menu

Om det Oändliga (2019)

Alternatieve titel: About Endlessness

mijn stem
3,02 (55)
55 stemmen

Zweden / Duitsland / Noorwegen
Drama
78 minuten

geregisseerd door Roy Andersson
met Anna Sedunova en Martin Serner

In 'Om det Oändliga' worden we door de wereld geleid door de zachte stem van een vrouw. Het is een soort sprookjesstem, een Scheherazade die ons het eeuwige verhaal vertelt van de levens en het streven van de mensheid. Geleid door deze stem, zien we de handelingen van de mens en het leven in al zijn banaliteit en grootsheid door een reeks schijnbaar triviale momenten die de pracht van het leven weerspiegelen: een meisje grijpt voor de eerste keer de hand van een geliefde jongen; een vader bindt de veters van zijn dochter in de stromende regen; een jonge vrouw wacht op haar afspraak - maar ook momenten waarin menselijke wreedheid in al haar banaliteit wordt getoond - een man sleept een kruis; een kreupele oorlogsveteraan zit aan de kant van de weg; een vader houdt zijn dode zoon in zijn armen - als de hoorn des overvloeds van het leven zelf.

Teaser

https://www.youtube.com/watch?v=jLVt0pJQjSU

Wanneer je deze, als ook andere ingevoegde media op de site wilt zien, dan moet je hier even toestemming voor geven.

Met het tonen hiervan wordt er mogelijk door een andere partij cookies geplaatst en/of wordt je ip-adres geregistreerd, zonder dat MovieMeter hier invloed op heeft. Lees ons privacybeleid voor meer informatie over hoe MovieMeter met je privacy omgaat.

zoeken in:
avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (crew)
Nieuwe Roy Andersson!

avatar van chevy93
Interessante synopsis.

avatar van SmackItUp
Yesss! Dat werd weer tijd. Lijkt een serieuzere toon te hebben dan z'n vorige films.

avatar van Flipman
Vind je, SmackItUp? Op basis van de trailer lijkt het me een voortzetting van zijn vorige drie films. En da's me maar al te welkom!

avatar van SmackItUp
Flipman schreef:
Vind je, SmackItUp? Op basis van de trailer lijkt het me een voortzetting van zijn vorige drie films. En da's me maar al te welkom!


Serieus was misschien niet het goede woord. Het leek me wat tragischer dan zijn vorige. Al zal het uiteindelijk niet veel uitmaken, en dat is inderdaad niet erg!

avatar van Flipman
Dat is zeker waar. De onderwerpen lijken wat serieuzer maar alsnog worden ze met het typische Andersson sausje overgoten .

avatar van John Milton
Dit zal hoe dan ook 2020 worden als het wordt aangekocht, niet?

avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (crew)
Ja lijkt me wel ja. Het is ook al bijna 2020 overigens.

avatar van tbouwh
1,5
Komt sowieso gewoon uit dunkt me, altijd wel iemand die Andersson aankoopt.
Als ik de poster zie lijkt het alsof Wim Wenders' geest is gekidnapt door een liefhebber van kitsch.

Malick
Aangekocht door Lumière maar of daar nu zo blij van moeten worden ...

avatar van John Milton
Malick schreef:
Aangekocht door Lumière maar of daar nu zo blij van moeten worden ...
nja, de andere 3 stemmers waren beduidend positiever

Harmonica Man
Hij draait op IFFR
About Endlessness | IFFR

avatar van Macmanus
John Milton schreef:
(quote)
nja, de andere 3 stemmers waren beduidend positiever


Wel jammer dat Verhoeven altijd weinig kwijt wil over zijn sterren (of ik lees er altijd overheen?). Volgens mij is hij vrij religieus. Vraag mij af of de lage score daar mee te maken heeft? Of is die gewoon saai. Kan ik mij ook wel voorstellen bij Anderson.

Malick
Praat liever over films dan dat ik erover schrijf.

About Endlessness is vooral een nakomertje met mislukte nieuwe troeven zoals een opdringerigere voice-over. Opeens speelt het niet meer vandaag de dag af maar koppelt hij verschillende eeuwen van misère aan elkaar. Het is een ratjetoe van ideeën dat nergens gaat werken. Wat mij betreft is Andersson compleet verzuurd en bagatelliseert hij het leven in al zijn facetten. In zijn eerdere werk zit nog (naasten)liefde, barmhartigheid en empathie verwerkt voor zijn personages. Dat is hier helemaal verdwenen.

avatar van Mr Thee
Welnu Verhoeven, ondanks dat je minder graag schrijft, zie ik hier een mooi en persoonlijk commentaar dat ik graag meeneem voordat ik de film ga zien (en er na overwegen zal). Het klinkt welhaast zweverig maar ik kan er wel van genieten als je een film op een eigenwijze dan wel simpelweg aan de hand van een religieuse invalshoek belicht. Universele begrippen als “liefde, empathie, naastenliefde” zou je trouwens ook als niet gelovige kunnen waarderen in een film. De vraag is wel: geldt dat voor mij ook voor deze (absurde) film? Even goed zou ik me daarom aan je mening kunnen ergeren. Kortom je commentaar biedt me een (nog) mooier vooruitzicht!

