Todos Lo Saben (2018)

Matige thriller.
natuurlijk is al vanaf het begin duidelijk dat er iets speelt tussen paco en laura.
de film duurt gewoon te lang, omdat die spanjaarden zoveel lullen.
vele overbodige scenes.
de film wordt dan ook overeind gehouden door Bardem, die natuurlijk altijd goed is.

Viel me op dat Penélope Cruz' tanden veel witter zijn dan die van haar tienerdochter.

Een spannende thriller die vooral oprecht is. Naast de verdwijning van de dochter zijn er ook familiale spanningen. Het is ook allemaal oprecht. Dat zorgt ervoor dat het verhaal eens zo boeiend wordt. Het komt minder voor dat de focus op de familie van de verdwenen persoon ligt.

Cruz en Bardem zijn zoals altijd goed bezig. Uiteraard kennen ze elkaar maar al te goed als koppel, ook al zijn ze geen paar in deze film. Maar ook Ricardo Darín is een vertrouwd gezicht in deze film. Heerlijke muziek erbij en mooi scènes. De nadruk ligt wel wat op de drama, als je puur op sensatie uit bent kan het een teleurstelling zijn. Maar ik heb alvast genoten.

Todos lo Saben wordt gepresenteerd als een mysterie/thriller, maar Farhadi had in navolging van o.a. Antonioni en Weir toch kunnen weten dat een mysterie niet volledig hoeft te worden opgelost om toch een bevredigende afloop te kennen. Het is lang geleden dat ik de film zag maar dat deed hij met Darbareye Elly toch een stuk beter. Want de plot van Todos lo Saben lijkt wel in beton gegoten, waarbij de overijverige scriptschrijver er zorg voor droeg dat alle potjes op alle dekseltjes passen. Van het mysterie blijft zo bar weinig over, en het drama (Paco is de papa) zag je al van mijlenver aankomen. De film is dan ook op zijn best in de aanloop en de eerste wanhopige uurtjes na de verdwijning.

Een beetje een tegenvaller van Farhadi maar nog steeds wel voldoende. Sfeer van het dorp en op het feest is mooi getroffen, en Cruz en Bardem acteren goed. Dat laatste kan niet van alle acteurs gezegd worden. Met name de opa bakte er niet zoveel van, maar ook Darín heb ik wel eens beter gezien.

Mijn vijfde Faraday intussen. Had er eigenlijk wel meer van verwacht. De verwachtingen liggen na About Elly en The salesman onder andere hoog. We bevinden ons op een familiefeest dat toch wel een half uurtje in beslag neemt. Het feestje geeft de aanleiding om de personages te kaderen. Niet altijd simpel om te volgen trouwens wie wie was.

De ontvoering vervolgens doet de sfeer omslaan. Veel informatie is er niet. Een echt onderzoek evenmin. Wat volgt is naast de ontreddering wat gebakkelei over een stuk goedkoop aangekochte familiegrond, maar wat meer is dat de aap uit de mouw komt wie de echte vader is van Irene. Veel gehakketak en geruzie die me eigenlijk gestolen kon worden.

Erg slordig plot, ook op het einde wanneer alles goed komt. Simpel, eenvoudig, zonder poespas hoewel de ontvoerders ook erg amateuristisch te werk gingen. Het einde lijkt open te zijn en het is onduidelijk wat het laatste shot wil vertellen, maar dat er twijfels zijn, is wel zeker. degelijk, maar ik miste the finishing touch wat.

De film start heel mooi feest e.d. Maar na de ontvoering lijkt alle emoties onbestaande. Daardoor werd het een lange zit.

Una De Esas Noches Sin Final van Javier Limón Feat. Inma Cuesta

Uiteindelijk bleef ik op het einde wat op mijn honger zitten. Niet dat dit een slechte film is : het begint met een trouwerij in de familie van Laura (Cruz). Keerpunt is de ontvoering van haar dochter Irene op het familiefeest, die de hele familie op stelten zal zetten, vooral omdat ervan uitgegaan wordt dat een familielid of naaste kennis betrokken is.

