Wind River (2017)

Seriously?

Er is geen levende wolf neergeschoten. Met gebruik van montage technieken en een opgezette wolf is dat in scène gezet. Man, man, man...

Ja zeggen ze natuurlijk..In Amerika kijken ze niet zo nou...geen Partij voor de Dieren daar...lol Man, man man..grow up. Wat kost dat wel niet??

Ga ee maar vanuit dat er geen echte wolf is dood geschoten. Hollywood is geen VS.

Ik quote mijn eigen bericht hier even, om even de opmerking van Glacius te steunen. Nogmaals, er is géén coyote (het is geen wolf) doodgeschoten op de set van deze film.

In de meeste gevallen zijn het de acteurs die als uithangbord voor een film dienen. In deze film is het wat mij betreft ook schrijver en regisseur Taylor Sheridan. Hij schreef eerder al de scenario’s voor Sicario (2015) en Hell or High Water (2016). In Wind River is hij verantwoordelijk voor het draaiboek, maar doet hij tevens de regie. Het resultaat mag er zijn. Wat een prachtfilm.
De setting is fantastisch. De film profiteert van een visueel aantrekkelijk landschap. Als we met de personages door verlaten, ontoegankelijke sneeuwlandschappen trekken, is dat een adembenemende ervaring en een intense gewaarwording. Het vergeten niemandsland dat het indianenreservaat ‘Wind River’ in het woeste Wyoming in feite is, brengt een heel bijzondere spanning in de film. Iedere stap, iedere actie is een gevecht tegen de onbarmhartige natuur. De wit besneeuwde vlakten werken bedrukkend in hun weidsheid. De mensen die er leven zijn er de afspiegeling van. De mensen zijn vervuld van latente agressie. Vergeten en uitgekotst als ze zijn door de beschaafde rest van de wereld.
Hoewel het verhaal draait om een moord, gaat de film eigenlijk evenzeer over de mensen die in het desolate gebied leven. In den beginne hanteert de film nog stevig de contouren van de klassieke whodunnit, maar de film richt zich al snel meer op de personages.
De film neemt de tijd om de kijker onder te dompelen in de complexe witte wereld en zijn bewoners. Die wereld fascineert. Zelfs al gebeurt er op de voorgrond eigenlijk niet eens zo bijster veel. De witte ruigheid intrigeert. Het pruttelende verhaal intrigeert. De personages intrigeren. En al die facetten van de film passeren in een heerlijk rustig tempo.
Het onderzoek is daarentegen nogal rechtlijnig en de aangedragen bewijslast sober. Heel spannend is het allemaal niet. De onderliggende laag die de innerlijke leefwereld van de bewoners betreft, die als gevolg van het onderzoek wordt open gebroken, is dat des te meer.
Verdriet en woede bepalen het leven in het reservaat. Een reservaat waar de eens zo trotse mensen naar de zelfkant van de samenleving zijn gedreven en zich daar tegoed doen aan alcohol en drugs. In deze film is de zoektocht naar de dader van een brute moord op een jonge Indiaanse vrouw een manifest tegen de publieke desinteresse. Een manifest tegen het publieke geheugenverlies. Een manifest tegen het onrecht dat de inheemse Amerikanen is aangedaan. Meer specifiek geeft de film de kijker een weloverwogen injectie die de aandacht vestigt op het feit dat duizenden vrouwen in de reservaten worden mishandeld en als vuil worden behandeld.
Allemaal zaken die je uit de film kunt filteren. Dat is de confronterende achtergrond. Op de voorgrond is de film in de eerste plaats een prachtig vormgegeven thriller. Daarin verweven ligt dan die ijskoude dramatische onderlaag.
De moordzaak wordt uiteindelijk opgelost, maar dat gebeurt vreemd genoeg nogal gehaast en is niet in lijn met het ongehaaste tempo dat de film zo prettig uitdraagt. Veel indruk maakt het niet. Wat na afloop vooral blijft hangen is het onuitgesproken verdriet, de onmachtige woede en de ingehouden agressie van de mensen uit Wind River.
Fijne film!

