Summer of 84 (2018)

Prima stijl oefening. Lekkere 80's vibe die voor een filmliefhebber van mijn leeftijd de juiste nostalgische snaar weet te raken. Ook het plot lijkt (al dan niet helaas) zo uit de jaren tachtig te zijn gekomen. Een stapel aan clichés binnen een weinig inventief plot. Voor de originaliteit hoef je deze film dus zeker niet te kijken. Maar er zijn aan de andere kant ook genoeg redenen om dat wel te doen. Als kanttekening is in mijn optiek het einde veel te grimmig voor de relatieve luchtigheid van de rest van de film.

“every serial killer is somebody’s neighbor”

Ongetwijfeld zullen er mensen zijn die deze film vergelijken met de serie Stranger Things. Wel begrijpelijk ook maar wie de vorige film Turbo Kid (2015) van de drie regisseurs heeft gezien, weet dat hun liefde voor de jaren '80 al eerder hadden getoond. En waar die film meer de bloederige kant van de jaren '80 horror opzocht. Neemt deze film qua verhaal meer een voorbeeld aan The 'Burbs (1989) en voor het clubje vrienden aan The Monster Squad (1987) Al zijn de Stephen Kings IT en Stand by Me niet ver weg.

Zoals ook al duidelijk was aan de titel is het zomer 1984, in een typische buitenwijk in Amerika. Vier tiener-jongens bestaande uit de bekende karakters, spelen s'avonds op straat "man-hunt" Natuurlijk is daar de leider, Davey (Graham Verchere: Fargo TV serie) met een vreemde passie/obsessie voor complot-theorieën. Hij vormt samen met de in omvang wat grotere Dale “Woody” Woodworth (Caleb Emery: Goosebumps, Logan Lucky), nerd Curtis (Cory Gruter-Andrew: Okja) en het in leer-geklede schoffie Tommy (Judah Lewis: The Babysitter). Het zal niet compleet zijn zonder een knap blond buurmeisje dus lust-object voor de jongens is Nikki (Tiera Skovbye: Riverdale TV serie) En ja ik geef toe, niet het meest originele plot maar de jonge acteurs weten het overtuigend brengen en aangevuld met een paar goede jump-scares is het een aardig spannende, heeft hij nu wel of niet gedaan. Echter verdient de film zijn echte punten met het donkerder en sinistere einde. “Summer of 84” is een fijne mysterie-film met elementen uit drama en horror en een heerlijke eighties sfeer. En daarnaast een stuk meer ingetogener dan de vorige film maar zeker zo goed!

Tapt uit hetzelfde vaatje als Stranger Things qua 80s nostalgie, met een synth soundtrack (erg lekker weer, van Le Matos, maar niet zo epic als wat ze maakten voor Turbo Kid) en bmx fietsen langs gazonnen in suburbia met Reagan-Bush borden....welbekend terrein inmiddels. Het script is matig door de overdaad aan cliche's (zo hebben we weer eens bebrilde nerd, een dikkerd, een viespeuk...en zo kunnen vele anderen afgevinkt worden) en de zwakke dialogen met veel povere onderbroekenlol van de vlakke puberkarakters. Verder wordt het pas echt spannend in het laatste kwart. De opbouw is niet geweldig omdat er amper ongewisheid is over wie de seriemoordenaar is. Zeker de eerste helft van de film zou veel meer suspense moeten hebben. Het einde is het sterkste in de film en bevat veel meer emotie dan de rest van de film. Visuele hoogstandjes blijven ook uit.

Desondanks toch een krappe voldoende en dan vooral omdat de film wel echt in mijn straatje past: seriemoordenaars, 80s nostalgie met synth soundtrack en hechte jongens die door dik en dun samenwerken. Maar het haalt absoluut niet het nivo van de films die deze hommage adoreert.

Voor wie vindt dat een krappe voldoende 3 sterren moet betekenen: ik hanteer niet een 1-op-1 rapportcijfer systeem. Matige films geef ik liever 2,5 dan 3. Het glas is dan half vol voor mij. Zie het maar als een 5,5 vertaald als rapportcijfer. Naar boven afronden is 3 sterren zal de zeur dan zeggen maar dat doe ik dus niet.

