Searching (2018)

Best origineel om het ganse verhaal uit de doeken te doen via de vele snufjes die de computerwereld biedt.

Intro is wat lang en het is even wennen aan die werkwijze maar éénmaal dat het intrige een vaste vorm krijgt, zit de film toch vol met suspense en tempo en zet de kijker nog voor een paar fikse verrassingen. Extreem maar al bij al tot de mogelijkheden behorend en het is wel waar dat ouders hun tieners niet altijd volledig kennen. Niet alleen David ondervindt dat...

Goede film.

Grappig hoe bepaalde dingen die al sinds jaar en dag worden toegepast in videogames opeens hip en happening zijn als ze de vertaalslag maken naar het medium film. Of hoe een technothriller als 'Searching' (2018) sprekend lijkt op wat adventuregames al sinds jaar en dag doen. Het grasduinen door stukken geschreven tekst om belangrijke clues te vinden. Een fictieve versie van een webinterface waar e-mails worden verzonden of direct gecommuniceerd wordt met chatprogramma's en livestreams. Ik zou zelfs zeggen dat hoofdpersoon David (John Cho) een soort gamepersonage is, omdat we hen meestentijds niet in beeld zien maar wel de handelingen meekrijgen die hij verricht. Maar maakt dit vormspel 'Searching' (2018) tot een goede film? Eerlijk gezegd vond ik het mysterie een tikkeltje tam en deed het verhaalverloop me meer denken aan middelmatig televisiewerk. Qua geloofwaardigheid schiet het ook tekort om een soort 2.0-versie van 'The Blair Witch Project' (1999) te kunnen zijn. Daar komt bij dat ik na vijf seizoenen van 'Black Mirror' ook een beetje klaar ben met maatschappijkritisch zedenprediken over de nefaste invloed van digitale technologie. Het wordt zoetjesaan tijd voor nieuwe verhalen die onze omgang met nieuwe media compliceren, maar niet steeds vervallen in zulke gemakzuchtige clichés. En misschien nog het belangrijkste: die grenzen verleggen binnen wat het medium film vermag en niet oude wijn in nieuwe zakken brengen.

De kracht van het internet

Searching zie ik met een beoordeling van een kleine 8 op IMDB als een hoog aangeschreven titel, maar veel meer dan een variant op het found footage genre zoals titels als The Den en Unfriended, is dit eigenlijk niet. Searching onderscheidt zich omdat het hier om een Drama/Mystery gaat en voor een veel breder publiek dan horror fans bestemd is, maar in de basis is dit een vrij standaard verhaaltje waarbij de plottwist (of je hem nu aan ziet komen of niet) zich niet kan onderscheiden van de gemiddelde thriller.

Het is met name de manier waarop het verhaal gebracht wordt, die hier wel "verfrissend" aanvoelt, maar wanneer je deze wegdenkt, en je ook al bekend bent met titels uit het horror genre die qua opzet wel de nodige raakvlakken hebben, blijft er een weinig onderscheidende titel over. Positief is dan wel weer dat de film verder weinig verkeerd doet, en de kijker een solide thriller biedt, alleen ontbraken de échte verassingen. De zogeheten aap uit de mouw voelde wat vergezocht en voelde voor mij op de een of andere manier ook wel heel bekend, en hierdoor niet zo origineel aan, ook al had ik de ontknoping dan weer niet zien aankomen.

Ik heb mij uitstekend vermaakt met deze Sherlock Holmes variant van het internet, maar zou er naar mijn idee ook niet veel aan gemist hebben als ik deze niet gezien had.

3,0*

Dit was nog een goeie film. Een boeiend verhaal en nog tof gebracht. Ik vond het wel spannend en was nieuwsgierig hoe de film ging eindigen. De cast deed het goed.

Niet echt negatieve punten, de moeite om gezien te hebben.

