The Sisters Brothers (2018)

Voor dat ik aan deze western begon toch maar eens wat reviews hier gelezen .

En dan blijkt dat het al gauw gaat om een western die wat anders in elkaar steekt dan de meeste westerns.

Deze western verloopt zoals wel meer westerns traag .

Op zich is dat prima maar deze western wisselt ook regelmatig.

zo zijn we eventjes bij de avonturen van de broertjes sisters om vervolgens weer over te schakelen naar het duo John Morris en Hermann Kermit Warm .

De scenes met de broertjes Sisters zijn voor mij het meest boeiend omdat ze in hun achtervolging op het duo van alles meemaken.

Zo kun je soms met hun lachen zoals de scene met de tandenborstel .

Terwijl je de andere keer met ze meeleeft als er iets ernstigs gebeurt.

Dan zijn de scenes van het duo Morris en Warm in vergelijking met de broertjes Sisters een stuk saaier .

Er gebeurt namelijk niet zoveel meer dan wat over en weer gepraat .

Dit kon bij mij niet voorkomen dat het zo nu en dan saai werd

Maar gelukkig waren die saaie momenten nooit te lang en werden ze afgelost door wat actie.

Na het einde toe werd de western ook wat sterker en raakte ik ook meer betrokken bij de personages.

Al met al een iets wat vreemde western maar toch was hij mij goed bevallen .

Uitstekende weergave in de verkorte versie.

Een zeer moeilijke film om te beoordelen. Het verhaal, dat vrij goed is opgeboud (beter dan heel wat andere westerns) verveelt niet echt maar naar het einde toe begon ik toch de aandacht te verliezen. Het einde had beter gekund. Dat het verhaal niet verveeld is zoals eerder vermeld een stuk te danken aan de afwisselende scenes. Het is even wennen om John C. Reilly een toch wat serieuzere rol te zien spelen. Af en toe kan er toch een grapje af. Ik vond de setting (decors, kostuums) wel af, het staalde authenticiteit uit en het deed me op dat punt want denken aan de vroegere spaghettiwesterns. Op dat punt ontgoochelden de actiescenes mij wel (er mocht wat meer opbouw en spanning inzitten). Het blijft een vreemde western waarbij het moeilijk te zeggen is of dus nu goed of slecht was.

Eigenzinnige western. In bijna alles behoorlijk atypisch eigenlijk. Ik moest er wel even aan wennen. Misschien ook mede doordat het best wel even duurt voor de film zijn draai vindt. Het begin voelt een stuk haastiger dan pakweg de tweede helft.

De plot is komisch onvoorspelbaar en bevat wat aparte en soms zelfs ietwat surrealistische momenten, zoals de scène met de spin en die met de chemicaliën in de rivier. Prachtige scène. Ook het onverwacht warme einde is mooi gedaan. Phoenix, Gyllenhaal en Ahmed zijn allemaal erg goed (en goed op elkaar ingespeeld), maar het is toch vooral de film van Reilly. Een ruime 3.0*.

Aparte maar leuke western met 2 anti held helden.

Erg vermakelijk

Wat ik een heel raar moment vond was dat ze met vloeistof in die rivier de hele ton er in gooiden!

Wat voor nut had dat nou?, er zat nog genoeg vloeistof in om het nog wel 5 keer te proberen....

Dat sloeg nergens op.. maar ja voor de rest wel een aardige film

3 1/2 ster

Regisseur Jacques Audiard kennen we van Franse pareltjes als Un Prophète en De Rouille et D’os. Vorig jaar verraste hij menigeen door met een heuse western op de proppen te komen: The Sisters Brothers. Met een cast met namen als John C. Reilly, Joaquin Phoenix en Jake Gyllenhaal en Benoit Debie achter de camera kunnen we ons opmaken voor een op zijn minst bijzondere western. Of The Sisters Brothers dat ook is...?

The Sisters Brothers komt in het begin nog over als een traditionele western, maar gaandeweg ontpopt de film zich meer en meer tot een auteursfilm. Audiard kiest ervoor de film in tweeën te splitsen, waar we enerzijds de gebroeders Sisters volgen en anderzijds de relatie tussen de personages van Gyllenhaal en (Riz) Ahmed. Rode lijn is de goudkoorts en de zoektocht naar rijkdom, maar Audiard geeft er een andere draai aan door die zoektocht beetje bij beetje naar de achtergrond te drijven en meer op de onderlinge relaties te richten.

