The Shape of Water (2017)

Matige zoetsappige film 2.5

Duister sprookje dat inderdaad wel wat wegheeft van het betere werk van Jean-Pierre Jeunet. Mooie ode aan de liefde in al zijn variaties. Al is het daardoor wel wat voorspelbaar.

13 oscar nominaties, wel erg veel ..moet de film nog zien .

Del Toro moet 1 van de meest overschatte regisseurs van zijn generatie zijn.

In 'the Shape of water' ziet alles er weliswaar prachtig uit en het acteerwerk is goed, maar daar is alles mee gezegd. Een flinterdun verhaal wat nergens echt weet te boeien of ontroeren.

Hier moet je van houden, het genre bedoel ik dan. En dat doe ik niet. Maar toch nieuwsgierig en ik was er al dus al bang voor .. niks voor mij haha! Ik zal niet stemmen

Deze film wat geen plagiaat is maar toevallig als twee druppels water op een short lijkt die eerder uitkwam is visueel mooi maar leeg, een tikkeltje saai op den duur, en is opgevuld met clichés. Dit verhaal van Del Toro is een sprookje omdat de voiceover ons aan het begin vertelt dat het een sprookje is, zelf waren we er vrees ik niet op gekomen (in tegenstelling tot Pan's Labyrinth, waar elke scene het sprookjesachtige ademt). En het is romantisch omdat het als genre staat, dus is het zo. Uit medelijden naar de ander handelen en het te eten geven (en ermee naar bed gaan) is nu eenmaal de essentie van elke romantische relatie, nietwaar?

Het tweederde deel wat uit de Nederlandse film The Space Between Us (2015) - IMDb geplagieerd lijkt (ongeveer 8 van de 12 minuten, oftewel alles behalve intro en einde) is heel geslaagd. De scenes lijken door Del Toro mooi en chronologisch over te zijn genomen en voorzien van betere cinematografie (lees: meer budget). Het complex ziet er daardoor mooier uit en ook de belichting is veel beter, uiteraard zijn costuums en CGI ook beter. De schoonmaakster, de lift, het schoonmaakkarretje, het visbeest, de bewakers, de vistank, de bewakingsmonitoren, de boze wetenschapper, de brandcard, hoe ze de vloeren dweilt en hoe ze het bloed opruimt, alles ziet er mooier uit in deze film die puur toevallig op die andere lijkt die een paar jaar eerder uitkwam.

In tegenstelling tot de short kiest Del Toro hier wel voor om de film in het verleden te laten afspelen i.p.v. in de toekomst. Een relevant verschil, want het doel van de boze wetenschapper heeft namelijk een nut in de toekomst, maar gaat in dit scenario wat verloren, het doel wat hier gegeven wordt (aan het ontleden van het beest) is daarmee nogal vergezocht. Die 8 minuten lijken door Del Toro wel heel fraai te zijn gerekt waarbij helaas niet de volle lengte van een film lijkt te zijn gehaald. Daarom lijkt Del Toro het verhaal aan te vullen met zaken die als onsamenhangend in het oog springen en joolstein al aanhaalde. En het zijn net die onsamenhangend lijkende elementen die dus niet in de short zitten. Toevallig.

Dat de naam Jeunet hier al is gevallen is uiteraard ook pure toeval. Want nadat de regisseur van The Space Between Us (2015) de trailer zag en contact opnam met Del Toro bleken alle gelijkenissen te komen door... jawel... toeval. Dat het verhaal, de scenes, de volgorde van de scenes, de gebeurtenissen, de locaties, de personages en hun persoonlijkheid overeen komen berust dus op louter toeval. Een verontrustende boodchap want het kan je dus gewoon overkomen: geraakt worden door de bliksem terwijl je uit een vliegtuig valt die door een meteoriet is geraakt op het moment dat je de loterij wint.

Los van de vraag of het plagiaat of toeval is (oordeel zelf, de short is op YouTube te zien, maar het is dus een spoiler voor wie deze film niet heeft gezien) moet ik bekennen dat ik niet warm werd van de film. Waar de short wel coherent is mis ik dat in deze puur toevallige zeer gelijkende versie van Del Toro. Best grappig en toevallig dat wat in de short niet wordt uitgediept (uit tijdgebrek) ook in de lange versie niet wordt uitgediept (uit creativiteitsgebrek?).

