Hangman (2017)

B film wil ik het niet noemen....daar is het budget denk ik te hoog voor en de film ziet er ook niet zo uit.

Goed wil ik hem niet noemen....de film is erg voorspelbaar en te makkelijk.

Pacino is hier inderdaad iets te oud voor maar in een ander genre zou hij nog wel goed voor de dag kunnen komen.

De film oogt wat "kaal" of "leeg"weet niet hoe ik het anders moet verwoorden.

Snel weer vergeten.

“Have you noticed anything out of the ordinary?

There's a letter carved into her chest.

A game of Hangman. “

Als je het spelprogramma “Rad van fortuin” verwerkt in een “Se7en”-achtige politiefilm, krijg je als resultaat de film “Hangman”. Een film waarin twee detectives, Ruiney (Karl “Dredd” urban) en Archer (Al Pacino), een meedogenloze seriemoordenaar op de hielen zitten. De slachtoffers zijn gerelateerd met elkaar op een doordachte manier. En gelukkig is er ook de journaliste Christi (Brittany “Bushwick” Snow) die de beide doorgewinterde detectives op tijd en stond voorziet van ingenieuze aanwijzingen. Niet voor niets dat ze genomineerd is voor de Pulitzer prijs. Het geschifte spelletje dat de moordenaar hanteert is het befaamde “Hangman” spel. En ondanks dat Archer, als gepensioneerde detective, zijn tijd verdrijft met het oplossen van kruiswoordraadsels in het Latijn, lijkt het te zoeken woord niet de evidentie zelve.

“Hangman” is op zich niet zo’n slechte film. Om eerlijk te zijn wist men het op bepaalde momenten toch aardig spannend te maken. Maar net zoals het spelletje “Hangman” is het verloop ervan nogal te lineair en te vanzelfsprekend. De manier waarop sommige aanwijzingen worden gevonden is somtijds echt ridicuul. Als alle rechercheurs zo inventief waren als dit duo, dan was het oplossen van de meeste moordzaken een fluitje van een cent. Het meest irritante in deze film was de inmenging van de onderzoeksjournaliste Christi, die als een would-be autoriteit op gebied van moordzaken telkens weer de juiste vragen stelde en aanwijzingen gevat interpreteerde. De foto waar het lijk van detective Ruiney’s vrouw op te zien is, bevat een dusdanige aanwijzing dat het bijna onbegrijpelijk is dat deze ervaren detective dit nooit heeft opgemerkt. Maar niet voor deze briljante journaliste. Eén blik op de bewuste foto en ze wist al wat de anderen over het hoofd hadden gezien.

Ook al is Al Pacino nog niet afgeschreven als acteur en kan hij mijn inziens nog steeds de kwaliteit van een feature film naar een hoger niveau brengen, dankzij zijn briljant acteerwerk, valt zijn bijdrage hier toch enigszins tegen. ”Manglehorn” is een perfect voorbeeld waarin Pacino zijn klasse en professionalisme als acteur demonstreert. Ook al is deze film inhoudelijk gezien niet om over naar huis te schrijven, toch zorgt deze klasse acteur ervoor dat het toch nog een boeiend schouwspel werd. Toen concludeerde ik ook al dat de bewuste film niet noodzakelijk was om aan te tonen dat hij een exquise acteur is. Deze stelling geldt ook voor “Hangman”. Het rekruteren van klinkende namen garandeert de vereiste media-aandacht die het eigenlijk niet echt verdient.

Zonder Al Pacino, Karl Urban en Brittany Snow zou deze film niet meer zijn dan een doorsnee zaterdagavondfilm over een seriemoordenaar die verzot is op woordspelletjes. De film zal waarschijnlijk zonder problemen de overige weekendfilm-pulp overklassen en is zeker een garantie voor een aangenaam avondje voor de buis. Enerzijds is het een aanrader voor liefhebbers van het seriemoordenaar-genre. Anderzijds is het resultaat nogal flets en inspiratieloos. Zeker niet iets om opgewonden over te raken. En daar kan Al Pacino zelfs niet aan verhelpen.

2.5*

Matige film waarin een journaliste met twee rechercheurs mee gaat voor een artikel. Op zich wel een onderhoudend plot, ook al heeft het absoluut niets nieuws te bieden binnen het genre. De personages en sommige dialogen zijn zo lachwekkend ongeloofwaardig, dat het eigenlijk wel vermakelijk wordt. De dader is na 20 minuten en de begincredits al wel te raden.