Cameraman Benoit Debie is minstens zo belangrijk als de personages want zijn fotografie maakt de film uiteindelijk tot wat ie is. Nergens zien we zulke uitgesproken beelden als in films als Irréversible of Enter the Void, maar de look van de film plaatst The Sisters Brothers makkelijk buiten de doorgaans bekende westerns van de afgelopen jaren. Mooiste voorbeeld is de schitterende scène in de rivier.

In tegenstelling tot de gemiddelde western neemt The Sisters Brothers geleidelijk in spanning af om in volledige rust te eindigen. Voor sommigen wellicht een anti-climax, maar een gewaagde keuze van Audiard en alleen daarom al opmerkelijk. Opvallend is overigens de wel erg kleine rol van Rutger Hauer, die heel even in het begin en het einde van de film zien.

Blu-ray recensie: The Sisters Brothers (Jacques Audiard) - It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Bijzondere western waarin geprobeerd wordt om de menselijke, emotionele kant van de hoofdrolspelers in dit geval twee broers met als beroep huurmoordenaar, weer te geven. Ze draaien de hand niet om voor het uitroeien van een hele familie, desondanks krijgt vooral de oudste broer steeds meer nestdrang en zijn zachte aardige kant krijgt de overhand. Dit levert de nodige grappige momenten en lange dialogen met zijn broer een meer onbezonnen type op. Daarnaast krijgen we schitterende beelden van de natuur en jonge Amerikaanse steden te zien. John C. Reilly en Joaquin Phoenix spelen vol overtuiging waarbij de acteer prestaties van Phoenix positief opvallen. Helaas weet de film niet echt te boeien. Onder leiding van regisseur Jacques Audiard is de film een vreemde mix geworden van avontuur, humor, natuur, actie met veel nadruk op de sensibele kant van de karakters. Voor een actiefilm is het veel te tam, de humor is subtiel, voor een drama weer te gewelddadig kortom: vlees nog vis.

Ace of Spades ja hij was bezeten door alles te willen... maar slim was het niet.

We're the Sisters brothers. S-I-S-T-E-R-S, like sisters

Als er één genre is dat de laatste decennia onderbelicht is geraakt, dan is het toch het Western genre. Musicals worden vandaag de dag ook niet meer zo veel gemaakt, maar daar krijg je af en toe nog wel eens een alom gelauwerde film voorgeschoteld zoals La La Land. Voor een Western moet je eigenlijk bijna teruggaan naar The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford maar die is ook alweer 12 jaar oud. Dan maar eens The Sisters Brothers proberen.

Op papier een erg interessante film met onder andere de aanwezigheid van Joaquin Phoenix en Jake Gyllenhaal, maar ik wou vooral zien wat regisseur Jacques Audiard in zijn Engelstalig debuut hier van ging maken. Het resultaat is beetje een vreemde film. Een volbloed Western kun je dit niet noemen, maar het is wel een mooi tijdsbeeld van het einde van een tijdperk en de opbouw van een nieuw. De goudkoorts is nog oppermachtig, stadjes ontstaan bij de vleet en we volgen de gebroeders Sisters die op zoek zijn naar een man met Hermann Kermit Warm als ronkende naam. De zoektocht doorheen het Wilde Westen die daardoor ontstaat is boeiend om te zien en het is interessant dat Audiard zijn film eigenlijk halverwege omgooit. Geen idee in hoeverre dit een getrouwe verfilming is van het gelijknamige boek van Patrick deWitt, maar het zorgt wel voor een atypische touch. Dat werkt echter niet altijd even goed en zeker de confrontatie met de fameuze Commodore loopt uiteindelijk met een sisser af.

