Kill Switch (2017)

Jammer, heel jammer ik had deze film graag hoger geven maar dat zit er absoluut niet in. Want eigenlijk vind ik dat het nog halve punt minder moet krijgen. Een bijzonder project is dit wel! Naar aanleiding van het home grown YouTube-hit WHAT’S IN THE BOX dat maar liefst tweeënhalf miljoen kijkers wist te bereiken, werd de Nijmeegse student Tim Smit door vele benadert om een langere versie te maken. Dit heeft hem acht jaar gekost en pas toen Dan Stevens zijn medewerking had toegezegd kon de film gemaakt worden. Echter mankeert er nogal wat aan de film. Het verhaal speelt zich af in de toekomst waarin een experiment voor onbeperkte opgewekte energie helemaal uit de hand loopt. Piloot annex wetenschapper Will Porter moet een speciale Box naar een toren brengen en wordt hierbij opgejaagd door drones en soldaten. Het eerste wat tegenviel waren de first person shooter-camerabeelden. Niets mis mee maar helaas is niet de gehele film hieruit opgebouwd en tussendoor wordt er naar 'normalere' beelden geschakeld. Dit haalde de vaart uit de film. Een film als Hardcore Henry (2015) wist met FPS-beelden veel meer te overtuigen. Misschien als dat verhaal dan nog wat spanning verhogend had gewerkt.. dan ja maar dat is precies het tweede manco. Er is helaas gekozen voor een cliché. Het standaard-drama/actie-verhaaltje. Waarbij er gedacht moet zijn als de special effects goed zijn maakt het verder niet zoveel uit. Zeker was dat nog mogelijk! En die special effects zijn voor het grootste gedeelte ook daadwerkelijk goed maar naar de zoveelste in het rond schietende drone of een boot die uit de lucht valt heb je dat ook wel gauw gezien. Nee, helaas blijft het allemaal nogal bij goedbedoelde knulligheid. Er zijn genoeg voorbeelden van regisseurs die beter wisten te overtuigen naar wat vlijtig thuiswerk District 9 (2009) -regisseur Neil Blomkamp begon bv. ook met een korte online-film waarna hij carte blanche kreeg voor zijn debuut. Regisseur Gareth Edwards werkte op zijn laptop thuis aan Monsters (2010) en stootte vervolgens door naar Hollywood. Echter ondanks deze twee goede voorbeelden blijkt dat een goede korte film nog niet per se een goede lange film oplevert. Doordat het bijzonder is dat er SF is gemaakt door de Nederlandse Tim Smit geef ik iets hoger maar eigenlijk valt het zeer tegen!

Leuk weetje misschien: Het fungeren van de hoofdpersoon als camera is niet nieuw en werd in 1947 al gedaan door Humphrey Bogart in de film: Dark Passage (1947)

Tim Smit had het bij de korte film moeten houden, want die was echt wel onderhoudend en indrukwekkend. Nu het hele concept in een 90 minuten durende film wordt gepropt merk je dat het moeilijk is om de aandacht van de kijker er bij te houden. Het begint sterk, maar daarna zakt het niveau met rasse schreden naar beneden. Het begint wanneer duidelijk wordt dat het verhaal eigenlijk een gatenkaas is dat erg sterk op de CGI leunt om er visueel en verhalend nog iets aantrekkelijks van te kunnen maken. De ene plot hole volgt de andere met ongekende snelheid op. Van de ene overacterende acteur op de andere, wordt mij al snel duidelijk dat deze film het niet moet hebben van de acteervaardigheden.
Ik vond die grote militair, die toen ze gepakt werden ook nog met iemand via de headset communiceert, het best in zijn rol zitten. En dat is nota bene een bijrolletje.
De first person view toont duidelijk inspiratie uit FPS games en de hele film lijkt dan ook op aaneengeknoopte cutscenes die regelrecht van een hedendaags computerspel komen.

Ik heb waardering voor Tim voor het volgen van zijn eigen visie, want dat is wat deze film heeft: een eigen identiteit. Helaas is dit ook het enige gedenkwaardige wat de film als indruk heeft achtergelaten: een grote vorm van identiteitscrisis om precies te zijn, en dat is zonde.
Op zich wel indrukwekkend hoe er met de beperkte beschikbare middelen en budget toch een goede Nederlandse B-film gemaakt kan worden. Helaas is dat in een door Hollywood gedomineerde filmwereld tegenwoordig domweg niet goed genoeg...

