The Sisters Brothers (2018)

Een man met zijn paard en een Colt revolver (mag ook een Remington zijn )

De film speelt zich af in het Wilde Westen in 1851 dat echter niet meer alleen maar wild is want de beschaving rukt op, hetgeen onder meer wordt geïllustreerd met de nieuwe gewoonte om je tanden te poetsen. De twee broers Charlie en Eli Sisters, de protagonisten van de film, zijn huurmoordenaars en dus afkomstig uit het oude, ‘echte’ Wilde Westen waar het leven draait om geweld en materieel hebzucht. Maar ook voor hen blijkt de vooruitgang onvermijdelijk: niet alleen doordat ook zij leren tandenpoetsen maar ook omdat ze in aanraking komen met Warm die staat voor de beschaving en die zelfs een nieuwe maatschappij wil bouwen op basis van respect en idealisme in plaats van geweld en hebzucht. Verandering is het thema van de film.

De film maakt vooral in eerste instantie een bevreemdende indruk doordat Eli – uiteindelijk de echte held van de film – een ‘sneeuwvlokje’ is zoals dat tegenwoordig wordt genoemd: hij praat als een typische 21ste eeuwse millenial en de film is vanwege hem voor een groot deel gevuld met postmodern leutergesprekjes over taalgebruik, gekwetste gevoelens, de verwerking van jeugdtrauma’s, etc. Op allerlei manieren worden hedendaagse thema's als politieke correctheid en genderneutraliteit (onder meer de naam van de broers c.q. film verwijst daarnaar) in het 19de eeuwse Wilde Westen gelegd. Dat past natuurlijk helemaal niet bij stoere cowboys/huurmoordenaars in de 19de eeuw; het heeft wel een licht komisch effect maar ik geloof dat het ook een serieuze bedoeling heeft, al weet ik niet of de film in die zin beoogt mee te geven dat onder het stoere gedrag van cowboys in het Wilde Westen ook overgevoelige jongens zaten die leden aan trauma's en alleen maar hard deden omdat ze een moeilijke jeugd hebben gehad, of dat omgekeerd de overgevoelige millenials de echte helden van onze tijd zijn die de vooruitgang belichamen.

Misschien klinkt dit allemaal - neerkomend op een western met 'softe' cowboys - wel interessant maar ikzelf vond deze vreemde mix niet goed werken omdat de verschillende aspecten elkaar meer in de weg zitten dan dat ze elkaar aanvullen: de film is best om aan te zien, maar als western vond ik ‘m niet serieus en geloofwaardig genoeg, als komedie vond ik ‘m niet grappig genoeg, als politieke boodschap vond ik ‘m niet overtuigend genoeg en als film vond ik het verhaal niet spannend genoeg.

Ik snap er niets van, ik vind de trailer helemaal niet grappig.

En ik ben echt niet moeilijk qua humor ofzo hoor.

Hhahah.Ja...of .38 Special, maar dat is veel later denk ik ( weet ik zeker)

Films met Clint Eastwood, zijn overgoten van Westernsfeer....Man op een paard en Colt, zoals jij zegt...meer heb je niet nodig....Ja een Bad Guy!!!

Sterke a-typische western. Gewelddadig, licht dramatisch met een vleugje humor (Rutger Hauer..?). Benoit Debie is de D.O.P en met hem in de gelederen is elke film alleen al visueel interessant.

3,5*

Vandaag een interview met Phoenix in de krant, waarin hij zegt westerns te haten. Nou dat maakt me wel enthousiast om deze film te gaan kijken....

trebremmit

Dat is geen al te slimme zet van Phoenix , net nu de film gepromoot moet worden.

Ik zie het probleem niet. De VPRO schrijft over de film: "Die door de makers – Audiard en coscenarist Thomas Bidegain – overigens geen western wordt genoemd, maar een sprookje."

Ik zie de film een beetje als een deconstructie van de western: het oogt als het western maar in werkelijkheid wordt al dat macho-geweld, dat kenmerkend is voor het genre, afgebroken ('gedeconstrueerd'). Ik denk echter dat dat veel beter gedaan kan worden door een animatiefilm van Pixar/Disney waar meer leuke humor in zou zitten zonder de ernst te verliezen.

Ik vind macho geweld helemaal niet kenmerkend voor een western.