De makers van deze onderhoudende thriller zijn ook verantwoordelijk voor de SF-aktiefilm Turbo Kid, en dat zie je. Ook dit werkje druipt van de nostalgie, ondersteund door een fijne retro soundtrack. De toon is hier wel meer ingetogen, met weinig bloed en geweld. Het geheel steekt aardig in elkaar, maar de plot is te doorzichtig en voorspelbaar, met een iets te geforceerd tijdsbeeld en een net niet overtuigend jaren '80-sfeertje. De jeugdige akteurs doen hun best, maar de personages blijven vrij vlak. De boel wil maar niet echt van de grond komen. Het grimmige eind blijft tenslotte wel een tijdje nadreunen, maar zorgt wel voor een behoorlijke domper.

Films die teruggrijpen naar de stijl uit de 80’s bestonden al ver voor Stranger Things, maar het is de Netflix-serie die het naar een veel breder publiek heeft gebracht. Een van de laatste films die ons een tripje langs memory lane brengt is Summer of 84, die zich, zoals de titel al verraadt, in 1984 plaatsvindt, misschien wel het beste filmjaar ooit.

Zomer 1984, een perfecte tijd om een zorgeloze 15-jarige te zijn. Dat verandert al snel als complottheoreticus Davey Armstrong zijn buurman, die politieagent is, verdenkt een seriemoordenaar te zijn. Hij en zijn drie beste vrienden besluiten vervolgens een eigen onderzoek te starten dat al snel gevaarlijk dreigt te worden.

De drie regisseurs zijn niet onbekend met retrofilmerij, drie jaar geleden brachten zij namelijk het goed ontvangen Turbo Kid uit, een soort Mad Max op fietsen en met Michael Ironside als de bad guy, niet de minste acteur om in je debuutfilm te hebben. In Summer of 84 moeten we het met een hele reeks onbekende namen doen, maar dat is in dit geval verre van erg want stuk voor stuk leveren de acteurs puike prestaties af. Vooral Graham Verchere is ontzettend overtuigend in zijn hoofdrol en draagt de film met gemak.

Summer of 84 is een grote nostalgische trip. Stranger Things is erg sterk in het creëren van een authentieke sfeer maar krijgt daar met twee seizoenen (tot nu) ook alle tijd voor. Summer of 84 weet het in 105 minuten voor elkaar te krijgen alsof je je in 1984 begeeft. Dit wordt versterkt door de alweer enorm sterke soundtrack van een ander trio: Jean-Philippe Bernier, Jean-Nicolas Leupi en Le Matos, ook verantwoordelijk voor de soundtrack van Turbo Kid.

Het verhaal van de film is simpel maar bijzonder effectief uitgewerkt. We krijgen Rear Window en vanwege de setting vooral The Burbs-achtige taferelen voorgeschoteld in het ontrafelen van het mysterie waar de jongens mee te maken krijgen, maar het is vooral het bijzonder grimmige einde die bijblijft. Een beetje uit de toon in vergelijking met de rest van de film, maar indrukwekkend desalniettemin.

En zo is Summer of 84 een prima zoethoudertje gebleken voor het verschijnen van het derde seizoen van Stranger Things. Na Turbo Kid levert het veelbelovende Canadese regisseurstrio alweer een puike film af.

Summer of 84 (François Simard, Anouk- en Yoann-Karl Whissell) - VOD recensie - It's Only a Movie - itsonlyamovie.nl

Met een lichte argwaan heb ik deze film gisteren bekeken, ik heb effectief de jaren '80 films meegemaakt en moet zeggen dat hier echt wel getracht word om deze sfeer te (her)creëren.

Ik vind spontaan dat er verschillende zaken in terugkomen die reflecties opriepen naar films uit de "eighties"...de muziek van "Risky Business", de beklemmende sfeer van "After Hours" of "Body Double", de personages van "Weird Science" of "Stand by me".. om er maar enkele te noemen,.

Het verhaal is idd. niet zoveel soeps en het is wat geforceerd in dat jaren '80 kader..

Mijn persoonlijke topper in dit genre (uit de jaren '80) is en blijft toch "After Hours" een film noir met een steengoed scenario dat tot op heden nog niet is overtroffen.

Het is eigenlijk zo onrealistisch dat het realistisch overkomt...

Ik vond persoonlijk de muziekscore nog het best aansluiten bij de "eighties", ik zou gezworen hebben dat sommige elektronische stukken van Tangerine Dream waren....niet dus ...knap werk van Le Matos..

