Utøya 22. Juli (2018)

Dat was schrikken tegen het eind !! Kaja wie heeft dat verhaal verteld ?

Pijnlijk maar nodig. Hopelijk komt Breivik niet meer vrij na deze daad. De beelden blijven indrukwekkend.

Wel vond ik de film ietwat langdradig. Doordat het zich veel afspeelde op één eiland deed ‘t “low budget” aan.

Het einde was (zoals gezegd) vrij heftig.

3* sterren.

Ik heb een andere film gezien en die was een heel stuk beter dan deze, daar lieten ze veel meer tonen van wat Breivik deed en hoe hem het gedaan heeft enz...

Deze film hier is saai, heel eventjes was het voor 2 min goed en derna niks meer, ééntonig , totaal niks over de achtergrond of wat dan ook vd mensen ofzo terwijl dat in de vorige film wel zo was. Der zaten toch ook een paar snuggere tussen: dien ene bleef neuten over een oefening en een andere zit te wurtelen over haare voet enz... rete irritant, wat voor meerwaarde had dit dan?

Stel je voor dat je der niks van weet? En je bekijkt deze film lol: wie was dan de dader, hoe zag die eruit, wat zei die in de rechtbank of in zijn manifest, hoe heeft die alles in zijn werk gesteld en hoe er te geraken en noem maar op.

Ook een paar kleine dingetjes die linkse zeg maar propganda waren, dat opt einde vd film die tekst en ervoor dat van Israel.

Eender wie zo'n feiten pleegt zijn idioten, je lost er niks mee op. Breivik heeft voor een stuk gelijk van wat die zei in die andere film maar mensen beginnen neerknallen lost werkelijk niks op.

Ik heb enkele berichten verwijderd. Politieke discussies zijn niet toegelaten. De grens is misschien vaag bij deze film, maar graag enkel over de film aub en geen politieke uiteenzetting over de omstandigheden van de gebeurtenissen in deze film. Bedankt.

Waarom zou een film beter zijn als je het volledige verhaal toont? Je hebt toch zelf enige kennis en inlevingsvermogen? Waarom moet je dan zoveel achtergrondinfo krijgen? Daar kijk je lekker die andere Breivik film over als je dat zoekt. Deze film is juist veel krachtiger omdat je niks krijgt te weten. Je krijgt een band met de slachtoffers, voor hen is deze film gemaakt. Tonen aan de wereld wat zij hebben moeten doorstaan. Breivik is maar een onbelangrijke schim. Het enige dat je moet weten is dat er een zwaarbewapend persoon aanwezig was.

Als je dit werkelijk saai noemt, dan ben je zo ongelofelijk met de verkeerde insteek dit gaan kijken. Bizar.

Yup, saai, deed me niks, pakte me niet mee op 2 min na heel effe, derna heel de tijd hetzelfde, schoten en dan zagerij over ene haar enkel, de andere neuten dat wel een oefening zal zijn en bleef dat maar zeggen, wat een simpelaars zeg, de andere leutere dat ene haar gsm afpakte, dzjeezes. En dan de zoveelste keer dat er voorbij lopen tja, ééntonig gebracht, nadien noppes info of wat dan ook en dat zou dan een film voor de slachtoffers zijn?

Breivik een onbelangrijke schim? Wtf.

Ik deel Rob... zijn mening hier op pagina 1.

Afgezien van de inleiding met de aanslag in Oslo krijg je de indruk dat alles in één take opgenomen is. In werkelijkheid hebben ze enkele takes zo gemonteerd dat het er maar een lijkt. Deze stijl geeft een veel intensere beleving dan wanneer er dreigende of sentimentele achtergrondmuziek op geplakt wordt of allerlei effecten. Het moet allemaal zeer goed gepland zijn. De twintigjarige actrice loopt van de ene naar de andere dramatische scène zonder dat de intensiteit ooit afneemt. De handcamera loopt overal achter haar aan, zelfs wanneer dat wat schokkerige beelden heeft. Er zijn zelfs geen waterspatten te zien. Ondanks de strakke planning is hier en daar ook gebruik gemaakt van het toeval, zoals wanneer die mug op haar arm komt zitten. Ook het geluid versterkt de ervaring van nabijheid. Hijgerige ademhaling, geklots van water, en dan die schoten uit de verte die met onderbrekingen paniek veroorzaken.

Van de eerste hoorbare schoten tot het einde duurt het iets minder dan zeventig minuten. De personages zijn fictief, al hebben ze zich gebaseerd op getuigenissen. Spanning zit in de vraag of Kaja haar zusje zal vinden en wie wel of niet zal overleven. Door hem (vrijwel) niet te tonen komt de dader over als een monster met een gestoorde ideologie dat de vredige rust komt verstoren. Achteraf is het interessant om het eerste kwartier te herbekijken, wanneer je al weet hoe het met de personages af zal lopen. Het is een aangrijpende weergave van een traumatische gebeurtenis.

Dit drama was onlangs op tv en me er ook maar eens aan gewaagd. Het eerste kwartier is toch wel redelijk heftig en intens. De rest van de film is dan weer veel meer drama en leer je de personages wat beter kennen. Het einde was dan ook weer intens.

