Todos Lo Saben (2018)

Poeh, deze regisseur icm deze cast... Hoge verwachtingen!

Vanaf 4 oktober in de bioscoop (Cinéart)

De film is Spaanstalig , interessant .

Tegenvaller. Misschien dat er daarom zo zwaar geadverteerd wordt met een sterrencast en 'exotische' regisseur?

Vond de Iraanse films van Farhadi behoorlijk goed. Fijnzinnig, genuanceerd, veel gevoel voor persoonlijke drama's. Hier is echter duidelijk sprake van concessies om een groter publiek te trekken. Een verhaal dat op het eerste oog intrigerend lijkt valt uiteindelijk zwaar tegen, met een behoorlijke anticlimax: de oplossing komt een beetje uit het niets, stelt niet veel voor qua shock, en je vraagt je dan af waar je naar gekeken hebt al die tijd, want ook het familiedrama komt daardoor nauwelijks uit de verf. Daar had echt veel meer ingezeten. Verder flink middelmatig camerawerk, en ik zou bij god niet weten waarom hier zulke sterren voor werden opgetrommeld. Vooral Darin is een enorme miscast. Juist voor zo'n familiedrama waren onbekende acteurs veel beter op hun plek geweest.

Niet echt de moeite waard dus. Wat mij betreft een geflopte overstap naar de mainstream film.

Die poster ook, mijn hemel, men beseft zich blijkbaar maar al te goed dat dit het van de bekende acteurs moet hebben.

(Gezien op 24/08/18)

Psychologisch sterk drama, meer dan een thriller of een 'soap'. Na een onverwachte gebeurtenis is het huwelijksfeest geen feest meer. Verdachtmakingen en morele dilemma's krijgen de boventoon.

Hoeveel gezichten kan iemand opzetten? En wat is het ware gelaat van iemand, zelfs van iemand die je goed denkt te kennen? Wie kan echt in de ziel van een ander kijken? Hoe gaan mensen daarmee om?

Het oproepen van deze en andere vragen is fascinerend.

Bovendien zijn de acteurs er helemaal bij. En zeker Penelope Cruz en haar echtgenoot Javier Barden.

In een interview zegt Penelope Cruz: "De film gaat over relaties en het gewicht van het verleden en van geheimen. Het is een metafoor voor de samenleving."

Onvergetelijke beelden zoals in de klokkentoren (de tijd …) blijven bij.

In de cinemazaal zat ik op het puntje van mijn 'zetel' / stoel!!

(Ik ben niet blind voor minpunten, maar wat ik hierboven schreef, gaf de doorslag om de film 3,5 sterren te geven!)

Volkskrant ***/*****

NRC *****/*****

Ben benieuwd

Tegenvallende en veel te lange film. De trailer doet ook geen recht aan de film, op basis daarvan verwacht je een spannende film. Maar nee hoor. Er wordt erg veel gesproken in de film, maar weinig gezegd.

Voor een bruiloft keert Laura [Penelope Cruz] voor het eerst in drie jaar, samen met haar Argentijnse echtgenoot Alejandro [Ricardo Darin], terug naar haar geboorteplaats. Het uitbundige feest wordt eerst onderbroken door een stroomstoring en kort daarna afgebroken wanneer Laura's dochter Irene [Carla Campra] spoorloos blijkt te zijn verdwenen. Wanhopig roept de familie de hulp in van een plaatselijke oud-detective die al snel tot de conclusie komt dat Irene waarschijnlijk is ontvoerd door iemand die aanwezig was op het feest! Maar wie dan? En vooral waarom?

Erg goed geacteerd familiedrama blinkt uit in het eerste deel, vooral tijdens de vrolijke feestscènes waarin de acteurs het enorm naar de zin lijken te hebben en waarbij je ook écht het gevoel krijgt dat je naar een hechte familie zit te kijken. Cruz, Darin en Bardem (als Laura's ex-vriend) zijn de sleutelspelers in het drama dat zich daarna ontvouwt en hun spel is vlekkeloos. De ontknoping van deze film levert ook enkele fraaie momenten op, maar het was absoluut niet nodig om deze film over de 100 minuten te tillen. Een overdaad aan trage momenten werpt een schaduw over een verder prima film.

Top cast in een dertien- in- een- dozijn verhaal. Niet spannend, niet aangrijpend, alleen maar langdradig.

