Journal 64 (2018)

De vierde film in de reeks over Department Q. Mørck en Assad vormen een goed duo en zij maken ook deze film weer de moeite waard. Naast de twee hoofdrolspelers ook verder een zeer degelijke cast. De film beschikt over enkele behoorlijk intense scènes en ook over een degelijk plot met een best aardige twist. Een gedegen detective.

Flaskepost fra P (2016) heb ik blijkbaar nog niet gezien , maar wel Fasandræberne (2014) en Kvinden i buret (2013) die ik beide wel goed vond. De fazantenmoordenaars schat ik wat hoger in. Deze film van 2018 komt daar ook dicht in buurt van. Prima opgebouwd verhaal met een origineel thema en daarbij ook nog spannend is. De cast doet het weer goed en de typische Scandinavische sfeer geeft wat extra's. Deze serie films weten mij zeker te vermaken. 8/10

Weer een goede film uit Scandinavia,Wat een verhaal en goede acteurs. Die landen maken goede series. Hij blijf boeien. En dat op Netflix.

Uitstekende vierde verfilming van een boek uit de serie Q-reeks van Jussi Adler-Olsen. De plot is spannend en bij vlagen best schokkend, met een mooi gebruik van flashbacks. Hoofdrolspelers Nikolaj Lie Kaas en Fares Fares zijn inmiddels geweldig op elkaar ingespeeld en de nog steeds moeizame relatie tussen de twee zorgt ook ditmaal voor veel humor en drama. Op deze manier mag de reeks nog wel even doorgaan, wat mij betreft.

Absoluut het beste deel van de reeks.

Niet toevallig geregisseerd door Boe. Nou is dit niet meteen een project waar je zijn naam verwacht tegen te komen, maar daardoor krijg je wel een betere film te zien.

Visueel ziet het er namelijk een stuk beter uit. Zeker in het begin van de film. In vergelijking met zijn vorige films wel wat zuinig, maar hij zal ongetwijfeld niet de volledige vrijheid hebben gekregen. Daarvoor lijkt het plot gewoon té belangrijk.

Ook dat beviel me een stuk beter. Een stuk interessanter vooral. Afgezien van het enorme macabere verhaal brengt zo'n ziekenhuis een akelige sfeer met zich mee. Tegen het einde wordt het wel wat minder, maar gelukkig red de chemie tussen Lie Kaas en Fares het een en ander. Voor mij de eerste film in de reeks waar ze echt als duo een sterke prestatie neerzetten.

Zo had ik de voorgaande delen ook graag gezien, maar beter laat dan nooit.

4*

Hmm, blijkbaar een film van een boekenreeks. Journal 64 is het eerste wat ik ervan zie, ik hoop dat ik daarbij niet te veel voorafgaande info heb gemist. Sowieso een meer dan degelijke thriller van Deense bodem. Denemarken ontgoochelt zelden op gebied van films die naar onze contreien overwaaien.

Op zich is deze detectivethriller vrij standaard en volgt hij de geijkte paden van mysterie, onderzoek, complotten en heldendom. Feit is wel dat alles naar behoren is uitgewerkt en het onderwerp wel degelijk boeiend en jammer genoeg realiteit was enkele decennia terug. Het stemt je ook tot nadenken over bepaalde ethische thema's. Het einde werd misschien wat snel afgehaspeld alsof alles ineens in elkaar (moest) passen/paste.

Visueel en qua montage prima en ook het trio onderzoekers zetten aan tot verder kijken. Op zich niets wereldschokkends, maar wel prima uitgevoerd. Misschien moet ik ook de andere delen op Netflix eens bekijken.

De boeken van Jussi Adler-Olsen zijn al een genot om te lezen. Deze door Netflix uitgezonden serie over de afdeling Q zijn prima verfilmingen. Spannend, prima geacteerd, goede sfeer. Kaas speelt zijn rol als Carl Mørk uitstekend: eigenzinnig, regels aan zijn laars lappen, empathisch onvermogen.

Denen zijn meesters is het schrijven van verfilmen van thrillers.

Ik kende deze filmreeks niet, dus is dit vierde deel was de eerste die ik er van zag. Ik vond het zeker niet storend en kon zeker volgen.

Het verhaal was interessant en ondanks dat hij bijna 2 uren duurde, verveelde het niet.

De cast deed het ook goed en er was een goeie wisselwerking tussen de 2 hoofdpersonages. Verder zag het er prima uit.

Vond het wel een aanrader.

Spannende titel alleen ongeloofwaardig dat op zo'n grote zaak slechts drie man politie wordt gezet.

Onderhoudende film weer nu heb ik de hele reeks gezien. De fazanten moorden en deze vind ik ex aequo het best. Leuk aan deze zijn de verhoudingen binnen het team eh het acteerwerk van de drie.

De zaak is ook best interessant en enkele van de flashbacks vind ik ronduit heftig.

Zou het prima vinden als ze doorgaan met deze serie.

Nog eens een hedendaagse film met een apart verhaal, dit is zeldzaam in deze tijden. Vond het zeer spannend en interessant.

