Utøya 22. Juli (2018)

Ik kom echt nooit in een filmhuis. Maar ik overweeg het nu wel. Is het zeker dat Pathé dan ook niet z'n besluit kan heroverwegen?

Dit soort titels draaien ze vaak een tijdje later alsnog twee maandagavonden op rij in alle Pathés. Niet gezegd dat deze erbij zit, maar ik sluit het niet uit.

Ik had op zich geen fundamentele problemen met de film en aanpak; geen muziekscore, dicht op de huid, een uitstekende hoofdrol en ogenschijnlijk zonder al te veel poespas gefilmd. Maar her en der zitten wat dramatische keuzes die bij mij niet helemaal lekker vielen. Misschien iets te veel 'dramatic license' van de scriptschrijvers of regisseur? Ik checkte Poppe's filmografie en ik me kan herinneren dat bij eerdere films die ik van hem heb gezien juist daar de schoen wrikt. Hij schuwt gewichtigheid en ( overdadig) dramatisch effect niet. Zit een beetje in zijn dna blijkbaar. Ik had naar aanleiding van recensies bv. geen zin om zijn A Thousand Nights Good Night te gaan kijken.

Of Utøya integer is? Durf ik mijn vingers niet aan te branden... ik had er geen problemen mee, maar het doet wat mij betreft meer ter zake wat de slachtoffers (en vrienden, families, etc) er zelf van vinden en hoe ze bij het filmproces werden betrokken. Het lijkt erop dat Poppe hier sensitief in probeerde te zijn, misschien niet genoeg. Ik weet niet of een oordeel daarover een taak is die een recensent op zich dient te nemen.

Exploitation? Slashers exploiteren basale angsten en fascinaties van tieners (en laatrijpe volwassenen) - all in the name of entertainment and box office. Ik vind het te ver gaan om Utøya exploitatie (of een slasher) te noemen. Daarmee wals je over de intenties van de filmmaker en zijn samenwerking met betrokkenen heen. Ja, vergelijkingen met slashers doken ook bij mij op en ik kon het niet laten om tijdens het kijken te associëren met Halloween, Targets en bv. The Burning (en stiekem The Blair Witch Project). Als je veel films consumeert dan wordt dat second nature, I guess. Ben benieuwd wat een Haneke of Herzog met dezelfde materie had gedaan.

Dezelfde discussies gaan we weer in de pers lezen bij Greengrass' aankomende Norway. Ik verwacht daar meer heldhaftigheid, technische hoogstandjes en bombarie. Wel nieuwsgierig... met (gelukkig) een Noorse cast! Vroeg of laat zal er ook wel een documentaire over de gebeurtenissen, en nasleep, in de bioscoop belanden. Ook al vinden velen dat de tijd nog niet (of nooit) rijp is voor verfilmingen... de bal is al aan het rollen. Misschien is media inherent exploitatief.

Mijn ervaring is dat een nee in eerste instantie zelden een ja wordt hier. Uitbreiden doen ze alleen als 'ie echt gigantisch goed draait in Tuschinski bijvoorbeeld, maar dat verwacht ik ook niet per se. En als het al gebeurt: dan zit je straks met twee PAC-maandagavonden doorheen het land. Moet je maar net kunnen.

Zou gewoon eens naar een filmhuis gaan, maak je het eens mee en als je het echt verschrikkelijk zou vinden merk je dat ook gauw genoeg:)

Pittige film, sterke opzet. Voel me alsof ik zelf net van dat eiland wegkom.

Zonde, daar draaien doorgaans toch de betere films. Kom zelf juist nauwelijks nog in Pathe.

Dat kan. Onze smaak zal dan wel ernstig verschillen denk ik

Er word anders aardig wat geadverteerd voor deze film in Amsterdam op de Zuid-as. Raar dat Pathé dan niet heroverweegt deze film overal te laten draaien.

Dat zullen we niet zeker weten, zolang jij er niet komt.

Maar Der Untergang, Hapiness, Er ist Wieder da en La Vie Adelle zijn typische arthouse films, die je wel kan waarderen. Wellicht draait er meer dat je goedkeuring kan wegdragen.

Dat zijn inderdaad hele fraaie titels. Ik heb ook niks tegen het genre, maar kreeg zo het vermoeden dat jij wat minder met de Pathé films had.

Ik had proberen aankomende week nog naar Utoya te gaan. Hoop dat het lukt.

De afgelopen jaren is het wel rap bergafwaards gegaan met de blockbusters (enkel nog vervolgfilms). Maar ben overall best breed georiënteerd. Zag deze maand nog 2001 en Ghostland in Pathe, beide toppers.

Ik ook kort terug nog 2001 in Pathé gezien, maar dat is nou niet bepaald een typische Pathé titel haha. Dan denk ik toch meer aan de Jurassic Worlds van deze wereld. Gelukkig maar dat er voor iedereen wat wils is.

Dat valt wel mee hoor. De aanstaande landelijke maandagavondfilms zijn The Guernsey Literary Society, Oh Lucy! en On Chesil Beach. Kan me haast niet voorstellen dat die het zó goed (gaan) doen.