Zeker een fijn filmpje, speelt zich vooral op de computer af, wat ik op zich wel nice vind. Je leeft toch wel mee met de vader en zoektocht nr de waarheid blijft boeiend. Al had ik snel slecht gevoel bij die flik (alleen al haar uitdrukking). Vond het einde en hoe het voorval zelf wel vrij teleurstellend, maakte hem minder hard en dus net iets minder vet. Ipv 4 dus een 3,5 tot 3/5

IJzersterke film! Bijzonder origineel en een sterk plot. De hele film zie je (computer)schermen: filmbeelden, video's, video bellen etc. Het is op zo'n manier gefilmd dat je je helemaal inleeft in de film en dat vooral met de vader meeleeft en mee puzzelt wat er gebeurt is. Het acteerwerk is voldoende goed, maar hier drijft de film niet op. Karakters krijgen gedurende film steeds meer kleur en ontwikkelen zich. Het is geen zware film. Het grappige is dat de hele film vol zit met easter eggs (https://nl.wikipedia.org/wiki/Easter_egg) die sterke hints geven richting het plot, maar omdat de snelheid hoog is, kun je deze onmogelijk allemaal meekrijgen en verwerken. Maar wel interessant om de film nog eens terug te zien en hierop te letten (kijk voor de 'extra' op de DVD: searching for easter eggs, maar doe dit ná je de film hebt gezien wat je zult spoilers te zien krijgen).

Mocht je deze film interessant vinden, hier een paar filmtips:

- Locke. Deze film is volledig opgenomen terwijl een man in zijn BWM rijd. Sterke film.

- Buried. Deze film is volledig opgenomen in een kist waar een man na een aanslag van terroristen in begraven is en hulp probeert te regelen. Redelijk sterk film.

- Den Skyldige. Hier volg je een film volledig opgenomen in de ruimte van het 911 alarmnummer. Nog niet gezien.

Behoorlijk goed. Het einde kent een behoorlijke goede twist. Ik had wel een vermoeden dat er iets niet helemaal pluis was maar dit verwacht je natuurlijk totaal niet. Lijkt wel een coronafilm maar het is al van 2018. Veel online Facetimen en dergelijke. Beetje in het genre van The Guilty en The Call, maar wel vanuit een ander perspectief.

Geen verkeerde mysterie film. In het begin moest het tempo echt even goed op gang komen, maar daarna kwam de spanning er steeds meer en meer in. Tevens ook nog de nodige plotwendingen in de tweede helft van de film. Wel was het plot aardig voorspelbaar, maar dat mocht de pret niet baten. Het was wel even wennen om de plot uitsluitend via beelden zoals videobellen en camera's te zien. Wel erg origineel bedacht, maar toch kom je dan als kijker minder in de film. Qua lengte keek de film wel lekker weg. Niet voor herhaling vatbaar, maar zeker wel voor een eenmalige keer.

3.5/5

John Cho kende ook ik enkel van komedies, zoals American Pie. En Debra Messing van de komische serie Will& Grace. Maar ze doen het absoluut niet onaardig in deze film. Heel spannend wordt het nergens, maar het verhaal zit wel goed in elkaar. Na Run (2018) opnieuw een succes voor Aneesh Chaganty.

Alleen computer-nerds kunnen deze film echt goed vinden.
Een hele film vertellen via computerschermen is me toch iets teveel. Toch is dit één van de betere. Ik had ooit al Unfriended (1,5*) gezien en die viel me enorm tegen. Hier krijg je een vrij spannend verhaal met enkele twists en die vrij vakkundig gemonteerd is. Op dat vlak wist de film me eigenlijk in aangename zin te verrassen. Het is allemaal uiterst onrealistisch hoe een volledige enquête achter een PC scherm wordt gevoerd, maar alles wil erop wijzen hoe makkelijk data uit verschillende social media gelinkt kan worden en hoe makkelijk die verkeerd geïnterpreteerd kunnen worden. Alles wat we posten kan zich tegen ons keren. De scène waarin vader een weedrokende white supremacist op zijn bakkes gaat slaan is daar de illustratie van. Niet slecht uiteindelijk maar ik ben nog steeds niet gewonnen voor dit concept. Mijn 3* mogen gerust als een royale beloning beschouwd worden.

