• 15.837 nieuwsartikelen
  • 178.479 films
  • 12.239 series
  • 34.025 seizoenen
  • 647.798 acteurs
  • 199.137 gebruikers
  • 9.379.484 stemmen
Avatar
 
banner banner

Om det Oändliga (2019)

Drama | 78 minuten
2,91 92 stemmen

Genre: Drama

Speelduur: 78 minuten

Alternatieve titel: About Endlessness

Oorsprong: Zweden / Duitsland / Noorwegen

Geregisseerd door: Roy Andersson

Met onder meer: Martin Serner

IMDb beoordeling: 6,8 (8.648)

Gesproken taal: Zweeds

Releasedatum: 18 juni 2020

Plot Om det Oändliga

In 'Om det Oändliga' worden we door de wereld geleid door de zachte stem van een vrouw. Het is een soort sprookjesstem, een Scheherazade die ons het eeuwige verhaal vertelt van de levens en het streven van de mensheid. Geleid door deze stem, zien we de handelingen van de mens en het leven in al zijn banaliteit en grootsheid door een reeks schijnbaar triviale momenten die de pracht van het leven weerspiegelen: een meisje grijpt voor de eerste keer de hand van een geliefde jongen; een vader bindt de veters van zijn dochter in de stromende regen; een jonge vrouw wacht op haar afspraak - maar ook momenten waarin menselijke wreedheid in al haar banaliteit wordt getoond - een man sleept een kruis; een kreupele oorlogsveteraan zit aan de kant van de weg; een vader houdt zijn dode zoon in zijn armen - als de hoorn des overvloeds van het leven zelf.

logo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm stilllogo tmdbFilm still

Externe links

Volledige cast

Acteurs en actrices

Video's en trailers

Reviews & comments


avatar

Gast

  • berichten
  • stemmen

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.
zoeken in:
avatar van hvdriel

hvdriel

  • 397 berichten
  • 357 stemmen

Mistroostige troosteloosheid, laat dat maar aan Roy Andersson over. Hij is een fenomeen die het weer helemaal waarmaakt.


avatar van De filosoof

De filosoof

  • 2456 berichten
  • 1670 stemmen

De film toont hetzelfde als de vorige films van Andersson, hooguit zijn de tableaux (bewegende schilderijtjes) waar de films uit bestaan bij deze nog taltijker en onsamenhangender qua plot. Maar ze hebben wel dezelfde artistieke kwaliteit en het thema dat ze verbindt is opnieuw de ontgoocheling van het bestaan waarbij het realisme zowel ontroerend als absurdistisch kan zijn. Toch vond ik de film wat saai.


avatar van mrklm

mrklm

  • 11437 berichten
  • 9929 stemmen

Het is een beetje jammer dat het openingsshot van deze meditatieve film herinneringen oproept aan "Birdemic: Shock and Terror". Temeer daar de special effects in het visuele en emotionele hoogtepunt van de film - afgebeeld op de filmposter - wél indruk maken. Er is geen verhaal, slechts een verteller die de meeste scènes afsluit of inleidt met de woorden: "Ik zag...", gevolgd door een beschrijving van wat we zagen of te zien krijgen. Regisseur Roy Andersson besteedde veel aandacht aan beeldcompositie, waarbij elk element tot in detail lijkt te zijn uitgedacht, en het consequente gebruik van pastelkleuren in combinatie met het (bewust) langzame tempo waarin actie en interactie zich voltrekken tonen aan dat Andersson het visuele aspect van de filmkunst begrijpt. De inhoudelijke samenhang is echter ver te zoeken, waardoor "About Endlessness"ondanks de beperkte speelduur soms zo eindeloos lijkt te zijn als de titel suggereert.


avatar van mjk87

mjk87 (moderator films)