Visueel een mooie film hoor, maar ik vrees dat Del Toro niet langer in mijn top 10 regisseurs kan blijven, al blijft El Laberinto del Fauno (2006) met kop en schouders uit boven alle andere films uit steken. Maar alles wat die film wel heeft, heeft deze film niet.

Ow... Dat van die short heb ik vaker gelezen. Is daar internationaal geen aandacht voor eigenlijk?

En dat del Toro nooit meer El Laberinto evenaard heb ik allang geaccepteerd.

Jawel, maar het is allemaal een storm in een glas water. Films zijn blijkbaar totaal verschillend. ‘The Shape of Water’ Didn’t Take Ideas From Viral Short, NFA Rules | IndieWire

Ca. 30 vrijwel exacte overeenkomsten (binnen de 8 centrale minuten van de short) en een stuk of 3 kleine verschillen. Inderdaad héél anders . Maar, oordeel zelf nadat je de film gezien hebt .

Wat een zwakke film. Tegenwoordig stellen nominaties niets meer voor.

oei oei, wat komen er ineens lage scores binnen !

in eerste instantie dacht ik ook dat het ook beetje een horror was, (de oudere trailers te zien) maar het neigt nu meer naar romantiek/fantasy lees ik.

zo werd eerst ook " The Village" als horror beschouwd en Crimson Peak door velen.

misschien dat ze dat ook hiervan dachten ?

ik moet m nog zien, maar ben benieuwd.

Vanaf de eerste trailer viel was me duidelijk dat het totaal geen horror zou worden. Vond het direct een Beauty and the Beast variant.

Absoluut geen horror, geen idee waarom dat op IMDb staat. Dit is 99% fantasy. Romantiek als genre is het ook maar nipt. The Village en Crimson Peak zijn inderdaad als horror te bestempelen, dit absoluut niet.

'The Creature From The Black Lagoon' komt terecht in een laboratorium, waar de sinistere FBI-agent Richard Strickland het wezen om onduidelijke redenen martelt. Maar wanneer schoonmaakster Elisa [Sally Hawkins] het wezen ziet ontstaat er een band tussen de twee die haar doet besluiten het wezen te bevrijden, tijdelijk onderdak te geven en uiteindelijk via de kanalen te laten terugkeren naar zijn plaats van herkomst.

Guillermo Del Toro levert opnieuw een technische fenomenale film af, met fraaie make-up, prachtige sets en een sfeervolle muzikale score. Sally Hawkins is prima in de hoofdrol en Michael Shannon zet weer een memorabele schurk neer, maar de sterkste momenten zijn voor Octavia Spencer - als Elisa's spraakzame collega - en Richard Jenkins als Giles, Elisa's eenzame, beste vriend. Maar de film slingert ongemakkelijk tussen sentimentele romantiek en thriller met horror-elementen waardoor het laatste half uur behoorlijk tegenvalt. De keuze om de soundtrack te vullen met een overdaad aan sentimentele luisterliedjes helpt ook niet.

U bedoelt Guillermo Del Toro zeker? Benicio Del Toro is een acteur en geen regisseur en geeft niets met deze film te maken. mvg tim [/quote]

Heel irritant dat ik dat niet meer kan aanpassen...

Ik werd er wel door geraakt.

Hele fijne sfeer ook, ik werd meer dan eens teruggevoerd naar het gevoel van het spelen van de fenomenaal sfeervolle game Bioshock, al is dit wel anders natuurlijk

Wil je mosterd bij je rottende vinger?

Een donker doch romantisch fantasy sprookje.

De outcasts vinden elkaar. Natuurlijk is het concept van de film ronduit belachelijk maar ik werd toch wel meegevoerd in het verhaal.

De sfeervolle cinematografie, de letterlijke non-verbale communicatie tussen de stomme Eliza en het zeewezen ondersteunt door een lieflijke soundtrack, was allemaal perfect op elkaar afgestemd. Ik werd helemaal in het verhaal meegezogen.

Michael Shannon is toch wel mijn favoriete badguy. Maar goed, hij heeft zijn gezicht dan ook mee. Of tegen.

Het wezen, zolang het in het water lag, zag er prachtig uit met die bewegende amfibie ogen, maar zodra hij uit het water kwam leek het net een man in een morf-pak op weg naar carnaval. Maar dat is dan ook het enige minpunt van de film.

Ik zou zeggen, gewoon verstand op nul en laat je onderdompelen in het warme bad van dit verhaal en geniet.

