Wind River (2017)

Geregisseerd door de screenwriter van Sicario en Hell Or High Water. Ben benieuwd wat hij kan doen als hij alle touwtjes zelf in hadden heeft.

Ruim over de helft van de film krijgen we opeens een flashbackscène voorgezet waar de honden geen brood van lusten. Waarom? Haal die eruit en vervang Jeremy Renner voor een acteur die wel charisma heeft en je hebt een hele sterke film in de lijn van Sicario en Hell Or High Water.

Geen honden, wel coyotes....

Het probleem is een beetje dat ik niet weet wat de film moet zijn? Dat had ik met Hell or High Water (ook geschreven door Sheridan) ook wel een beetje, maar daar was me toch wel vrij duidelijk dat het om een enigszins pulpy neo-noir met elementen van Western en een beetje drama ging.

Bij Wind River wordt best veel drama opgebouwd, met een grote focus op traumaverwerking. Daar voelt enige comic relief wat mij betreft al misplaatst, maar ik vind dat wel erg fijn en eigenzinnig; een beetje zwarte humor is nooit weg. Een aantal straightforward thriller-elementen in combinatie met het landschap benadrukken de nare/serieuze toon en werken ook wel goed. Doet misschien wat denken aan een Winters Bone of als we verder terug in de tijd gaan Nightfall (1957)

Maar naast de al door Verhoeven aangehaalde onnodige scene is er wel meer mis: is de film uiteindelijk toch gewoon een ]hersenloze revenge flick, na al de emotionele opbouw? Waarom uiteindelijk de nadruk leggen op het feit dat dit een waargebeurd verhaal is, dat voelt juist niet oprecht. Als laatste acteert Olsen echt vreselijk. Of acteert ze precies goed, als het domme blondje dat in een horrorfilm hoogstwaarschijnlijk de laatst overgebleven scream queen zou zijn? Wel meer met geluk dan wijsheid.

Wordt niet onaardig ontvangen. Zelfs de critici zijn overwegend positief.

Ook mijn tweede negatieve punt, na die verschrikkelijke poster, toen ik deze en de IMDb pagina zag. Verder wél interessant trouwens!

Damn... En toen was ik even stil.

'Luck don’t live out here. Luck lives in the city'

Het gebeurt regelmatig dat een film me aangrijpt en ik hem na afloop moeilijk los kan laten. Dat ik terug naar huis wil rijden en in de parkeergarage m'n pincode niet meer weet, is echter nieuw voor me. Totaal leeg liet Wind River me achter. Blanco staarde ik door het betaalscherm heen.

Taylor Sheridan is de regisseur van de film die ik vooral volgde omdat ik een Elizabeth Olsen-fanboy ben. Maar Sheridan wordt in de marketing niet zozeer de regisseur als wel de schrijver van Wind River genoemd. De reden: hij pende ook Sicario en Hell or High Water vele eindejaarslijstjes in. Wat niet wil zeggen dat je als liefhebber van die laatste twee films in een geniepige marketingval loopt; de films hebben daadwerkelijk de nodige raakvlakken.

Zo stellen ze alle drie echte Amerikaanse misdaden op harde, onverbloemde wijze aan de kaak. Veel aandacht gaat daarbij uit naar sociale achterstanden. Wie zijn de daadwerkelijke slachtoffers, kun je je bij alle drie films afvragen.

Maar het meest nog kijkt Wind River weg als een combinatie van de hardheid van Sicario en de deprimerende, rustgevende sfeer van een Winter's Bone. Eindeloze sneeuwvlaktes. Totale stilte die slechts ruw wordt verstoord door het geluid van jagende sneeuwscooters. Een dozijn doorleefde mensen die zich hebben overgegeven aan het niets van hun omgeving. Sneeuw, stilte en nog meer sneeuw. Lachjes zijn spaarzaam. En als ze er zijn, hebben ze altijd die serieuze ondertoon.

Op dat palet mag Elizabeth Olsen haar kunsten vertonen. En dat doet ze op even indrukwekkende wijze als in haar debuutfilm Martha Marcy May Marlene. Bijna zou je vergeten dat ze in de tussentijd is uitgegroeid tot wereldster en Marvelkanon; ze is weer even die filmhuisactrice die zo prachtig met emoties kan spelen. De tough gal FBI-agente in een mannenwereld waar zo graag een klein meisje doorheen wil breken. Subtiele vertwijfeling op haar gezicht. De ingehouden tranen. En als die tranen uiteindelijk volledig de overhand krijgen omdat het lot van het slachtoffer haar zo aangrijpt, huil je zelf stilletjes mee.

Dit is eindelijk weer eens wereldtalent Lizzie waar ik zo verliefd op werd.