In wezen is de western het middeleeuwse ridderverhaal waarin ook de held rondrijdt op een paard om boeven en ander tuig te bestrijden. De middeleeuwen en het Wilde Westen hebben namelijk gemeen dat er nog geen 'beschaving' c.q. moderne maatschappij heeft gevormd waarin er wetten zijn die door de politie worden gehandhaafd (en in zekere zin zijn al die eindeloze misdaadfilms ook weer een voortzetting van de ridderroman/western waarin de held - in weerwil van de rechtsstaat - in z'n eentje alle boeven omlegt). Waar het zo bij al die (Hollywood)films om draait is de eenzame held die met veel geweld volgens zijn eigen ethiek de zwakkeren tegen geboefte beschermt (en waarbij de strijd tegen het kwaad heel persoonlijk wordt door bv. een duel tussen de held en de boef op leven en dood). En zo'n held is behoorlijk macho want hij moet wel in z'n eentje een heel leger van tot op de tanden gewapende boeven trotseren en op de rug leggen.

Deze film 'deconstrueert' m.i. dat macho-geweld van de western waarin de stoere held de zwakkere redt doordat bv. de gevoelige Eli juist zijn macho-broer Charlie moet beschermen en het beloofde bloedbad, waarin Eli en Charlie alle boeven gaan afslachten, niet komt omdat de Commodore een natuurlijke dood sterft. En omgekeerd maakt de film huurmoordenaars, dus de schurken, tot de helden. De film zet zo bewust de conventies van het genre op z'n kop.

Zelfs met Debie achter de camera blijft Audiard een gemiddelde regisseur. Jacques Opelzdf zou de lading beter dekken.

De meeste westerns zijn (net als de ridderverhalen) "sprookjes", en dat is niet negatief bedoeld.

We mogen m.i. toch gerust aannemen dat het gros van het publiek dit als een western ziet.

In die zin blijft die opmerking van Phoenix naar mijn mening toch niet zo slim.

Al lig ik er niet wakker van

Een a-typische western voor mijn gevoel die een realitische indruk achter laat, al zit er wel wat fantasie in. De schietpartijen zijn verwarrend, niet overdreven bloederig en er is welliswaar een vleugje humor te vinden. Het einde is zeker niet voor de hand liggend te noemen. Wat mij betreft een 8 waard.

Wat vind je van de film? Ik wil graag weten wat men over de film te vertellen heeft. Trailers lijken me minder belangrijk, en het lijkt me ook niet de bedoeling om daar een recensie over te schrijven.

Die heb ik nog gezien en op basis van de trailer gaat dat ook niet zo snel gebeuren.

Je snapt hopelijk wel dat men de trailer doorgaans mag zien af afspiegeling van een film?

Anno 1851 zijn Eli [John C Reilly] en Charlie Sisters [Joaquin Phoenix] huurlingen in dienst van The Commodore [Rutger Hauer] en hebben ze flink wat mensen gedood. Hun nieuwste slachtoffer is John Morris [Jake Gyllenhaal], een goudzoeker die onderweg is naar San Francisco. Eénmaal daar aangekomen ontdekken Eli en Charlie dat de beschaving is doorgebroken in het Wilde Westen en dat zet met name Eli aan het denken over een toekomst waarin ze hun gevaarlijke werk achter zich kunnen laten en een leven van luxe en comfort kunnen leiden. Maar Charlie ziet dat bepaald niet zitten.

Reilly en Phoenix zijn uitstekend gecast in de titelrollen en regisseur/co-scenarist Jacques Audiard heeft er duidelijk plezier in de bandieten kennis te laten maken met moderne innovaties als stromend water en toiletten. De film zakt zo nu en dan even in, maar deze onconventionele western heeft genoeg verrassingen en goed uitgevoerde actiescènes om liefhebbers van het genre bij de les te houden.

Vreemde eend in de bijt binnen het Western-genre. Aan de sterke cast, enerverende setting en heftige shootouts ligt het in ieder geval niet. Toch schiet de regisseur hier en daar uit de bocht door met verschillende invalshoeken te experimenteren en het een ietwat onsamenhangend geheel wordt. Kakt ook hier en daar in, waardoor het gevoel van 'hier zat meer in' overheerst.