Gelukkig is er dan nog wel een degelijke cast om hier verder nog iets van te maken. The Sisters Brothers is geen volwaardige komedie en daardoor oogt het in het begin wat vreemd om John C. Reilly als Eli, één van de twee broers, te zien. Reilly fungeert echter ook als producent (en kocht de rechten van het boek in hetzelfde jaar als het uitkwam!) en hoewel hij niet over de gehele lijn overtuigt, speelt hij wel een degelijke rol als de de broer met het geweten. Dan is de rol van Joaquin Phoenix als Charlie wat makkelijker, maar hij speelt dit trouwens wel erg leuk. Hij zuipt en vloekt erop los en dat blijkt een kolfje naar de hand van Phoenix te zijn. Ook Jake Gyllenhaal doet dit trouwens erg goed en het lukt hem zelfs om Riz Ahmed (die nog redelijk inspiratieloos was in Venom) naar een hoger niveau te brengen. Verder nog een aantal indrukwekkende beelden en daar mogen we Benoît Debie voor bedanken.

Ietwat anders dan verwacht dus. Voor degene die een typische Western verwachten met veel cafégevechten, shootouts en personages die larger than life zijn, komen wat bedrogen uit. Dat neemt echter niet weg dat The Sisters Brothers een interessante film is. Hoewel dit typisch Amerikaans aanvoelt, is dit trouwens volledig buiten Amerika (maar wel in Frankrijk, Spanje en Roemenië) gefilmd. Benieuwd welke richting Audiard nu gaat uitgaan. Verder naar Hollywood of terug naar Frankrijk..

3.5*

Sterke western zoals je die niet elke dag ziet. Mij vielen vooral de sterk uitgediepte karakters op. Weg met de karikaturale gunslingers; hier heb je mannen die hard worstelen met hun bestaan en vaak traumatische verledens met zich meezeulen. Soms eens grappig dan weer rauw en hard. En ik vergat ook inventief te zeggen: wat moet het geweest zijn om voor de eerste keer een WC te zien en voor de eerste keer een tandenborstel (met handleiding!) in je handen te houden? Daarnaast zorgt Audiard er ook voor dat de film de typische kenmerken van een western behoudt: shootouts, gold rush, de saloon en natuurlijk de prachtige landschappen. Dit was werkelijk een western om van te genieten Redelijk atypisch door het trage tempo en de daarbijhorende karakteranalyse van de broeders. Reilly schittert en overklast Phoenix. Doe er ook voor mij nog een drie en een halfje bij.

Een "paar" gemist?

List of Western films of the 2010s - Wikipedia - en.wikipedia.org

(En deze lijst is zelfs nog niet compleet)

Daar zitten inderdaad een aantal tussen die ik was vergeten ondertussen Brix maar je kunt nu moeilijk zeggen dat 3/4 van die lijst enige bekendheid heeft? Toch naar mijn gevoel niet in de mate dat The Assassination of Jesse James by the Coward Robert Ford heeft.

Metalfist

Zeker, de hedendaagse echt goede westerns zijn wellicht dun gezaaid, maar ze zijn er wel.

(The Assassination of Jesse James... reken ik daar niet eens bij, want ik kreeg daar niet of nauwelijks een western-feel bij)

Datzelfde geldt m.i. echter ook voor veel andere genres.

Kwantiteit versus kwaliteit.

Het western genre vormt daarop geen uitzondering.

In ieder geval is het genre verre van dood, integendeel zelfs.

(om nog te zwijgen van de reeksen van TV westerns en series die goed inslaan bij de kijkers)

Les Frères Sisters? Mais oui!

Wat een grap zeg.

Dat is toch ook niet de titel? Lijkt me een beetje raar bij een Engelstalige film.

Hmmm, IMDb heeft gewoon nog de Engelse als titel, met daaronder pas Les Frères Sisters (original title)

Nee hoor, op Imdb staat het nu blijkbaar ook in het Frans

Zelfs volgens de Fransen is de originele titel in het Engels.

We hebben de titel teruggezet naar The Sisters Brothers.

Het is een beetje vergelijkbaar met The Pianist (2002) , The Others (2001) en The Machinist (2004).

Ik heb een correctie ingediend bij IMDb, maar of die kans van slagen heeft...

Het is beslist geen slechte film, maar het is er wel één die je een 2de keer moet kijken vind ik. Na de 2de keer vond ik hem nog beter zelfs. Het is niet een western die bol staat van de actie maar toch gebeurd er constant van alles. De film heeft mij in ieder geval geen minuut verveeld. Mooie cast met Reilly en Phoenix en Gyllenhaal, die alle 3 prima acteren, maar toch John C. Reilly is wel één van mijn favorieten. En dan ook nog een kleine rol van onze eigen Rutger Hauer als The Commodore. Ja The Sisters Brothers is een western die in mijn verzameling houd.