Kill Switch is het indrukwekkende filmdebuut van Tim Smit, met een uitstekend verhaal en overweldigende, maar vooral verrassende visuele ideeën. Er is ook een voortreffelijke soundtrack en een uiterst effectieve score die opvalt vanwege de beperkte percussie. In al die opzichten is Kill Switch een meesterwerk te noemen. Zijn acteursregie laat echter nogal wat te wensen over, al helpen de banale dialogen uit het scenario van Charlie Kindinger en Omid Nooshin hem daar bepaald niet bij. Vooral Gernandt lijkt zich niet goed raad te weten met veel van de onzin die hij uitkraamt.

De keuze om de film vrijwel volledig te filmen van uit 1st-person-perspectief voegt niets toe en lijkt vooral een excuus om Smits tekortkomingen als regisseur te verhullen. Smit heeft een hoop te leren, maar dit is een interessante, maar zeer onevenwichtige vingeroefening. Leer van je fouten en zorg voor een ervaren assistent-regisseur en dan kunnen we nog mooie dingen verwachten!

Voor het budget redelijke special effects. Leuk om Amsterdam en typisch Nederlandse landschappen te zien in een genre als dit, maar er had meer mee gedaan kunnen worden. Ik vind het weinig spannend om, als je een locatie als Amsterdam neemt, dan een flink gedeelte van de shots op te nemen in een nikszeggende nieuwbouwijk (IJburg?) met een Dubai-achtige skyline in de achtergrond gemonteerd. Het is daarnaast wel grappig om te zien hoe Nederlandse acteurs (Amerikaans) Engels proberen te spreken. Het verhaal is erg vergezocht, maar je moet er verder maar niet teveel over nadenken. De first person-shots zijn het interessantst, en soms ook spannend. De flashbackscènes halen helaas de vaart uit de film, en de "reclamespots" van het project, waarvan er geloof ik twee (vrijwel identieke) in zitten, zijn compleet onnodig. Ik heb me, ondanks deze kritiek, goed vermaakt dus toch een voldoende.

“This is Will Porter.

Mission log three.

I can now confirm that the jump was successful.

My location is the echo.”

In een toekomstige wereld heeft de multinational Alterplex een eeuwigdurende energiebron ontworpen. Dankzij de M-Theorie en de theorie over het dupliceren van materie, zijn ze erin geslaagd om een parallel universum te creëren. Geloof me, de hele theorie wordt in de film uit de doeken gedaan. Niet dat ik er veel van begreep. Er wordt lustig gebruikgemaakt van wetenschappelijke termen zoals ruimtedimensies, kwantum deeltjes en zwaartekracht portalen. Het enige verschil tussen ons universum en dit duplicaat, is dat er geen organische bestanddelen aanwezig zijn. Het is dus eigenlijk een reusachtige, levenloze batterij waar de moderne wereld energie uit kan winnen. Iets wat noodzakelijk is geworden, daar het energieverbruik op onze planeet fenomenaal gestegen is.

Will Porter (Dan “The ticket” Stevens), een natuurkundige die ook voor NASA gewerkt heeft, wordt door Alterplex aangeworven als oplossing bij eventuele problemen. Indien er een instabiliteit wordt vastgesteld, wordt hij naar het parallelle universum getransporteerd waar hij een kubusvormig object in de gedupliceerde toren moet plaatsen. Alterplex heeft er alles voor over om hem in te lijven. Zelfs de overplaatsing van zijn zus (Charity Wakefield) en haar zoontje Donny (Kasper van Groesen) is geen probleem. Zelfs voor de beste medische begeleiding voor Donny wordt gezorgd. Een aanbod waar Will geen neen tegen kan zeggen. Ook al heeft hij in eerste instantie geen benul van wat hem te wachten staat.

En schijnbaar is zijn opleiding niet grondig geweest, want op het moment dat hij effectief door een portaal naar dit ander universum gaat, blijkt hij grotendeels niet te weten wat er aan de hand is. Zelfs de melding “Redivider” op de kubus zegt hem niks. Dan Stevens loopt dus eigenlijk de gehele film verward en hulpeloos rond terwijl hij zich afvraagt waarom er toch menselijk leven aanwezig is en allerhande objecten uit de lucht vallen (objecten die op de werkelijke wereld spoorloos verdwijnen). Dat hijzelf niet gekopieerd werd vind deze natuurkundige vanzelfsprekend blijkbaar. Redelijk onlogisch toch.