Deze gebeurtenis wordt aangegrepen om familiegeheimen- en spanningen bloot te leggen. Die zijn trouwens van dien aard dat ze de hele familie kunnen ontwrichten. Farhadi strooit regelmatig rond met onthullingen uit het verleden en geeft een dieper beeld over hoe deze familie in elkaar zit en over elkaar denkt. Hiermee rekening houdend is de whodunnit rond de ontvoering niet eens zo belangrijk. Het is de impact op de familiale relaties waarover het hier gaat. Zolang de mysterieuze ontvoering standhoudt en chaos zaait in de familie ligt het niveau het hoogst. Met de snelle afloop van dit hele gebeuren kon ik niet zoveel. Ik vond de film behoefte hebben aan een sterke emotionele climax binnen de familie maar die kwam er niet.

Heel stuk beter dan ik dacht. Mijn indruk is dat de meesten het als een misdaadmysterie beschouwen, een soort variant van een plot als dat van Murder on the orient express, oftewel een whodunnit. Maar Fahradi is natuurlijk een filmer van familiedrama's en dat geldt ook voor Todos lo saben. De ontvoering is louter een katalysator om de onderlinge verhouding van de personages bloot te leggen. Het knappe is dat naast het hoofdplot ook alle subplotjes hun eigen conflict hebben, zonder dat de film de focus verliest of overladen aanvoelt. Telkens is er een interessante man-vrouw dynamiek met name. Op de achtergrond speelt er ook een maatschappelijk probleem: de familie van Laura, een familie van oud geld, neemt een complexe positie in in het dorp. Van beide kanten is er veel oud zeer en rancune. Het wordt duidelijk gemaakt zonder er in te blijven hangen en geeft een sterke inbedding aan het meer persoonlijke drama dat zich afspeelt. En tenslotte komt het motief van de titel, 'allen weten het', op interessante wijze meermaals voorbij. Sommige zaken lijkt iedereen te weten behalve de mensen die het het meest aangaat. Een erg boeiende film dus in mijn ogen, beetje dezelfde kijkervaring als De filosoof en sperwer 27.

Drama met een goede thrill en een cast met een onmetelijke reputatie. Maar dan het verhaal, op zich spannend maar het komt net net te kort. Nauwelijks character building in de hoek waar de “bad guys” zitten.

krap 3,5 ⭐️

Te zien op:

#mubi , maar kwam em pas ook tegen in de microgids, de avrobode en varatvmagazine!

de eerste 11 minuten komen er zoveel personages voor dat ik al helemaal niet neer wist wie bij wie hoorde / van beroep was en de onderlinge relaties met elkaar.

kwam erg chaotisch over alsof alles snel, snel snel ingeleid moest worden.

Ik kwam hierdoor ook niet ( meer) in het verhaal.

Prachtig gespeelde thriller. Cruz en Bardem spelen erg goed in deze film. Geen moment verveeld. Zeer natuulijk gespeeld en gefilmd.

Middelmatig drama. Het duurt een tijd vooraleer de film ter zake komt maar die lange opbouw tot aan de ontvoering moet natuurlijk de tegenstelling van gelukkig familie/verdrietige familie extra in de verf zetten. Na de ontvoering begint de film interessant te worden. Loyaliteit smelt weg en de innige familie banden barsten, het wordt donker van toon, valse beschuldigingen vliegen in het rond, oude vetes komen boven, etc. Maar het open einde is toch een gemiste kans. Er had nog zo veel drama kunnen verteld worden, de familie had nog meer kunnen verdeeld zijn of misschien toch eenheid ? Nu is er niks, als je dan een familie drama wil vertellen waarom dan niet tot op het bot ?

Nog een woordje over de verrukkelijke Penelope Cruz : schitterend in het eerste deel omdat ze steeds een sensualiteit uitstraalt (kijk maar naar haar dans op het huwelijk), als een gelukkige moeder die haar familie en geboorte dorp terug zien, ze is daarin perfect. Maar eenmaal de tragedie begint, is ze veel minder overtuigend. Haar expressie vind ik dan te theatraal. Ik heb het gevoel dat ze dit niet aankan, een emotionele drama. Ze is goed in comedy en up beat familie films maar veel minder als drama.

Tja, eigenlijk vrij voorspelbaar en middelmatig maar dankzij de cast toch goed te pruimen.

Het eerste halfuur vond ik niet leuk, overacting, iedereen blij, maar gelukkig volgt er een twist. Dat geluk in beeld was ronduit vervelend. Daarna wordt het interessanter al is de ontknoping dan weer teleurstellend.

Moest even denken aan Tolstoi's openingszin

'Alle gelukkige gezinnen lijken op elkaar; elk ongelukkig gezin is ongelukkig op zijn eigen wijze.'