Enorm leuke film met een spannend einde. Goed geacteerd door de jongens en de sfeer in de film zit er goed in. Echt een aanrader!

De jonge cast spelen hun rollen overtuigend en de sfeer van de jaren 80 wordt goed neergezet.

De muziekscore is qua niveau heel afwisselend : soms leuk, andere momenten wat irritant. Bijvoorbeeld bij het creëren van spannende scènes wordt gebruik gemaakt van storende achtergrondmuziek of geluiden.

Het verhaal wordt met zorg opgebouwd naar zijn climax, al wordt die opbouw toch wel wat te lang uitgesponnen zonder echt noemenswaardige scènes. De climax komt niet echt verrassend over en is eigenlijk wel heel simpel qua uitwerking, doch het grimmige eindslot doorbreekt dan weer die gedachte en werkt bevredigend. 6/10

Summer of 84 is niet bijzonder origineel. Maar het is wel een vermakelijke hervertelling van het concept dat we eerder zagen in Rear Window, Body Double, Suburbia. Helemaal in jaren '80 sferen. Lijkt in veel opzichten ook op het onlangs verschenen Under the Silver Lake, waar ook verwijzingen naar de jaren '80 worden gecombineerd met paranoia. Het verschil is dat Under the Silver Lake extreem zelfbewust is en Summer of 84 meer op de nostalgische toer gaat en een soort Goonies/Stand By Me vriendschapsband erbij betrekt.

De film is op sommige momenten vrij voorspelbaar, maar weet ook af en toe te verassen door net iets serieuzer uit te pakken dan je op basis van de toon zou verwachten. Hoewel eigenlijk al vanaf het begin duidelijk is wie de grote verdachte is, weet de film het toch spannend te houden.

De soundtrack met jaren '80 synthesizers mag er zeker wezen (deed me af en toe denken aan Dick Maas' muziek voor De Lift). Met name tijdens de nachtscènes leek te film echt een product van de jaren '80. Maar verder vond ik dat er meer moeite gedaan had kunnen worden om de cinematografie te laten lijken op die tijd. De film blijft duidelijk een product van deze tijd.

Vermakelijk.

Hele leuke film die vooral precies zoals mijn verwachtingen uit gewerkt was. Heerlijke Drama/Thriller film die met vlagen wat horror bevat, zeker op het eind neigt de film hier na toe maar hij is over het algemeen niet heel erg eng. Ik houd altijd wel van dit soort films en ook bij ‘Summer of 84’ was het weer volop genieten. De film kende geen uitzonderlijk spannend of vernieuwend verhaal maar hij was wel erg leuk, en ook het concept mocht er wel wezen. Heerlijke vermaakt!

Het acteerwerk was prima. Zo speelde Judah Lewis wederom een erg leuke rol die ook al eerder te zien was in de ‘Netflix Original’ film ‘The Babysitter’ waar hij de rol van Cole vulde. De rest van de jongeren deden het ook in deze film erg leuk, en het acteerwerk lag zeker boven een bepaalde niveau. Ook de ouders en de knappe dame Tiera Skovbye deden het erg leuk.

Zoals ik al zei, het verhaal is tof maar vertelde eigenlijks niks verbijsterend wekkends We volgen een groep vrienden in de jaren tachtig die met z’n allen lekker aan het aanklooien zijn. Hun gebied word echter wel geteisterd door een seriemoordenaar en op een gegeven moment verdenkt Davey zijn buurman hiervan: Mackey. Ze houden de buurman nou lettend in de gaten, en na enig onderzoek komen ze er achter dat ze toch gelijk hadden en vinden een lijk in de badkuip. Toch best leuk gedaan zo.

Achja, de film staat borden vol kattenkwaad en een groep vrienden die hun jeugd doorbrengen. Toch vond ik de setting erg vet, en genoot ik er van dat er tenminste gekozen word voor een echte muzieksmaak. We zien een jongeman bij de plaatselijke tuinierswinkel werken in een ‘Iron Maiden’ shirtje, precies de zelfde die ik ook heb. En op de kamer van Davey hangt een poster van de fantastische band ‘Rush’, van het album ‘2112’. Ja erg vermaakt met deze film, zo zie ik ze graag vaker! Als ik wat meer tijd heb wou ik wat meer over de film tikken, en wat uitgebreider maar helaas heb ik dat op dit moment even niet.

