Can You Ever Forgive Me? (2018)

Lee Israel was geen aangenaam persoon. Ze wist dit ook van zichzelf. Ze hield niet van mensen en was een eigenzinnige onbeschofte dame die ervan hield op zichzelf te zijn. Ze was drankverslaafd en wanneer ook haar uitgeefster genoeg van haar had, kreeg ze ook financiële problemen. Ze vond er niet beter op dan literaire brieven te kopiëren of zelfs originele stukken te ontvreemden en te verkopen. Vroeg of laat komt zo’n zwendeltje uit natuurlijk. Veel sympathie creëert ze natuurlijk niet, al kan ik best begrijpen dat ze in de rechtbank zegt dat het voor haar een goede of gelukkige periode was, weg van de zorgen die ze voorheen had.

Melissa McCarthy doet het erg goed als Lee Israel. Oprecht en authenthiek. Ook de wisselwerking met
Richard E. Grant zat erg goed. Af en toe fijne scènes met een vleugje sarcastistische of ironische humor. Geen misse film, maar zeker ook geen prent om een echt wow-gevoel bij te krijgen. Degelijk en onderhoudend zonder meer, geen topper, maar een film die geapprecieerd wordt voor mensen die houden van een rustige arthouse.

Fijn ook de Queensboro Bridge te mogen aanschouwen die we ook al terugzagen in bvb de beroemde scène tussen Woody Allen en Diane Keaton in Manhattan.

De film is vermakelijk hetgeen vooral te danken is aan McCarthy en Grant die allebei een amusant type neerzetten. Het verhaal vind ik wel wat mager voor een speelfilm die twee uur duurt waardoor ik me na een uur of zo wel wat begon te vervelen, ondanks de goede uitvoering van het verhaal.

Melissa McCarthy herstelt zich van het Muppet-debacle The Happytime Murders met een fraaie, genuanceerde vertolking in deze vermakelijke, soms ontroerende biografische film over Lee Israel [McCarthy], een schrijfster die anno 1985 probeert voort te borduren op het bescheiden succes van haar biografie 'Miss Talullah Bankhead' dat in 1980 één weekje in de bestsellerlijst van de New York Times stond. Verder succes blijft echter uit, ook omdat Lee er niets voor voelt om zelf in de publiciteit te komen. Desalniettemin is ze stikjaloers op de mediageniek Tom Clancy [Kevin Carolan], de die een miljoenenvoorschot krijgt voor zijn volgende boek. Lee zit in zak en as nu ze in financiële problemen zit, maar een toevallige ontmoeting met de levenslustige, impulsieve Jack Hock [Richard E Grant] en een plotseling moment van inspiratie lijken een uitweg te bieden uit haar sombere bestaan.

De karakteriseringen zijn wat oppervlakkig geschreven, waardoor dit meer weg heeft van een schelmenroman dan van een biografische film, maar het spel van McCarthy en de chemie tussen haar en de eveneens uitstekende Grant redden dit van relatieve obscuriteit.

Ja Melissa, na deze gezien te hebben kan ik je al die prut komedies van de laatste jaren vergeven. McCarthy is de drijvende kracht in deze ingetogen en intelligente karakterstudie. Waar ze met haar vorige projecten als immer schreeuwerig manwijf bij mij de irritatiegrens al vlug bereikte, zet ze hier op prachtig ingehouden wijze, zonder een spoor van overdrijving, een weinig charmante naar liefde en aandacht hunkerende schrijfster neer. Wonderen bestaan! Goede film, ook nog eens gebaseerd op ware gebeurtenissen, die naar het einde toe net wat te veel in herhaling valt om hem te rangschikken bij mijn persoonlijke beste tien van 2018, maar in de buurt daarvan komt hij zeker. Ook dankzij de weergaloze Richard E. Grant die zichzelf lijkt te overtreffen als haar gay friend, en hier een echt mens van vlees en bloed weet neer te zetten. Heel fraai.

