The Shape of Water (2017)

Groot liefhebber van Jeunet's werk (en dan vooral van zijn betere werk ), deze ga ik ook in de bios kijken.

Een matige film. Mooi geschoten wel, maar verhaallijn is soms wat vreemd. Het 'monster' ziet er nep uit en kon echt wel realistischer gemaakt worden.

Maar toch op een of andere manier wil je wel tot het einde kijken van hoe en wat.

Magere twee sterren.

Mooie titel, mooi gemaakt en Sally Hawkins vind ik een fijne actrice, maar deze film is niet helemaal mijn ding. Het verhaaltje omtrent de liefde tussen Elisa en het wezen vind ik wel leuk, ik houd van buitenbeentjes en bijzondere vriendschappen/liefdesrelaties in films, maar de rest boeide mij nauwelijks. Ook is de humor over het algemeen niet mijn ding. Ik vind het nogal flauw. De special effects vind ik knap gedaan, al ben ik meestal geen fan van films met zoveel special effects, en het acteerwerk vind ik goed. Het is geen film die mij heeft geraakt, ik kwam er niet echt in en ik had de sfeer een stuk dromeriger, sprookjesachtiger en fantasieachtiger verwacht. De speelduur had korter gemogen, wat mij betreft. Een tegenvaller, helaas... 2,5*

Guillermo del Toro is terug met zijn meest intieme film sinds het prachtige Pan’s Labyrinth (2006): een visueel betoverend fantasysprookje over de ongrijpbaarheid van liefde. De Koude Oorlog is anno 1962 op zijn hoogtepunt als een monddode schoonmaakster (Sally Hawkins) zich in de kille vertrekken van een Amerikaanse legerfaciliteit over een mysterieus waterwezen ontfermt.

Denken we de sfeer en de vormgeving weg, dan valt wel op dat de film meer plotgedreven is dan je op basis van de premisse misschien zou verwachten. De scènes tussen Hawkins en het wezen werken omdat ze heel intuïtief geregisseerd zijn, en inspelen op gevoelens die zich onmogelijk naar een geschreven script laten vertalen. Op deze momenten is het woord aan de beelden en de muziek – gesproken wordt er niet. Het zijn klein gebrachte hoogtepunten, die in een wat schril contrast staan met een aantal strak uitgelijnde plotontwikkelingen. De noodzakelijke ontsnapping uit de faciliteit waar het wezen verblijft krijgt veel ruimte in het scenario, met name ook omdat de rol van het kwaad zelf (een verder degelijke Shannon) onnodig groot is. Zo kan het gebeuren dat het middenstuk soms zelfs wat gaat slepen, en de film een impuls nodig heeft om aan het einde weer volledig boven te komen drijven.

volledig

Helaas gaat deze film werkelijk alle kanten op. Vond het echt een flinke tegenvaller, maar het is wel duidelijk dat er een bepaalde kwaliteit aanwezig is. Mooie verpakking, lege inhoud. Na Crimson Peak nog een misser van Del Toro. Neig naar 2,5 gezien het plot, maar gezien de uitvoering toch nog een magere 3.

Best een aardige film, denk ik, maar voor mij ligt het Bassie & Adriaan-gehalte te hoog. Die duidelijk rolverdeling tussen de goeden en de slechten, geen enkele gelaagdheid in de karakters, daar moet je maar tegen kunnen. De zoetsappige muziek en de voorspelbaarheid waren er ook wat te veel aan. Toch vermaakte ik mij nog best goed. Het ziet er mooi uit en er gebeurt redelijk veel, zodat je je niet enorm verveelt. Al had er best een half uurtje van afgesnoept kunnen worden.

De leukste scène vond plaats in mijn hoofd, toen de hoofdpersoon ineens begon te zingen. Ik stelde mij voor dat het onderwatermens het duet met haar aan zou gaan en dat hij over een prachtige robuuste bariton zou beschikken. Gemiste kans.

