Chinatown (1974)

Vond het een uiterst droge bedoening.

Trage film die zijn verhaaltje uit een gemiddeld b-romannetje haalt. Het hangt aan elkaar door toevalligheden en vergezochte soapelementen (het is m'n zus maar ook m'n dochter).

Rest er niet veel meer dan te kijken wat de film aan sfeer te bieden heeft, en ook daar kon ik niks boeiends ontdekken. Al vond ik de film wel gezellig zonnig op bepaalde momenten, met vaak luchtige beelden en wat aardig lichtwerk. Camerawerk vond ik af en toe wat storend en uiterst saai. Ook de muziek was erg onopvallend.

Nicholson en Dunaway lukt het absoluut niet om maar iets van hun personage te maken. Bordkartonnen personages. Enkel Huston zet iets neer, al lijkt die meer uit een Coen film weggelopen te zijn.

Rest er twee uur traag afgeraffeld verhaal waar je als kijker maar moet slikken wat in je strot geduwd wordt.

Het kijkt weg, da's het beste wat ik er van kan zeggen. Maar een klok kijkt ook weg, en daar heb ik iets teveel van gezien tijdens Chinatown.

1.0*

Ondertussen toch alweer mijn 5de Polanski en buiten The Ninth Gate nog niks boeiends kunnen ontdekken.

Ik weet dat het niet al te veel zin heeft, jou kennende Onderhond, maar kan ik je toch verleiden tot een wat hogere beoordeling? Het is een trage film, maar tegen het einde had ik het gevoel of het voor mij nog uren door had mogen gaan. De soberheid en de rust van de beelden voelden op een gegeven moment heel comfortabel, te vergelijken met wat ik bij No Country for Old Men heb ervaren (alhoewel ik het vermoeden heb je die ook niet al te hoog zult beoordelen). Het verhaal hoeft dan op zich niet jouw goedkeuring weg te dragen, maar het script was naar mijn idee behoorlijk sterk, dat je heel gestaag stukjes van de puzzel toediende. Het fenomenale einde mag op z'n minst ook wel de waardering krijgen die het verdient.

Ik vind jouw eerlijkheid altijd bijzonder prettig als het gaat om beoordelen van films, het zorgt ervoor dat ikzelf soms wat strenger naar mijn eigen beoordelingen kijk. Maar toch vind ik het vreemd dat je zo'n grote verscheidenheid van films bekijkt en ze toch vanuit zo'n beperkte invalshoek beoordeelt.

Je mag dat altijd proberen, maar mijn scores worden enkel verleid door de films zelf

Met het einde had ik niet zoveel. Kan mij best voorstellen dat mensen met enige binding met de personages het een sterk einde vonden (of net niet) maar de personages deden mij hier helemaal niks. Nog irriteren, noch bevallen. Het einde was waarschijnlijk leuker geweest had ik ze minstens irritant gevonden.

Niet beperkter dan de invalshoek van menig anders. Alleen veel minder courant.

Mja, je hebt gelijk over de personages, die nogal koel zijn. Aan de andere kant vond ik het sowieso een prachtig gefilmde scène, zo wil ik dat soort ontknopingen altijd zien.

Daar heb je gelijk in, maar toch verbaast het me hoe je evenzeer bijzonder streng als vergevingsgezind kan zijn. Het is anders, dat is tof, maar zo nu en dan toch behoorlijk verwonderlijk.

Dat ligt dan misschien meer aan wat onvolledige reviews soms. Uiteindelijk is een cijfer gewoon een weergave van hoe ik de film ervaren heb.

Zo kan ik heel losjes doen over het acteerwerk in Chinese martial arts films en zwaar vallen over het acteerwerk hier. Zal ook niet zeggen dat de personages hier niet beter neergezet worden, maar in een martial arts film haal ik hele andere dingen uit, acteerwerk daar is (indien niet radicaal slecht) gewoon maar bijzaak. Een film als deze steunt daar wél erg op vind ik, en dan moet het gewoon veel meer zijn voor mij.

Ik vond 'm vrij goed, maar ik snap niet waarom zoveel mensen dit een meesterwerk vinden, zo staat de film bijv. erg hoog in de lijstjes van andere sites en van vele critici.