Niet slecht, maar wel wat degelijk verteld en de film weet niet of het nu drama is of komedie. Het is beide net niet en daarmee een wat zouteloos geheel dat soms vermaakt en soms verveelt. Het geinige was wel dat ik enkele keer een trailer zag van deze film en al direct wist: die hoef ik niet te zien, niet het soort film (onderwerp noch uitwerking) dat ik leuk vind. Maar goed, ik had de titel gemist tijdens die trailers en dit bleek dus die film te zijn met een erg mooie titel en met 3 nominaties die in de week van de Oscars nog in de bios zou komen, dus toch maar gegaan omdat ik dat nu eenmaal doe in deze periode.

Visueel wel oké. Soms een mooie gouden glans op de straatstenen, maar ook verder erg saaie beeldvoering. Het is niet lelijk, maar er zit ook geen enkele bijzonderheid of kraak of smaak in. Zoals de hele film hangt rond middelmaat. Nooit echt leuk, nooit echt spannend, nooit echt meelevend. Acteerwerk is ook niet per se slecht, maar wel uit een geijkt vaatje. De side kick die een wat opvallende rol heeft (een soort Bil Nighy, maar dan stukken minder) en de hoofdrol voor een vuilbekkende madam. Dat is best overtuigend gedaan, maar het ligt er ook dik bovenop en het blijft een rol die je kan verkloten maar ook al snel wel goed kan doen. Gelukkig was dat nog het tweede, maat een nominatie daarvoor vind ik wat overdreven. 2,5*.

Aangename film. Melissa McCarthy kruipt in de huid van wijlen Leonore Carol ('Lee') Israel, de schrijver die vooral bekend werd om haar biografieën van verschillende beroemdheden. Can you ever forgive me is gebaseerd op de memoires van Lee Israel. De film gaat over de periode na die biografieën, als Lee na geflopt werk financieel aan de grond zit en op het idee komt om brieven van verschillende niet meer in leven zijnde beroemdheden te vervalsen, verfraaien en verzinnen met name, om zo de waarde ervan te laten stijgen en haar financiële malaise het hoofd te bieden. Ze komt in contact met de eveneens aan lager wal geraakte Jack Hock (Richard E. Grant), een theatrale man met een opzichtige voorliefde voor mannen. Hij wordt haar drinkmaatje en uiteindelijk ook haar partner in crime.

Melissa McCarthy is geweldig als de onbehouwen, maar in wezen onzekere en eenzame Lee Israel. die vervreemd is van de grote mensen wereld. Ze heeft niet het karakter en misschien ook niet de vaardigheden om aimabel gevonden te worden door haar omgeving en zo haar eigen kansen op succes te vergroten. Dat levert enkele hilarische scenes op, maar soms juist ook vooral pijnlijke. Veelzeggend is de scene waarin Lee in de rechtszaal opbiecht dat het vervalsen en verfraaien van de brieven haar bijzonder gelukkig heeft gemaakt en dat zij nooit eerder zo gelukkig was. Het vergrootte haar gevoel van eigenwaarde, iets waaraan het eigenlijk altijd had ontbroken.

Can you ever forgive me is behalve een behoorlijk waarheidsgetrouw portret van Lee Israel ook visueel een fijne film om naar te kijken: de beelden van New York begin jaren '90 zijn fraai gemonteerd. De jazzy score maakt het af.

Ik heb niet heel veel films gezien met Melissa McCarthy, maar in degene die ik zag vond ik haar voornamelijk irritant. Hoe anders was dat in deze bio-pic. Ze zet een prachtkarakter neer en wordt daarbij geflankeerd door de al net zo overtuigende Grant. De botheid van de personages mixt lekker met de nu en dan subtiele humor en ondanks dat Lee en Jack vrij nare mensen zijn is sympathie voor de twee niet te onderdrukken.

Qua tempo zakt de film hier en daar wel wat weg, en ik ben dan ook van mening dat de film iets korter had gekund. Maar al met al een prima biografische film die voor de verandering een lekker dicht bij de ware feiten durft te blijven.

“This is a celebratory drinking session, not a wallowing one.”

