menu

The Souvenir (2019)

mijn stem
3,31 (58)
58 stemmen

Verenigd Koninkrijk / Verenigde Staten
Drama / Romantiek
119 minuten

geregisseerd door Joanna Hogg
met Honor Swinton Byrne, Tom Burke en Tilda Swinton

Het verhaal ontvouwt zich over het decennium van de jaren 80. We volgen de jonge ambitieuze filmstudente Julie die haar eerste serieuze liefdesrelatie begint met de charmante en mysterieuze, maar tevens gecompliceerde en onbetrouwbare Anthony. Naarmate hun relatie vordert komen Julie's dromen in het gedrang en wordt het voor haar moeilijk om feiten en de fictie van elkaar te onderscheiden.

Trailer

https://www.youtube.com/watch?v=t9Al2nC0vzY

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van Thomas83
3,5
Die dochter van Tilda Swinton kan wel acteren zeg. Je ziet niet vaak zo'n imposante debuutrol. Vond de relatie tussen haar naïeve personage Julie en de door Tom Burke eveneens fantastisch vertolkte Anthony echt een van de meest boeiende die ik in tijden heb gezien in een film.

Dit voelt als een zeer persoonlijke film voor Hogg. Een van de meer open gemaakte coming of age-films, gemaakt zonder het idee om echt een standpunt in te nemen. Wel een behoorlijk trage, maar de acteurs en subtiele regie maken de film. 3.5*.

avatar van IH88
3,5
The Souvenir

Sterke film van Joanna Hogg. In het begin weet je nog niet precies waar Hogg heen wilt met The Souvenir, maar zodra Anthony geïntroduceerd wordt en je een inkijkje krijgt in relatie tussen Julie en Anthony wordt het een stuk beter. Je ziet gelijk dat dit een disfunctionele relatie is waarin Julie constant wordt gemanipuleerd door Anthony. Maar zoals het zo vaak gaat in dit soort relaties kan Julie maar moeilijk afscheid nemen van Anthony. Dat hij met een drugsverslaving kampt, komt dan ook niet echt als een verrassing. Het einde is fantastisch gedaan door Hogg, en eigenlijk had de film niet beter kunnen eindigen.

avatar van danuz
4,0
Jost (All the Vermeers) meets Guadagnino (Call Me by Your Name). Ergens een wat afstandelijk 'conceptuele' film, maar naar het einde toe toch ineens aangrijpend en ontroerend. Erg goed.

avatar van mrklm
0,5
geplaatst:
"Sound and Sight" noemde dit de 'de beste film van 2019' en dat zou ik ze zeer kwalijk nemen, ware het niet dat deze werkelijk slaapverwekkende vertoning alom goede kritieken krijg. Het moge duidelijk zijn dat mij de reden voor deze lof volledig is ontgaan.

Het verhaal, voor zover je daarvan kunt spreken, betreft Julie [Honor Swinton Byrne], een 23-jarige filmstudente uit een welgesteld gezin die graag een film wil maken over een jongen uit Sutherland. Ze praat eens met wat potentiële producers, ouwehoert op de filmacademie vrolijk mee over de werken van Hitchcock en de Nouvelle Vague en sponsort de heroïneverslaving van haar arrogante, onuitstaanbare 'geliefde' Anthony [Tom Burke].

Van karakterontwikkeling is geen sprake, van enige dramatische opbouw of emotie al helemaal niet en wanneer voormalig filmstudent Patrick [Richard Ayoade] verkondigt dat je films 'gewoon moet maken', bekruipt je het gevoel dat de maker van "The Souvenir" net zo amateuristisch is als de hoofdpersoon. Regisseur Joanna Hogg is echter een gerespecteerde en veelvuldig geprezen filmmaakster en dat is blijkbaar genoeg om deze film de hemel in te prijzen. Zonder enige twijfel de meest overschatte film van de eeuw... tot nu toe.

avatar van Graaf Machine
1,0
geplaatst:
Weer een prima recensie van één van mijn favoriete MM-recensenten, mrklm.
Ik heb er zin in, vanavond zit ik er klaar voor.

geplaatst:
mrklm schreef:
Het moge duidelijk zijn dat mij de reden voor deze lof volledig is ontgaan.
Zonder enige twijfel de meest overschatte film van de eeuw... tot nu toe.
Dat jou de reden van lof ontgaat, wil niet zeggen dat die reden er niet is. Anders beweren is, wat Sheila Sitalsing in haar column in de Volkskrant van vandaag noemt, extrapolatie van de eigen beleving. 'Ik vind het niks, dus kan het ook niks zijn voor ieder ander'. Volgens mij ben je gewoon met de verkeerde verwachtingen (karakterontwikkeling, dramatische opbouw, emotie) naar deze film gegaan en daardoor teleurgesteld.

