Mulholland Falls (1996)

goeie misdaadfilm met een goed verhaal.jammer dat de film op het eind ontspoord anders had ik misschien wel 4 sterren gegeven.3.5 sterren

Ja, op het eind gaan ze helemaal de mist in. Goede cast maakt veel goed. 3 sterren...

Ik sluit me hier helemaal bij aan

Goede film met een goed verhaal, prima acteurs en een zeer aangenaam sfeertje ondersteund door de heerlijke (suspense)muziek. 3.5 sterren

Intrigerend misdaaddrama met goede vertolkingen en dito sfeerschepping. Het verhaal zit vrij goed in elkaar en blijft boeien, maar de uiteindelijke ontknoping is een ontgoocheling. Toch ***

lekkere nick nolte film

Zoals bijna iedereen blijkbaar, vind ik dit een redelijke misdaadfilm met een draak van een ontknoping. Erg spijtig.

Het opzet en plot van de film zijn wel te smaken, maar is vrij langdradig, te veel zinloos geweld, een einde dat in het water valt. Na wat ik hier gelezen had, had ik meer van de film verwacht..

Het eerste uur is zelfs ronduit fantastisch. Daarna gaat het snel bergaf met de film maar van een echte ontsporing zou ik het niet spreken. Nick Nolte houdt de boel overeind. Jennifer Connelly is op zijn zachts gezegd 'indrukwekkend'. Toch een aanrader als je houdt van "L.A. Noir".

Hele goede film ik begreep alleen niet waarom die Allison nou vermoord werd. Wat een mooie vrouw is Jennifer Connely toch ook.

Een visueel sterke, gestilleerde, sfeervolle en vooral in het eerste deel solide (een spannend langzaam opbouwend plot) thriller noir. Helaas wordt het niveau later niet vastgehouden: het verhaal wordt dan verward verteld en vervalt in cliché's. De regie is daardoor aan de ene kant bedreven en aan de andere kant niet consequent. De cast presteert onevenwichtig: Nick Nolte acteert sterk en Jennifer Connelly is aantrekkelijk en wellustig. Chazz Palmenteri is ronduit zwak en zowel Michael Madsen als Chjris Penn drijven op uiterlijk vertoon.

Nog maar eens bekeken. Esthetisch gezien valt er veel te verbeteren (afgezien van Jennifer Connelly die hier op haar allermooist is): Alles is saai belicht en is er haast geen interesse of 'gevoel' voor compositie. Toch is Mulholand Falls een fascinerende, no-nonsense L.A. Noir film geworden en dit dankzij het verhaal dat krachtig, lekker mannelijk (macho) wordt gebracht en door de geweldige Nick Nolte, die werkelijk geboren is voor dit soort karakters te spelen. Geloof me, de setting en Nick Nolte ... en de helft van je film is al klaar. De rest van akteurs waren, laten we zeggen, "goed gecast" maar ze kregen gewoon heel weinig om handen. Toch slaagt Connelly erin om indruk te maken, zeker in verhouding met haar beperkte aanwezigheid. Andrew McCarthy verdient ook een vermelding. Ik geef 4 sterren omdat ik na drie kijkbeurten nog steeds geboeid zit te kijken.

Meteen na Once Were Warriors uit Nieuw Zeeland ging Tamhori snel aan de slag in Amerika met Mullholland Falls, een behoorlijk sterke neo noir filmpje dat ook letterlijk de jaren 50 sfeer ademt en voor vele verassingen staat en met een vracht prima acteurs waaronder Nick Nolte, Chris Penn, Chazz Palminteri, Jennifer Connely en Michael Madsen

We schrijven Los Angeles in de jaren 50 en we maken kennis met de SQUAD, een politiebende die nu wel schoon genoeg heeft van de misdaad in de stad en die maar eens besluit hun niveau nog verder te gaan verlagen dan de gangsters door ze genadeloos aan te pakken. De leider is Max Hoover (sterk neergezet door Nolte) Zijn baan en leven staan ineens op zijn kop wanneer zijn minnares Allison word vermoord. Alles dreigt te lekken waarbij zijn huwelijksleven ook gevaar loopt. Echter gaat hij de moord toch onderzoeken met zijn collega's en zo komen we erachter dat Allison veel meer op der geweten heeft dan Max had gedacht. En zo krijgen we een indrukwekkende moordoplossing voorgeschoteld die wel veel verder gaat dan slechts een simpele moordzaak en ook heel veel verwijzingen heeft naar de bekende omstandigheden die zich rond die tijd afspeelde.