Prima film met geweldig acteerwerk van McCarthy en Richard E. Grant. Het verhaal zelf had beter uitgewerkt kunnen worden, en er zitten wel wat momenten in waarop het wat langdradig wordt. Maar dan komt er weer een scene waarin McCarthy en/of Grant iets doet of zegt, en zit je weer geboeid te kijken naar het belachelijke en amateuristische misdaadplan waar Lee Israel en Jack mee aan de haal gaan. Het zijn niet bepaald sympathieke of zelfs interessante personages, maar het acteerwerk van Grant en McCarthy sleept je er wel doorheen.

Goeie film waarin een schrijfster met financiële problemen vervalste brieven verkoopt. Gebaseerd op een waargebeurd verhaal. Een vrij onsympathiek hoofdpersonage, maar je begrijpt waar ze vandaan komt. Voor Melissa McCarthy een zeer ingetogen rol waarin ze niet teleur stelt. Redelijk sober, maar hier en daar valt er wel wat te lachen (waaronder een scherp einde).

Erg leuke en interessante film. Nooit geweten dat er in die wereld van boekenschrijvers ook nog speciale 'notes' te verkrijgen zijn met kleine grapjes of opmerkingen van deze bekende schrijvers. En dat je daar fraude mee kan spelen, zeker in de jaren 90, lijkt dan wel voor de hand.

Knap verhaal, goed gespeeld. Richard speelt wel een beetje 'over de top'. Jammer, want dit is weer typisch een stereotype homoseksueel. Maar goed, het is hem vergeven, want hij speelt wel erg goed en met veel plezier. Melissa vond ik af en toe al erg grappig in al haar andere (domme) komische films. In deze film speelt ze een wat serieuzere rol, maar ze doet het erg goed. Het verhaal vliegt voorbij. En de gehele cast is lekker op dreef.

Echt een aanrader.

Wow. Ik heb doorgaans een behoorlijke hekel aan de overdreven druktemaker Melissa McCarthy, maar hier is ze echt heel erg goed. Ze weet vanaf de eerste minuut volledig te overtuigen in dit waargebeurde verhaal over celebrity-biografe Lee Israel. die bij gebrek aan succes een nogal aparte carrièreswitch onderneemt, daarbij gesteund door vriend tegen wil en dank Richard E. Grant, hier ook geweldig. De plot zit sterk in elkaar, met veel aandacht voor subtiele karakterdetails en prachtige, veelal hilarische dialogen. Regisseuse Marielle Heller is in ieder geval iemand om in de gaten te houden, afgaande op deze film.

Keek bijzonder fijn weg. Vlot en makkelijk in te komen. Soms grappig, vrij spannend. Goed gespeeld. Er is wat mij betreft een goede chemie tussen de hoofdrolspelers. Boeiend geheel. 3,5*

Film loodst ons binnen in een mij - en wellicht vele anderen - totaal onbekend terrein en weet het niettemin over de ganse lengte boeiend te houden dank zij de knappe opbouw maar niet minder door de twee hoofdrolspelers die er een grappig/dramatisch kijkstuk van helpen maken.

Is Melissa Mccarthy de eenzame, weinig genietbare en zich veronachtzaamvoelende vrouw, Richard E. Grant steelt toch ook wat de show door zijn excentrieke mimiek en losbollig doen. Er zat zekerl chimie tussen die twee.

Genietbare film over zeg maar een soort litteraire diefstal of vervalsing dat, zulks maakt het slot duidelijk, niet zo uitzonderlijk is, vermits velen uit het vak, welwetend, het spel voortspelen.

Deze was onlangs op tv en nu eens meegepikt. Ik kende de dame niet, maar vond het wel eens de moeite om gezien te hebben. Een pluspunt was Richard E. Grant, maar zeker ook Melissa McCarthy, die het met verve deed. Verder zag de film er prima uit.

Prima film.

Prachtig geacteerde film door McCarthy en Grant! Ze hebben een sterke chemie samen. Van dit verhaal over Lee Israel had ik niet eerder ik gehoord. Het verloop was voor mij dan ook onbekend en ik was dan ook enigzins verrast door de wendingen in het verhaal. Ik had mij dan ook niet ingelezen verder. De vriendschap tussen de 2 hoofdrolspelers maakte wel indruk! De luchtigheid van het script maakt het allemaal ook niet te zwaar. Klein pareltje dit!