Nb 1. zelf schrijf ik mss wel liever dan dat ok praat (al praat ik ook veel haha).
Nb 2. als liefhebber van absurde cinema heb ik telkens verzuimd iets van Roy Anderssons oeuvre te bekijken, maar staat dit al jaren op de wenslijst.

avatar van hvdriel
4,0
Mistroostige troosteloosheid, laat dat maar aan Roy Andersson over. Hij is een fenomeen die het weer helemaal waarmaakt.

avatar van HK Senator
3,5
Wie de vorige drie films van Andersson kent weet wat er gaat gebeuren. In zoverre is originaliteit ook ver te zoeken. Maar hoe dan ook blijft het een heerlijke mistroostige, absurdistische wereld die Andersson ons steeds weer voorschotelt. Over 5 jaar ga ik gewoon naar de volgende.

Andersson op herhaling.

De Andersson-signatuur is van begin tot einde herkenbaar, uitgebeend en geperfectioneerd. Maar zoals zomergastenpresentator Freek de Jonge zo gedenkwaardig zei tegen fotograaf Anton Corbijn, "wat je wint aan vaardigheid, verlies je aan zeggingskracht", gaat hier ook voor de Zweedse meestercineast op wat mij betreft. Om sommige sketches moest ik nog mild grinniken, maar de jeu is er toch een beetje af.

avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (crew)
Vanaf 18 juni in de bioscoop (Cinemien)

3,0
De film toont hetzelfde als de vorige films van Andersson, hooguit zijn de tableaux (bewegende schilderijtjes) waar de films uit bestaan bij deze nog taltijker en onsamenhangender qua plot. Maar ze hebben wel dezelfde artistieke kwaliteit en het thema dat ze verbindt is opnieuw de ontgoocheling van het bestaan waarbij het realisme zowel ontroerend als absurdistisch kan zijn. Toch vond ik de film wat saai.

avatar van Mads Smikkelsen
2,0
Mwahh, viel toch wat tegen, in vergelijk met de vorige Roy Andersson, minder humor en minder “pakkend”, IK ging me vervelen
Een voor mij, niet geslaagd experiment

avatar van mrklm
3,0
Het is een beetje jammer dat het openingsshot van deze meditatieve film herinneringen oproept aan "Birdemic: Shock and Terror". Temeer daar de special effects in het visuele en emotionele hoogtepunt van de film - afgebeeld op de filmposter - wél indruk maken. Er is geen verhaal, slechts een verteller die de meeste scènes afsluit of inleidt met de woorden: "Ik zag...", gevolgd door een beschrijving van wat we zagen of te zien krijgen. Regisseur Roy Andersson besteedde veel aandacht aan beeldcompositie, waarbij elk element tot in detail lijkt te zijn uitgedacht, en het consequente gebruik van pastelkleuren in combinatie met het (bewust) langzame tempo waarin actie en interactie zich voltrekken tonen aan dat Andersson het visuele aspect van de filmkunst begrijpt. De inhoudelijke samenhang is echter ver te zoeken, waardoor "About Endlessness"ondanks de beperkte speelduur soms zo eindeloos lijkt te zijn als de titel suggereert.

avatar van mjk87
2,5
Op één mooi shot na, boven een kapotgeschoten stad (Keulen?), in grijstinten waar de camera zachtjes horizontaal beweegt is dit een film die bestaat uit enkele tientallen volledig statische shots in overwegend bruin, beige, grijs. Sommige shots zouden niet misstaan op een fototentoonstelling: sterk gekadreerd en boeiend om te zien, maar even vaak vind ik de shots niet heel bijzonder. Ook hetgeen er gebeurt boeit niet altijd, vermoedelijk ook door de enorme treurnis. Op een gegeven moment ben je er wel klaar mee. Het is fijn als er dan enkele andere momenten in zitten, met 3 jonge dansende meisjes of scènes die beginnen met een focus op persoon X en uiteindelijk gaat om persoon Y. Dan gebeurt er binnen zo'n scène nog wat interessants. Zoals op de vismarkt, waar het shot begint als men vis bestelt en op de achtergrond een ruzie begint waar de aandacht uiteindelijk heen gaat. Maar al met al was dit te eentonig om de volle speelduur, die al beperkt is, te boeien. 2,5*.

avatar van Spiekercoen
4,0
Wat een negativiteit hier.

Andersson tovert wat mij betreft gewoon verder. Tableaux die ik bijna zonder uitzondering zo aan mijn muur zou hangen. Alleen dat is al uniek en genieten. En dat allemaal zonder een laaghangend avondzonnetje.