Maar goed, laat ik het verder bij mezelf houden. Wat op mij in ieder geval indruk maakte, was hoe de film erin slaagt een belevingswereld te creëren van het hoofdpersonage Julie, waardoor ik kon gaan invoelen hoe de dynamiek tussen haar persoonlijkheid en de invloed van Anthony werkte. Met andere woorden, hoe het voor haar is om te leven, hoe zij de wereld ervaart: het artistieke milieu van de jaren '80, de relatie met Anthony, haar afkomst, etc. Ik kan nog niet heel precies duiden hoe de film dat voor elkaar krijgt, daarvoor zal herziening nodig zijn.

avatar van Graaf Machine
1,0
geplaatst:
Bijzonder saaie film. Niet dat er niets gebeurt, maar er gebeurt eigenlijk voortdurend hetzelfde. Wordt wat gebabbeld, wordt wat over film gekletst, ouders komen langs, dat soort dingen.
Julie blijft steeds hetzelfde reageren, ook als ze een keer boos is (20 seconden), of verdrietig (20 seconden).
Verder weet de film nergens te verrassen, en kent ook geen mooie scenes of beelden. Alles is zo voorspelbaar als een aap met een banaan.

Misschien dat het tweede deel wat meer brengt, maar dat zou mij verbazen.

4,0
geplaatst:
De film voelt sterk autobiografisch waarin ook de kracht schuilt omdat je het idee krijgt dat het ‘truthful’ en ‘real’ is: het verschil betreft een van de filmtheorieën die in de film ter sprake komt en je krijgt het idee dat Hogg ze allemaal heeft toegepast (ook daarin is de film ‘eerlijk’). De film betreft aldus de echt beleefde ervaringen van de maker, is fragmentarisch zoals Hitchcocks beroemde douchescene (niet alles wordt getoond) en kiest vrijelijk tussen realisme en dramatiek. Het werkt maar dat komt ook omdat haar minnaar Anthony – in tegenstelling tot zijzelf – een interessant want intelligent en kleurrijk figuur is waardoor je begrijpt waarom ze verliefd op hem is terwijl je ook weet dat een relatie met een junk niet goed kan gaan: de onheilspellende van de situatie wordt daarbij versterkt door de onheilspellende operamuziek van Bartoks Bauwbaards Burcht die Anthony vaak draaide.

Al met al een mooie, poëtisch-filosofische film die autobiografisch verhaalt over een bijzondere romance in het leven van een jonge vrouw.

avatar van Graaf Machine
1,0
geplaatst:
De filosoof schreef:
De film voelt sterk autobiografisch waarin ook de kracht schuilt omdat je het idee krijgt dat het ‘truthful’ en ‘real’ is: het verschil betreft een van de filmtheorieën die in de film ter sprake komt en je krijgt het idee dat Hogg ze allemaal heeft toegepast (ook daarin is de film ‘eerlijk’). De film betreft aldus de echt beleefde ervaringen van de maker, is fragmentarisch zoals Hitchcocks beroemde douchescene (niet alles wordt getoond) en kiest vrijelijk tussen realisme en dramatiek. Het werkt maar dat komt ook omdat haar minnaar Anthony – in tegenstelling tot zijzelf – een interessant want intelligent en kleurrijk figuur is waardoor je begrijpt waarom ze verliefd op hem is terwijl je ook weet dat een relatie met een junk niet goed kan gaan: de onheilspellende van de situatie wordt daarbij versterkt door de onheilspellende operamuziek van Bartoks Bauwbaards Burcht die Anthony vaak draaide.

Al met al een mooie, poëtisch-filosofische film die autobiografisch verhaalt over een bijzondere romance in het leven van een jonge vrouw.
Je weet het weer mooi te brengen, filosoof. En ik kan je helemaal volgen, heb duidelijk dezelfde film gezien als jij.
Maar waar jij de film rationeel analyseert, en dan tot een begrijpelijke goede score komt, heb ik van de film proberen te genieten, en dat leidt tot een heel andere score.

avatar van Macmanus
1,5
geplaatst:
Obvious

Soms weet je wat voor film je te pakken hebt als de film nog maar net begonnen is. Hier had ik dat gevoel ook meteen. En dat was helaas niet positief. Dat de film saai is komt vooral omdat het leeft in de troosteloze arthouse wereld met weer film als onderliggend onderwerp. Ook weer van die lelijke kaders en die dan gewoon laten staan, en van die waardeloze muziek die dan gewoon afgekapt worden is ook weer zo een arthouse trope om onkunde om te zetten in bewuste keuzes. Het is de meest luie vorm van filmmaken. Het is jammer voor de dochter van Tilda Swinton die haar best doet. De relatie is ook wel bekend in filmland maar misschien is deze meneer nog wel een tandje meer loser dan gebruikelijk. Hoop voor Hogg niet dat dat helemaal autobiografisch was (wat de gehele film wel erg duidelijk is) mijn god wat een loser.

Ja ik kon hier helemaal niks mee. Zo jammer dat net als bij een Netflix romcom, je bij dit soort arthouse films ook precies weet waar het heen gaat.

1.5 sterren ben hier wel klaar mee.

Gast
geplaatst: vandaag om 02:34 uur

geplaatst: vandaag om 02:34 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.