Er zaten wel enkele niet zo logische keuzes in, maar dit heb je wel vaker in films.

De cast deed het wel prima.

Vond hem wel de moeite om gezien te hebben.

Prachtige film over de schietpartij op het Noorse eiland Utoya waar veel jongeren bij omkwamen. De film is in één take opgenomen en in dat opzicht technisch uitstekend gedaan. Door deze opzet is het geheel nog indringender. Een aantal aangrijpende momenten en de totale angst en onduidelijkheid over wat er gebeurd komt goed over (de jongeren die wanhopig een veilig plekje proberen te zoeken).

De film lijkt in het begin op Elephant, de film van Gus Van Sant over de schietpartij in de Columbine High School in 1999. Van Sant maakte die film met lange shots. Bij Utøya 22. Juli gaat Erik Poppe nog verder om alles in 1 lang shot te maken. Net als Victoria uit 2015, al is daar dan ook meteen alles mee gezegd. Wat je wel hebt bij dit soort films is dat je niet snel van personage kan wisselen of even overgaan naar een andere scène op een andere plaats. Je gaat als kijker mee met de camera die in deze film 1 hoofdpersonage volgt.

De film kiest duidelijk voor de slachtoffers en de angst die ze doorgemaakt hebben. Je krijgt de dader zo goed als niet te zien en zelfs bij de verwijzing naar de echte feiten worden wel cijfers weergegeven, maar geen naam van de dader. Het gaat tenslotte niet om hem, maar om de slachtoffers die overleden, gewond of getraumatiseerd zijn.

De film moet het uiteraard niet hebben van een plot. Je weet wat er gebeurd is op het eiland. Poppe kan zeer goed de sfeer weergeven (wat ik toch veronderstel als buitenstaander). De impact is overweldigend als de geweerschoten klinken. Ze komen ook van overal, net zoals de jongeren dat zo ervaren hebben. Met de eerste vragen wat er juist gebeurt, of het wel echt is, geen idee wat het beste is: vluchten of zich verstoppen, …

Ik lees hier enkele berichten dat de impact van deze film groter is dan de nieuwsberichten. Poppe is er in geslaagd om de gebeurtenissen duidelijk weer te geven zoals ze waren, zonder de sensatie op te zoeken. De dader staat verre van centraal. En de personages in de film zijn niet echt gekend (weinig namen gekend en geen uitgebreide achtergrond), wat je in veel films ziet om sympathie met het personage op te bouwen. Dat doet er niet toe, we kennen die slachtoffers evengoed niet. Het gaat over jongeren die met de angst zitten omdat een extremist aan het schieten is en andere jongeren rond hen sterven of gewond raken. Dat is sowieso erg, wie die mensen ook mogen zijn.

Indrukwekkende film!

Erg indrukwekkend. De film laat goed de totale chaos zien. Verrassend einde ook.

Een gewaagd filmisch experiment dit; de aanval van 22 juli 2011 op het eiland Utøya duurde 72 minuten en wordt hier in één lange take van 72 minuten nagespeeld. De aanpak werkt aanvankelijk matig maar wint gaandeweg aan kracht, met een reeks zeer intense en emotioneel uitputtende scenes, knap gespeeld door de onbekende jeugdige cast en inventief in beeld gebracht door een nooit stilstaande camera. Uiteindelijk maakt de film dan ook wel de nodige indruk, inhoudelijk maar zeker ook op technisch gebied.

Beklijvend,indrukwekkend,misselijkmakend

Wel degelijk in één take opgenomen, kostte alleen een stuk of vier of pogingen.

Check het maar eens goed. En zo zijn er nog wat momenten dat er geknipt is. Bijvoorbeeld als de camera wegdraait en er rook in beeld komt. Ook een knip moment. Of als de camera wild schuddend op de grond gericht is. Niet te min een top film.

Goede film Allen Nederland en estland zijn de enige landen in de eu waar levenslang echt levenslang is

Sprakeloos ben ik van deze film. Het is gewoon voor het grootste deel van de film de tranen inhouden bij deze film. De stijl en impact van deze film komt veel harder binnen dan bij meer klassieke prenten. Heel erg zwaar en hyperrealistisch maar zo heb ik ze graag. Het had even goed ik kunnen zijn aangezien ik ook lid ben van jong PVDA. Bah, snel even proberen vergeten maar dat zal niet gebeuren denk ik.

Absoluut verschrikkelijk intens. 1 keer gekeken en dat was genoeg, hij staat op m'n netvlies gebrand. Meesterwerk.

ik ben niet verder gekomen dan de eerste 15 minuten, tot de eerste paar schoten.

Was er niet voor in de stemming en zat toen al met een brok in mn keel van deze neerwaardse spiraal van ellende.

filmkeuring 12 jaar verbaast me dan ook best wel.

Noorwegen is geen EU land

Heftige weergave van het drama, veroorzaakt door een ongelooflijk gestoord persoon. Je kruipt zo in de huid van de onschuldige slachtoffers en hin nachtmerrie.