4.0*

ik heb meer dan genoten van deze jaren 80 revival thriller waarin een groep jongens op speurtocht gaan naar de buurman die ze verdenken een seriemoordenaar te zijn .

met name de soundtrack tilt de sfeer van de film naar een hoger niveau .

verder is het verhaal redelijk goed uitgewerkt maar had eigenlijk net nog wat spannender gekund .

Niet alle vrienden van de hoofdpersoon kwamen even goed uit de verf , vooral met die punkgozer had wat meer gedaan moeten worden .

het verhaal is natuurlijk niet nieuw maar met name het eind is wel origineel en hakt er goed in .

Uitstekende jaren 80 coming of age film een kruising tussen de Goonies , Stand by Me en Stranger Things.
Prima setting , goede soundtrack en best wel meer dan redelijk geacteerd . Alleen de laatste 10 min doen vreselijk afbreuk aan de film met als dieptepunt de moord op Dale 'Woody' Woodworth ik zeg dit omdat de gehele film daar niet naar toe werkte en het eerder een beetje losjes spannend hield. Het einde kwam dan ook geforceerd over. Ondanks dit gegeven heb ik me kostelijk vermaakt dus een zeven dus 3.5*

Goed.

Eigenlijk doet het slot het hem, want die is verrassend sterk. Het uur en kwartier daarvoor is vrij normaal en blijft gewoon de boekjes volgen eigenlijk. Van de makers van de grappige Turbo Kid gaan hier een andere richting uit, maar laten daarmee zien dat ze dat ook prima kunnen.

De jongeren zijn in het begin gewoon een stelletje vervelende pubers met vrij puberale uitspraken en de doodnormale dingen die je in een 80's suburbia film zou verwachten. Daar lijkt de film ook de hele tijd heen te gaan, maar op een gegeven moment slaat het echt om in beklemmende horror.

Het eerste deel is daarom ook meer een soort Mystery voor tieners, veel meer is het niet, het verhaal doet niets bijzonders of nieuws en volgt gewoon keurig de lijntjes, het 80's sfeertje is er zeker en ik moest vaak denken aan films zoals The Goonies .

Het slot is verrassend sterk en beklemmend, de film gaat ook uit het niets opeens een andere richting uit en weet daarmee vrij originele dingen te doen. Spanning is er ook wat ik in het eerste deel kwijt was, en daarmee tilt het de film behoorlijk omhoog. Ik heb best genoten voor de 105 minuten.

Redelijk onderhoudende teen thriller die zich afspeelt in de jaren 80 met sentimentele en luchtige retro uithalen, maar ook met serieuzere dramatische uithalen die spannend en horrorwaardig zijn.

De film neemt veel tijd om aan sfeerduiding te doen. De nostalgie van de jaren 80 sijpelt ongegeneerd door in muziek, dialoog en setting. In die sfeer wordt het groepje jonge personages uitgebreid gevolgd tijdens de zomervakantie. Beetje in de stijl van It (1990) en Stand by Me (1986). Puberaal gedoe. Van veel spanning is lange tijd amper sprake.

De film speelt zich af op de scheidslijn tussen kinderlijke onschuld en volwassen bewustwording. De personages zijn tieners die ruw worden geconfronteerd met de schijnveiligheid van hun bestaan. Ze worden zich bewust van de bedreiging die de volwassen wereld in zich bergt. Ze raken bewust van gevaren en angsten die zich meestal binnenshuis manifesteren in een geïsoleerde wereld waarin ruzieënde en depressieve ouders de veilige haven van de personages bedreigen. Geen fijne constatering.

En hoewel een rondwarende seriemoordenaar een groot gevaar inhoudt vormt hij tegelijkertijd een prima afleiding voor al die vervelende en ongrijpbare thuissituaties, die niet zijn op te lossen voor een simpele tiener. Zo’n seriemoordenaar is dan echt een uitkomst. Die is immers wèl heel tastbaar en valt als bedreiging wèl op te lossen. En het is dan ook pas als de van seriemoord verdachte buurman een grotere plek in hun wereldje gaat innemen, dat spanning en suspense het verhaal binnenglippen.