In ieder geval een ijzersterk detective verhaaltje waar meer dingen bij betrokken worden en het film noir sfeertje ook meer dan goed werkt. Ook die scene's in die nucleaire testgebied in de woestijn waren indrukwekkend. En verder ook weer een stevig dosis geweld en typische gangsterfilm trekjes, want eigenlijk waren de HAT squad zelf ook gangsters.

Prima.

4,0*

Aardige film noir met een als altijd leuke rol van Nolte. De overige cast stelt echter wel teleur en kent bovendien totaal geen diepgang, waardoor enkele gebeurtenissen de kijker niets doet; alleen Nolte is interessant. Het verhaal is standaard en blijft niet helemaal overeind naar het einde toe, toch vanwege Nolte en de prima sfeer wel de moeite waard.

Ik heb toch wel genoten van deze film. Ideaal gecast wat betreft Nolte die een harde politieman speelt die graag met zijn vuisten en wapens werkt. Originele combinatie van het moordverhaal met het nucleaire testgebied. Een echte film noir sfeer, het verhaal blijft mysteries tot de ontknoping is een afknapper. Men had hier toch wel iets beter voor kunnen vinden. De acteurs zijn goed gekozen behalve de rol van de generaal, ik vind Malkovich hier niet echt goed in gecast (los van het feit dat hij hier zoals altijd goed acteerd).

Alleen de aanwezigheid van Jennifer alleen al maakt het meer dan de moeite waard!

Prachtige neo-noir, wat vooral opvalt zijn de locaties, de kleuren, de sfeer, de muziek en een geweldige Nolte. Ik vond het einde trouwens helemaal niet slecht.

Indrukwekkende cast ....

Jammer dat er weinig aandacht voor deze film is.....gezien het aantal stemmen.

Ik ben groot fan van het noir genre.. De muziek is top, de decors zijn perfect en de acteurs zijn fantastisch gecast. Helaas zit er weinig spanning in de film en zijn er teveel scenes en dialogen gewoon weg erg matig. Eeuwig zonde want dit had alles in zich om n klassieker te worden. Slechte regie.

Aardige film waarin een aantal rechercheurs onderzoek doen naar de dood van een jonge vrouw die het bed deelde met één van hen. Misschien niet het meest originele of verrassende plot, maar wel redelijk onderhoudend. Echter had het allemaal wat beter uitgewerkt mogen worden (vooral de hele afwikkeling). Een mooie jaren '50 aankleding en een cast met louter bekende namen.

Er staat in de omschrijving dat Hoover en zijn squad worden geconfronteerd met de meest duistere en corrupte kant van de FBI en de politiek,en over een samenzwering van de moord op maar dan denk ik wat voor samenzwering en hoe zijn ze achter die video opnames gekomen?

Gemengde gevoelens hierbij. Het verhaal is best ok. Waarbij de arm der wet in feite even crimineel overkomt als de criminelen die ze opjaagt. Binnen het genre een beproefd concept dat hier vrij sterk wordt doorgedreven. Nick Nolte maalt er niet om in zijn eentje een drietal FBI’ers in mekaar te slaan. Of hij en zijn assistenten slaan opzichtig enkele boeven in mekaar op restaurant. De geloofwaardigheid moet dus nogal met een korrel zout genomen worden. Het is niet gewoon op de rand van de wet maar er wel serieus over zonder veel gevolgen voor Nolte & co.
Positief is de aandacht voor de jaren ‘50 period setting met prachtige wagens, huiselijke details e.d. Helaas vind ik de belichting erg flets en beetje de sfeer verpesten. Voor een rommelende noir is het allemaal heel klaar en clean gefilmd.

De acteerprestaties mogen er zeker zijn. Nick Nolte doet het goed als cop - zij het wat gewelddadig - net als echtgenote Melanie Griffith. De rest is eerder vulling, wat ook te wijten is aan het scenario dat toch wel concentreert op Nolte. John Malkovich als generaal vond ik wel miscast. Het klopte voor mij voor geen meter bij gebrek aan enige militaire uitstraling of attitude.

Qua thematiek typerend dat atoomenergie eraan te pas komt in het scenario. Een hot issue in de jaren ‘50. De angst die er toen was, en die ook afstraalde in een aantal films van die tijd, valt echter nooit of te nimmer te evenaren in een retrofilm als deze. Vergeleken met the real thing is het hier een nostalgische gimmick, maar dat is onvermijdelijk en ok voor mij. De verhaallijn en subplotjes die gaandeweg samenkomen wisten mijn aandacht alleszins wel gaande te houden.