Een onthutsende verhaal dat in de aftiteling nog een diepere dimensie krijgt door het bekend maken van cijfermateriaal rond werkelijk beleefde toestanden.

De film bergt emotie, wreedheden, actie en spanning en overstijgt misschien wel de drie andere films in de reeks.

Het huiveringwekkende verhaal over jonge vrouwen, die door de Deense overheid als minderwaardig werden bestempeld en genetisch werden gemanipuleerd in een gesloten inrichting op een eiland. Die duistere praktijken worden door dubieuze medici doorgetrokken naar de huidige tijd om rassenvermenging te voorkomen.
De Deense schrijver Jussi Adler-Olsen heeft hierover een spannende thriller geschreven, het vierde deel uit de serie over “Afdeling Q” die zich bezighoudt met onopgeloste misdaden. Deze verfilming is met voorsprong het beste deel uit die serie tot nu toe. Inmiddels is ook deel vijf verschenen, helaas zonder Lie Kaas en Fares. Zonder die film gezien te hebben, vermoed ik al dat ik dit illustere duo node ga missen.

Alweer een goede intense detective uit de afdeling Q reeks. De laatste waar Kaas en Fares samen te zien zijn... Ik heb dit soort verhalen liever minder voorspelbaar want het lag er al van het begin dik op hoe de vork in de steel zat, toen er aangegeven werd dat de ingemetselde slachtoffers nog hun ID op zak hadden.. Dit soort doorzichtige clues doen een detectivefilm geen goed, zeker als die flashback-scènes er ook nog eens bij betrokken worden. Je wordt teveel bij het handje geleid.

Gelukkig is er nog genoeg lovends te zeggen: zo vond ik de link tussen de gedwongen opname van Nete in een abortuskliniek en de morbide zaak in het heden wel goed werken. Er ontstaat een interessant perspectief waarin een misdaad eigenlijk als richtingaanwijzer dient naar een groep corrupte arsten met een verderfelijke ideologie rond gedwongen fertilisaties.

Daarnaast wordt de asociale Morck opnieuw in sterk contrast gebracht met de meer meevoelende Assad. Personages met autistische trekken worden trouwens wat hard doorgetrokken hier, zoals die tipgever maar ook Morck kun je nog amper een realistisch personage noemen. Ik heb alweer genoten van dit twisted plot in een reeks die een constant niveau weet aan te houden (elke film heb ik een 3,5* gegeven)

Goed gebracht en gedeeltelijk op waarheid berustend verhaal van een corrumperende regering gekoppeld aan een systeem van onderdrukking en mutulatie. Hove, die Ward speelt zit met deze rol dichtbij de artsen van 1936-1945 in Nazi-duitsland. De verwevenheid doorheen de hoge kringen is goed vormgegeven.

Maandag als weekendafsluiter deze Journal 64 vanwege het goede cijfergemiddelde aldus MovieMeter en met de kennis dat dit een Jussie Adler-Olsen verhaal is waar de boekvorm al meer dan eens aangeraden is door een vriend van me. Het is niet dat ik geen interesse in heb, het is meer het geval van het kaf en het koren scheiden waar het immers optilt van de Scandinavische schrijvers. Maar ik moet zeggen dat de film een goede indruk wekte en Adler Olsen opslag een stuk interessanter geworden is om eens op te pakken.

Afijn, terug naar de film waar meteen stevig wordt uitgepakt met een goede cast in de vorm van Fares Fares en Kaas, waar vooral de laatste in de vorm van Carl Morck een bijzonder karakter blijkt te zijn. De vondst achter de muur wordt daarna snel gedaan en geeft meteen een vibe vergelijkbaar met het beste op Scandinavisch thrillergebied zoals de Stieg Larsson reeks waarop het mysterie kan beginnen en het verhaal zich ontvouwt als een verweven geheel en over het algemeen iets dat wel binnen mijn smaak valt. Voeg daar nog een sinister karakter aan toe zoals de enge arts en de terugblikken naar het instituut op Sporgo waar de staf en verpleging toch maar rare spelletjes met de patiënten spelen en behoorlijke ingrepen volgen om geheimen onder de tafel te houden zoals de aanslag met de motorrijder en je hebt iets goeds in de maak.

Toch is het zeker niet alleen goud dat blinkt want tijdens de aanslag met de motor zit het niet allemaal echt mee, waarom stop je de auto niet gewoon als je niets meer ziet en waarom moet er dan zo'n spectaculaire ongeluk volgen? Ik zit toch zeker niet naar Cobra 11 te kijken? Dan de ontploffende auto's, auto's ontploffen namelijk niet. Dan de uiteindelijke ontknoping rond de dader die eigenlijk wel heel voorspelbaar is en de reactie van Morck die, hoewel ik het karakter nog onvoldoende ken, mij niet des Morck lijkt want de hele film krijgen we in die zin een nurks, inflexibel karakter te zien. En waar ik in het begin van de film toch zeker aan een vier sterren zat te denken kalft dat helaas toch af door al die kleine dingetjes en blijft een 3,5 over. Eindresultaat is een prima krimi maar net niet buitencategorie. Desondanks is er nu wel definitief de interesse naar meer en de boeken.