Laten we het er dan wel over eens zijn dat 2001 (zeker wel een Pathe film, immers een gigantische blockbuster 50 jaar geleden, draaide toen gewoon in de grootste zalen), een stuk beter is dan de Pathe film(s) van tegenwoordig.

I rest my case.

Klopt. Om een idee te krijgen: omgerekend naar inflatie zou deze in Noord-Amerika net iets minder hebben gescoord dan Guardians of the Galaxy 2.

Wereldwijd zou die ergens in de range $ 750 miljoen tot $ 1,2 miljard zitten. Top 200 films qua omzet ooit op zeker op die manier.

Vanmiddag in het filmhuis gezien. Van tevoren voelde ik spanning en angst, omdat ik wist dat het heftig zou zijn. Gezien de gebeurtenissen kan ik het zeker geen leuke film noemen, maar ik vind het wel een goede film. De manier waarop het is uitgewerkt is beklemmend, realistisch en zenuwslopend. Ik kan mij heel goed voorstellen dat het afschuwelijk geweest moet zijn om dat mee te maken. Ik denk dat het een goede keus is geweest om het in one take te filmen. Het maakt het denk ik krachtiger. Heel geloofwaardig acteerwerk. Iedereen leeft zich goed in zijn/haar rol in. Ik kan niet begrijpen dat iemand zo'n bloedbad kan aanrichten. Wat een harteloze daad! De film heeft veel indruk op mij gemaakt. Ik ging met een bedrukt gevoel de zaal uit, omdat het zeer zware kost is. Ik heb diep respect voor de regisseur, de acteurs en de rest van de crew. 4*

Krappe 3,5* voor een wat afstandelijke film (mede doordat de dader nooit in beeld komt denk ik). Hoofdrolspeelster was prima gekozen, paar anderen acteerden wat minder. Een indrukwekkende film die helaas niet zo heel interessant is. Als de opzet van de regisseur was om exploitatie te vermijden is hij door deze vormkeuze wel geslaagd.

Een afstandelijke film? Precies het tegenovergestelde toch. Overigens komt Breivik wel gewoon een paar keer in beeld, maar meer als bijna een soort van geestverschijning.

De woordelijke toelichting is (inderdaad) tenenkrommend. Wanneer filmmakers dat nou eindelijk eens afleren...

De film is idd niet afstandelijk qua camerawerk dat juist zeer dicht op de huid zit maar -als eindprodukt- wel in zijn impact op de kijker (dat laatste is uiteraard zeer subjectief). Ik kon iig moeilijk binding met de film krijgen. Wel kreeg ik een gevoel van machteloosheid. Dat maakte de film ook wel een zware dobber ondanks dat ik van tevoren op de hoogte was dat het geen pretje zou worden. Ik begrijp best dat Pathé/Kinepolis deze niet of nauwelijks inprogrammeert.

Als ik 'm opnieuw zou kijken -wat ik niet ga doen- zou ik 'm inplannen als double bill met een komedie want na deze film kon ik wel behoorlijk wat comic relief gebruiken. Dat is ook wel de verdienste van de regisseur dus ik hoog 'm op naar 4*. Het woord naargeestig is al eerder gevallen: een naargeestige daad verdient ook wel een naargeestige film.

(Breivik komt idd in beeld als schim hoewel Breivik Breivik nog niet is voor zijn slachtoffers).

Een regelrechte "stomp in je maag" film. Je weet wat er is gebeurd, je hebt alle nieuwsberichten erover gelezen destijds, de horror die deze kids hebben moeten doorstaan......en dan alsnog hè......brrrrrrr.

Deze film zou niet werken zonder toelichting. De kracht zit 'm juist in het gegeven dat dit werkelijk is gebeurd, plus de reden waaróm dit heeft plaatsgevonden, want laten we wel zijn; schietpartijen in combinatie met opgejaagde mensen zien we vaak in (horror of thriller) films, en dan bekijken we zo'n film met een beker popcorn.

Ik houd er meestal ook niet van, maar vond het hier allerminst storend. Wat me ook opviel was dat de hele zaal (zo'n 20 bezoekers) bleef zitten tot het licht aan ging....

Bélon Is m.i. wat er gebeurt als je enerzijds toch wilt 'waarschuwen' voor een maatschappelijke tendens (is dat Poppes taak?) en anderzijds wel helder beargumenteert waarom je de dader niet te veel aandacht wilt geven als individu (en dat via de filmvorm ook gericht zo uitvoert). Het is een vreemde paradox die Poppe waarschijnlijk zelf niet heeft wíllen oplossen, puur omdat 'ie zich als mens en nu ook door zijn werk als filmmaker enorm betrokken gevoeld zal hebben bij de gebeurtenissen. Het gevoel dat je dan toch nog iets extra's moet doen dringt zich dan sneller op, stel ik me zo voor. Of het slim is, is een tweede. Toen ik die woorden aan het einde las voelden ze ook sterk misplaatst. Bevestigt iets dat we weten en werkt zo averechts.