De vertelstijl is bijna de gehele film ontspannen en relaxed met af en toe een schrikje of een spannende scène. Niet altijd even boeiend. De slotacte breekt opeens radicaal met die stijl als de remmen worden los gegooid en er zowaar nog wat heuse horroractie in de film wordt gepropt.

Het is even wennen aan die radicale stijlbreuk, omdat ie zo onverwacht komt, maar een spannend einde van een film die me soms iets te ontspannen was, is het zeker.

Best een goede thriller. Bijna de hele film zit je te kijken naar een 80's tiener/jeugdavontuur. Wat al vaker is gezegd, a la stand by me, goonies en nog veel meer wat je had in de jaren 80. Ik was er dan ook fan van. Dus was dit lekker kijken in deze film. Je voelde aan alles dat er zeker nog iets spannends ging gebeuren. En dat was zeker in het laatste stuk van de film. Flinke omslag van style, maar ik vond dat niet vervelend. Maakte het verhaal zelfs sterker.

Acteerwerk was ok. Sfeer was goed. 80's sfeer was goed uitgewerkt. Verhaal misschien niet origineel, maar zeker leuk. Ik hoop misschien op een 2e deel.

3.5 *

Erg fijne film. Hoewel de poster op een horror wijst is dat niet de hoofdgenre en kan het zelfs verkeerde verwachtingen wekken. De film brengt inderdaad de jaren '80 goed over, in dit geval niet door slechts af en toe bepaalde losse dingen aan te halen, maar de hele film voelt eighties aan. De jaren '80 waren uiteraard niet alleen rozengeur en maneschijn, en hoewel de meeste films dat zo wel doen lijken laat deze film ook mindere kanten zien, zoals in dit geval kinderontvoeringen. Dus cliché? Nee, niet bepaald. Ook zijn de jongens niet ieder een stereotype (typische nerd, held, etc.) maar zijn ze vrij normaal, wat je ook niet vaak ziet. M.u.v. de dikke jongen, kennelijk is een groep vrienden niet compleet als er geen dikke jongen deel van uit maakt. Van hem zag je, zodra die het huis in ging, al mijlenver aankomen dat hij het einde van de film niet zou halen. Maar toegegeven, ik had niet verwacht dat hij het huis levend uit zou komen, qua timing zat ik dus wel naast.

Ik was vrij snel verkocht, maar de (megaspoiler!!) zoldertrapscene wist me te overdonderen, geniaal hoe dat is gebracht. Deed me qua kwaliteit en stijl wat aan The Shining van Kubrick denken. Heerlijk.

En nee, ook de jaren '80 zijn niet een product van dit millennium wat is bedacht door de makers van Stranger Things, ze hebben écht bestaan . Net als de ontelbare films die na de jaren '80 zijn gemaakt en zich in die jaren afspelen. Erg fijn, richting de 4*.

Summer of 84 is een leuke coming of age mysterie wat je aandacht weet te pakken omdat je benieuwd bent wat voor wendingen er gaan plaatsvinden. Helaas blijft het allemaal wat rechtlijnig en voorspelbaar en is het einde niet zo heel erg sterk. Het is niet slecht maar het is ook zeker niet goed.

Aardige film waarin vier jongens een politie-agent uit de buurt er van verdenken een serie-moordenaar te zijn. Niet het meest originele verhaal en ook het verloop is aan de voorspelbare kant. De film speelt zich af in de zomer van 1984 en die hele tijdsperiode is dan ook fijn neergezet zonder het er te dik bovenop te leggen (fijne soundtrack ook, een beetje à la John Carpenter). Net geen 3.5 sterren voor dit spannende jongensverhaal.

Deed wat denken aan het oudere werk van Stephen King qua sfeer en setting.

Jaren 80 nostalgie komt goed aan bod en leuke karakters.

Aardige film.

Jaren `80 vehikel!

Nou vind ik hommages best wel leuk, maar de cheesy muziek in deze film strijkt de film regelrecht in het haar en doet afbreuk aan iedere vorm van spanning. De opbouw duurt te lang, eigenlijk is het een beetje wachten op het laatste half uur van de film, waarin er eindelijk dan toch nog wel wat gebeurt. Teveel coming of age en te melig op sommige momenten, desondanks wel onderhoudend en te verteren. 3*

Deze eens bekeken en vond hem nog niet mis. De film speelt zich al in de jaren 80, maar een echte meerwaarde vond ik hen niet echt hebben, maar storen deed het evenmin. De cast deed het prima en verder zag het er goed uit. De film had een mooie introductie en naar het einde toe werd het wel nog spannend.