2*

Ik weet nooit zo goed wat het nu is: ligt het aan mijn stemming op dat moment of ligt het aan hoe de film is gefilmd of hoe er wordt geacteerd? Hoe dan ook, voor mijn gevoel had ik deze film ook heel traag en slaapverwekkend kunnen vinden maar in werkelijkheid werd ik er meteen ingezogen en zat ik de ruime twee uur aan het doek gekluisterd. De reden dat de film me zeer boeide zit ‘m denk ik in het herkenbare waardoor ik goed kon meeleven met de personages: het familiefeest aan het begin van de film, hoe oud zeer nog steeds de levens van mensen bepaalt, etc.

De film is een psychologisch drama met detective-elementen: de film lijkt misschien ogenschijnlijk over een ontvoering te gaan met daarin de ‘whodunnit?’-vraag maar uiteindelijk stelt dat verhaal niet zo veel voor en zit het kloppende hart van de film in een familiegeheim dat overhoop wordt gehaald door de ontvoering. De film is misschien traag maar ik ervoer ‘m als intens.

Kan mij goed vinden in de recensie van De filosoof hierboven. Todos lo Saben is een kalme, observerende, maar intense film. Een familiedrama en thriller ineen, waarin de tijd wordt genomen om de onderlinge verhoudingen tussen de diverse familieleden gestalte te geven en waarmee, door de manier waarop dat gebeurt en het verhaal wordt verteld, de 132 minuten speeltijd wat mij betreft gerechtvaardigd zijn. Normaliter ben ik niet zo'n fan van Penelope Cruz, maar in deze film heb ik mij geen moment gestoord aan haar. Javier Bardem zet (weer) een geweldige rol neer en weet soms allerlei emoties met een enkele blik over te brengen. Het scenario is misschien niet zo heel bijzonder en zelfs wat vlak, maar dat is in deze film (en misschien sowieso in een film van Farhadi) van ondergeschikt belang: primair gaat het om een familie, waarin de verschillende familieleden zich op een bepaalde manier tot elkaar verhouden, met alle ingewikkeldheden, geheimen enz. van dien. Juist de rake observaties van die familiedynamiek maken Todos lo Saben zo interessant, als je ervan houdt natuurlijk.

Deze film die ik gisteravond bekeken heb duurde voor mijn gevoel oneindig lang en dat is natuurlijk geen goed teken. Tja, het is al vaker gebleken; films die gaan over familieproblemen zijn meestal niet aan mij besteed. Ook deze film niet. Ik slaagde er niet in mij in te leven in de personages. Het liet mij allemaal Siberisch koud. Ook op visueel vlak had deze praatfilm - tja er werd wat af gekletst - helemaal niets te bieden op een scène na dan. Die scène van Irene en die knul in de klokkentoren. Voor mij verreweg de mooiste scène in deze voor mij zeer teleurstellende film die mij totaal niet wist te boeien. De cast met bekende acteurs zoals Penelope Cruz en Javier Bardem veranderde daar helemaal niets aan. Zelden heb ik mij zo verveeld bij het zien van een film.

2.0*

Inderdaad ja. Daarmee opent de film en daarna had ook direct de aftiteling kunnen beginnen.

Wie weet van wie het slotnummer is dat gezongen en vertaald wordt?

En wie het zingt?

Met Javier Bardem en Penelope Cruz (die elkaar nog kennen van Vickie Christina Barcelona) in een dramafilm. Meer letterlijk dan figuurlijk. Het vangt aan met het gadeslaan van Spaanse sferen met een Spaanse bruiloft en goedgemutstheid. Een typische regisseursstreek om je in een droomparadijsje te begeven en jezelf warmtelijk in te leven. Javier Bardem is een lieve man die les geeft op een basisschooltje en een eigen wijngaardje heeft. En Penelope Cruz is een lief huisvrouwtje.
Echter, het tij keert. Want een tienermeisje van de familie wordt ontvoerd. Dus sensatie.
Maar dan verzakt het in beroerd camerawerk (kun deze alsjeblieft een shot langer dan een halve seconde vasthouden), haastig geswitch, de protagonisten die als kip zonder kip (heel naturel kennende de situatie, maar het dient niet de film) naar hot en her verkassen omdat ze niet weten waar ze het zoeken moeten.
Zijzelf zijn op een dwaalspoor, maar het script idem dito. Het script is net als kind compleet verdwenen.
Na een half uur feesten zie je anderhalf uur (!) getroubleerde familieleden bezig met 'Waar is dat kind?' en dat was het dan. Er komt nog een beetje een onderbuikgevoel in de familie naar boven, maar ja is dat een film waard? Er hadden veel meer thriller elementen toegevoegd kunnen worden, op een gegeven moment leken ze door onbekenden in een auto achtervolgd te worden, maar dat bleek als een platte hand op koud water te slaan. Nu is anderhalf turen naar misere en Cruz met haar mistroostige ogen waarvan de mascare is uitgelopen.
Op de schaal van Hitchcock van Vertigo of andere films waar onschuldige burgers in problematische situaties komen die deze regisseur mag bestuderen is dit echt 0,5.

