Henkie”) over de maandlanding. Dat was een heuse afknapper, vol spijt over de gemiste slaap. Het is nooit meer goed gekomen tussen mij en de ruimtevaart. Vandaar dat deze film over die historische gebeurtenis mij vrij onberoerd laat.

Vond dit helaas behoorlijk matig. De keuzes die gemaakt zijn zorgen ervoor dat het eigenlijk vrij saai wordt, en dat voor een onderwerp als dit.

De film probeert krampachtig om dingen te benaderen vanuit het verlies van zijn dochtertje, maar het komt wat mij betreft gewoon niet over. Toen hij op de maan stond zei ik tegen mezelf; nu alsjeblieft geen verwijzingen naar zijn dochtertje, maar jawel hoor. Yikes. Daar zit je toch niet op te wachten in een film als dit, met een thema als dit?

Verder weet de film echt niet waar wel en niet op te focussen. Je ziet heel de tijd tot vervelens aan toe het gezin met alle spelende kinderen, maar als hij dan eenmaal echt op de maan staat zie je geen enkel shot of scène van zijn vrouw of kinderen die bezorgd zijn of blij (of de mensen op de grond überhaupt).

Alles vóór de Apollo 11 missie weet maar heel beperkt te boeien. De Gemini 8 missie met het incident is dan nog wel even spannend (hoewel ik zelf ook bijna schuimbekkend op de grond lag), de rest is eigenlijk een beetje verplicht uitzitten tot de echte missie dan eindelijk begint.

Omdat ik gisteren de documentaire van de echte Apollo 11 missie heb gekeken was dat nog wel leuk om te vergelijken en het is ook wel het leukste (en mooiste) stukje uit de film, maar op een of andere manier bleef ik toch totaal underwhelmed achter.

Hoe bijzonder zijn prestatie en positie als ‘first man’ ook was, het blijkt niet de juiste invalshoek te zijn voor een film over de maanlanding, in ieder geval niet in deze vorm.

3*

Gisteren pas gezien. Vond hem een tikkie langdradig, zelfs voor een bio-pic.

Op zich zag veel er best mooi uit, maar als je een film maakt die denk ik vooral voor nerd-doelgroep kent (met wat dingen er in om de partners ook tevreden te houden) dan is het niet gek dat er ook wat licht autistisch commentaar komt.

Bij dezen dan:

Wat mij erg stoorde was het feit dat zowel de pakken/helmen als de interieurs van de capsules er gewoon oud, vies en versleten uitzagen. Dat is in sommige films leuk om je te laten denken dat iets oud is, en misschien komt het hier zelfs wel omdat ze 'echte' spullen gebruikt hebben, (geen idee of dat zo is) maar in werkelijkheid was toen dit allemaal speelde alles splinternieuw, bijna science-fiction zelfs.

Knoppen, hendels en displays in een ruimte-vaartuig zijn niet oud, die zijn shiny-nieuw. En al helemaal niet vuil.

Net als de pakken dus.

Het zal mijn eigen beperking zijn, maar het stoorde me mateloos. Toen ik zag dat Steven Spielberg één van de producenten was was ik eigenlijk extra verbaasd.

Nou ja, ik geef hem nog 2,5 ster omdat ik toch best blij ben hem te hebben gezien.

even zonder er bij terug te halen wat er precies getoond wordt, als je de foto's van de originele maanmissies pakt (staan ergens op de website van nasa) dan zie je dat het regelmatig niet zo spik en span was in de capsules. Dus wellicht klopt het gewoon met de werkelijkheid.