Mooi gesproken!

Aantal berichten met gescheld verwijderd.

Wind River is een puike film, die ver boven de middelmaat uitstijgt. Dat komt vooral door het sensationeel goede schrijfwerk. Hoewel het hier een origineel verhaal betreft, bekruipt je regelmatig het gevoel dat je naar de verfilming van een literaire roman aan het kijken bent. Constant staat de psychologische diepgang voorop en niet zozeer de uitwerking van een ingewikkeld moordcomplot. Daarbij zijn de personages geen wandelende clichés, maar mensen van vlees en bloed, die worstelen met complexe emoties omtrent thema's als schuld en verlies.

8.0

“Wolves don't kill unlucky deer. They kill the weak ones. You fought for your life, Jane. And now you get to walk away with it.”

Dan toch eindelijk deze thriller film eens gezien, toch wel dankzij het feit dat hij op Netflix was verschenen wat voor mij erg goed nieuws was. De film staat bij mij namelijk al een langere tijd in de spotlights, en had ik dus ook erg veel zin om deze film te kijken. De film vult eigenlijk bijna alles wat ik wel gaaf vind aan dit soort thriller films, keiharde actie gepaard met goede drama scenes en voor het eerst momenten waarbij ik het zelfs spannend vond worden en dat gebeurd zelden bij me.

‘Jeremy Renner’ weet samen met ‘Kelsey Asbille’ fantastische rollen neer te zetten, en beiden zijn deels ook erg mooi op elkaar ingespeeld. Ik heb nog nooit een echt hoge hoed op gehad van ‘Renner’, ik ken hem voornamelijk ook door zijn rol in de ‘Avengers’ films, waar zijn personage nou niet bepaald veel indruk weet te maken. Hier laat ‘Renner’ zich overigens van zijn beste kant zien, hij weet de rol fantastisch te vervullen en hij speelt erg sterk; hij heeft er zin in.

Buiten de fijne acteerprestaties is ook de omgeving die deze film weet te overtuigen. De mooie sneeuwlandschappen van Wyoming zijn werkelijk fantastisch om naar te kijken, de maatschappij daar is bijzonder, een vrij bijzondere keuze van ‘Taylor Sheridan’ om het hier af te spelen. De sneeuwomgeving was erg kicken en vanaf minuut één zit er al wat schot in de zaak .

Fantastische film dus die mijn smaak echt voldeed. De keiharde actiescènes gepaard met de erg goede drama scenes vond ik tof, acteerprestaties waren goed en ik heb over het algemeen genoten van de film.

4.0*

Helemaal mee eens. Ook nog: het goede acteerwerk, de mooie beelden en het realistische tempo. Een verademing in dat opzicht.

Niet helemaal duidelijk waarom deze film zo'n hoge score krijgt hier. Eigenlijk achteraf maar een simpel verhaaltje met een stoere jager die met al de antwoorden komt door sporen te volgen. In de film werd duizend keer aangegeven dat het heel koud was maar dat kon me nergens overtuigen. Vooral veel blubber sneeuw en zelfs op de hoogste berg waar zelfs in de zomer nog een halve meter sneeuw per dag valt groeien bomen. Het zou er 20 graden vriezen maar geen wasem wanneer er geademd wordt. Veel sneeuwstormen maar de sporen in de sneeuw blijven zichtbaar. Nou ja niet zeuren want de film verveelt verder niet. Dus kijk en vergeet daarna weer.

Het is lang geleden dat ik zo'n steengoede Thriller heb mogen aanschouwen. Qua regie en scenario heeft Taylor Sheridan er een vakkundig geheel van gemaakt. Ook visueel is er weinig aan op te merken. Zo zijn er vele prachtige shots van de uiterst desolate winterlandschappen te bewonderen. Dit is natuurlijk niet het enige wat dit tot een meer dan onderhoudende film maakt. De film is zeer sfeervol, het spannende verhaal is heel sterk uitgevoerd, en er wordt klasse geacteerd door de cast. 4 Sterren.