Wat niet de aandacht weg mag nemen bij de rest van de cast, want iedereen acteert hier geweldig. Jeremy Renner verdient daarbij extra credits, juist omdat ik vaak m'n twijfels over hem had. Prima als macho superheld, maar zou hij ook een subtielere rol aankunnen? Het antwoord is een volmondig JA; hij kwam vol bij me binnen met al zijn ingehouden emoties. De pijn druipt van zijn gezicht. Om stil van te worden.

En zo dringt Wind River van alle kanten je ziel binnen. Het acteerwerk, de kalme sfeer, de strakke filmstijl, de vervreemdende, Scicario-achtige Nick Cave & Warren Ellis-soundtrack, het meer dan aangrijpende verhaal met daarachter het subplot dat eigenlijk geen subplot mag heten: de positie van Native Americans in een wereld die niet meer de hunne is, op fraaie wijze een gezicht gegeven door Apesanahkwat.

Maar ook de al kort benoemde hardheid laat zijn sporen achter. De scène waarin het slachtoffer wordt verkracht is misschien wel de meest intense scène die ik ooit heb gezien. De combinatie van nuchterheid, hardheid, emotie en het onverbloemde inbeeldingsvermogen dat het bij me losmaakte, kwam erg hard aan. Op z'n Eden Lakes, om die eeuwige vergelijking maar weer eens van stal te halen.

Heel wat te verwerken dus, na afloop. Zo'n serene kalmte, drie kwart van de film, maar toch oh zo veel indrukken die in m'n hoofd blijven rondspoken. Uiteraard maak ik mezelf weer belachelijk door opnieuw te zeggen dat dit nu toch écht m'n film van het jaar wordt. Ik hoop in ieder geval van harte dat hij het wordt.

PS. Ik ben uiteindelijk nog thuis gekomen. Na een eeuwigheid staren ontdekte ik het bevrijdende contactloosbetalensymbool.

Wat een review weer! Kan iemand mij vertellen waarom een film als deze nog geen release in Denemarken of Zweden heeft?

Prima in elkaar gezette thriller die lekker wegkijkt.

Mooi stuk Zwolle zo onder de indruk als jij was ik niet, maar ik voelde 'em absoluut ook wel. Verstillend sfeertje, prachtige beelden. Cave en Ellis verdienen weer eens een standbeeld. Erg jammer wel van die flashback, die had beter achterwege gebleven. Denk in de magie van de Twin Peaks-pilot:)

Jeremy Renner speelt Cory Lambert, een agent in dienst van 'Fish & Wildlife' die tijdens een zoektocht naar een poema die het op vee heeft gemunt in het besneeuwde, ijskoude Indianenreservaat 'Wind River' in Wyoming, stuit op het ernstig mishandelde lichaam van Natalie, de beste vriendin van zijn dochter die drie jaar geleden stierf, een gebeurtenis die Cory niet heeft weten te verwerken en waardoor de relatie met zijn Indiaanse vrouw [Julia Jones] ernstig is bekoeld. De jonge FBI-agente Jane Banner [Elizabeth Olsen] neemt het onderzoek en hoopt op steun vanuit de FBI, maar wanneer de lijkschouwer vaststelt dat de kou de officiële doodsoorzaak is moet ze zelf op onderzoek. Ze roept de hulp in van Cory, die het gebied als geen ander kent, en de plaatselijke Indiaanse politie.

Renner en Olsen zijn prima in de hoofdrollen, maar de film komt langzaam op gang en ontbreekt enige spanningsopbouw waardoor de gewelddadige climax niet de dramatische impact heeft die het zou moeten hebben. James Jordan speelt bovendien zijn schurkenrol als Dennis Hopper 'on speed'. Gil Birmingham heeft de sterkste momenten van de film als Martin, de vader van het slachtoffer en Nick Cave levert een waardevolle muzikale bijdrage in een intrigerende, maar niet helemaal geslaagde thriller.

Wauw, Jeremy Renner. Oscar-nominatie, kom maar door.

Fantastische film. Ik ben absoluut niet gul met 5 sterren maar ik kan er nu niet omheen. De film laat je 2 uur lang op t puntje van je stoel zitten. Dit is de perfecte thriller. Het onherbergzame en koude Wyoming vormt de prachtige setting van de film. De onheilspellende score geeft het geheel nog iets extra's. En dan het acteerwerk. Renner speelt werkelijk de sterren van de hemel. De ingehouden emoties spatten van het scherm. De rol van Olsen doet denken aan die van Foster in Silence of The Lambs. Ook fijn is de niet opdringerige politieke ondertoon. Al met al geweldige sfeervolle film.

Voor mij de beste film sinds No country for old men.