Zijdelingse opmerking over de kledij. Het viel me op dat Nolte & co eraan hielden om hun hoed veel op te houden. Ook binnenshuis. Als je films van toen bekijkt (jaren ‘50 en voorgaande) was er toch een andere etiquette dan wat hier wordt gepresenteerd. In deze film kreeg ik de indruk dat ze maar wat graag ‘poseerden’ met hun mooie hoeden. En het ziet er ook wel cool uit natuurlijk. Maar het is een detail dat voor mij afdoet aan het realisme en de real life regels van toen. Retro gimmick.

Een entertainende film alles samengenomen.

Duizelingwekkende cast in deze film; je adem stokt er haast van. Het is dan ook jammer dat Mulholland Falls de verwachtingen op acteervlak niet kan waarmaken. Griffith is een schim, Connelly zit erin voor de sex, de squad-leden (Madsen, Penn, Palmintieri) blijven oppervlakkig waardoor er een toffe dynamiek ontbreekt tussen de personages. Zelfs Malkovich weet geen indruk te maken in de weinige screentime die hij heeft. Het is allemaal Nick Nolte wat de klok slaat. Niet dat hij het slecht doet... gewelddadige hufters, dat is zijn ding.

Nochtans is de poging tot neo-noir niet bepaald superslecht. De sfeer zit er soms wel in, het motief voor de moord bleef me bezighouden en het einde is zeker niet rooskleurig. Daarom raak ik wel aan 3*. De onervarenheid van Tamahori is hier misschien de grote schuldige, want het kon in betere handen ook een nog betere film worden.

Vooral de aankleding is erg fijn en maakt dat ik de film nog wel een voldoende kan geven. De plot zelf vond ik minder boeiend, soms ook te ver doordravend alsof de film een beetje een parodie is op ondoordringbare plots van andere Noirs. Verder is Connely een genot om te zien, zeldzaam aantrekkelijk is ze hier (al is zij dat vaker). Nolte gromt dan wel veel maar is behoorlijk kleurloos (stiekem Connely ook maar ja). De film weet ook niet altijd even goed de toon te houden tussen hard geweld, drama en luchtigere delen. Al met al nog net een voldoende maar het houdt niet over. 3,0*.

Leuk om een keer gezien te hebben.

Even aan de slag met deze Mulholland Falls die ik vooral op het gokje mee nam vanwege de zinneprikkelende zwart wit scènes tussen Malkovich en Connolly. Wat zal dat een straf geweest zijn te filmen, buiten dat had ik weinig kennis van de film waar de cast op beter deed hopen en ik richting het einde toch het vermoeden had dat ik dit ooit wel eens gezien had maar dat terzijde.

De tijd en karakters lijken regelrecht uit een James Ellroy roman weggelopen te zijn met de wel bekende stijl, swung en het gebruikelijke smerige complot waar de detective's zich steeds verder insteken. Veel karakters, mensen met veel te verliezen, machtsmisbruik en de gebruikelijke chantage, zoals gebruikelijk is het niet pluis in de stad der Engelen en heeft zodoende veel overlap met The Black Dahlia en diens weergaloze broer LA Confidential. En zo halverwege lijkt er niet veel mis te zijn met de rechercheurs onder leiding van de altijd norsige Nolte.

Maar helaas valt er ook wel het nodige aan op te merken hoewel de 'van dik hout zaagt men planken' methode van Hoover best lekker is, dat ook natuurlijk geldt voor de altijd prachtige Connolly, zijn de vele wat kleinere rollen tot cameo's van Treat Williams, Kyle Chandler en William Petersen leuk, en is Madsen altijd apart. Maar buiten dat mist het geheel subtiliteit en nuance, het is net dat beetje extra stijl dat LA Confidential zo ontzettend goed maakt. Mulholland Falls lijkt vol potentie en mogelijkheden te zitten maar is voor mijn gevoel heel erg ongepolijst. En dan is er nog de ontknoping die niet half zo erg is als ik verwacht had na alle opmerkingen, toch onderstreept dat precies het zwakke punt van de film. Zoals reeds gezegd, het heeft veel maar het klopt allemaal net niet voor een goed beoordeling. Daarom een drie en niet meer.