Tsjee, ik herken de FBI agente nu pas als de (jongere) zus van de bekende Olsen tweelingzussen.

Fantastische film door de acteurs en het landschap. Rauw en zonder mededogen zoals het landschap. Ook eerlijk over de Indiaanse bevolking. Het verhaal lijkt ook meer bijzaak en is ook niet bijzonder. Het gaat om de sfeer en het leven in een reservaat.

Boeiend, en goed gefilmd.

Indrukwekkende sneeuwlandschappen.

Jeremy Renner is een interessante acteur, die ik eens wat vaker aan het werk zou willen zien.

Altijd weer fijn om Graham Greene (Dan) te zien acteren.

Die reservaten blijven een triest geval.

Een groot aantal helaas wel. Sommige weten zich aardig te bedruipen middels casino's maar in vele is het helaas armoe troef.

Fantastisch

Geen film voor gevoelige sneeuwvlokjes.

Wind River is rauw en vooral ijskoud, in alle betekenissen van het woord. Sheridan schetst de beroerde situatie van de natives en de complexe relatie met hun mede-Amerikanen zonder er een zwart/wit-verhaal van te maken. Er waren nochtans genoeg gelegenheden om met het vingertje te wijzen, maar in die val trappen de makers gelukkig niet.

Verder is Wind River natuurlijk een erg coole thriller. De film begint beheerst en moet het aanvankelijk vooral hebben van sfeer en onderhuidse spanning. De weidse sneeuwlandschappen ogen prachtig maar stralen tegelijk iets wreeds, iets genadeloos uit… Ergens halverwege gaat het tempo flink omhoog en neemt de actie de bovenhand, culminerend in een Mexican stand-off waar zelfs Sergio Leone van zou opkijken. Ook de ontknoping mag er wezen; een streepje vigilante justice hoort er wel bij.

De cast is uitmuntend. Vooral Jeremy Renner blinkt uit als kille motherfucker. Knappe bijrol ook van Gil Birmingham. Elizabeth Olsen weegt misschien iets te licht voor deze film, maar storend von ik haar ook niet.

4*

Verbazend hoge rating

Zeker niet slecht maar waarom de rating zo vreselijk hoog is snap ik niet.

Visueel zag het er allemaal zeer mooi uit en de cast/acteerwerk was dik in orde. Maar het verhaal was verder zeer standaard en niks wat we nog niet eerder hadden gezien.

Dat de film wat aan de trage kant is klopt, maar toch ben je benieuwd naar het eind. Maar juist dit was voor mij toch een flinke tegenvaller. Slecht was het niet maar ik had wel iets beters verwacht. Totaal geen WOW! gevoel, wat ik juist wel verwachte.

3,0*

Deze Wind River op aanbeveling gekeken, maar eerlijk gezegd viel het me wat tegen. Qua sfeer zit het op zich wel goed en de locaties vormen een perfecte setting. Ik had echter vooral gehoopt op wat meer spanning. De film kent nu een lange opbouw, maar blijkt uiteindelijk toch niet meer dan de zoveelste wraakfilm. Jeremy Renner doet wat hij moet doen in een rol die ook voor Liam Neeson geschreven had kunnen zijn en af en toe komt de film zowaar binnen (de verkrachtingsscène blijft wel even op je netvlies gegrift staan). Op andere momenten vond ik het aan de saaie kant. Mixed bag dus, maar uiteindelijk niet een film die als geheel lang beklijft.

3*

Spannende who dunnit, in een mooi landschap.

Deed me helemaal niks dit.

Cory Lambert, gespeeld door Jeremy Renner, is een wildjager van natuurbeheer (zo'n fijn eufemisme ook dat 'beheer', wat in feite niets anders inhoudt dan het afschieten van dieren, in dit geval roofdieren als wolven en coyotes die een gevaar vormen voor de boerderijdieren. Alsof die boerderijdieren van ons niets te vrezen hebben, haha... Roofdieren die ook gewoon maar honger hebben, net als ons, dat kun je ze toch niet kwalijk nemen? Maar, omdat deze dieren de dieren eten die wij hadden willen eten worden ze doodgeschoten. Het woord 'beheer' zegt daarentegen wel genoeg over waar de mens zichzelf plaatst in het ecosysteem.