Vrij realistisch gefilmd waargebeurd verhaal. Prima acteerwerk van Renner en Olsen. Extra punten voor de realistische sneeuwsetting. Weinig echte drama, wel een emotioneel thema, maar dat komt denk ik door het verhaal zelf. Op zich niks mis met de film, maar het overrealistische tintje maakt de film voor mij een tikkeltje vlak. Geen echte actiefilm, maar voor mijn gevoel een beetje richting art. Moeilijk echt te beoordelen, maar een voldoende is het zeker wel.

top film

mooi gefilmd en voor al na de pauze beklemmend spannend

eindelijk weer eens een film op waarheid gebaseerd zonder poes pas

waren er maar meer van dit soort films !!!!!!

dik vier sterren

"You're looking for clues, but you're missing all the signs."

Taylor Sheridan ken ik nog van het matige 'Vile', maar ik wist niet dat hij de schrijver is van 'Sicario' en 'Hell or High Water'. Dat zijn flinke stappen die hij heeft gemaakt. Met deze tweede regieklus neemt hij weer het heft in handen door zijn eigen scenario te verfilmen.

Het uitgangspunt is gebaseerd op het onrecht dat de indianen wordt aangedaan door ze te verdringen naar verre uithoeken waar ze het maar zelf moeten zien te rooien. Vooral als je bedenkt dat er talloze inheems Amerikaanse meisjes zijn wier vermissing nooit geregistreerd wordt. Zo ook in 'Wind River' waar een onervaren FBI-agente samen met een wildjager een moord onderzoekt, zonder te weten welke ellende ze te wachten staat.

Wat volgt is een karakter gedreven thriller die de tijd neemt om het rauwe verhaal te vertellen. De film is niet alleen gefocust op het moordonderzoek, maar de leefomstandigheden van indianen in reservaten en verliesverwerking komen tevens voorbij. Met name laatstgenoemde komt in al zijn subtiliteit goed naar voren. Dit is te danken aan het ingetogen spel van Jeremy Renner; het is erg aangrijpend hoe hij op een kalme, bedachtzame wijze zoveel kan zeggen.

Het sneeuwlandschap - dat lijkt te bestaan uit talrijke vlaktes - wordt prachtig in beeld gebracht. Als kijker waan je jezelf even in sereniteit die plotsklaps ruw verstoord wordt door ronkende sneeuwscooters, om vervolgens terug te keren naar het hangende moordonderzoek. Jammer genoeg vliegt de film enigszins uit de bocht, middels een overbodige flashback en een gewelddadige confrontatie.

Al met al een gedegen thriller met enkele oneffenheden, maar dat heeft zo zijn charme. Graag meer van dit Sheridan.

3,5 Sterren.

Erg mooie thriller, die op gepaste wijze ook een sociaal drama timtje heeft. Prachtig geschoten.

4*

Zeer genietbare thriller maar of het verhaal helemaal op waarheid is gebaseerd, daar heb ik toch mijn twijfels over. Ik heb het dan zonder meer over die shootout. Wel mooi in beeld gebracht maar toch een beetje te ongeloofwaardig om waar gebeurd te zijn lijkt me. Dat de indianen in reservaten door de blanke Amerikanen nog steeds als 2de rang burgers worden gezien, dat wil ik best geloven.
Moest bij deze film toch wel enigszins denken aan Winter's Bone (2010) die zich in een zelfde soort omgeving afspeelde.

4.0*

Het slechte van de film is dat het alle Hollywood-clichés volgt over helden en slechterikken en over hoe na een kat-en-muis-spel de held wint en de slechterik boontje om zijn loontje krijgt en het loodje legt (zodat 'het recht zegeviert', het liefst door middel van een kogel door zijn hoofd).

Het goede van de film is dat het wel een betere thriller is: hij is spannend, intelligent en ontroerend. Dus wat wil je nog meer?

Ik had 'm eerst 3 1/2 ster gegeven, maar hij krijgt er nog een halfje bij voor de tal van wijsheden en gevatheden die de film als extra lekkers z'n personages laat rondstrooien (vooral de preek van de held over de juiste rouwverwerking zal op menigeen indruk hebben gemaakt) en vooruit, ook voor de politieke boodschap over de deplorabele toestand van de indianen in de reservaten en het min of meer vogelvrij zijn van vrouwelijke indianen.

Ik geef er nog wat ********** bij...alles is al zo'n beetje gezegd hier boven, schitterend meesterwerk, nooit overdreven, subtiel, met van die kleine prachtige shots....( die ene seconde dat Renner in beeld is om de bastards weg te blazen,..weergaloos, ) ....schitterende soundtrack, camerawerk, acteerwerk... zelfs het kleinste rolletje pakte goed uit...de plotselinge geweldsexplosie., de verbitterde ouders van de vermoordde kinderen......met tranen en verwondering op weg terug richting Hoorn,....belachelijk dat DE Bohemian Rhapsody van het filmwezen daar niet draait in de VUE maar in het b- bioscoopje Oostereiland.