Het meest opvallende aan de film is natuurlijk het optische concept. Bijna alle handelingen spelen zich op een computerscherm af. En, af en toe zien we ter afwisseling wat beelden van een bewakingscamera, van een handycam of van een televisieprogramma. Waar het op neer komt is dat de personages nooit rechtstreeks via een filmcamera maar altijd via een ander medium in beeld verschijnen.

Een jong meisje verdwijnt spoorloos en haar vader onderneemt allerlei digitale pogingen haar weer te vinden. Niet bijzonder origineel, maar wel een intrigerend plot dat diverse wendingen in petto heeft en zich over het algemeen spannend ontwikkelt. Als de vader op onderzoek uitgaat en als bijproduct ontdekt dat hij zijn dochter eigenlijk niet heel goed kent, verdwijnt het thrilleraspect soms even en wordt de film een gezinsdrama. Binnen het drama worden vervolgens de thema’s vervreemding en eenzaamheid geïntegreerd in het verhaal en zou je zelfs van een voorzichtige sneer richting de merites van de sociale media kunnen spreken.

De dramatische elementen overtuigen. Het optreden van John Cho als de vader etaleert wanhoop, onmacht, woede en verdriet en verleent het drama extra emotionaliteit. Als drama is de film geslaagd. Als thriller slaat Searching vele wegen in die soms een enerverende maar soms ook een nogal plompe uitwerking hebben. De spanning fluctueert bij elke nieuwe wending. Uiteindelijk is de ontsluiting van de hele kwestie wel wat vergezocht, vond ik. Maar goed, de weg ernaartoe biedt over het algemeen gelukkig voldoende spanning en afwisseling om je te amuseren.

Flinterdun verhaaltje in een andere setup, het world wide web. Het blijft allemaal oppervlakkig. Er zijn inderdaad veel verdwijningen, zeker in de US ofA, doch er zijn veel betere films waar geen computerscherm de hoofdrol speelt. Had veel meer in gezeten.

Jammer van dat einde, voor de rest heel kijkwaardig.

Origineel en makkelijk tegelijk. Het concept om de gehele film puur op scherm te laten plaatsvinden vind ik echt te gek en is goed uitgevoerd. Het is knap om het op geen moment saai te laten worden en verhaal te laten vertellen op deze manier, wat vooral in de openingsequence goed gebeurd. Het is leuk om door alle kliks meegenomen te worden. En ook hoe er zijdelings getoond wordt hoe sociale media zijn mooie en lelijke kanten heeft.
Uiteraard zorgt die aanpak er wel voor dat je wat vraagtekens kan zetten bij verschillende dingen, zoals dat de communicatie tussen rechercheur en vader vooral online gebeurd (het lijkt met coronatijd...) en het geforceerde camera's installeren bij zijn broer. Maar in het grote plaatje is daar best doorheen te prikken. Grote hulde voor het concept en daar leunt de film dan ook vooral op.

Het verhaal is dan wellicht wat dunner, hoewel er zeker geprobeerd is thriller-achtige kwinkslagen te maken. In een willekeurige andere film was het wellicht niet geheel overeind gebleven. Een vermist kind, een machteloze ouder en verkeerde inschattingen hebben we vaker gezien, het kind dat eenzamer was dan gedacht en haar kracht uit online-middelen haalt voelt iets te dramatisch aangezet en zodoende ook de kind-ouder-relatie. Thematiek van ouderschap en opvoeding wordt aan de dramakant meegenomen en dat raakt me allemaal minder. Het happy end lijkt ook overbodig.
Het acteerwerk is bij tijd en wijle ook wat aan de houterige kant, op de vader na, waaronder ook zeker de ingesproken teksten bij telefoontjes en tv-commentaar hoort.
Ook lijkt het soms beetje lomp het publiek te onderschatten, door bijvoorbeeld heel uitgebreid te laten zien hoe het stockfoto-meisje van de memorialfoto dezelfde is als het chatmeisje, de 'bekenner' naast de rechercheur op de foto en het Fins-shirt in de auto naast de foto van de broer; dat hadden we allemaal direct al begrepen.

Toentertijd gezien in de bios en 4 sterren gegeven. Ik zou het nu eerder naar 3,5 afschalen, maar omdat ik nog steeds onder de indruk ben van idee en uitvoering, hou ik hem hoog