Fifty Shades Freed (2018)

Het kersverse echtpaar Steele reist de wereld af, heeft seks, kibbelt over zaken als topless zonnen, het behouden van de meisjesnaam, wel of niet blijven werken en eventuele kinderen. Allemaal zaken die ieder weldenkend mens ter sprake brengt vóórdat 'ie het huwelijksbootje betreedt. Oh, en na elke ruzie volgt een seksscène. Alsof dat nog niet erg genoeg is, moet je ook nog enkele van de meest verschrikkelijke popliedjes aanhoren, met als dieptepunt een hemeltergende versie van 'Never Tear Us Apart'. Jamie Dornan heeft nog steeds 0,0 charisma en je vraagt je hoofdschuddend af waarom deze twee elkaar nog kunnen luchten of zien?! Er is ook nog een plotje rondom een stalker in deze volstrekt belachelijke poging tot ero-thriller die van begin tot het rommelige einde onuitstaanbaar is. Het slot herinnert je eraan dat de twee voorgangers niet al te best waren en de epiloog is volstrekt overbodig. Sneue bagger.

Dit laatste deel is ook meteen het slechtste. Dat kun je de filmreeks op zich niet eens heel erg aanrekenen, aangezien het bronmateriaal natuurlijk nogal flut is. Net als bij de boeken ging deel 1 op zich nog wel, met name omdat de focus toen nog lag op de kennismaking met de sm en de spanning tussen de twee. Was te doen. Maar zodra er een verhaaltje om de hoek komt kijken wordt het allemaal lachwekkend slecht en flinterdun. In dit deel wordt (nog erger dan in de vorige film) de seks ook ontzettend op een tweede plan gezet, waardoor je nogal een raar geheel overhoudt. Een zwak verhaal met heel af en toe wat obligate afgeraffelde saaie seks waarin de sm ook nauwelijks meer een rol van betekenis speelt (geen idee ook waarom dit R-rated zou zijn. Was dat het maar, had je nog wat te zien).

En die gruwelijke soundtrack ook weer! Niet te harden gewoon.

1,5*

Fifty Shades Freed

Het avontuur van het destructieve en sadomasochistische paar Anastasia Steele en Christian Grey eindigt gelukkig met dit derde deel. Waarom dit duo überhaupt bij elkaar blijft is ook na dit derde deel nog steeds onduidelijk, want ze maken nog steeds constant ruzie met elkaar. Om het daarna goed te maken met zweepslagen en andere seksspeeltjes. Maar hé, als het voor hen werkt... Het verhaal slaat weer nergens op en de dialogen zijn abominabel, maar dat ben ik na drie films wel gewend. Misschien heb ik diep van binnen ook wel een masochistisch trekje, want ik heb het weer volgehouden en de film afgekeken.

Dit is dan alweer (ik heb overigens de "Unrated" versie gezien), en ook gelukkig, het laatste deel van de "Fifty Shades" trilogie na "Fifty Shades of Grey (2015)" en "Fifty Shades Darker (2017)" en ze worden er helaas niet beter op en al zeker niet opwindender, hoewel Dakota Johnson (speelde in alle drie films de hoofdrol) natuurlijk wel een mooie vrouw is om naar te kijken (zowel met kleren aan als zonder), althans zolang ze maar niet praat.

Anastasia Steele (Dakota Johnson) en Christian Grey (Jamie Dornan) zijn in dit verhaal getrouwd en leven samen een stabiel leven vol luxe. Maar hun wilde verleden wil hen maar niet met rust laten en al zeker niet wanneer de voormalige baas van Anastasia, te weten Jack Hyde (Eric Johnson), wraak zweert.

Het verhaal stelt wederom weinig voor en bevat een dun plot vol met overbodige scènes, vol met autoritten (wel overigens een fraaie sportieve "Audi" auto) en vliegtuigreisjes en weinig relevante ontmoetingen (o.a. met de vrouwelijke architect Gia Matteo, die gespeeld werd door de zeer mooie Arielle Kebbel, die ook nog eens een zeer mooie jurk droeg) en de dialogen hebben een ongekend truttig gehalte en dat geldt buiten de dialogen natuurlijk ook voor de hele trilogie verfilming.