Qua verhaal stelt het allemaal niet erg veel voor. Het is vooral het FPS perspectief dat de meeste aandacht eist. En ook aardig op de zenuwen begint te werken naarmate het verhaal vordert. Misschien dat PS4 aanhangers hier enthousiast over worden, maar ik geloof nog steeds niet in dit concept. Hetzelfde principe werd in “Let's Be Evil” en “Jeruzalem” gehanteerd en ook niet echt geapprecieerd door ondergetekende. Als ik zin heb in een FPS, dan plug ik mijn PS4 wel in. Dan heb ik tenminste de controle over het verloop van het verhaal. Verwacht je dus weer aan een heen en weer zwierend beeld waarin allerhande statussen getoond worden. Ook Dan’s monologen lijken enkel volgepropt te zijn met steeds dezelfde weerkerende uitroepen zoals “Oh my God”, “What the hell is this”, “Lets go!”, “Come on” en “Run! Run! Run!”. Ik ben er zeker van dat in “Chariots of fire” minder rondgelopen werd als in deze film.

Qua acteren is het ook al niet zo overweldigend. Dan Stevens was waarschijnlijk niet lang aanwezig op de set, daar we hem het overgrote deel van film toch niet te zien krijgen. En als hij al in beeld komt, kijkt hij telkens met die verbaasde, onwetende blik. Bérénice Marlohe tracht de hele tijd haar meest fotogenieke gedeelte van haar gelaat te gebruiken (haar diep uitgesneden decolleté eist aan het begin de meeste aandacht) en heeft hoogstwaarschijnlijk een overenthousiaste medewerker in de schminkafdeling ter beschikking gekregen (gezien de riante hoeveelheid mascara dat er gebruikt werd). Is er dan niets positiefs te melden. Jawel hoor. Ik was aardig onder de indruk van de gebruikte SE’s. Neen het is niet vergelijkbaar met de peperdure SE’s van pakweg “Star Wars” of “Avatar” (je kijkt er dus niet naar alsof je van de hand Gods geslagen bent) en het is soms wel overduidelijk dat het gecomputeriseerde beelden zijn. Maar toch waren ze niet slecht deze beelden. En dat het zich afspeelde in het toekomstige Amsterdam, was ook een aangename verrassing. “Kill Switch” heeft dezelfde tekortkoming als “Lights out”. Beiden films zijn voorafgegaan door een kortere you-tube versie die voor de nodige hype hebben gezorgd op dit medium. Het resultaat is in beide gevallen een film met een ijzersterk concept, waar je het gevoel krijgt dat men enorm veel moeite heeft gedaan om het kortverhaal zo lang mogelijk te rekken. Dus na verfilmingen van PC-games en boekverfilmingen, is het misschien ook wijselijk om niet meer “YouTube” succesjes naar het grote doek te verhuizen.

2*

Niet zo best en een flinke tegenvaller na het korte filmpje What's In The Box waarmee regisseur Tim Smit in 2009 sensationeel debuteerde, maar visueel nog wel de moeite waard. Vooral leuk om Amsterdam op deze wijze gebruikt/ misbruikt te zien worden. Het akteerwerk is helaas erg matig en de in principe best interessante plot wordt vrij knullig uitgewerkt. Gelukkig zijn de special effects en de aktiescenes sporadisch indrukwekkend.

Het verhaal is ok. To the point. Niet te ingewikkeld. Perfect voor een actie sci-fi van anderhalf uur. Verveling is niet aan de orde. Actie en beweging voldoende.

De acteurs zijn functioneel. Inwisselbaar. In dit type film met de nadruk op actie hoef je als acteur ook niet erg goed te zijn. Om je als zodanig te onderscheiden moet er iets te acteren zijn. Iets doen met dialoog bijvoorbeeld. Dat is hier niet aan de orde. Hier roept men wat lettergrepen naar elkaar. En dat is het. Prima hoor.

De CGI dan. Niet onaardig. De drones, de intekening van A'dam, de toren. Overtuigend genoeg.

Dat FPS perspectief werkt behoorlijk op de zenuwen. Als perspectief voor een game voldoet het uitstekend, maar in een film werkt het niet. Misschien hoopt de maker dat je op die maniet meer betrokken bent. Je meer inleeft. Direct op de actie zit. Ik roep maar wat. Voor mij werkt het niet op die manier. Ik vond het erg chaotisch werken. Het snelle bewegen van de camera is erg onoverzichtelijk. Laat mij maar lekker beschouwen vanaf de zijlijn. Dat werkt voor mij beter.

Eigenlijk is het filmische perspectief het grote struikelblok. De rest kan er mee door.

Timide toekomst.

Het regiedebuut van Tim Smit is wisselvallig, maar biedt wel hoop op de toekomst. De maker van een internationaal succesvol YouTube-filmpje vertilt zich hier wellicht aan de lange speelduur, maar wie weet als hij een beetje hulp gaat krijgen voortaan. Visueel gezien ziet deze Nederlandse sciencefictionfilm er alleraardigst uit. Het verhaaltje - dat in principe niet al te ingewikkeld is - wordt echter warrig uitgevoerd en kent teveel haken en ogen. Op zich hoeft dat geen ramp te zijn, want echt veel tijd om na te denken krijg je niet. De actie overheerst.