The Sisters brothers is geen gewone westernprent geworden. Twee broers die op zich erg weinig raakvlakken hebben, willen voor een laatste keer nog eens samen een laatste opdracht aanvatten. Charlie is grootste "cowboy" van de twee en schuwt het geweld niet. Eli, daarentegen, de oudere broer van Charlie, is het bloedvergieten beu en snakt naar rust en kalmte. Oorspronkelijk zou ik deze film links laten liggen, maar alleen al voor de geweldige cast - een Gyllenhaal laat ik nooit aan me voorbij gaan - wou ik deze zien. John C. Reilly is een bekend en gerespecteerd acteur die voornamelijk sterke bijrollen vertolkte - te veel om op te noemen eigenlijk. En ook Joaquin Phoenix is de laatste 2 decennia een monument in Hollywood. Aan Jacques Audiard twijfelde ik wat, want zowel Dheepan (2015) en De Rouille et d'Os (2012) stelden me teleur. De Battre Mon Cœur S'est Arrêté (2005) is voor vanavond of morgen, maar legde ik vorige week al vroegtijdig naast me neer...

Ook hier bij deze The Sisters brothers loop ik niet helemaal warm voor Audiard. Prachtige cast, dat wel, maar puur inhoudelijk, puur als verhaal zijnde bleef ik op mijn honger zitten. Het script kabbelt rustig verder op de stap van de paarden: gemoedelijk en onbezorgd. Hier en daar probeert Audiard er wat schwung in te krijgen door wat actie-elementen toe te voegen of een 'komische' noot te brengen met die spin, de grappige titel of leuke conversaties tussen Eli en Charlie. Maar ik miste vooral de pit om er een topper van te maken.

De sterkste scènes lagen voor mij naar het einde toe met het goudzoeken in de rivier en gevolgen die daaruit voortvloeiden. De chemische brol blijkt erg effectief te zijn en de pijnen die de mannen moesten doorstaan was hels. Vooral de emotionele beladenheid met Charlie was groot toen hij zich al kreunend in slaap wiegde terwijl de camera gericht was op de ogen van Eli. Al bij al een redelijke film waarvan ik sowieso meer had van verwacht. Ik miste niet het geweld, maar wel de betrokkenheid die ik op het einde wel ervoer. Voldoende dus, niet meer

Een atypische western die speelt met verwachtingen. 1851: Amerika is in de ban van de goudkoorts. De broers Eli (John C. Reilly) en Charlie (Joaquin Phoenix) Sisters krijgen de opdracht om Hermann Kermit Warm (Riz Ahmed) op te sporen omdat hij iets van grote waarde bezit. Zij worden daarbij geholpen door William Morris (Jake Gyllenhaal). Een klassiek westernverhaal zou je zeggen. De uitwerking is echter van een heel andere orde: de vele contrasten zorgen voor een frisse wind in het genre. Regisseur Jacques Audiard laat de broers kibbelend op hun paard door de woestijn trekken en toont nadrukkelijk ook de zachte, welbespraakte en (teer)gevoelige kant van de hoofdpersonen. Dat levert soms ook grappige scenes op, al waren die goed voor niet meer dan een glimlach of een aanzet tot een lach. In die zin sluit ik mij aan bij De filosoof, die stelt dat de verschillende aspecten elkaar meer in de weg zitten dan dat zij elkaar aanvullen (en de film dus in dit geval als komedie niet echt grappig is). Toch heb ik mij wel vermaakt bij deze film, juist ook door die contrasten. En daarbij komt dat The Sisters Brothers ook veel mooie beelden kent (fraaie cinematografie) en dat het plezier waarmee deze film gemaakt lijkt te zijn van het scherm spat.

Film viel mij vies tegen. Al had ik van tevoren niet al te hoge verwachtingen...

Ik vond het boek beter.

De film viel me toch wat tegen, lag misschien ook aan de medekijkers. Een naar asbak en ongewassen kleren ruikende man rechts naast me, pratende mensen links naast me en ook voor me. Achter me iemand met zijn voeten tegen mijn rugleuning en op rij 1 nog iemand die van tijd tot tijd hoestend een soort van doodsreutels voortbracht. Maar ook zonder die mensen denk ik dat de film me tegen was gevallen. Vond hem niet slecht, maar zeker niet zo goed als gehoopt.

Een fijn tussendoortje die mij soms zelfs lichtelijk wat aan de Bogart klassieker The Treasure of the Sierra Madre deed denken.

John C. Reilly & Joaquin Phoenix spelen goed op elkaar in en halen het beste in elkaar naar boven, zichtbaar met plezier en met een fijne en realistisch aanvoelende chemie.

Het acteerniveau is ook duidelijk wat deze film zo genietbaar maakt, het verhaaltje is vrij rustig en aan de slome kant maar dat vind ik in het geval van The Sisters Brothers alles behalve een nadeel, personages worden uitgediept en als kijker leer je bij iedere scène meer om de personages geven.