Ook in huwelijkse staat, wat te zien is tijdens de opening van het verhaal, beleven Anastasia en Christian hun erotische avontuurtjes (wat wel wat wegheeft van slappe softe porno, waarbij Dakota Johnson haar borsten en billen mag tonen en Jamie Dornan zijn goedgetrainde torso en wat haren uit de schaamstreek mag showen) en dat o.a. op een boot (waarbij Christian zeer romantisch tegen Anastasia zegt "Ik ga je neuken tot je het uitschreewt") tijdens hun huwelijksreis in Nice, in de auto (de eerder genoemde "Audi") op een parkeerplaats na een auto achtervolging (eigenlijk op een onverwachte moment, maar schijnbaar vond Anastasia het erg opwindend en had ze ook de behoefte om met iets anders te spelen dan de versnellingspook van de "Audi"), in de SM-kamer (inclusief een zwangere Anastasia) en badkamer in het echtelijke appartement in de stad Seattle en in de keuken van het luxe vakantiehuis in Aspen en dat met ijs (en "nee" geen raket of Calippo-ijs welke je ergens makkelijk in kunt stoppen, maar gewoon Ben & Jerry’s ijs uit een beker).

In dit verhaal raakt Anastasia ook zwanger (tijdens de aftiteling is het kind ook te zien, namelijk een jongetje met de naam Ted welke ze genoemd hebben naar Ted Bundy, en blijkt Anastasia ook opnieuw zwanger te zijn van een jongetje, welke ze Jeffrey willen gaan noemen) en daar is Christian niet bepaald blij mee, want als Anastasia het tegen hem zegt, reageert hij kwaad op de volgende manier:

"Ik had plannen voor ons. Ik wilde je de wereld geven. Geen luiers en braaksel en shit".

Het einde (wat zogenaamd spannend moest voorstellen) waarbij Mia Grey (Rita Ora), de zus van Christian Grey, wordt ontvoerd door Jack Hyde voor 5 miljoen dollar losgeld en waarbij de zwangere Anastasia geschopt wordt door Jack en waarna ze in het ziekenhuis belandt, was tenenkrommend slecht en daarna zien we ook heel eventjes Kim Basinger voor het eerst in beeld, waarbij ik gelijk uitkom op de cast en om dan in ijs (toepasselijk in het verhaal) termen te spreken, die konden er amper chocolade van maken. Dat zou overigens ook uit Anastasia zijn gekomen, als Christian de grote buttplug (die in een lade lag) zou hebben gebruikt, welke op een gegeven moment in beeld getoond werd.

Visueel gezien zag het er zeker niet slecht uit en buiten Dakota Johnson, mochten ook de beelden van Nice (de film is ook in Nice opgenomen en dat rond dezelfde tijd dat daar een aanslag met een vrachtwagen plaatsvond in juli 2016) en Aspen er wezen en natuurlijk ook de fraaie "Audi" auto.

Net als de vorige twee delen uit de "Fifty Shades" trilogy, krijgt ook deze Drama / Romantiek film (die circa 105 minuten duurt) van mij gewoon weer een 0,5* als punt.