  • 14537 berichten
  • 4522 stemmen

Op één mooi shot na, boven een kapotgeschoten stad (Keulen?), in grijstinten waar de camera zachtjes horizontaal beweegt is dit een film die bestaat uit enkele tientallen volledig statische shots in overwegend bruin, beige, grijs. Sommige shots zouden niet misstaan op een fototentoonstelling: sterk gekadreerd en boeiend om te zien, maar even vaak vind ik de shots niet heel bijzonder. Ook hetgeen er gebeurt boeit niet altijd, vermoedelijk ook door de enorme treurnis. Op een gegeven moment ben je er wel klaar mee. Het is fijn als er dan enkele andere momenten in zitten, met 3 jonge dansende meisjes of scènes die beginnen met een focus op persoon X en uiteindelijk gaat om persoon Y. Dan gebeurt er binnen zo'n scène nog wat interessants. Zoals op de vismarkt, waar het shot begint als men vis bestelt en op de achtergrond een ruzie begint waar de aandacht uiteindelijk heen gaat. Maar al met al was dit te eentonig om de volle speelduur, die al beperkt is, te boeien. 2,5*.


avatar van wibro

wibro

  • 11590 berichten
  • 4098 stemmen

Weer een typische Andersson, zeker niet slecht maar wel enigszins voorspelbaar allemaal. We hebben het natuurlijk al drie keer eerder gezien deze manier van filmen. Sommige tableaus zijn erg mooi, andere weer totaal nietszeggend. De opening is mooi, dat wel. De verwoeste stad die we te zien kregen kan alleen maar Keulen voorstellen. De stad die volledig in puin ligt maar waarbij de Dom er vrij ongeschonden uit komt en de rivier die met zijn verwoeste bruggen natuurlijk alleen maar de Rijn kan voorstellen. Niet te moeilijk lijkt me zo.

De meest interessante scène vond ik trouwens die van de priester die zijn geloof kwijt was en daardoor in een existentiële crisis raakte. Voor mij was het duidelijk dat de priester eigenlijk altijd een ideologie gevolgd had - die van de R.K. kerk – en daarin i.m.o. volledig terecht aan ging twijfelen. Het geloof wordt je gegeven, komt van binnenuit, is 100% subjectief en kan je dus van buitenaf niet aangeleerd worden. Dit zei de door mij zeer gewaardeerde filosoof Sören Kierkegaerd en daar kan ik het dus helemaal mee eens zijn. Wat deze film wel enigszins met Andersson's andere drie films deed verschillen is dat de dames die wij te zien kregen er wel een stuk aantrekkelijker uitzagen. Als het om de personen gaat in Anderson’s films is lelijkheid toch wel vaak troef, maar dat heeft natuurlijk ook zijn charme.

3,5*


avatar van Pazmaster

Pazmaster

  • 2781 berichten
  • 5887 stemmen

Ik zag een film... en dacht... WTF???

Apart is het wel, maar ook nietszeggend. Tig korte scènes die op zichzelf niet echt boeien en ook weinig verband hebben met de andere scènes. Er zaten enkele scènes tussen die nog best aardig waren maar het merendeel viel erg tegen. Al met al een film die niet aan mij besteed is. Gelukkig duurt de film niet zo lang.


avatar van kappeuter

kappeuter (crew films)

  • 74672 berichten
  • 5984 stemmen

De toon in Om det Oändliga is nog wat zwartgalliger geworden en soms is het tragikomische aspect vrijwel afwezig.

Prachtige soms magisch mooie stylering, maar dit deel heeft wat minder goed uitgewerkte scènes dan het voorgaande deel, dat mijn favoriet uit de reeks is.

Enkele scènes schieten er wat mij betreft bovenuit. De laatste dagen van Hitler in de bunker, die geïnspireerd is op een schilderij uit 1946 van Kukryniksy.

De scène afgebeeld op de poster is een ode aan het schilderij Over Vitebsk (1913) van Marc Chagall.

(bron IMDb trivia)

De dansende meisjes vormen een onverwacht maar zeer leuke lichtvoetige afwisseling.

De scène met de soldaten die worden afgevoerd naar Siberië is echt uitzonderlijk mooi in beeld gebracht, meesterlijk gedaan.


avatar van SmackItUp

SmackItUp

  • 3505 berichten
  • 2631 stemmen

Ik hou hier wel van. Al moet ik toegeven dat ik Andersson liever wat komischere films zie maken. Niet dat dit volledig uit de film is gehaald, maar het lijkt toch vooral een drama te zijn geworden. Gelukkig blijft Andersson's aparte stijl genieten. Ondanks de statische camera is het gewoon weer ontzettend sfeervol gemaakt.


avatar van K. V.