Fijn bioscoop bezoek!

3,5*

Briljante rol van Rutger Hauer. Ik heb niks met deze man maar dit keer heeft ie me helemaal ingepakt. Overigens een lekkere film. 3.5 *

Vond dit geene topfilm; ik heb het meer voor Tombstone, Wyatt Earp, Django, The Quick and the dead, Billy the kid, Brimstone, free state of jonas, the salvation dat is meer mijn ding.

Originele film. Geen wraak film waarin er een familie wordt uitgemoord door indianen of zo of schietduels in de hoofdstraat. Nee, dit is een film waarin twee broers doen wat ze doen voor een simpele reden, geld. De ene broer ziet dan ook geen reden om ooit te stoppen maar de andere broer heeft wel andere ideeën. Veel dialoog op weg naar twee andere mannen die hun eigen verhaal hebben. De verhalen komen samen en gaan weer uit elkaar. En dan eindigt het verhaal waar het ooit begon. Goed gedaan.

De enige vraag waar ik nog mee zit is: wat zou Rutger Hauer betaald krijgen voor zijn rol als Commodore?

Ik had verwacht dat deze film van de gebroeders Coen was, het voelt een beetje hetzelfde aan als hun recente Netflix film. Maar dat is dus niet, deze regisseur ken ik niet goed, maar de film is leuk, lichtjes, oppervlakkig en kijkt lekker weg. Precies als de gebroeders Coen maar ik heb niet het idee dat ik de beste film ooit gezien heb.

Ietwat aparte Western met een mix van ruwe en grappige momenten. Het is een rustig verhaal en ergens heb ik het idee dat het iets te rustig is. De cinematografie maakt veel goed en de broeders hebben een goede chemie. Heb er zeker van genoten, aldaar het ook weer niet zeer geweldig was.

Wij, als niet al te grote fans van westerns, vonden deze erg leuk vanwege het verhaal en de invulling hiervan in het beeld. Het gaat zoals in de beschrijving over de gebroeders Sisters, die in de tijd dat het toen nog kon, bountyhunters (premiejagers) waren en daar goed geld mee verdienden.

Charlie is degene die het ook belangrijk vind dat men hen herkend aan de naam en stelt zich dan ook altijd voor, maakt niet uit wie voor hen staat.

Eli is meer de denker, degene die op den duur ook nog wel eens andere plannen heeft, zoals een winkel openen en daar de kost mee te verdienen.

Twee outlaws en een deel van hun geschiedenis, prima acteurs en een goed verhaal. Dat laatste ontbreekt te vaak in westerns. Te vaak maken we kennis met iemand die goed met het jongleren van een revolver is en een hele straat en de straat erachter met een paar schoten leeg schiet.

In deze film gaat het meer om de persoonlijkheden van onze twee broers en degenen die ze achter na zitten. Wij hebben ons prima hiermee vermaakt en waarderen de film dan ook vanwege de originaliteit met een 8!

Niet geheel geslaagd naar mijn mening, Audiard heeft in het verleden met zijn Europese films aangetoond dat hij veel beter kan. Trage bedoeling, meer een soort van karakterstudie dan een echte western. Althans een western zoals we die doorgaans zien, wellicht is dit een realistischere weergave van die periode maar dan doordrenkt met een alledaagse saaiheid die bij cinema niet lekker werkt. Lijkt wel alsof de regisseur op zoek is naar een soort van poëzie a la Malick, maar daar blijft hij gelukkig ver van. Heeft wel voordeel van de aanwezigheid van acteurs als Phoenix en Gyllenhaal, mannen die van een mager geschreven rol toch nog iets weten te maken. Ook Reilly doet het trouwens meer dan behoorlijk en onze eigen Rutger heeft werkelijk de kortste rol uit zijn carrière te pakken. Audiard zoekt het meer in beelden en vorm dan in een echt verhaal met inhoud en daar moet je van houden. De setting en de fotografie daarvan zijn vaak schitterend, toch jammer dat daaromheen zo weinig dynamiek is verzonnen. Te veel een allegaartje en geen coherent geheel met een duidelijk visie, volgende keer beter.
Onbedoeld grappig einde trouwens, alsof men wil zeggen: we waren maar beter bij moeder thuis gebleven, en dat geld dan niet alleen voor de broers, maar eigenlijk ook voor de bioscoopbezoeker.