Toch wel de moeite om gezien te hebben.

Na de magistrale Turbo Kid hebben de drie regisseurs weer een topper afgeleverd.

Wat ik wel een doorn in het oog vond was dat dit zich in Amerika afspeelde ipv Canada.

Het is de zomer van 1984 en we volgen vier jongens van vijftien jaar die, wegens hun leeftijd, een zorgeloos bestaan leiden. Leven bij dag, genieten van de momenten, weinig zorgen... en ieder zijn eigen karakter (de nerd, de dikzak, de stijfkop en de macho). Meteen had ik al veel sympathie gekweekt voor deze jongens en ze zouden inderdaad ook zeker niet misstaan in een Stephen King verhaal/verfilming. Ze houden zich voornamelijk bezig met het verzamelen van zo veel mogelijk netvliesmateriaal (tieten en wat voor stukjes bloot dan ook), nachtelijke speurspelletjes... en uiteindelijk... het bespioneren van Agent Mackey.

Want er is een seriemoordenaar in de regio gesingaliseerd die het op jongens voorzien heeft, en alle tekenen maken het ernaar dat de vier jongens Mackkey ervan verdenken. Aangezien deze kans geheel uitgesloten lijkt te zijn, gaan ze zelf maar op onderzoek uit.

En dat brengt toch wel een mooi avontuur met zich mee. Tussen het meisjes kijken (en uiteindelijk ontvangen) zijn er ook nog andere dingen noodzakelijk. Natuurlijk weet je allang al hoe dit alles gaat aflopen, maar toch... Waarom is deze film dan toch nog zo goed? Waarschijnlijk draait het meer om het knipoog en de neo-elementen, dan om het verhaal. En soms wil dat prima werken.

Ook de passages tussen Nikki en Davey waren mooi, al hadden ze daar wel iets meer mee kunnen doen.
Ook de andere jaren 80 elementen; de koude oorlog, walkie talkies, dat typische buitenwijksfeertje en uiteraard de eigen synth-wave soundtrack die het tijdsbestek aandikt.

Ook het einde was knap... en inderdaad, die zoldertrapscene was weergaloos.

Ja, dit is weer een prachtige poging van de regisseurs. Van mij mogen ze doorgaan.

Zucht... was ik maar 15 in de jaren '80 ipv de inspiratieloze jaren '00. Geen wonder dat alles ook retro gaat.

4,5*

Beetje nutteloos.

Nu de 80s hype zo populair is geworden dat het zelfs de mainstream deels domineert, begint het ook langzaam weer weg te ebben. Deze film komt dus eigenlijk een beetje te laat, zo voelde het ook vooral tijdens het kijken.

Want op zich doen de regisseurs het niet zo heel slecht, het sfeertje is herkenbaar en liefhebbers zullen het vast en zeker kunnen waarderen. Maar een groepje kinderen dat op avontuur gaat in Amerikaans suburbia ... het is niet iets wat nog echt aanspreekt.

Voor het overgrote deel blijft de film ook schatplichtig aan z'n invloeden. Echt spannend is het dan ook niet, het is vooral een wat duistere kinderfilm. Behalve dan het einde, wat plots best gemeen en nasty uit de hoek komt. Staat in sterk contrast met de rest van de film, maar het maakt het geheel wel iets beter. Had het niet zien aankomen in ieder geval.

Maar het blijft verder een matig filmpje. De 90s retrohype is ondertussen ook al gestart, tijd om al dit gedoe weer lekker in de diepvries te schuiven.

2.5*

In Suburbia is de buurman nooit pluis.

The Burbs meet Fright Night light. Varen op het succes van Stranger Things.

Een nieuwe film die zich afspeelt in de 80s. Tja , het is helemaal hip tegenwoordig om dat soort films te maken. Helaas maakt deze film de verwachtingen niet waar. Ik kan mijn vinger er niet echt op leggen maar het deed me gewoon niks. Het constante keyboard deuntje doet zijn best om de 80's sfeer te creëren, maar het deed wat geforceerd aan en werkte nogal op mijn zenuwen.

Het verhaal zelf is ook vrij makkelijk en simpel en de uitvoering ook magertjes.

