I, Tonya (2017)

Harding komt uit Portland, Oregon dat juist geldt als een erg mooie staat die zich mag meten met het prachtige en net zo noordelijke Montana. Maar zij kwam duidelijk uit een armer gezin.

Heb je helemaal gelijk in. Zie zelfs dat de film geschoten is in Georgia.

Degelijk drama dat imho verkracht wordt door twee elementen.

Er zijn de pogingen om humor in de film te stoppen (die moeder !): misplaatst, totaal niet grappig.

En er zijn die 'interviews' waar ons in-the-face verteld wordt hoe de situatie is; en waar ik net zoals bij reclames op een tv-zender zin had om op te staan en een zak chips te gaan zoeken.

Jammer, want veel potentieel, zeker ook door de hoofdactrice die haar werk prima doet.

Niet mijn type film, na de zoveelste ruzie, uitgezet.

Goeie film, kijkt makkelijk weg. Robbie acteert erg goed in dit toch wel bijzondere verhaal over 'White thrash' kunstschaatster Tonya Harding. Voor mij een verhaal wat ik niet kende, dus best maf als je het zo ziet....

3,5*

Deze recensie verscheen eerst op mijn blog. Deze is offline sinds 1 november 2024. Daarom heb ik alle recensies hiernaartoe verplaatst (om ze te behouden).

Critici noemen het de beste film van het jaar. Maar het was in eerste instantie Sebastian Stan die mij overhaalde om I, Tonya te gaan kijken. Dit benoemde ik ook al iets minder subtiel in mijn artikel Bioscoopfilms waar ik naar uitkijk #1. Na het bekijken van de trailer leek de film mij echter ook wel interessant toe.

De film is allereerst bijzonder opgezet; het lijkt bijna alsof je naar een documentaire kijkt. Ik ga ervan uit dat er zeker wat zaken overdreven zijn in de film, maar als alles echt zo is gebeurd dan vind ik dat nogal wat. Indrukwekkend hoe mensen zulke karakters kunnen hebben. Indrukwekkend is natuurlijk ook het verhaal achter het succes. Dat het leven van Tonya allesbehalve over rozen ging. Het acteerwerk is zeker goed, zoals we kunnen verwachten van deze grote namen. De stijl en sfeer van de film spraken mij persoonlijk echter niet helemaal aan, waardoor ik de film ook niet zo hoog beoordeel als de critici. Ik ben denk ik uiteindelijk toch meer van de sfeer van commerciële films, en I, Tonya is meer een Indie-film.

Een prachtige biografie, goed gecast en geacteerd.

Wel echt een feel bad movie.

Deed me wel wat aan Million Dollar Baby (2004) denken.

Herzien. Blijft een schitterende film. Die kritiek op de Amerikaanse droom, op de hypocrisie van de maatschappij. De atleet die een rolmodel moet zijn voor de sport die hij beoefend en men aanvaard geen dwarsliggers. Alsof die klasse (arme white trash) niet bestaat. Ook visueel boeiend (bv magnifieke camerabewegingen op de ijspiste) en inventief (bv op de scene met de song goodbye stranger). I, Tonya zet de burgerlijke moraal van de USA te kijk.