Maar daar zit gelijk de tweede valkuil: de overdaad aan actie. Repetitieve actie. Zoiets kan en mag, maar dan moet het wel heel bijzonder zijn allemaal. En dat is het botweg gezegd niet. Althans, na een half uur verfoei je elke volgende drone die uit de lucht komt vallen. Het is daarnaast zeer onwaarschijnlijk dat alle vijanden nogal simpel uit de lucht worden geknald, zonder enige moeite. Wat ook vermoeiend werkt is de FPS (First Person Shooter) modus waarin de film zich afspeelt. Na een tijdje heb je het er wel een beetje mee gehad.

De CGI is vaak verbluffend en zal voor Smit de meest tijdrovende klus zijn geweest. Het is dan ook niet zo gek dat hij zich daar waarschijnlijk in verloren heeft. En zo ontstaat er een overdaad aan special effects, waar deze in een lagere dosering veel beter tot hun recht waren gekomen. Maar dat verraadt ook gelijk de onkunde van Smit, die je een volgende keer de hulp gunt van iemand met ervaring. Nu is eigenlijk alles ondergeschikt aan de bombarie, een acteur als Tygo Gernandt ten spijt. Iets beter verhaal voortaan en wat meer timide met de CGI. Dan komt het vast allemaal goed.

**

Met dank aan Entertainment One voor het recensie-exemplaar.

Ach viel mij nog mee. Verhaal was bij het haar getrokken maar het first person shooter concept schepte wel een eigen sfeer en zorgde op enkele momenten voor een aparte ervaring. Leuk om eens gezien te hebben.

Oei, this was bad, hier krijg je nou niet bepaald onbeperkte energie van. Een B film met de allure van een D film. Op zich is het basisidee voor een goede sciencefiction goed en fris, maar in de uitvoering gaat het flink fout. Duidelijk mocht het weer niet te veel kosten en dus worden we opgescheept met heel weinig sf maar wel met de ene matige actiescène die de andere opvolgt. Tot overmaat van ramp blijkt regisseur Smit(bestaat hij echt of is dit de Nederlandse Alan Smithee?) een heel slechte verhalenverteller, en schakelt hij voortdurend tussen de parallelle werelden zonder ook maar enige vorm van cohesie of overzichtelijkheid te kunnen bewerkstelligen. Een warboel dus, ook nog bevolkt met zeer matige acteurs waaronder een aantal Nederlandse coryfeeën(Van Aschat, Muijs en Gernandt) die met hun bijdrage nou niet echt de eer hoog houden. Bond girl Marlohe huppelt hier ook nog mooi maar overbodig rond, om aan te tonen dat ze voor geen meter kan acteren. En de bedenkelijke poedelprijs voor hoofdrolspeler Stevens die het toch maar presteert om rollen te verwerven in één van de beste films van 2017( Beauty and the Beast) en één van de slechtste films uit dit jaar.

Een goede actie/SF/thriller film...

Goed verhaal/minder spannend verhaal...

Mooi HD kwaliteit breedbeeld...

Prima achtergrond geluid/muziek met Dolby Digital...

Goed acteerwerk...

Onrustig camerabeweging...

Redelijk gemaakte SF...

Niet te moeite waard...

In 2009 kwam regisseur Tim Smit op YouTube met korte film 'What's in The Box' op de proppen. Een Sciencefiction film, van een minuut of 9 die vooral opviel dankzij de sterke special effects. De CGI was zo sterk vertegenwoordigt dat Hollywood hem in het oog kreeg, waardoor het eigenlijk een eerste stap was naar deze film.

Het duurde uiteindelijk acht jaar voordat zijn speelfilmdebuut Kill Switch uitkwam. Een film die een overduidelijke link heeft met 'What's in The Box'. Nu staat wederom een box (redivider box) centraal, en wederom een Sciencefictionfilm met een overdaad aan special effects.