Dit kan echt niet tippen aan de humor en "werelden" die Jeunet kan creëren: don't get your hopes up.

Gezapig Oscar voer. Mede uit verveling vroeg ik mij tegen het einde van deze film af wanneer het vervolg op Avatar zal gaan verschijnen (is dus volgens IMDB 18 december 2020).

Als iets mij heeft verbaasd is dat er een vervolg komt op het “ je moet lief zijn voor mama natuur , en al de gemene boom pijn boeven “ .

Dat jij dit een onvoldoende geeft is opmerkelijk ,,,,moet hem nog zien, maar over het algemeen word dit beschouwd als meester werk

1.) het "lief zijn voor mama natuur" thema daargelaten is Avatar gewoon de best verdienende film ooit dus alleen al uit zakelijk oogpunt lijkt mij een vervolg vrij logisch;

2.) zo opmerkelijk is mijn onvoldoende niet, kijk eens naar de waardering van andere MM gebruikers op de laatste pagina's;

3.) beetje vroeg om dit nu al meesterwerk te noemen lijkt mij, en wie hebben dit dan tot meesterwerk verklaard? (een IMDB gemiddelde van 7,8/70.566 stemmen vind ik ook niet zo gek hoog);

4.) veel kijkplezier, hopelijk bevalt ie je beter dan mij

Okee, ik ben de eerste om toe te geven dat het plot van deze film verre van briljant is. Het verhaal valt in grote lijnen te voorspellen en dat de antagonist zo ongenuanceerd slecht is dat het grappig wordt, helpt natuurlijk ook niet voor de diepgang. En toch heb ik dit echt als een prachtige film ervaren.

Dit komt omdat film zoveel meer dan plot kan zijn, en dat geldt met name voor deze film, met een ijzersterke atmosfeer, die vanaf het begin een beetje Jeunet ademt. Maar vooral overheerst het gevoel dat alles stroomt in deze film. Niet alleen water, maar ook in bijvoorbeeld de montage waarin sommige scènes soepel overlopen in elkaar. Zoals een close-up van eieren in kokend water dat overgaat in beelden van een bad.

Ook audiovisueel is dit een prachtige film. De film speelt in de jaren 60 en alles straalt die periode uit. Niet mijn favoriete periode wat muziek betreft, maar de nummers zijn stuk voor stuk sterk, geven een dromerig gevoel en passen zo ontzettend goed bij de sfeer. Visueel prachtig vormgegeven (inclusief het wezen), fraaie kleuren, en een camera die met elegante bewegingen alles registreert.

Ondanks dat het plot niet denderend is, is het verder wel een lieve film, waarbij het hoofdpersonage erg sympathiek overkomt. Wat dat betreft leuk om deze film met Valentijnsdag in de bioscoop gekeken te hebben. Een sterke aanrader voor mensen die wat minder om plot geven en meer om sfeer. 4,5*.

Mooi gemaakt, dat staat buiten kijf, ook best een mooie film, maar ondanks het bijzondere onderwerp niet bijzonder genoeg om echt memorabel te zijn. Viel mij toch een tikkeltje tegen want had verwacht dat ik deze wel echt heel mooi dan wel goed zou vinden. Kan er de vinger ook niet precies op leggen waar het nou aan ontbreekt.

Een degelijke 7/3,5*

De enige vergelijking met Jeunet vond ik de belichting, op andere vlakken zie ik dat totaal niet...

Dat hele standaard riedeltje met de badguy had van mij dan weer niet gehoeven. Meer van het begin, of de water-in-huis scene die mij meer konden bekoren.

Indrukwekkende film. Mooi verhaal, visueel spectaculair en geweldige sfeer. Heel veel complimenten voor de art department. Het zag er allemaal heel mooi uit. De cast is ook briljant. Sally Hawkins speelt zeer overtuigend, maar ik moet zeggen dat het toch Michael Shannon is die voor mij het meest bij bleef. Ookal speelt hij een rol, die hij vaker speelt. Wat kan die gast toch lekker boos worden. Muziek ook top.