Toch zwak. Het lijkt nog wat als je de vorige twee gezien hebt, waardoor je onbewust je standaard al hebt aangepast, maar sec genomen is dit gewoon heel matig. Dit is kitsch met een hoofdletter k, een verhaal van werkelijk helemaal niets, meest opvallende blijft dat hier blijkbaar toch een doelgroep voor is. De aantrekkingskracht zal hem dan waarschijnlijk moeten zitten in de expliciete seksscènes maar zelfs die komen na de vorige delen over als een letterlijk verplicht nummer. Helpt verder ook niet dat de nochtans geroutineerde Foley(de man heeft vroeger echt goede films gemaakt) ons door de strot wil duwen dat we veel sympathie moeten voelen voor het echtpaar in de hoofdrol. Met name voor de lusteloos ogende, zogenaamde sterke vrouw Johnson/Anastasia voelde ik meer ergernis dan ook maar enig medeleven waarbij het bijna funest is dat Dakota de irritante, slome acteerstijl van haar moeder in haar dna heef zitten. Dornan is iets beter op dreef, maar ook nog te veel een stijve hark om echt indruk te maken, waardoor dit tweetal het toch wel meest ondermaats romantisch duo uit de filmgeschiedenis zal zijn. Schijnt ook dat de twee buiten de camera's om een bloedhekel aan elkaar hebben, en dat zie je helaas terug in deze samenwerking. Wellicht dat men deze trilogie over een decennia of zo een keer opnieuw moet maken met een intenser stel en een sterker script, maar zelfs dan zal ik niet meer op de eerste rij zitten.

Gezien de talrijke negatieve meningen bij de eerste twee delen van deze trilogie, niet zo verwonderlijk dat ook het slotdeel bedolven wordt onder afkeurende opmerkingen en lage waarderingen. Te meer niet wanneer veel mensen, die de vorige films de grond in boorden blijkbaar toch niet de verleiding konden weerstaan om ook dit deel te bekijken. En waarom ook niet.

Wat daar ook van zij, ik vind dit afsluitende deel van de trilogie een soort sekssoap, die nog steeds kan wedijveren met de doorsnee Hallmark- of Lifetime-films en consorten. Er komen wat meer blootscènes in voor, maar dat is wat mij betreft het probleem niet wanneer de appetijtelijke Dakota Johnson daarin centraal staat. Het voornaamste minpunt is net als in de prequels naar mijn bescheiden mening Jamie Dorman. Die loopt door de drie films als een papier-maché pop met een al dan niet ontbloot bovenlijf, terwijl hij die tijd veel beter had kunnen besteden aan het volgen van acteerlessen.

Kort samengevat: een gelikte film, die ondanks het matige verhaal toch best amusant is.

Marginaal beter dan het saaie Fifty Shades Darker, maar het houdt bepaald niet over. Het is allemaal weer erg tam en vooral suf, waarbij vooral de thriller-aspecten er nogal bekaaid afkomen. Dakota Johnson ziet er in spannende lingerie nog steeds wel appetijtelijk uit, maar volledig gekleed is haar personage vooral saai en mutserig. Vergeleken met meneer Grey (slap gespeeld door Jamie Dornan) is haar personage echter nog behoorlijk spannend; met hem is echt geen lol te beleven. Wat een vervelende vent.

Even more f**ked-up.

Alle elementen uit de vorige films zijn ook in Freed weer aanwezig. Misschien wel te veel. De slechte covers tijdens de seks scenes, de tenenkrommende dialogen, vlakke personages en een erg oninteressant plot. Veel seks scenes zijn er in dit laatste deel niet aanwezig. En dat is niet eens een gemis. Er wordt geprobeerd de personages wat meer diepgang mee te geven. Het schrijfwerk vertoont toch wat lichtpuntjes, die vervolgens behoorlijk door de acteurs worden verkloot. In Darker was het acteerwerk nog redelijk op momenten. Maar hier lijkt echt niemand er nog zin in te hebben. Daarnaast kan zelfs het thriller aspect de film niet meer redden. En dan is er nog dat einde ondersteund door de titelsong van Ellie Goulding. Verschrikkelijk

Enkel de DP lijkt er nog iets van te willen maken, want visueel ziet het er weer fraai uit. Verder valt er eigenlijk weer weinig te genieten in dit laatste deel van de reeks.

Een inhoudsloos slot van deze reeks zwijmelporno voor hete huisvrouwtjes. Het eerste deel had nog wel iets, het tweede deel was al een stuk minder en met dit deel gaat het alleen maar meer bergafwaarts. Er wordt een mislukt thrillerelement ingebracht om de boel een beetje leven in te blazen, echter daarmee lijkt het aan de essentie van deze reeks voorbij te gaan. Verder is het eigenlijk niets meer dan een ongeïnspreerde herhaling van zetten.