De film zelf begint echter wat rommelig. Je zit middenin een situatie welke niet meteen duidelijk wordt, wat zelfs een beetje onoverzichtelijk is, en wat dankzij een minder sterk verhaallijn eigenlijk voor een matige opening zorgt. De regisseur gooit de trukendoos volledig open en weet visueel gezien beter te scoren. Vooral de CGI met de boten en de drone's zien er sterk uit, maar de film weet het op het gebied van spanning niet volledig waar te maken. De regelmatig voorbijkomende flashbacks zijn hier schuldig aan, want het haalt geregeld toch de spanning uit de film. De film is gemaakt volgens het First Person view, waardoor de film bijna volledig vanuit de ogen van de hoofdpersoon wordt vertoond. Dit kan een interessante toevoeging zijn, zo was dat bijvoorbeeld duidelijk het geval bij de film Hardcore Henry, maar bij Kill Switch gaat dat toch wel na een tijdje vervelen. En zo ook de special effects, die misschien te talrijk voorbij komen, waardoor het verhaal toch wat ondergeschikt wordt daaraan.

Echter voor een debuutfilm, die schijnbaar slechts een miljoen heeft gekost om te maken, heeft Tim Smit met beperkte middelen een degelijke film gemaakt. Smit mist de ervaring aan zijn zijde en zal zeker nog moeten werken aan het uitwerken van een verhaal, maar dat er mogelijkheden voor hem zijn, daar geloof ik wel in.

Had het kortfilmpje The Box ook al gezien bij de aankondiging van deze film.

Maar hier had ik wisselende gevoelens over.

Om te beginnen vind ik het jammer dat dit niet gewoon een Nederlandstalige film kon zijn. Jarenlang miept Nederland over het feit dat SF films te duur zijn voor de NL productie. Nee hoor, je bewerkt een beetje met de computer en voila. Als er dan ook nog Nederlands in gesproken zou worden ipv Engels dan had deze film enigszins een visitekaartje.

Maar verder... de beelden daar hoor je met niet over. Want die zijn echt prachtig en tevens ook iets waar ik jarenlang op gewacht heb en zelfs vroeger nog over zat te fantaseren: Hoe zou Amsterdam eruit zien met een futuristisch achtergrond. De complete droom lijkt uit te komen met Kill Switch. Evenals dat in hetzelfde jaar de droom werkelijkheid leek te worden met The Hitmans Bodyguard qua actie. De vele allerdaagse kiekjes terwijl er op de achtergrond wat futuristische gebouwen/snufjes, drones, die magnetische straal, quarantainezones en chaos is bijgeplakt. Ook de first person methode is niet misplaatst. De kleuren zijn prima, maar de actie wil nog wel eens haperen en chaotisch worden. Wat ik echter wel jammer vind is de acteur. Want wat er ook gebeurd, of in wat voor situatie hij ook komt; hij blijft bijna de hele film door dezelfde onverschillige stem gebruiken. Tycho Gernand maakt daarentegen de boel wel weer goed. Ook leuk om de Marken zo te zien (waar die bron zich bevind)

Verder is dit een no brainer en eigenlijk een soort levend computerspelletje. Maar ik vond helaas wel dat het ietwat afgeraffeld was. Er had echt veel meer actie in gemogen en er mocht ook, net zoals in Hardcore Henry, veel vaker een geweer in handen gehouden worden vanuit het digitale oogpunt.

Maar al met al was dit nog vermakelijk.

3,0*

Hm, dit was toch niet helemaal m'n ding. Het leek eerder een soort videogame dan een film.

De cast was ook niet echt memorabel en ik vrees dat ik de film vlug weer zal vergeten zijn.

Geen must-see.

Vanuit een visueel perspectief gezien is dit project van regisseur Tim Smit interessant te noemen, maar de beperkte variatie in actiescenes probeert daar spijtig genoeg een stokje voor te steken. Er wordt duidelijk gemikt op een grootschalige aanpak en veel bombast, maar uiteindelijk blijft het min of meer bij talloze ontmoetingen met bewapende drones. De personages van Dan Stevens, Bérénice Marlohe en Tygo Gernandt zitten bovendien tegen het idiote aan en lijken regelrecht uit een soort stripboek te komen. De meeste aandacht is duidelijk richting de opleuking gegaan, want inhoudelijk slaat Kill Switch als een tang op een varken. De clichés stapelen zich in hoog tempo op en het achtergrondconcept wordt nauwelijks uitgewerkt, al is dat deels te wijten aan de vreemde keuze om het verhaal in een niet-chronologische volgorde te laten afspelen. Voor een Nederlandse productie is het allemaal erg onderscheidend, maar na enige tijd had ik al die onzin wel gehad en werd het vooral aftellen naar de eindcredits.

Ongelooflijk, wat een bijeengeraapt gebeuren, rennende door de straten van A'dam met vreselijk cgi beelden. Een hypernerveuze Gernandt, met zijn zinnen: 'we gotta get out of here" J.C, en Kill switch.. Afgekeken... that's it. Idee van parallel universum is ok, alleen de uitwerking............