Her en der is een scène zelfs fantastisch. Ik denk aan de scène op het perron. Heel mooi.

avatar van Redlop
3,0
mjk87 schreef:
Op één mooi shot na, boven een kapotgeschoten stad (Keulen?), in grijstinten waar de camera zachtjes horizontaal beweegt


Ik ga voor Göteborg.

De symboliek van deze scene (ook op de poster) die ook in zijn eerdere films af te lezen viel: het verwoeste vaderland Zweden. Tussen de zwartgallige ongein vielen nog de scene met het verslagen leger dat naar Siberie wordt gedeporteerd en de bunkerscene met Hitler op. Zweden wordt verwoest terwijl het gezapige leven ongestoord doorgaat.
Niet zo sterk als zijn vorige films, wel een dikke voldoende.

3*

avatar van wibro
3,5
Weer een typische Andersson, zeker niet slecht maar wel enigszins voorspelbaar allemaal. We hebben het natuurlijk al drie keer eerder gezien deze manier van filmen. Sommige tableaus zijn erg mooi, andere weer totaal nietszeggend. De opening is mooi, dat wel. De verwoeste stad die we te zien kregen kan alleen maar Keulen voorstellen. De stad die volledig in puin ligt maar waarbij de Dom er vrij ongeschonden uit komt en de rivier die met zijn verwoeste bruggen natuurlijk alleen maar de Rijn kan voorstellen. Niet te moeilijk lijkt me zo.
De meest interessante scène vond ik trouwens die van de priester die zijn geloof kwijt was en daardoor in een existentiële crisis raakte. Voor mij was het duidelijk dat de priester eigenlijk altijd een ideologie gevolgd had - die van de R.K. kerk – en daarin i.m.o. volledig terecht aan ging twijfelen. Het geloof wordt je gegeven, komt van binnenuit, is 100% subjectief en kan je dus van buitenaf niet aangeleerd worden. Dit zei de door mij zeer gewaardeerde filosoof Sören Kierkegaerd en daar kan ik het dus helemaal mee eens zijn. Wat deze film wel enigszins met Andersson's andere drie films deed verschillen is dat de dames die wij te zien kregen er wel een stuk aantrekkelijker uitzagen. Als het om de personen gaat in Anderson’s films is lelijkheid toch wel vaak troef, maar dat heeft natuurlijk ook zijn charme.

3,5*

avatar van Redlop
3,0
wibro schreef:
De verwoeste stad die we te zien kregen kan alleen maar Keulen voorstellen. De stad die volledig in puin ligt maar waarbij de Dom er vrij ongeschonden uit komt en de rivier die met zijn verwoeste bruggen natuurlijk alleen maar de Rijn kan voorstellen.


Keulen blijkt het inderdaad te zijn. Vanuit de lucht lijkt Gothenburg op Keulen (met de rivier en de bruggen) plus dat Roy Anderson uit Gothenburg komt. Vandaar mijn gok.

wibro schreef:
Het geloof wordt je gegeven, komt van binnenuit, is 100% subjectief en kan je dus van buitenaf niet aangeleerd worden.
Dat is wel een erg eenzame kijk op geloof, waar je het punt, de lijm van een samenleving, van geloof delen (niet opdringend), volledig buiten beschouwing laat.

avatar van Pazmaster
2,0
Ik zag een film... en dacht... WTF???
Apart is het wel, maar ook nietszeggend. Tig korte scènes die op zichzelf niet echt boeien en ook weinig verband hebben met de andere scènes. Er zaten enkele scènes tussen die nog best aardig waren maar het merendeel viel erg tegen. Al met al een film die niet aan mij besteed is. Gelukkig duurt de film niet zo lang.

avatar van AniSter
0,5
Dit is kunst, best mooi en knap gemaakt..... maar wat betreft kunst in films; daar heb ik helaas helemaal niets mee.

avatar van kappeuter
3,0
kappeuter (crew)
De toon in Om det Oändliga is nog wat zwartgalliger geworden en soms is het tragikomische aspect vrijwel afwezig.
Prachtige soms magisch mooie stylering, maar dit deel heeft wat minder goed uitgewerkte scènes dan het voorgaande deel, dat mijn favoriet uit de reeks is.
Enkele scènes schieten er wat mij betreft bovenuit. De laatste dagen van Hitler in de bunker, die geïnspireerd is op een schilderij uit 1946 van Kukryniksy.
De scène afgebeeld op de poster is een ode aan het schilderij Over Vitebsk (1913) van Marc Chagall.
(bron IMDb trivia)
De dansende meisjes vormen een onverwacht maar zeer leuke lichtvoetige afwisseling.
De soldaten die worden afgevoerd naar Siberië is echt uitzonderlijk mooi in beeld gebracht, meesterlijk gedaan.

Gast
geplaatst: vandaag om 10:00 uur

geplaatst: vandaag om 10:00 uur

Let op: In verband met copyright is het op MovieMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.