Dat was trouwens ook zo met Hell or High Water. Zo worden dit soort meesterwerken natuurlijk nooit kassuccessen.

Ook weer eens de vinder leggend..(net als in 'American Made') op de meer dan smerige politiek die de usa bedrijven.

Tot nu toe, dik in mijn top 3...misschien wel top 2.

Geweldige film! Heerlijke sfeer, werkelijk adembenemende beelden, indringende muziek. En wat zet Jeremy Renner een dijk van een rol neer. Het enige minpuntje is dat het verhaal niet zo spannend is, maar dat stoort nauwelijks je door de intensiteit en het camerawerk.

"You're searching for clues, but missing the signals."

Topfilm.

IJzersterke thriller in een serene en adembenemende omgeving.

Het gebeurd zelden dat binnen dit genre aan zo'n mooie en aangrijpende karakterstudie wordt gedaan, en dat in combinatie met nietsontziend geweld. Ik was echt geraakt en onder de indruk van het slachtoffer en haar familie. Met Renner heb ik normaal gesproken niet veel, maar dit is een ijzersterke rol van hem. Ook de rest van de cast is geweldig op dreef.

Voor alle twijfelaars, mis deze film niet in bioscoop !

Allemaal gaan kijken.

Vond het nou geen bijster originele film. Mooie landschappen natuurlijk, maar Sheridan vult het audiovisueel nogal gewoontjes in. Wat ik wel mooi vond was de trauma/rouw thematiek die wel de spil van de film lijkt. Bepaalde blikken en overdenkingen waren redelijk raak - niet in de laatste plaats door de rol van Renner. Ben normaal absoluut geen fan van hem, maar een rol als deze kan hij prima dragen.

Door deze reacties overweeg ik om zo nog even naar de Pathé te gaan.

Oké ik ga gewoon reserveren.

Nee hoor , je weet nooit wat voor verassingen een jaar in petto heeft.

2017 is wel een heel goed jaar tot dusver. Die top-10 samenstellen in december dreigt geen makkelijk karweitje te worden.

Sheridan weet van een film met een middelmatig verhaal toch nog wel een bovengemiddeld leuke film te maken.

Want face it, de film doet nergens wereldschokkende dingen die je nog niet eerder hebt gezien. Het plot is ook rechtlijnig en daardoor gebeurt er niets verrassends in de hele film.

Wind River is vooral een sfeervolle film. De prachtige natuurbeelden worden ondersteund door een door je ziel snijdende soundtrack. De leegte van zo'n immens besneeuwd gebied weet vanaf minuut 1 onder je huid te kruipen. Dat Renner en voornamelijk Olsen daarbij een sterk optreden neerzetten doet de film ook erg goed .

Zo heb ik de film makkelijk kunnen uitzitten en kan ik niets anders zeggen dan dat Sheridan in ieder geval op basis van deze film een bijzonder goede sfeerzetter is. Het enige dat me wat weerhoudt om hoger te scoren is toch dat de film plotmatig wel middels een checklist afgevinkt lijkt te worden, waardoor ik (voor mijn gevoel) toch naar een aantal overbodige scènes heb zitten kijken.

3,5*8 m

Film die het vooral van de sfeer moet hebben, in de afgelegen en koude (Fargo, iemand?) streken van de VS en daar slaagt de film glansrijk in. Een mooi sfeerportret waar een Renner uitstekend gecast is, sympathiek, goede acteur en niet al te veel charisma en dat past precies. Tristesse zonder melodramatisch te worden. echt uit het leven gegrepen. Ook de andere personages voelen echt aan. En daar had de film zich bij moeten laten, want in het laatste halfuur gaat het mis, vanaf de onnodige flashback en een volstrekt misplaatste shoot out. Wel nog een mooi einde, al sloeg die tekst over niet opgegeven vermissing van native Americansnergens op want zo'n film was dit niet, hierin is nu net wel iets gedaan met een vermissing. Dit voelde aan alsof de regisseur iets kwijt wilde en dan maar bij deze film deed. 3,5*.

Mooi ingetogen en sfeervol thriller/drama, hoewel niet heel origineel verhaaltechnisch. Jeremy Renner speelt uitstekend als een natuurbeheerder/inspecteur op zoek naar gerechtigheid en verlossing. De 'Wyoming' setting in het bijzonder komt ook heel mooi naar voren. Heb me vermaakt.

Deed me vanaf het begin aan the Pledge denken. Verhaal is wel anders, maar sfeer is ongeveer hetzelfde. Het is wel een beetje een Bronson- achtig recht in eigen hand verhaaltje. Wel blij dat de kat met jonkies uiteindelijk wegkomen of dan in ieder geval niet in beeld neergeschoten werden.

Sterke film waar het ruige landschap een personage an sich is. Met een halve * verhoogd.

4*