Omdat ik ooit eens de 2 vorige delen had bekeken van deze hitsige huisvrouwenpornoreeks wilde ik het slot dan ook maar even meepakken. De voorgaande delen waren al totaal inhoudsloos, niet opwindend en zeker niet boeiend en daar past de afsluiter goed bij. Dakota Johnson is best een mooie dame en haar naakt zien is zeker geen straf, maar als je de scènes die moeten knallen dan zo braaf maakt, dan snap je het als maker niet. Maar nog erger wordt het als ze er ook een verhaal in willen vertellen dat eindigt met een gijzeling op het niveau van een goedkope soapserie, waarna ze uiteraard weer helemaal naar haar geliefde toe weet te groeien. Nouja, er zal ongetwijfeld een doelgroep voor zijn zullen we maar denken. Ik ben het ieder geval niet.

1,5*

Om even een ander geluid te geven; dit was voor mij een prima te verteren film. Jamie is inderdaad een soort Balkenende, waar ik meer een Musk zou verwachten. Wellicht omdat ik net de boeken had gelezen, was deze film een leuke aanvulling, waarbij het verhaal wel uitgedund, maar niet verkracht is.

Dakota speelt voor mij overtuigend genoeg en is best intrigerend en uitdagend, ondanks dat ik mooi en/of knap niet van toepassing vind.

Kim Basinger is in deze film, zelfs in dat ene korte stukje volkomen stupide. Het zal wel goed betaald hebben.

Kortom, lees eerst het boek, dan heb je meer aan deze film.

Dit laatste deel ook eens bekeken. Niet beter of slechter dan de vorige delen, al is er wat meer actie. De rol van Anastasia heeft toch wat meer om het lijf dan de vorige films.

Het zal nooit m'n favoriete filmreeks worden, maar heb me er ook niet mee verveeld.

Tja, dit is helemaal niks.

Als je als kijker in films als deze met een gijzeling geconfronteerd wordt wat het niveau heeft dat lager ligt dan je in een gemiddelde soapserie tegenkomt, dan weet je dat het een lange zit gaat worden, ondanks de best wel korte speelduur.

Wederom een stompzinnig plot met belachelijk slecht acteerwerk, behalve dan Dakota Johnson, die kan nog wel iets. Jamie Dornan heeft niet alleen een belachelijke rol, hij is ook nog eens belachelijk slecht. Misschien wel de grootste miskleun van de trilogie.

Ik ben blij dat het er op zit, dit is geen reeks voor mij.

1.5*

De film begint niet eens heel onaardig, met wat sfeervolle leuke kleine scènes. Maar dat hele thriller-element erna is gewoonweg enorm zwak uitgewerkt. Dornan blijft verder de uitstraling van een zak aardappelen helpen en de de chemie tussen hem en Johnson is er simpelweg niet. Zij doet het verder nog wel oké, ook opvallend vaak naakt (was dat in de eerdere films ook al?). 1,5*.

Iets minder sullig dan het vorige deel, maar de structuur die regisseur James Foley hier hanteert kan op weinig pluimen rekenen. Het ziet er allemaal technisch professioneel uit, maar de chemie tussen Dakota Johnson en Jamie Dornan is bijzonder ongemakkelijk en komt nergens van de grond. Fifty Shades Freed is dan ook niet veel meer dan een voortdurende herhaling van zetten, met een Johnson die Dornan verleidt waarna er met een clichématig muzieknummertje op los wordt gepompt. Deze scenes zijn echter allesbehalve opwindend in beeld gebracht en vooral erg oncomfortabel. De inhoud betrekt verder een hoop onzin om de speelduur tot een totaal van 105 minuten in te sturen, maar die weten wel gelukkig een aardig tempo te ontwikkelen. Saai is het allemaal ook nergens, maar je moet ervan houden.