K. V.

  • 4364 berichten
  • 3769 stemmen

Nog geen 80min, maar het was toch maar een lange zit. De verhalen konden maar matig boeien en ik geraakte ook niet echt in de film. Het zag er wel mooi uit, maar met looks alleen ben je niet veel. Not my cup of tea.


avatar van Fisico

Fisico

  • 10039 berichten
  • 5398 stemmen

Mijn derde Andersson, dus ik wist waar ik me mocht aan verwachten. Ligt zeker in het verlengde van zijn ander oeuvre. Zeer statische en sobere filmstijl. Alsof al zijn fragmenten schilderijtjes zijn. Elke scène is kort, soms iets te kort om er lijn in te krijgen. Elke scène wordt vergezeld door een vrouwelijke voice-over die beschrijft wat ze ziet.

Sommige scènes waren wel interessant zoals bijvoorbeeld de priester die zijn geloof verloor en zijn ziel op tafel gooit bij de dokter of zichzelf moed indrinkt in de sacristie. De toon van de sketches is veelal melancholisch met hier en daar een humoristische ondertoon. Bizarre personages ook veelal. Bleek opgesminkt met figuranten die even statisch zijn als het cameragebruik.

Absurd en onsamenhangend plot, goed voor een keertje maar niet iets om zomaar maar eens 'op te leggen'.


avatar van Movsin

Movsin

  • 8286 berichten
  • 8433 stemmen

Met vaste camera, een beetje longshotcinema, brengt Roy Andersson een série minikorte sketches over mensen, toestanden en gevoelns die we best herkennen. Doodeenvoudige handelingen, vaak grappige wisselen af met bloedernstige. Het maakt allemaal deel uit van het leven.

De locaties zijn over het algemeen passend voor het onderwerp en af en toe is er iets op de achtergrond dat nog wat bijdraagt aan het gebeuren.

Eigenlijk had ik toch een tikkeltje meer inventiviteit en humor verwacht. Top is het dus niet. Het duurde ook niet zo lang en al bij al toch genoten van enkele geslaagde passages.


avatar van david bohm

david bohm

  • 3075 berichten
  • 3441 stemmen

Af en toe zeer geestig. Wel heel stijlvast, fletse kleuren, de gezichten van de personages hebben vaak een ongezonde teint.

Een aantal scènes ziet er prachtig uit en om de scène in de bus en die op de begraafplaats heb ik hardop moeten lachen.


avatar van eRCee

eRCee

  • 13443 berichten
  • 1979 stemmen

Wat mij betreft is dit juist weer beter dan de duif die op z'n tak over het bestaan zit na te denken. De titel en de voice-over creëren een samenhang die ik in de vorige film van Anderson nog mistte. En de korte speelduur werkt goed bij deze opzet. Ik noem twee scenes uit About Endlessness die me het meest bevielen. Als eerste: de jonge vader die zijn kind de lucht in steekt om te poseren voor de foto (hoe dat tafereeltje langzaam verandert in een soort absurdistische gruwel puur en alleen door de herhaling, want er verandert niks, genius!). En de tweede: de al door kappeuter aangehaalde dans van de drie meisjes. Dit is eigenlijk het omgekeerde van de vorige. Hier begint het tableau met de bekende kneuterige-treurigheid, de valse opgewektheid van de muziek is gewoon pijnlijk, en dan komt het ineens tot leven door menselijk gedrag (maar Anderson smokkelt wel een beetje, want de muziek wordt luider en de kleuren iets levendiger, als ik me niet vergis). De zweefscene met de koormuziek erbij is natuurlijk ook heel fraai en het tekent deze regisseur dat hij dat niet gebruikt als afsluiter of iets dergelijks, nee hoor, gewoon halverwege. De eerste twee films uit deze Roy Anderson-reeks kennen misschien een aantal scenes die filmisch krachtiger zijn, maar ik vond About Endlessness (naar de eerste wet van de thermodynamica) een betekenisvolle film, misschien wel de meest betekenisvolle uit de reeks. Het kan ook zijn dat ik er gewoon voor in de stemming was.