4*

Del Toro is gewoon heel goed in een film mooi verpakken, datzelfde gevoel had ik met Pan's Labyrinth. Niet dat de film inhoudsloos is, maar er mist zeker iets. Verder is de bad guy heel zwart/wit en is de film vooral naar het einde toe heel erg voorspelbaar. Ook de humor vond ik vaak wat flauw. De sfeer en muziek zat goed ja, er zitten enkele prachtige scenes in (in de badkamer uiteraard). Het hoofdpersonage was leuk en goed geacteerd ook. De relatie tussen Elisa en het watermonster die samen enkel konden communiceren met non-verbale communicatie (in die zin vond ik het watermonster een soort metafoor voor kunst in onze wereld) had enorme potentie, werd heel weinig mee gedaan helaas, op wat lichteffectjes in het lichaam van het monster na.. We zagen wat flarden van het potentieel, de scene waarin Elisa de man nadoet met dansen, of de scene dat Elisa aan tafel zit met het monster en de fantasie de vrije loop neemt. Matig uitgewerkt helaas.

Hoewel ik tijdens het zien van deze film een wat vervelende bioscoopervaring had (die hier te lezen is), heb ik erg genoten van de nieuwe Guillermo del Toro.

Het plot is niet het sterkste deel van de film, maar dat is eigenlijk het enige zwakke van de film. Doordat de film aanvoelt als een sprookje neem je dat ook wel voor lief. Inclusief de wat karakteristieke bad-guy. Daarnaast wordt er geweldig geacteerd en zien de sets er geweldig uit. Je bent echt even in een andere wereld. Het is ook echt met veel oog voor detail gedaan. Puik werk, een goede film.

Ik snap de kritieken niet zo goed over dat de bad guys zo enorm slecht zijn en de goodies alleen maar goed.

Ik zie het overduidelijk als een soort sprookje, dus dan is dat allemaal vrij logisch.

In Pan's Labyrinth was de stiefvader ook wel erg boosaardig, maar toch zeer geloofwaardig, omdat je 's mans motieven en karakter doorhebt en kan analyseren. Dat is toch wel een pluspunt voor mij. Een eendimensionale villain die gewoon slecht is omdat hij slecht is, vind ik gewoon niet zo interessant en intrigerend.

Nog zo'n topper

Mooie film wel, het heeft ook wel iets weg van Jeunet zoals sommigen ook al aangeven, maar echt sprankelen doet de film nergens. Dit is een sprookje ja, en dat mag best simpel blijven dus ik klaag niet over eendimensionale boeven. Maar des te gekker is dat er zoveel bij wordt gehaald en er scènes in zitten die qua toon helemaal niet passen. Ik denk een kortere film van 90 minuten die strakker was een betere prent had opgeleverd.
Verder ziet het er allemaal mooi uit en vooral het wat zweverige camerawerk en die heerlijke natuurlijke aanvoelende editing zijn echt geweldig. Jenkins vind ik het hart van de film want hij legt het meeste gevoel in de film en de pijn van zijn plaats buiten de maatschappij als homo is zeer invoelbaar. Hawkins is iets minder indrukwekkend maar mag niet praten, dus allicht is haar prestatie nog wel knapper dat ze zoveel weet over te brengen. Shannon is matig schurk van dienst en blijft wat hangen in clichés. Spencer is het typische nevenpersonage, dat doet ze niet slecht maar dat dit Oscar-waardig is? 3,5*.

Weinig mis mee.

Del Toro begeeft zich weer op bekend terrein. Kennelijk na Arno zijn stukje te lezen lijkt het veel op een korte film. Even bekeken zeker veel gelijkenissen en meteen ook iets Nederlandse wat je zelden ziet. Beide makers hebben het kennelijk goed besproken en toeval was het, dus daar ga ik weinig woorden aan vuil maken.

