Revenge (2017)

Ik vraag me wel eens af hoever feministen in hun fantasieverhaaltjes gaan om hun perverse wraaklust fetish te kunnen botvieren , wat een stompzinnigheid , en dan heb ik het nog niet eens over het feit hoe zij in hemelsnaam dit soort verwondingen ubehaupt zou kunnen overleven , maar meer nog de manier waarop de mannelijke personages worden geportretteerd , als zijnde compleet zonder enig moreel besef , zelfs die zogenaamde vriend .

Het enige wat deze film echt sterk doet is de technische kant van de gore die dit keer eens niet nepperig CGI eruit ziet.

In wat voor wereld leven we eigenlijk als we vrouwenhaat scherp veroordelen maar tergelijkertijd mannenhaat als entertainment zien .

Je zou deze film redelijk kort kunnen samenvatten als zijnde stompzinnige mannenhaat van de schrijfster anex regisseuze , want meer is het niet .

Als trouwe volger van deze prachtige website - eindelijk eens de moeite genomen om een account aan te maken. Zo kan ik ook mijn steentje bijdragen.

Revenge (2017):

De cinematografie is strak, de soundtrack hypnotiserend en het tempo laat je geen moment los. Elke druppel bloed voelt als een statement.

Een rauwe, bevredigende en verrassend slimme wraakthriller. Een 4 sterren waard! ★★★★

Off topic en onnodig provocerende berichten verwijderd.

Een film waarin een vrouw aangerand en net niet vermoord wordt (omdat ze “lastig” doet), en de conclusie is vervolgens dat het een film over mannenhaat is je moet toch wel ver heen zijn om dit onironisch op te schrijven?

De wijze waarop mensen van hun stuk raken zodra er een keer een ander perspectief wordt gekozen blijft stuitend.

de context is kraakhelder in mijn bericht , de mannenhaat druipt van de film af , dat is overduidelijk in het neerzetten van de mannelijke personages , en de overdreven demoniserende portrettering van diezelfde mannelijke personages.

Deze film wil zichzelf heel serieus nemen maar Als je dit verhaal, en zeker het plot (zelfs in zijn core) serieus neemt sta je wel heel ver van de realiteit af .

Ik ben er weer ingetrapt. Een hoge score op Moviemeter betekent nog niet dat ik de film dan ook goed ga vinden.

Wat een belachelijk verhaal. Totaal niet realistisch, spannend, boeiend, interessant, etc.

Dit zijn allemaal personages die ontzettend dom en egocentrisch zijn. Dus je hoopt dat iedereen gauw wordt afgeslacht. Zelfs het slachtoffer is zeer irritant en niet aardig.

Weg ermee, door de plee.

Dan werd je toch op je wenken bediend….

Zo hoog is de beoordeling ook niet toch?

Realistisch is het inderdaad niet echt, maar dat probeert de film ook niet echt te zijn natuurlijk.

Slappe hap film. De acteurs doen het nog wel aardig en een bloedmooie tante, had mijn nichtje mogen wezen.

Er word niet eens geprobeert om er iets van realisme aan te geven. dat is jammer, dan had het nog wat geworden. Als je dan toch gaat voor een wraakfilm,

"I Saw the Devil" komt beter over.

Waarom zouden ze voor realisme moeten gaan als ze dat duidelijk niet beogen?

Spanning? Het is toch meer een (uitermate stijlvolle) komedie. Spannend wordt het inderdaad niet echt. Gewoon een lekkere over the top wraakfilm.

Realisme en geloofwaardigheid zijn toch iets heel anders?

Maar soit. Wellicht geen wraakfilms meer voor jou dan. De titel was wel een hint in dit geval.

Coralie Fargeat wist me met The Substance werkelijk omver te blazen en beschouw ik misschien als de beste film van de afgelopen jaren. Haar debuutfilm stond dan ook al een tijdje op mijn to-see lijst.

Qua camerawerk en kleurgebruik is het talent van Fargeat hier duidelijk zichtbaar dat ze later in The Substance nog meer zou tentoonspreiden. Niet dat het niveau van The Substance hier gehaald wordt, maar vervelen doet deze film niet. We krijgen een vrij gelijkaardig verloop te zien zoals in 'I Spit on Your Grave' waarbij Jen uit de dood herrijst en wraak neemt op de 3 mannen. Diegene die op een realistische wraakfilm hopen, komen in dat geval van een kale kermis thuis. De Broeierige hitte van de woestijn doet de film ook veel goed en er zitten enkele scènes in die er iets bovenuit steken zoals de bier-tattoo scène, maar vooral de bloederige finale is erg sterk.

Ik twijfel tussen een 3* en 3.5*. Het is nu eenmaal een subgenre waarin nog weinig verrassingen verborgen liggen, maar Fargeat weet er meer uit te halen dan de meeste zouden doen.

3.5*