Ik vind de angst in de film goed in beeld gebracht. Ik dacht de hele film door, hoe zou ik in deze omstandigheid me constant weten te ontglippen aan deze gestoorde gek als ik op dat eiland zou zijn. Waarschijnlijk zo ver mogelijk van deze zware knallen vandaan blijven want die verraden waar hij zich bevind. Maar vooral de periodes tussen het geschiet door waar is deze maniak op dat moment,..heeft hij zich alweer op een totaal andere plek gepositioneerd? Hoe ontsnap je aan zo'n psychopaat? in een schuilputje zitten met wat takken erop of in een spelonk verstoppen aan de waterzijde. Dit blijft wel in je hoofd doorspoken,..dit vind ik wel goed in beeld gebracht. Toch heb ik ook wel wat kritiek op de film. Het word opdenduur wel wat eentonig en ook brengt het te weinig in beeld met wie we te maken hebben en komt de dader nooit echt goed eens in beeld. Er zit ook niet echt een kop en een staart aan de film. Het eindigt eigenlijk zomaar ineens na een lange tijd van geknal. Wat dat betreft had deze film wat dieper uitgewerkt mogen worden, ook qua reddingsacties etc. Al bij al goed acteerwerk maar verhaallijn vrij oppervlakkig en soms ook tenenkrommende momenten, vooral op het laatst neigt het naar ongeloofwaardig.

Ik denk dat ze daar toen op dat eiland inderdaad ook veel last van hadden, van die eentonigheid.

Dat was exact de bedoeling. Die kinderen op dat eiland wisten dat tenslotte ook niet.

Ook dit is bewust gedaan om op geen manier dan ook de dader te verheerlijken.

Nou ja, de film is zo lang als de aanval duurde.

Hoe had je dat dan voor je gezien? Wat was er de toegevoegde waarde van geweest in déze film?

We zullen aan de volgende massa-moordenaar vragen of ze het wat minder oppervlakkig houden zodat er betere films van gemaakt kunnen worden.

Je hebt, kortom, de film niet begrepen.

BlueJudaskiss snapt het tenminste.

Dit is een film gemaakt over de slachtoffers, met de nadruk op wat zij voelden en zonder enige credits voor Breivik die gewoon als een naamloze, zielloze massamoordenaar wordt neergezet. Wie hij is boeit voor die kinderen die dag niet. Wel dat hij op hen jaagt en dat ze hem uit de weg moeten.

Wil je een film zien die de gehele dag vol aanslagen in Noorwegen behandelt inclusief de nasleep, dan moet je 22 July (2018) bekijken. Een film is overigens flink minder pakkend is dan deze Utoya 22. Juli film.

Deze film zit een paar jaar nadat ik 'm heb gezien nog steeds geregeld in mijn hoofd. Goed dat deze schijnbaar gister op tv was. Ik heb 'm ook in mijn kast liggen, misschien maar eens voor een tweede kijkbeurt opzetten.

Dank u.

Mijn vriendin nic1991 heeft 'm opgenomen maar ik durf 'm echt niet nog een keer te kijken. Te intens.

Deze film laat goed zien, hoe bang iedereen was. om niet te weten of ze zelf slachtoffer zouden worden van deze gek.

Even een reactie op BlueJudasKiss zijn kritiek.

Ik begrijp de film dondersgoed .Ik verwacht ook zeker geen aktiefilm, dat zou ook niet op z'n plaats zijn. Ik heb ook niet gezegd dat ik de film/docu echt slecht vind, maar als tegen het eind van de film een liedje geneuried word door de hoofdrol speelster, en aan het eind van de film een reddingsbootje komt terwijl er rond de 700 jongeren op het eiland zitten,..mmm, bedenkelijk. En de dader? is die plotseling opgelost ofzo. Ook mis ik bij de jongeren de waarom vraag te weing,..waarom gebeurt dit. Dit betekend niet dat ik de acteerprestaties niet goed vind, integendeel zelfs,..maar dit mis ik teveel. En ik denk als je de dader een paar keer iets dichter in beeld had gebracht je meer inzage krijgt met wat voor idioot we te maken hebben, dat betekend niet dat het close-up moet zijn, maar met wat voor achterlijk wapen deze gek aan het werk is,..niet zomaar een geweer dus om de totale waanzin van deze man even onder de loep te nemen. Dit is iets anders dan de situatie te verheerijken. ik kraak de film dus niet af, maar ik mis persoonlijk wat elementen aan de film die meer laten zien wat voor impact deze vreselijke gebeurtenis heeft/ en nog steeds heeft gehad. Het eindigde voor mij ook te abrupt, that's all. En natuurlijk hebben deze jongeren doodsangsten uitgestaan, dit is sterk in beeld gebracht.

Was in het echt ook zo.

Die vraag werd wel degelijk gesteld in de film.

Daar ging het in deze film dus niet om. Daar zijn de andere films voor gemaakt, o.a. die van Paul Greengrass.

Nogmaals, dat kwam in deze film niet aan de orde. Was helemaal niet de bedoeling.

Maar wat had je dan verwacht?