Maar het blijft bekend terrein, het monster heeft veel weg van dat creature uit Hell Boy. Fantasy is altijd iets waar Del Toro dol op is. Hij spreekt hier de academy aan door ook nog wat lichte musical/oude films odes erin te doen. Dus de prijzen verbazen nergens.

Hij blijft visueel ook wel een goede filmmaker. Begin veel kleur, art direction is lief en inderdaad nergens ver weg van Jean Pierre Jeunet. Gezien JP niet heel veel meer doet, allang blij dat iemand dat gat vult. Ook acteerwerk is prima. Het is wat karikaturaal met uitzondering van Jenkins die toch meer met zijn rol weet te doen. Goede acteur is dat. Rest is prima, Hawkins doet was ze kan. Wel dikke billen voor zo een tenger vrouwtje. Shannon is iets te Shannon. Niet echt zijn schuld maar wellicht had een wat frisser gezicht geen kwaad gekund.

Uiteindelijk is het allemaal iets te bekend om heel crazy over te geraken. Daarvoor raakte het verhaal mij ook te weinig. Maar verder weinig te klagen.

3.5 sterren.

Mooi sprookje maar niet veel meer dan dat. Prachtig gefilmd met een hoog gehalte aan opmerkzaamheid voor details. Belichting is zeer verzorgt en het ademt de jaren 60. Maar toch mist het ook direct een sterk verhaal, lief maar erg voorspelbaar. De karakters zijn nogal typetjes zonder veel inhoud en het plot van de film is echt te simpel. Nee al met al eigenlijk niet zo'n goede film.

Een mooi gemaakt sprookje, met flink wat kritiek op het Amerika van de jaren ‘60.

Hoewel het verhaal niet heel veel om het lijf heeft, zijn het voor mij de subtiele ondertonen die deze film naar een hoger plan tillen. De duidelijke link tussen de afkeer van het monster en de haat tegen homoseksuelen en donkere mensen is constant aanwezig.

Ook het naïeve beeld van het perfecte (blanke) Amerikaanse gezin als hoeksteen van de samenleving blijkt aan verandering onderhevig (het keer op keer afgekeurde reclamebord) en dit verouderde beeld moet plaats maken voor iets nieuws/moderns (fotografie). Ook de onderdrukte rol van vrouwen wordt zijlings nog aangestipt. Het is behoorlijk veel wat je hier voor geschoteld krijgt, maar nergens had ik het idee dat het teveel werd, omdat al deze zijdelinge verwijzingen het hogere doel dienden.
In zijn algemeenheid voelde ik de boodschap van het arrogante Westen (Amerika), en dat met name het blanke mannelijke deel dat zich verheven voelt boven andere culturen en daarmee boven de wereld, en zodoende speelt voor God. De Bijbelse verwijzingen zijn dan ook meerdere keren aanwezig, waarbij de bad guy zichzelf ziet als Samson, hoewel die martelaarsrol meer weggelegd is voor het monster in deze film.

Mooi detail: iedereen die meerdere talen beheerst (sprekend of gebarend) heeft een verzoenende rol in deze film, terwijl de mensen die slechts één taal spreken uit zijn op macht, geweld en onderdrukking.

Prachtige shots, een meeslepend verhaal, een scheut maatschappijkritiek en betoverde muziek (ietwat Amelie- achting weliswaar, met name in het begin). Tot nu toe de beste film die ik dit jaar in de bioscoop zag.

gelukkig is het trefwoord horror weggehaald, dit gaf in het begin wat tegenvallende kritieken.

Na Pan's Labyrinth en Crimson Peak dit mooie verhaal ( die ik wel iets minder vond)

Een mooi fantasydrama met een zeer goede cast.