Mooie cast, setting en symboliek, maar veel te lang(dradig) en emotioneel onnatuurlijk en geforceerd.

Ik lees overal negatieve recensies en vooral ook “matige thriller” en “langdradig en saai” en toch geeft iedereen 3 sterren, ironisch wel Ik vind het een dikke onvoldoende. Het begin was echt onwijs chaotisch.
De ontvoering was super simpel en onnozel.
En het plot werd afgeraffeld en ging helemaal nergens over.
Het klopte ook van geen kanten. Er werd al snel duidelijk gemaakt dat het geen professionals zijn. Dan schakel je toch meteen de politie in, in plaats van geld bij elkaar krijgen? En die moeder weet dat haar dochter liegt, in plaats van Paco en Alejandro erop aan te spreken en op haar af te sturen, gaat ze gewoon slapen. Hahaha wat een grap. En zo kan ik nog wel duizend dingen opnoemen die zogen aan deze film.
Echt jammer.
Enige die de film overeind hield, was Javier zoals altijd.
Voor de rest trage kut film.

Ik vond dit persoonlijk weer een heerlijke film van farhadi, al vond ik Darbareye Elly nog net iets beter. Bardem en Cruz (mmmm) zijn weer heerlijk op dreef. De filmkrant schreef, op het eerste zicht oogt het een mooi plaatje, maar ergens in het kleed steekt altijd wel een draadje los. Je kunt dat het best gewoon laten zitten, maar dat doet farhadi niet, hij kan het niet laten om er voorzichtig aan te blijven trekken(filmkrant) Mooi omschrijving vind ik dat. Wat is die Bardem toch een fantastisch acteur. (en een gelukzak he)

Mooie film. Alleen die scène met Laura en die 2 jongens? Was Irene zo ontvoerd? Maar wel een redelijk goed einde.

Soms ronduit lelijk geschoten en kitscherig gebruik van filters, dat is eigenlijk hetgene wat het meest opviel bij deze lange film. Wordt uiteindelijk nog behoorlijk bij elkaar gehouden door de cast, met name Bardem.

Heerlijke film. En ook nog spannend. En het het eerste half uur is deze film letterlijk en figuurlijk een feest om na te kijken. Ook al door Bardem en Cruz die dan van het scherm af spatten met mooie losse cinematografie. Na een half uur is er de wending in de film en wordt het een mysterie en thriller met veel drama.

Deze film geeft veel kijkplezier. Ondanks de spanning die voelbaar is laat het ons kennis maken met een typisch Spaans provinciestadje waarin het Spaanse leven tastbaar wordt gedurende de gehele film gebruik makend van mooie Spaanse songs en authentieke Spaanse interieur in de huizen en vertrekken.

Qua plot maakt de regisseur keuzes die ik niet zag aankomen en daarom best sterk vond. Nu twee keer gezien deze film. Heerlijk genieten deze film met liefde voor het leven en liefde voor elkaar.

Ik vind dit een bijzonder knappe film.

Sowieso is het bewonderenswaardig dat Farhadi een film regisseert waarin de voertaal Spaans is terwijl hij dat zelf niet spreekt. Ik weet toch niet zo veel regisseurs die hem dat na kunnen doen. Het verhaal is misschien niet het sterkste ooit en verliest misschien ook wat in de translatie, maar het is een terechte vraag of het eigenlijk wel daarom gaat. Er is zo'n weelde aan detail in de setting in het afgezonderde dorp en de familie, met iedereen met zijn eigen motieven en onuitgesproken gedoe, je kan de film tien keer kijken en elke keer komt er weer wat anders boven.

En als dat niet genoeg is, net als in de vorige film die ik van Farhadi's hand zag - Le Passé (2013) - is het allemaal erg fraai in beeld. Té fraai haast, en de scene op de trap ergens halverwege komt ook wat nep over als het enorm fraaie licht op het gezicht van oma met een ander camerastandpunt uit een blinde muur blijkt te komen. Net zoals de cast wel erg fraai passend bij elkaar gezocht lijkt, niet primair op acteerprestatie maar op bij elkaar passende mooie smoeltjes, en de locaties zijn al even mooi uitgekozen en aangekleed. Het maakt voor erg fijn plaatjeskijken.

Op de uiteindelijke ontknoping is misschien wel wat af te dingen, maar wat ik al zei, gaat het daar wel over. Ik zie het einde vooral als een aanzet om je af te vragen hoe je verder zou moeten in die familie, in dat dorp.