Goeie film waarin twee huurlingen op zoek gaan naar een goudzoeker. Niet direct een standaard western, daarvoor is de toon soms te afwijkend. Het duurt even voordat de film goed op gang komt, maar het verhaal wordt gaandeweg steeds beter. Vooral tijdens de eerste helft komt het hier en daar grappig uit de hoek. De interactie tussen de twee broers is goed uitgewerkt (deels door de dialogen en deels door het acteerwerk van John C. Reilly en Joaquin Phoenix).

Mooie rollen van Joaquin Phoenix en John C. Reilly in deze niet bepaald doorsnee western. De plot kent bijvoorbeeld een aantal bizarre wendingen en verloopt heel anders dan je aanvankelijk verwacht. Het sterke spel van de cast en de fraaie onderkoelde dialogen zorgen ervoor dat de boel op de rails blijft. De film komt wat moeizaam op gang maar wordt gaandeweg steeds beter.

Driewerf hoera voor de locations scouts die de prachtige plekken in Roemenië (of all places!) Frankrijk en Spanje voor de opnames wisten te vinden.

De cameraploeg wist daar dankbaar gebruik van te maken.

Het resultaat is oogstrelend en doet zeer Amerikaans aan.

Aan soms erg donkere beelden valt ook hier niet te ontkomen.

Maar dat schijnt zo te moeten tegenwoordig.

Het is dan raden naar wat er zich op het scherm afspeelt.

De aparte muziek stond mij, na enige gewenning , ook wel aan.

Voor John C. Reilly is mijn waardering alweer gegroeid.

Die had al een boost gekregen bij het zien van "Stan & Ollie"", maar gaat nu nog wat de hoogte in.

Hij draagt deze western wat mij betreft.

Aanvankelijk pakte het verhaal mij niet echt, maar dat trok later wel wat bij.

Voor mij had het wel korter gemogen.

Misschien bekijk ik de film over een aantal jaren (bij leven en welzijn) nog wel eens, maar bij de westerns die ik met graagte vaker, en zonder sleet, bekijk zal hij zeker niet terecht komen.

Het verhaal is eenvoudig; de focus ligt grotendeels op de broederlijke verstandhouding. En dat is geslaagd; door het gepast acteerwerk en het fraai camerawerk, gaat de twee uur durende film aangenaam voorbij.

The Sisters Brothers dat zoiets betekent als De gebroeders zusters. Moest er even inkomen en haalde sommige personen nog even door elkaar. Maar uiteindelijk had ik 'm door. Het is een western met veel details die best leuk zijn. Een keertje wat anders. Nog nooit je tanden gepoetst met een tandenborstel? Hier krijgen we het te zien. Een wc doorspoelen? Kijken het begin van een nieuwe wereld. Dat is eigenlijk ook een beetje de kern van deze film. Een wetenschapper, een natuurkundiger en twee broers waarvan de een nogal gewelddadig is en nogal naief en de andere die met hem meeloopt om 'm enigszins te beschermen, al gaat ie toch wel zijn gang. Dat levert opvallende wendingen op. Voorspelbaar is hij zeker niet. Soms wel wat saai met nogal saaie nietszeggende te lange dialogen, maar voor het overige is hij goed te pruimen. Soms serieus soms komisch. Het verhaal loopt aardig door. De thuiskomst bij ma had voor mij feitelijk niet meer gehoeven, maar toch was ie wel geinig. the boys waren hun bed inmiddels uitgegroeid.

Opvallend vond ik het moment van dat paard. Het was alsof hij gekozen had voor zelfmoord. En misschien was dat ook wel zo.

Afijn ik vond het toch uiteindelijk wel een boeiende aparte western die soms wat saai was, maar verder wel genoeg punten had om 'm net bovengemiddeld te beoordelen. Vond het alleen jammer dat ze een soort van soft lens hadden gebruikt voor deze film. Geen sprankelende mooie heldere beelden, maar wat blurry. Daar moeten we dan maar letterlijk doorheen kijken.

Film 3.5
Beeld 3.5
Geluid 4.5
Extra's geen