Hereditary (2018)

Grindhouse62 je gaat me toch niet vertellen dat je A Quiet Place de engste film ooit vond, wel dan? Persoonlijk vind ik Hereditary dan toch meer griezelfilm.

Wat een boutfilm niet te geloven

Overroepen en bij wijlen langdradig, maar de ontknoping was niet te versmaden al wordt er niet zoveel uitgelegd. Er hangt de hele tijd een eigenaardige sfeer en de personages lijken elkaar allemaal rauw te lusten. Een film voor de liefhebbers, raar dat die het zo goed deed aan de kassa. Erg spannend of eng wordt het inderdaad nooit.

Wat een tegenvaller, ik had hier veel van verwacht omdat de media vol stondt met berichten dat ie zo eng is enz. enz.

Helaas is dat niet zo, de film is traag en zeker niet eng, het acteerwerk is best goed maar ook niet gweldig.

De muziek en camerawerk waren wel goed en er zit zeker wel een naar sfeertje in de film.

Het meest teleurstellend vindt ik het einde, zo slecht, zo simpel, hadden ze daar nou echt niks beter voor kunnen bedenken..... pffffffffff.

Misschien moeten de potentiële kijkers de idee van horror (of engste horrorfilm ooit) gewoon loslaten. Het vult mogelijks de verwachtingen anders in ...

Ik kende de film niet. Dus ook geen verwachting. Uiteindelijk 2 uur sfeer scheppen. 10 minuten actie pffff

Psychologische horror, helemaal mijn ding! Mede om die reden kon ik deze film ten zeerste waarderen. Geen overmaat aan jumpscares en bloederige beelden, maar daar heb ik persoonlijk ook helemaal niets mee. Deze film ging ontzettend onder mijn huid zitten, en ik voelde me af en toe even heel erg beroerd. Wellicht had het ook iets te maken met de soundtrack, omdat er constant een hele lage - soort zuigende - sinistere frequentie onder de film loopt. Ook heb ik een paar keer flink kippenvel en koud zweet gevoeld, voornamelijk tijdens de seance en de dubbele stem uit één persoon. Het acteerwerk was ook dik in orde! De paniek, de chaos en de angst kwamen een aantal keer echt mijn huiskamer binnen, in dusverre mate dat ik af en toe de neiging had om mijn vingers in mijn oren te doen in de hoop me ervoor af te kunnen sluiten.

Aan een rijke fantasie heb ik absoluut geen gebrek, en misschien is dat ook wel een soort vereiste om dit soort films een plekje te kunnen geven. Ik ben overmatig geïnteresseerd in duistere zaken, het bovennatuurlijke, onverklaarbare dingen. Tegelijkertijd wil ik het ook niet te dichtbij en blijf ik er wanneer het even kan zover mogelijk bij uit de buurt. Het trekt aan me, en voor mij is het de kunst om niet te happen op deze vreemde behoefte.

Films als Hereditary kan ik simpelweg niet links laten liggen, die paar slapeloze nachten neem ik wel voor lief. Het betreedt de wereld van het occulte, het ontastbare en het verlaat de beperkingen die ons juist zo menselijk maken. Tel daarbij op dat het dat ook nog eens op een volwassen en geloofwaardige manier doet, en je hebt gewoon een pareltje. Deze film speelde echt met mijn psyche, mijn gedachten en mijn gezonde verstand. En tsja, dat is denk ik wel iets wat je net moet liggen.

Over het verhaal is al genoeg gezegd, dit is volgens mij echt een 'hate it or love it'-film. Mensen die van actie, bloed, schrikeffecten houden komen na het zien van deze film van een koude kermis thuis. Mensen die gaan voor de sfeer, het psychologische, het nare onderhuidse gevoel, het stilaan gek worden, die gaan deze film zeer zeker waarderen!

Ik kijk horrorfilms trouwens altijd thuis, want ik vind horror+veel andere mensen een ver-schrik-ke-lijk slechte combinatie. Al snel begin ik me dood te irriteren aan smakkende, zuchtende, klagende en pratende mensen die het nodig vinden om tijdens het spelen van de film hun ongezouten mening te blijven geven. Het haalt me uit mijn trip/trance. Dus lekker thuis, zak chips, lichten uit en geluid op goed volume!

Wat een ongelooflijk slechte film is dit, Deze film noemt zich horror/drama.

laat dat horror er maar van af. wat een 2uur durend drama zeg, nergens interessant en spannend/eng. zonde van de tijd

Twee uur waste of time, anders kan ik het niet noemen. Daarbij vind ik persoonlijk dat Toni Collette op bepaalde momenten in deze film slecht acteert. De film is langdradig, nergens een spannings of schrikmoment, wazig verhaal met een redelijk anticlimax einde van de film. Het moet idd je ding zijn zoals 'Mother' bijvoorbeeld ook je ding moet zijn. Aan mij niet besteed omdat de film me nergens weet te raken of mee weet te slepen. Ieder zijn smaak maar ik vond het bagger.