Script is erg goed, en uiteraard had ik al gehoord dat Chinatown een plottwist op het eind heeft, erg bijzonder vond ik die niet.

Acteerwerk van de bovenste plank, Nicholson en Dunaway spelen voortreffelijk, evenals de bijrollen. De dialogen waren erg scherp, met daarin de bijbehorende zwarte humor.

Ook regie en cinematografie zijn prima, erg leuke sfeer, meestal (ketting) rokerig, maar dat maakt het juist mooier.

Zoals ik al eerder zei; zie ik hier niet de meesterwerk van in die zoveel mensen vinden, maar hij was wel erg goed, daarom 4 sterren.

Met enige voorgevoelens heb ik Chinatown gekocht. Het moet wel een goeie film zijn want hij staat overal hoog genoteerd en heeft niet voor niets 2 Oscars gewonnen. Maar helaas...

Ik vond het maar niks. De film zag er goed uit kwa kleding en decor en er zitten hele mooie locaties in. De film heeft goed camerawerk maar de montage had soms wel sneller gemogen.

Het verhaal wekte bij mij geen enige interesse het enige wat soms mijn aandacht pakte waren de kleine plotwendingen.

Over een ding kan ik zeker niet slecht spreken en dat is natuurlijk het geweldige acteerwerk. Top was Jack Nicholson als de inspecteur en geweldig mooi was Faye Dunaway als Mevr. Mulwray.

Erg jammer vond ik het dat deze film voor mij niets deed, de film ziet er goed uit en de cast is goed maar het verhaal, de climax, de montage en jammer genoeg wat ik vooral miste was de spanning die een goeie misdaad wel een beetje moet hebben...

3*** ( voor de cast en het decor )

Sterke film. Het mooie aan Chinatown is dat hij als film noir/detective begint maar langzaam al de vertrouwde elementen van dat genre afbreekt. Met name het snoeiharde en ironische einde is geweldig (volgens mij ook de voornaamste reden van de klassieke status).

Een tegenvaller. Op het gebied van acteren een uitstekende film, maar de spanning ervaarde ik niet. Tevens kwam de sfeer bij mij niet over. Ik kreeg eerder een jaren '70 feeling terwijl de film zich zogenaamd afspeelt in de jaren '30/'40. Daarnaast boeide het verhaal te weinig. Geef mij maar de klassieke film-noirs.

3,0*

Deze film gister weer eens gekeken, geweldige film. Alleen de muziek tijdens de intro al.weet meteen waar je aan toe bent. Je moet ervavn houden zo blijkt, maar ik vind dit prachtig.

4 sterren.

Schitterende dialogen, de nodige spanning en een geweldig plot.

Schitterende drama-thriller van hoogstaand niveau met wederom een geniale Nicholson. Zeer goed.

Chinatown blijft voor mij de best Neo-Noir sinds de jaren 40 en 50.

Samen overigens met Blade Runner en L.A.Confidential.

Zowel Dunaway al Nicholson acteren sterk maar de echte ster is natuurlijk John Huston, vilein zoals alleen hij dat kan spelen.

Het redelijk complexe verhaal blijft ook bij herzien makkelijk overeind. Maximale score van 5/5.

Het eerste uur vond ik de film erg goed, maar in het tweede gedeelte zakte een beetje in elkaar, qua spanning vooral. Nicholson acteert erg goed, de rest bengelt maar wat mee. Het einde is erg sterk en red het minder tweede gedeelte.

Nice mysterieus filmpje. Jack Nicholson als een politieman, het is eens iets anders en hij doet dat weer perfect. Een heerlijk karakter vol goede dialogen en zwarte humor. Het verhaal is mooi uitgewerkt en goed in beeld gebracht door Roman Polanski enkel mocht alles wel wat sneller gaan en het einde ietsje minder cliché. Ook een pluspunt voor de soundtrack.