Grote sterren, volle zalen, maar wat een slechte film! In feite één groot plotgat. Want de verdwijning/ontvoering van Irene is zo ongeloofwaardig en zo slecht uitgewerkt dat de hele film ongeloofwaardig is. Een groot deel van de film lijkt de hele ontvoering zelfs bijzaak, want het speelt nauwelijks een rol in het oeverloos geouwehoer van de verschillende acteurs. Ook als het familiegeheim geopenbaard wordt is dat niet bepaald wereldschokkend. Ook omdat iedereen het blijkbaar al weet; het Todos los Saben van de titel. En wat dan nog! Al dat geneuzel om zoiets.

En dan is het vooral interessant voor die ene persoon...maar ja die is ontvoerd.... en om de een of andere manier om die reden... ook nog, ik begrijp er iig niks van, en als we dan eindelijk de ontvoerders in beeld krijgen houdt de film vrij abrupt op.

De film begon vrij aardig , maar vanaf de ontvoering gaat het rap bergafwaarts, in een onsamenhangend familiegedoe.

De trailer belooft een heel ander soort film, een mystery/thriller, de beschrijving drama klopt precies in de negatieve zin des woords.

Het lijkt erop dat de maker van het sterke Jodaeiye Nader az Simin, een soort Spaanse versie van Darbareye Elly wilde maken, wat dus grandioos mislukt is.

Ik kan mij na het zien van de film vinden in de meningen hierboven. De film begint nog redelijk sterk en na de verdwijning van Irene verwachtte ik een spannende thriller aangevuld met sterke toevoegingen van een drama à la een Man on Fire. Helaas gaat de film daarna bergafwaarts en gebeurt er vrij weinig dat als spannend beschouwd kan worden. De redelijk voorspelbare ontknoping komt na een saai middenstuk uit het niets. Daarnaast voelt het montagewerk niet fijn aan, met veel nietszeggende korte shots die elkaar in rap tempo opvolgen. De fijne Spaanse sfeer en het prima acteerwerk kunnen de film niet redden.

Naar mijn mening is Farhadi een van beste regisseurs van het huidige tijdgewricht. In dat licht bezien en gelet op de sterrenbezetting maakt hij mijn hoge verwachtingen ten aanzien van deze film niet helemaal waar. Er zijn —zoals Zeriel al aangeeft— parallellen met zijn eerdere Darbareye Elly (2009), maar Todos Lo Saben komt qua opbouw van de spanning én qua acteerwerk zelfs niet in de buurt van die sublieme film. Hoewel ik mij best vermaakt heb toch een beetje een gemiste kans volgens mij.

Tegenvaller voor mij, film doet soap achtig aan en had veel korter mogen duren. Acteurs spelen wel goed.

Farhadi heeft ze wel beter gemaakt. Dit is duidelijk de minste film die ik tot nu toe van hem gezien. Het verhaal klonk nog wel zo leuk en als mogelijk zelfs een opmaat voor een spannende film, maar uiteindelijk krijg je vooral een ietwat flauw familiedrama voorgeschoteld. Het is wel heel erg overdreven hoeveel spanningen en geheimen er binnen de familie zijn. Het zit op het randje van een soap.

Dat Paco de vader van Irene was kon je toch al kilometers van tevoren aan zien komen. Misschien was het niet als een verrassing bedoeld als de kijker, maar Paco is het dat duidelijk wel, en die komt zo toch een beetje onnozel over. Ook een wat teleurstellende ontknoping. De cast is indrukwekkend en zeer solide, maar verder blinkt de film nergens echt in uit. 3.0*.

Goeie film waarin een familie bij elkaar komt vanwege een bruiloft waarbij een ontvoering plaatsvindt. De ontvoering werkt slechts als katalysator voor de familiegeheimen en perikelen die komen hierdoor komen boven drijven. En dit wordt redelijk meeslepend verteld met ook uitstekend acteerwerk. Echter moet de ontvoering tegen het einde ook opgelost worden en dit strookt een beetje met de rest van de film.

“It's time that gives character, from personality to wine.”