...

Ik vond de film een klein beetje tegenvallen.

Film was zeker niet slecht,maar had er meer van verwacht.

Ik vond het ook niet echt een horror in de ruimste zin van het woord.

Maar bleef wel tot het einde uitzitten.

Films die zich afspelen in verlaten huizen is wel mijn ding.

Heb m inmiddels gezien en ja hoor. Wat een tegenvaller weer. Alleen al het feit dat letterlijk de 1ste helft vd film een drama is zonder 1 schrik moment. 2de deel viel ook erg tegen vond ik.

Dit is dus die film met hun fantastische marketing à la engste film, huilende bioscoopgangers, ooglapjes voor de mensen, licht niet volledig uit in de zaal cet...Soit, ik heb deze film opgezet met de gedachte, naar een donker, psychologisch drama te gaan kijken en niet naar horror pur sang. Hij laat me in eerste instantie wat ontredderd achter, wat zeker niet negatief hoeft te zijn, hij blijft hangen en dan is een film al deels geslaagd. Nu mijn belevenis doorheen de film, de sfeer zat er van in het begin boenk op en de personages trokken me volledig mee in de film, met name Annie, top neergezet en kreeg er de kiekeboebels van Ik verveelde me geen enkel moment en neen ik was niet gans de tijd op schrikmomenten aan het wachten, zoals velen hier wel blijkbaar. Elke film zn noden en sterktes en deze film is subliem op zijn manier, een psychologisch drama die blijft nazinderen en die ik zeker nog eens zal kijken als ik deze eerste rit heb laten bezinken. 9/10

A Quiet Place is 100 keer spannender en schrikwekkender dan dat psychologisch drama dat Hereditary is!

Wat in hemelsnaam heb ik naar gekeken!?

Oh ja...naar een fucked up psychologisch drama, want een horror movie kan je dit absoluut niet noemen.

Zinloze discussies, geen leidraad, geen samenhang, overacting, enz...

Dit is werkelijk na "The Cabin in the Woods" de slechtste film die ik ooit gezien heb.

De beste horror film die ik dit jaar heb gezien is ongetwijfeld "A Quiet Place" en die kan maar door 1 film

nog overtroffen worden dit jaar..en dat is door "The Nun"..dat zijn teninste films die spanning, huiveringen en schrikelementen bezitten.

Nu besef ik waarom mensen bij Hereditary uit de zaal gelopen zijn...uit saaiheid en verveling natuurlijk!

De reden dat deze film zo erg gehyped werd op film festivals is omdat er eindelijk weer eens een horror voorbij kwam die het moet hebben van onderhuidse spanning en sfeer inplaats van een film vol schrikeffecten zonder verhaal eromheen. Blijkbaar is een film over een cult dat een gezin manipuleert om hun lichamen te gebruiken voor een ritueel geen horror volgens sommige mensen hier? Ik vraag me af wat dan wel horror is. Mensen die alleen naar horrorfilms kijken voor jumpscares moeten deze film inderdaad maar overslaan ja, want iemand die op je schouder tikt met een keihard geluid erbij is gelukkig wel echte horror.

Redelijk sterke horror drama. Het verhaal is best aardig en lange tijd weet je als kijker niet precies waar het naar toe gaat. Vanaf het begin wordt een bepaalde spanning en sfeer neergezet die de rest van de film blijft en alleen maar meer wordt. Tussendoor volgen een aantal memorabele scenes. Halverwege lijkt de film iets in kracht af te nemen, maar de draad wordt al snel weer verder opgepakt. Het acteerwerk is erg sterk en tilt de film op een nog hoger niveau. Visueel is de film passend bij verhaal en de ijzersterke soundtrack maakt het geheel af. Topper. 4.0/4.5

Wederom een flinke tegenvaller op horror gebied. De opbouw was redelijk te noemen, maar hij ontspoort op 3 kwart van de film. De puberale zoon begint op je zenuwen te werken, door te spreken als een peuter van 3. Het einde is d'r bij gesleept, om het enigzins betekenis te geven, maar past niet bij de eerste helft van het verhaal, aangezien het niemand zag aankomen.

Er worden binnen de eerste 5 minuten al hints gegeven. Daarna nog minimaal 3 keer.

In De Site > Algemeen > Hereditary:

Een enorme explosie aan beloften, de engste, allerbeste , beangstigende

horrorfilm van het jaar ?!... sorry, hij was enorm langdradig en zéker niet beangstigend

twee uur gekeken naar de zoveelste geesten tegen 't plafond, en inhoudsloosheid,

tegen het eind toe

waren de makers alle fantasie totaal kwijt , het engst waren de gelaatsuitdrukkingen van

de moeder, en thats it .