Zeker en vast genoten van deze film. Maar meer dan dat was het ook niet spijtig genoeg. Hoop altijd dat Del Toro weer een meesterwerk zoals pan’s labyrinth zal afleveren maar blijf de laatste jaren wat op mijn honger zitten. Zijn zeker en vast niet slecht zijn films de laatste jaren, maar niet echt origineel meer vind ik net zoals de shape of water die vol met cliche en voorspelbaarheden zit. Ziet er natuurlijk weer allemaal prachtig uit en met zeer goede acteerprestaties, maar had net op een tikkeltje meer gehoopt. Al bij al een film die natuurlijk geen minuut verveeld en wel prettig is om naar te kijken. Maar verwacht je niet aan iets vernieuwend of origineel. 7/10

Ik had heel wat verwachtingen van deze film. Heel wat nominaties enz enz... Maar het bleek een romantische film te zijn, die inderdaad heel mooi gemaakt is en het acteerwerk mag er ook zeker zijn, maar dat was het dan ook. Twee of drie nominaties zijn terecht. Het verhaal op zich is te dun en te gewoon om echt te kunnen boeien. Zoals hier eerder beschreven, een aftreksel van beauty and the beast.

Eerder zagen we 'The Beauty and the Beast' en 'The Bride of Frankenstein' en "...". Mogelijk dat de film een ode is aan deze klassiekers, maar het zou ook een parodie kunnen zijn.

Visueel aantrekkelijk. Inhoudelijk leeg en voorspelbaar en zwart/wit en saai en afstandelijk en cliché en ... Aan de Oscar-nominaties hoeven we ons wederom niets gelegen te laten liggen.

Heel mooi. Ja, je moet dan wel van t genre houden. Romantisch, fantasy, feelgood, maar toch niet voor de tere zieltjes. Er zitten ook heftige scènes in.

Die 2 dames zijn zo leuk om naar te kijken. En de slechterik is een echte rotzak. Maar gelukkig komt alles goed. Even in een andere wereld zijn. Ik hou er van:)

Mooi gemaakt sprookje, maar als dit daadwerkelijk de beste film van het jaar wordt is dat wel erg veel lof.

Inderdaad mooi gemaakt, maar toch lagen de verwachtingen gezien zoveel lof duidelijk hoger. Prima acteerwerk, mooie sfeerschepping en locaties. Maar het verhaal biedt eigenlijk niet zoveel en dat is wat jammer. Het wezen is ook niet altijd even goed geslaagd. In het water komt het beter tot zijn recht. Beste film van het jaar lijkt mij erg overdreven. Voor mij meer dan gemiddeld. 7/10

Het ziet er allemaal weer erg mooi uit inderdaad.

Aardig filmpje wel.

Een modern sprookje in een (contra)spionage omgeving. Het verhaal voelt een beetje belegen aan en dat maakt het voor mij zeker zo leuk. Ik hou wel van die ouderwetse spionageverhalen uit de tijd van de Koude Oorlog.

De vormgeving en de cinematografie zijn eerste klas, evenals het acteerwerk van de hele cast. Zonder meer een erg vermakelijke film.

Van de negen films, die genomineerd zijn voor de Oscar, heb ik er nu zes gezien. Mijn inschatting is dat deze film een dikke kans maakt met het beeldje aan de haal te gaan. Dat geldt sowieso voor Sally Hawkins, die een topprestatie aflevert (niet voor de eerste keer trouwens) en in iets mindere mate voor Richard Jenkins (degelijk als altijd).

Sterke film. Het verhaal is een mooi stukje fantasy en zit goed in elkaar. Del Toro werkt het ook goed uit en weet het bijna realistisch over te brengen. Hèt verhaal wordt goed opgebouwd met veel romantiek, maar ook voldoende spanning, een waar sprookje. Het acteerwerk is eveneens erg sterk. Hawkins is ijzersterk, maar ook Shannon zet een prima rol neer. Visueel ziet de film er erg goed uit. De fraaie aankleding en passende soundtrack maken het geheel af. Topper. 4.0

Goed voor mij dat Michael Shannon meespeelde, anders had ik niet zo genoten. Overtrokken maar goor sprookje, met 'n helaas uiterst simpel monster, gelukkig met voldoende bitterheid zodat de stroop er niet helemaal van af druipt. En een trotse, blanke generaal... Een Oscar voor de vunzigheid lijkt me wel op z'n plaats; alle andere niet.