Vrij bekend verhaal wat niet echt weet te verrassen. De film werkt een vast patroon af wat ook nog eens zeer voorspellend van karakter is. De personages zijn saai en de film hiermee zeker ook. Weinig diepgang ondanks dat dit het wel pretendeerde.

Toch wel een beetje mislukte, onbevredigende film. Na afloop heb je om meerdere redenen de neiging een barbertje te zoeken die je hiervoor kunt laten hangen, en ik kwam uit bij regisseur Johnny Martin. Je gaat bijna denken dat iemand met zo'n naam de nieuwe Alan Smithee zou kunnen zijn....al in de vijftig deze man en dit is pas zijn derde, maar ook nu weer beroerde film, het zou kunnen. Verder duidelijk dat de bedenkers van deze Hangman fan zijn van Se7en en hier een eigentijdse variatie op wilde maken. Ook hier twee politiemannen die tussen de regenbuien(en in een finale waarin het letterlijk dondert en bliksemt) een moordmysterie moeten oplossen. Urban(in de Pitt rol, lijkt wel alsof hij Brad zelfs probeert te imiteren qua stem en loopje), doet zichtbaar zijn best, maar is een dikkige, matig getalenteerde en weinig charismatisch acteur. Van Pacino(hier in de Freeman rol) ben en blijf ik altijd idolaat, en hoewel Al hier speelt op zijn routine, is hij toch moeiteloos het beste element van de film. Zijn zoveelste politieman, en een Serpico of Heat hoeven we niet meer van hem te verwachten, maar Ray Archer is in ieder geval een waardige rol, een man van vlees en bloed. Juffrouw Snow loopt en maar wat bij, rol van niets eigenlijk, maar het is prettige beeldvulling. Grootste boosdoener is echter het verhaal zelf. Hangt als los zand aan elkaar, zit vol met plotgaten, en na afloop heb je dan ook meer vragen dan antwoorden. Zoals gezegd: Martin is geen Fincher, en de uiteindelijke dader helaas zeker geen John Doe. Beste wat je van deze thriller(nou ja) kunt zeggen is dat je je er niet mee hoeft te vervelen, voor de rest vooral interessant als je er van houd om eens een lekker curieuze film te zien.

Matige thriller. Het verhaal lijkt in het begin nog interessant maar glijdt gedurende de film steeds verder af met allerlei plotgaten en met een eigenaardig einde wat eigenlijk nergens op slaat. Daar ligt dus ook de grootste pijn van de film. Verder kijkt het nog net aardig weg met redelijk acteerwerk van Pacino, maar wel erg op routine. Verder is er weinig spanning. Niet best. 2.0

Gemiddelde film, totaal niks nieuws onder de horizon. We hebben het allemaal al zoveel keer gezien, soms beter, soms slechter. De invulling van de journaliste kwam ongeloofwaardig over en dan laat ik de stapel toevalligheden nog in het midden. De clou van het verhaal vond ik maar matig en echt spannend wordt het niet. 6/10

Sorry, maar wat een slechte film. Een regisseur die duidelijk geïnspireerd is door Se7en en The Bone collector, maar volledig de plank misslaat. Van schrijvers hoor je vaak, dat om een goed boek te schrijven je vooral veel moet schrappen, en dat is naar mijn idee ook zo bij een film. De film begon nog hoopgevend met een introductie van de hoofdrolspelers maar al snel ging de film over in elke 30 seconden een clue of moord. En dan zijn er 2 agenten en een Journaliste die het denk en interpretatie vermogen hebben van 2x een Sherlock Holmes en een Watson. Aan 1 woord hebben ze genoeg om iets op te lossen waar een echt recherche team een week voor nodig heeft. Maar dit was nog niet genoeg voor de makers, nee, daarnaast nog een lading persoonlijk leed, voor de hoofdpersonen in het verhaal, maakt het vast nog mooier voor de kijker. Nee meneer de regisseur, less is more, is en blijft een zeer goed advies. En dan nog de slotscene die werkelijk om te huilen is. Hier komt bovendrijven dat de maker zijn legacy bestaat uit 2 flut horror films en dit in deze scene nog even wilde bevestigen. Wat mij nog het meest pijn doet in deze film is dat er zo goed als geen ruimte is voor het mooie spel van Al Pacino.