Jeremy Renner is niet een van mijn favoriete acteurs en dan druk ik me nog voorzichtig uit, om de doodeenvoudige reden dat ik dat hoofd niet prettig vind om naar te kijken. Hetzelfde geldt voor Elizabeth Olsen, ook zo'n nietszeggend onopvallend actricetje. Die scène bijvoorbeeld dat ze ziet hoe de moeder in haar arm aan het snijden is, zo slecht geacteerd. Bovendien ook heel raar dat je dan niets onderneemt, maar gewoon doodleuk de kamer weer verlaat.

De gesprekjes tussen Cory en de vader van het slachtoffer lieten me ook geheel onberoerd verder: de Amerikaan die wel even uitlegt wat rouwen is tegenover de zwijgzame Indiaan. Er wordt daarin verder ook niets diepzinnigs gezegd, ja "het slijt met de jaren.." Joh.

Niet zo dom doen svp het is film !!!

En er bestaan strikte regels in de VS over dit soort dingen met dieren, denk na ! Film=fake

Men wilde weer eens iets heel "dieps" maken, maar tjongejonge... hoe krijgen ze de clichés bij elkaar geraapt. Erg slecht dit.

Leuk, vermakelijk tussendoortje. Niet veel meer dan dat.

Geen film die je lang zal bijblijven, waar je hoofd de week erna van tolt, welke je direct aan vrienden gaat aanraden. Wel eentje die lekker wegkijkt, spannend is en een hoog 'what you see is what you get'-gehalte heeft, waarmee ik bedoel dat het grotendeels verspeend blijft van melodramatisch Hollywoodgeneuzel, zoals je ze nogal vaak in dit soort films ziet.

Het verhaal is een beetje losjes, maar dat maakt het opvallend genoeg juist een leukere film.

Het idee van "geïnspireerd op echte gebeurtenissen" kun je met een korreltje zout nemen, dat voegt echt niets toe.

Wat een goede film...

Bij een misdaadfilm geïnspireerd op ware gebeurtenissen, weet je dat het niet een doorlopend gangster spektakel wordt, maar dat er echt een "verhaal" verteld wordt.

Dit verhaal werd ook echt goed verteld.
In het begin wordt je eerst langzaam voorgesteld aan de personages en de omgeving, die overigens erg mooi gefilmd is.
Langzamerhand wordt duidelijk wat er gebeurt is, maar met toch een onverwachte brute climax in de ontknoping.

Een triest verhaal met een triest eind, maar ergens nog een mooi slot, waarbij Martin uiteindelijk gekozen heeft om de raad van Cory op te volgen en de pijn van het verlies te aanvaarden en daarmee z'n zoon terug krijgt.
Tevens een slotzin om even over na te denken, waarom sommige dingen zijn zoals ze zijn, zonder dat daar een geldende rede voor is.....

Mooie setting, mooie camerabeelden, goed verhaal en goed acteerwerk!

8,5
4*

In Hollywood zijn ze daar zelfs strenger in dan elders

Fantastisch mooie film, het bekijken meer dan waard.

Wel even slikken. Naar aanleiding van de korte omschrijving had ik de hoofdlijnen van het moordmysterie, het sneeuwlandschap en de vijandige of op z'n minst afwachtende houding van de lokale bevolking wel verwacht, maar niet het het sterke en intense spel van Jeremy Renner (een acteur naar wie ik niet altijd met plezier kijk), en de twee geweldsexplosies gingen mij niet in de koude kleren zitten. Van traagheid geen last gehad, wel van de soundtrack die me soms teveel deed denken aan eerdere filmmuziek van deze twee componisten (bijvoorbeeld The assassination of Jesse James). Sterke film van een regisseur wiens script voor Hell or high water ik ook al zo indrukwekkend vond.