Uitstekende film weer van Farhadi. Iedereen die wel eens een film van hem heeft gezien weet dat hij meer aandacht besteedt aan de personages, hun onderlinge relaties en het neerzetten van een mooie sfeer, dan aan het thriller/mysterie aspect. En dat is bij Todos Lo Saben niet anders. Vooral het eerste gedeelte tot aan de stroomstoring is heerlijk om naar te kijken, en al deze bekende Spaanse acteurs lijken de tijd van hun leven te hebben. Ik zou uren kunnen kijken naar Bardem, Cruz en Bárbara Lennie die op een terrasje wijn zitten te drinken en keuvelen over van alles en nog wat. Het is bijna jammer dat er ook nog een kidnap-subplot in zit.

Tegenvaller. Toen hij in het filmhuis draaide ben ik niet gegaan, omdat ik erg twijfelde. Nu heb ik hem voor 1 euro van de bieb geleend en ik ben blij dat ik 'm niet voor meer geld in het filmhuis gezien heb. Het begon nog wel leuk en veelbelovend met het feest en de muziek, maar vanaf de verdwijning van het meisje, stort het in, wat mij betreft. Ik vond het totaal niet interessant meer, ik kon het niet volgen, het nam mij niet mee, en het werd een slaapverwekkende zit. Jammer. Wel goed geacteerd. 2*

Al leek het verhaal niet zo echt geloofwaardig, voor een stuk voorspelbaar en had ik soms het gevoel in een melodrama te zijn beland, toch bleef ik wel geboeid door de schets van deze Spaanse familie, enerzijds solidair, de lippen stijf op elkaar, anderzijds met sterk uiteenlopende meningen en niet terugdeinzend om beschuldigend hard uit de hoek te komen...en daden te stellen. Een sterk punt alleszins in deze film, naast het zeer behoorlijk acteren van de ganse cast.
In feite is de verdwijning van dochter Irene niets anders een achtergrond en een aanloop om de houdingen, relaties, met de oprispingen uit het verleden, onder familieleden en bekenden, scherp te stellen. In die zin kon de film wel bekoren.

Ai.. jammer hoor.

Ik had vooraf werkelijk geen flauw idee wat voor film dit zou zijn maar de cast en regisseur beloofden nogal veel.
Ik lees dat veel mensen de film traag en langdradig vonden maar juist dat gedeelte vond ik veruit het beste.
De hele opening rondom het trouwen was echt Spanje ten voeten uit en een zalige sfeerschepping.

Echter, vanaf de nogal uit de lucht vallende ontvoering ging alles behoorlijk achteruit en dat bleef eigenlijk zo. Eeen geforceerd en te verzonnen gebeuren blijft over, weliswaar enorm goed gespeeld maar toch erg jammer.

Omdat Asghar Farhadi geen Spaans kent, liet hij z'n script vertalen uit het Perzisch. Het resultaat oogt natuurlijk. De opnamen vonden plaats in Torrelaguna, een dorp dicht bij Madrid. De wijngaard wordt overspoeld door zonlicht; op het huwelijk heerst een vrolijke drukte. Na de ontvoering slaat de stemming om met hevige regen en gesprekken in donkere kamers.

De eerste twintig minuten kun je best twee keer bekijken om de ingewikkelde familiestamboom uiteen te leren houden. Laura (Penélope Cruz) staat centraal op die stamboom als middelste van drie zussen en als lid van de middelste generatie. Haar familiegeheim is een publiek geheim. In zo'n dorp met veel geroddel weet iedereen het - behalve de betrokkenen. De initialen in de toren zijn een eerste aanwijzing.

De stijl is realistisch, met veel gebruik van handcamera, maar ook een paar mooie hoogteshots. De misdaad is vooral een aanleiding tot confrontaties tussen personages, waarbij wantrouwen en belegen conflicten naar boven komen. De krantenknipsels waren bewust misleidend. Op het einde blijven enkele vragen over de toekomst onbeantwoord. Het geheel is een stijlrijke combinatie van familiedrama en mysterie. Het liedje tijdens de aftiteling wordt gezongen door Inma Cuesta, die de jongste zus Ana speelt.

Deze film deed me niet direct een belletje rinkelen, maar me er toch eens aan gewaagd. De film begint wel goed en boeiend, maar eenmaal de ontvoering is gebeurd, wordt het toch allemaal wat minder. De film mocht gerust een half uur korter geweest zijn.

De film heeft veel ronkende namen: Penélope Cruz, Javier Bardem, Jaime Lorente, ... en deze deden het wel goed.

We hebben de film wel uitgekeken, alleen wat jammer van het tempo.