O, en Hereditary (2018)

Het probleem met deze film is dat hij als overdreven eng wordt afgeschilderd in de media, maar naar mijn mening is dit niet zo. Deze film is zeker niet slecht en vond de acteerprestaties zeer sterk. Vooral de moeder heeft een sterke rol neergezet. De spanning blijft wel de gehele film aanwezig, ondanks sommige langdradige episodes in deze film. Drama met suspens en een beetje Horror is de perfecte omschrijving.

Heb al honderden horrorfilms gezien, maar tot op heden is er maar 1 film die me letterlijk bij de keel heeft gegrepen en dat is Martyrs (2008). Deze ga ik (voorlopig) geen tweede keer bekijken.

Vond deze film behoorlijk tegen vallen, je hoort iedereen zeggen van wat een goeie horrorfilm. Nou een horrorfilm kan ik het niet noemen, op 3 scenes na dan, en eng was hij dus ook niet. De 2 uur dat hij bijna duurt vond ik te langdradig ze hadden er best een half uur kunnen afhalen, enigste pluspunt vond ik het acteerwerk van Toni Collette maar soms was ze wat te irritant in haar rol wat dan weer het minpunt van haar acteerwerk was. Afijn niet iedereen zal het met mij eens zijn, voor de rest zeg ik oordeel zelf wat je ervan vind.

Zijn er ook andere genres waarin zoveel wordt gezeurd dat de film niet binnen het genre valt?

Ik kan me niet voor de geest halen wanneer ik ooit bij een drama heb gelezen dat het geen drama is, bij een comedy gelezen dat het geen comedy is, bij een thriller gelezen dat het geen thriller is, bij een romantiek film gelezen dat het geen romantiek film is, bij een actiefilm heb gelezen dat het geen actiefilm is etc. etc.

Waarom lees je bij films met de horror genreaanduiding aan de lopende band dat de film zich geen horrorfilm mag noemen? Vooral de commentsecties bij arthouse horrorfilms bestaan vaak voor 50% uit dit soort kritieken van gedesillusioneerde "horrorfans".

Vallen dit soort films echt buiten de horrorcategorie en zou er een aparte genreaanduiding moeten zijn voor dit soort films die geen gore of jumpscares bevatten? Of ligt het aan de zogenaamde die-hard horrorfanaat die een te beperkte blik heeft op wat horror allemaal in kan houden?

De subgenres zijn nergens zo divers dan binnen het horrorgenre. Kijkers die liever naar actiefilms en blockbusters kijken en dit hoog quoteren, moet je ook niet naar een Kim ki-duk of Kore-eda laten zien (altijd uitzonderingen mogelijk natuurlijk). Deze genres zijn strikter afgebakend. Horror is zo divers en subjectief dat twee films binnen het genre eigenlijk weinig linken met elkaar hebben. Je kan een traditionele slasher movie zoals Scream en I know what you did last summer niet vergelijken met Hereditary, Get out of Grave waar bij deze laatst genoemden het psychologische of arthouse aspect nadrukkelijker aanwezig is?

Een horror film dat zijn tijd neemt. Het eerste deel is, hoewel er al vreemde gebeurtenissen zijn, traag opbouwend. Hier worden de karakters in het gezin opgebouwd en krijgt het verhaal een basis. Daarna krijgt het gezin iets verschrikkelijks te verwerken dat diepe sporen nalaat. Ik ging me dan ook afvragen in hoeverre alles nog wel waar was en wat in de hoofden afspeelde. Pas hierna kwam de versnelling. Hoewel het einde een logisch einde is voelde ik me toch op één of andere manier ontgoocheld. Misschien had ik nog net een aantal vervolgstappen willen zien. Tja ga je voor actie, veel schrikmomenten en veel gore dan hoef je deze film niet te zien. Kan je het waarderen dat een film zijn spanning langzaam opbouwt met een goede drama dan is het meer dan een aanrader.

Rustig opgebouwde, langzaam escalerende intense horrorfilm, visueel zeer fraai en voorzien van een groot aantal bijzonder verontrustende scenes, die ik niet snel zal vergeten. Geweldige rol ook van Toni Collette, die ik altijd al hoog heb zitten maar hier werkelijk fenomenaal goed is. Het duurt even voor je als kijker betrokken raakt bij de personages en niet iedereen zal het geduld kunnen opbrengen dat de film eist, maar het resultaat mag er absoluut zijn. Een vrij uitputtende kijkervaring, dat wel, maar regisseur Ari Aster weet het bedriegelijk simpele en ogenschijnlijk voorspelbare gegeven om te bouwen tot iets heel speciaals.

Tis dat ik de beschrijving heb gelezen,want ik snapte totaal niet de clou van het verhaal

Wat een bagger film...

Dramatische gezeik,en totaal niet boeiend

Absoluut voor mij in de flop 100,en voor dit jaar op nummer 1...

Ik had er veel meer van verwacht..

Ik vond hem niet eng en ook geen schik momenten.

Nee.. Ik zou niet daarvoor naar de bioscoop zijn geweest.