Opgegroeid in de 80's heb ik toch echt liever de films uit die periode zelf dan films van nu die zich afspelen in dat decennia.

Spannende film, hartstikke fijne sfeer. Ik bleef de hele film geboeid kijken. Einde is wel wat shocking en jammer.

Een spannende film die wel traag op gang komt. Het einde vond ik een beetje onrealistisch. Daarnaast vind ik het open einde ronduit vervelend.

Voor de rest is het zeker wel een film die je op je lijst kan zetten.

Wat een kinderachtige film, de jonge acteurs waren goed maat zo'n voorspelbaar eind

Gister deze film gekeken en ik moet zeggen dat hij lekker wegkeek. Heeft inderdaad wel wat van Stranger Things. Goede jaren 80 sfeer. Prima film ??

Vergeetbare zomer

In ieder geval de aankleding is goed in deze verder voorspelbare en veel te uitgestrekte thriller die verder in al zijn facetten overbodig aanvoelt. Ik ben daarom enorm verrast door de redelijke scores die gegeven worden aan een titel, waarbij ik echt het idee had dat ik er meer dan anderhalf uur van mijn tijd aan had verspild. Buiten het feit dat de plot veel te dun en traag is, barst met name de finale bijna uit zijn voegen van de ongeloofwaardigheid.

Een meedogenloze killer weet zich op de crime scene te verstoppen op een vlizozolder terwijl er een klopjacht op hem gaande is.. really, hebben ze nog nooit van een huiszoeking gehoord? Om dan nog maar niet over het feit te spreken dat op de dag dat de moorden ontdekt worden en de killer on the loose is, er niet eens fatsoenlijke politiebewaking aanwezig is in de buurt van de kinderen, waar deze psychopaat nog een appeltje mee te schillen heeft. En oh ja, wanneer hij het huis binnendringt kan hij met gemak een jongen met overgewicht drogeren en van de trap af dragen zonder dat dat de ouders van zijn logeeradres hier iets van mee krijgen.

Wat mij de aanzet gaf om door te blijven kijken was omdat ik gelezen had dat de finale verrassend zou zijn, waardoor ik het idee had dat de plot expres zo overduidelijk was waarbij dan uiteindelijk zou blijken dat de vork heel anders in de steel zou steken. Helaas..niks van dat alles, het verhaal loopt precies zoals je zou verwachten met aan het einde wellicht de "verassing'' voor sommigen dat de killer een van zijn slachtoffers laat gaan, maar voor mij voegde dit niks aan het voorspelbare verhaal toe.

Wanneer dit een van je eerste thrillers is en je 12 jaar oud bent is Summer of 84 wellicht nog wel te pruimen en zelfs een beetje spannend en eng. Al het overige publiek adviseer ik deze vooral links te laten liggen. Had ik al gezegd dat de aankleding in ieder geval wel goed was?

2,0*

Rustige opzet, vermakelijke film. Makkelijk te volgen. Typisch jaren 80 vibe. De setting was goed en ik zat echt in het verhaal. Helaas toch maar 2.5 beoordeeld.

Spoiler******

Laatste 20 minuten had ik een hele andere kijk op deze film.

Kan iemand mij vertellen hoe hij 2 jongens in hun ouders huis kan kidnappen zonder dat de ouders t horen en laat staan dragen? De vader had nog zo gezegd dat ze veilig waren?! Hij kwam van zolder! En als de ene schrikt, kan de andere toch gillen? Niet realistisch! Echt waardeloos. En ook dat hij zijn eigen auto vernield terwijl hij zelf nog op de vluchtis? Ik snap dat hij graag ook een spelletje wilden spelen op t einde, maar hij sneed zichzelf echt in de vingers dat hij zijn droppunt laat zien, kans dat hij opgepakt word nog groter maakten om in de buurt te blijven en de auto niet meenemen. Er was geen touw aan vast te knopen op t eind. Ik was zelf niet zo blij dat de jongen er niets van overhield, zn vrienden en zn vriendin had hij niet meer. En de dader was ook nog niet gepakt. Ik ben voorstander dat de dader ook een keer mag winnen in een verhaal maar niet zoals dit. Als ze nou een scene hadden gemaakt hoe hij ervanaf is gekomen, had ik serieus een betere review gegeven. Jammer dat het zo moest eindigen.