Sterke film, echter sommige dialogen waren veel de lang.

Boeiende reflectie in De Groene: Voor de tweede keer geslachtofferd – De Groene Amsterdammer

Dank voor de link, nuttige toevoeging naast de gebruikelijke recensies.

Indrukwekkend en heel rauw. Ik wist niet dat het een one taker was. Maar dat hebben ze heel knap gedaan. Daardoor was het zo realistisch met het camerawerk. En maakt het alleen maar knapper wat de acteurs doen. Al was zeker niet iedereen even sterk, vooral dat meisje met de gebroken voet was heel matig en haalde me steeds even uit de film. Maar verder top, vooral de hoofdrolspeelster. En valt zeker te prijzen dat er met veel subtiel is omgegaan. Zouden ze in Amerika zeker niet kunnen (en willen doen).

4*

De aanslag op de kampeerders op het Noorse eiland Utøya is me altijd wel bijgebleven, vooral omdat er tientallen doden vielen die gewoon geen schijn van kans hadden. Afschuwelijk, maar ook wel intrigerend. Toen ik over deze film las was mijn interesse meteen gewekt. Dat de film door Noren werd gemaakt sprak ook in het voordeel, want áls je zo'n verhaal verfilmd, dan moet het wel met veel waardigheid richting de slachtoffers en de nabestaanden. Daarvoor is dit alles nog te vers om er enig spektakel aan te verbinden.
Spijtig dat de film niet landelijk in de Pathé is gaan draaien, daardoor maar een filmhuis opgezocht.

De film voldoet ieder geval volledig aan mijn verwachtingen. Je volgt de jonge Kaja die samen met haar zusje op het eiland aanwezig is en merkt dat er in Oslo een aanslag is geweest. Maar voordat ze er lang over hebben kunnen praten klinken geweerschoten en zullen tientallen jonge mensen moeten vluchten voor hun leven. We volgen in één uitgebreid shot Kaja's overlevingspoging dat vol met angst, verwarring, verdriet en overlevingsdrang zit. Andrea Berntzen is werkelijk fenomenaal en speelt vol overtuiging haar rol. Erg knap hoe ze al deze emoties weet te tonen. De film toont vrij weinig van de terreurdaden en laat bijna alles aan je eigen verbeelding over. De geluiden van afgevuurde kogels klinken de ene keer ver weg en de andere keer van zeer dichtbij, wat bij jou als kijker door merg en been gaat omdat wij wel weten wat er aan de hand is. Zeker richting het einde wordt het bijzonder intens, als Kaja eerst al een meisje in haar laatste minuten heeft begeleid naar haar dood en daarna bij het water schuilt, samen met een jongen die zijn emoties niet de baas kan en begint te grappen om zichzelf moed in te praten. Moeilijk, maar bijzonder fraai gemaakte scènes. Het slot zag ik wel aankomen, maar alsnog hakt het er behoorlijk in als Kaja dan toch wordt vermoord, waarna je nog wel merkt dat haar zusje het wel heeft weten te overleven. Bikkelhard, maar de werkelijkheid op het eiland was destijds niet fraaier dan dit soort menselijk drama.

Ik vind het ook wel mooi dat de naam van Breivik niet wordt genoemd. Hij wordt beschreven in de tekst achteraf en je ziet hem in de film een keertje vaag in de verte, maar verder krijgt dat monster slechts minimale aandacht, waardoor alle aandacht op het willen overleven en het leed van de slachtoffers komt te liggen. Prima keuze. Dit soort keuzes toont wel aan dat er gewoon goed over dit project is nagedacht. Dat er mensen zijn die vinden dat dit niet gemaakt had mogen worden, daar heb ik dan ook geen begrip voor. Dit verhaal moest juist eens worden verteld. Dat zoiets niet nogmaals mag gebeuren, al valt dat natuurlijk nooit uit te sluiten.

4*

Je kijkt mee alsof een Gopro is gebruikt. Dat maakt het intens. Je voelt mee en beleeft mee. je denkt ook: "Doe dat nou niet." Met de kennis van nu makkelijk praten. Maar de slachtoffers hadden natuurlijk geen idee dat het een eenling betrof die hen aan flarden schoot.

De acteurs doen het prima.

Prima film. Niet te lang.

Het politieke statement in de aftiteling is overbodig.

Een heftige, indringende film, ondanks dat je van tevoren weet wat er komen gaat. Een goede keuze wat mij betreft om de film in één take te filmen, waarbij Kaya, de hoofdpersoon, dicht op de huid wordt gevolgd tijdens de verschrikkingen die door een rechtsextremist werden aangericht op het eiland Utoya. Ik denk dat het goed is dat deze film is gemaakt, omdat het eigenlijk nauwelijks invoelbaar is aan welke horror de slachtoffer destijds zijn blootgesteld. Deze film, en vooral de manier waarop hij gemaakt is, laat je dat toch enigszins voelen. Wat mij betreft is dat ook op een respectvolle manier gedaan en is de valkuil van voyeurisme knap vermeden. Een film die mij diep heeft geraakt.