Een mooie speelduur en een mooie setting die de jaren 60 doet aangeven.

het enigste minpuntje (voor mij) was dat het beest wel erg " mens in een pak" leek

maar ook daar irriteerde ik me later in de film al veel minder aan.

ik denk wel dat je deze film maar 1x moet zien, een 2e keer zal hij voor mij denk ik tegenvallen.

Mooie eindscene's., dat je toch even ontroerd zit.

Helaas kon deze film me niet erg boeien. De sfeer en het verhaal hadden wat mij betreft wat spannender moeten zijn om mijn interesse vast te houden. Wat bij mij vooral bleef hangen zijn een aantal specifieke -niet altijd even goed bij de film passende- zaken als de masturbatiescènes in bad, de dansscène tussen de twee hoofdpersonages en de (onvermijdelijke?) Russische connectie.

Eigenlijk staan alle personages alleen/eenzaam en moeten ze op hun eigen manier een weg vinden door het leven. Uiteindelijk krijgen veel van deze personages een bijzondere relatie met elkaar of zijn ze in zekere zin afhankelijk van elkaar. Verhaallijnen zijn op een erg voor de hand liggende manier uitgewerkt.

Vanwege de vele Oscar nominaties ben ik deze film gaan kijken, maar het was niet echt mijn ding. Maar uiteindelijk leefden ze nog lang en gelukkig

Ongekende klasse,

De sfeer alleen al brengt een bepaalde vibe bij me teweeg die ik zelden ervaar. Het deed me denken aan Bioshock qua vormgeving. Het verhaal is geweldig omdat het gewoon zo vernieuwend is. Een relatie tussen een alien en een vrouw, geweldig. De acteurs zijn overtuigend en ook is de film expliciet genoeg om niet zo'n "we gaan alles weer censureren" feeling te creëren.

Het is lastig uit te leggen waarom deze film zo geweldig is, maar ik denk dat het komt omdat dit geen film is die qua verhaal niet iets enorm nieuws probeert te doen (wat vaak faalt omdat ik het dan gewoonweg weird en vergezocht vindt). Het is een degelijk verhaal die in een volledig nieuwe vorm is gegoten en waarbij de gehele vormgeving magnifiek is. Dat laatste is smaak, dat geef ik toe.

Meesterwerk, dikke aanrader!

Tja, ik snap de fascinatie voor zo’n kinderachtig verhaal niet ,vond het visueel wel een 3D parel waar je U tegen zegt , maar das verder niet heek belangrijk .

Wat meester werd betreft , 13 Oscar nominaties zeggen wel dat dit naar alle waarschijnlijkheid beter dan gemiddeld is .

Waanzinnig mooie film

Sally Hawkins is natuurlijk geen Audrey Tautou, dus het Jeunet verhaal gaat voor mij niet helemaal op,die heeft een betere casting. Het fijne dus wel aan deze film was dat Sally niet kon praten, na happy go lucky heb ik haar altijd onprettig gevonden. Bijna elke rol dezelfde vrouw met kloppende hormonen, onbegrepen en licht gestoord en niemand die haar wil bekoren. Hellboy Abe Sapien creatuur gelijkenis en het ontbreken van zijn ontstaan ,was ook wel heel storend, en daarom niet zo origineel. Michael Shannon was wel heerlijk fout, en laat zien dat vrouwen de echte onbegrepen creatuur zijn in deze film..., een enge vismeneer of een dominante man met vreemde bedwensen..Hoe doen vrouwen dat toch. Beide sex scenes waren dus wel even grensverleggend cq lachwekkend. Verder een Prachtige droomland setting, maar de vinger Fetish van Del Toro was te aanwezig. Wil je de film gaan kijken , koop dan geen Twix. Die gaat niet smaken

waar ik nog wel een slapeloze nacht van had gehad...
dat wezen kwam uit het amazone gebied uit een rivier maar het is afhankelijk van zout water.... hebben ze dat daar dan ?

Lol Dat had ik ook, en de genezende gave , zorgde er niet voor dat ze weer kon praten