Deze film wil heel graag goed zijn en heeft duidelijk afgekeken bij genreklassiekers als Se7en, maar dat niveau wordt nergens gehaald. Se7en leunt sterk op sfeer en karakters maar gebruikt daar de dikke 2 uur volledig voor. Deze Hangman klokt af binnen de 100 minuten met nog meer moorden, dus al snel gaan de mannen van moord naar moord en vinden elke clou wel heel erg makkelijk. De film wordt zo nergens spannend of meeslepend en sowieso mist de film zo elke vorm van sfeer. Om over enkele dommigheden in het script nog maar te zwijgen. Jammer, want het is wel leuk Pacino weer eens te zien, al doet hij dit puur op talent en veel meer wordt er ook niet van hem verwacht. 1,0*.

Waardeloze thriller met een zwakke rol van Urban (waardeloze rol ook waar niemand iets mee kan) en Pacino mag zich wel schamen voor deze rol. Hij probeert hip over te komen maar is gewoon een oude man met geverfd nephaar. De dialogen zijn erg matig en het script erg slecht geschreven (slaat ook nergens op dat die meid met hun op pad gaat).

Een film van niks, jammer van Pacino die verdient beter. Hij boeide niet deze film. En weer een dame die mee moet lopen ,sloeg nergens op.

Wat is het toch met die Al Pacino? Nu weer in een dertien-in-een-dozijn-kloon van Se7en in een rol die hij in z'n slááp kan spelen... of zou hij het gewoon nog leuk vinden om op een set te staan, de geur van de warme lampen op te snuiven, plezier te maken met zijn collega's, lekker een beetje te acteren? En verdomd als het niet waar is, hij speelt het niet alsof hij deze rol niet al duizend keer heeft gedaan, hij brengt zijn energie en zijn focus in, en hoewel hij al halverwege de zeventig is maakt hij ook déze film toch weer de moeite waard. (Ook een aardige rol trouwens van Joe Anderson die ik zo geweldig vond als hulpsheriff annex ongeleid projectiel in de moderne remake van The crazies uit 2010.)

Wel vlot maar staat bol van de vanzelfsprekendheden. Pacino en Urban volgen onmiddellijk de goede clues en komen steeds een minuut te laat op de plaats van het delict. Dat is gewoon ergerlijk. Is ook verpakt als een whodunnit terwijl de killer een volstrekt onbekende is. En uiteraard wisten we al van de eerste minuut dat de journaliste het slachtoffer zou worden in de climax . Erg doorzichtig en een Pacino die zich verlaagt tot een vervelende B-film is redelijk ongezien.

Best een onderhoudende film maar voor enige vorm van originaliteit moet je niet bij de Hangman wezen.Het uitgangspunt is nog wel aardig,net als de beelden en er gebeurt ook redelijk veel,maar daar staat weer tegenover dat het verhaal naarmate Hangman vordert steeds onwaarschijnlijker wordt en door het matige einde grotendeels de mist ingaat.Iets wat naar mijn mening gedeeltelijk op het conto komt van regisseur Johnny Martin die hier een niet al te beste indruk maakt.

Dat geldt ook voor Al Pacino,die ik ook weleens beter heb gezien en een wat uitgebluste indruk nalaat.Al heeft dat laatste misschien ook wel met zijn rol te maken.Hoe dan ook echt sterk vond ik hem niet,dan kwam Karl Urban toch een stuk overtuigender over.

Het gekke is dat ik me,ondanks al deze punten van kritiek eigenlijk geen moment verveeld heb bij Hangman (komt ook wel omdat dit genre van films me wel ligt).Daarom toch een kleine voldoende.

Uiterst matige misdaadfilm, die voor mij maar niet op gang leek te komen, de films slenterde echt vooruit. Al Pacino of niet, dit was echt niet goed en kwam indd vrij amateuristisch over, bij zulke films is dat echt serieuze boosdoener. B-film niveau kan gesmaakt worden bij horror, cult, over the top actie, comedy, maar niet bij een film die zichzelf au sérieux neemt.

Detective Riney [Karl Urban] vraagt zijn gepensioneerde voormalige partner Archer [Al Pacino] om hem te helpen bij de klopjacht op een seriemoordenaar die (in navolging van Galgje) bij elk slachtoffer een letter prijs geeft naar een woord dat verklaart waarom hij de moorden pleegt. Misdaadjournalist Cristi Davies [Brittany Snow] volgt de mannen op de voet. De zoveelste kloon van Seven met verminkte lijken, een achtervolging om de sleur te doorbreken en een bespottelijke ontknoping. Alleen voor Pacino-completisten en ook die zullen zich afvragen waarom Pacino zich liet strikken voor dit routinematige werkje.