****

Prima film met een sterk verhaal. Nicholson acteert sterk en overtuigend en zet voor zijn doen eens en wat ingetogener rol neer, dan we meestal van hem gewend zijn. Ook Dunaway zet een prima rol neer en vooral de prachtige dialogen en wisselwerking tussen haar en Nicholson mag er zijn. De film bevat daarnaast redelijk wat (zwarte) humor en ik vond de film bij vlagen behoorlijk spannend.
Ook de sfeer in de film is gewoon erg leuk en doet denken alsof de film zich ook daadwerkelijk in de dertiger jaren afspeelt. Het einde is voor sommigen misschien wat clichématig, maar ik vond het juist wel sterk de plotwending was ook best verrassend en zag ik niet aankomen.

4,0* voor deze prima neo-noir film!

Pas op dvd gekocht en herbekeken na lange tijd. Ik vond de film bij de eerste kijkbeurt al 4 sterren waard, en dat moet niet veranderen. Chinatown is een meesterlijke misdaadklassieker met natuurlijk een eveneens meesterlijke Jack Nicholson in de hoofdrol.

Heerlijk traag en prachtig opgebouwde Polanski-klassieker

Op mijn nieuwe Brusselse stek heb ik niet alleen een heerlijke bioscoop in de buurt, maar er blijkt ook een fantastische videotheek om de hoek te liggen. Het bijzondere aan deze bioscoop is niet alleen dat de betere nieuwe films er verhuurd worden, maar dat ze ook een grote verzameling klassiekers hebben. Gisteren heb ik in het bakje Roman Polanski gegrasduind en er Chinatown uit 1974 uitgehaald, de film die dankzij het jaar van uitgave een beetje in de schaduw van The Godfather II is blijven staan.

In de broeierige detective moet Jake Gittes (Jack Nicholson) Hollis Mulwray, een belangrijke man van het plaatselijke waterbedrijf, betrappen met zijn geheime minnares. Voor Gittes een standaardklus, alleen ontaardt deze opdracht geheel als blijkt dat hij niet de vrouw van Mulwray deze opdracht heeft gegeven en als Gittes ontdekt dat Mulwray in een groot corruptieschandaal betrokken is.

Wanneer Gittes de echte mevrouw Mulwray (Faye Dunaway) ontmoet, vraagt zij hem het complete raadsel rond het waterbedrijf te ontknopen. Daardoor raakt Gittes in benaderde situaties die hem doen terugdenken aan zijn tijd als politieman in de Los Angeles-wijk Chinatown. Daar tierde de misdaad zo welig, dat je als politie nooit wist of je nou bijdroeg aan het oplossen van misdaad of dat je je voor het karretje had laten spannen van een crimineel. Ook in deze zaak is onduidelijk wie welk belang heeft en wie goed is en wie niet. Gittes slaagt erin de raadsels op te lossen, maar het is zeer de vraag of hij er niet beter aan had gedaan zich er niet mee te bemoeien.

Polanski is erin geslaagd Chinatown ver boven het niveau van een gewone detective uit te tillen. Deze ode aan de film noir heeft een heerlijk traag tempo van vertellen. Polanski bouwt zijn verhaal heel voorzichtig en uiterst secuur op. Stap voor stap wordt de kijker meegenomen in de kluwen van intriges en verhaallijnen. Naast het corruptieschandaal rond het waterbedrijf spelen daarin ook het verleden van Gittes en dat van Evelyn Mukwray een rol. Polanski laat het aan het personage Gittes over om de kijker door het verhaal te loodsen. De cameravoering zorgt ervoor dat je regelmatig bijna letterlijk door de ogen van Gittes kijkt.

In Chinatown valt van veel te genieten. Het tempo is weldadig, de dialogen zijn scherp, de sfeer is mysterieus, het acteerwerk is ongrijpbaar en daardoor goed, want echt grip op die personages kun je krijgen. Het versterkt allemaal het unheimische gevoel waardoor je deze film met spanning uit wil kijken. En het einde is ontluisterend. Ik zal er niets over zeggen, maar in een doorsnee Hollywood-film was dit einde een doodzonde geweest.

Polanski zet een ontluisterend beeld neer van de mens. In detective-vorm is het een portret van de slechtheid van mensen. En wie die slechtheid wil ontmaskeren wordt niet beloond, maar raakt juist zwaar in de problemen. Gittes overkomt dat. Hij moet strijden tegen een tegenstander die veel groter is dan hemzelf. En dat zal hem in Chinatown berouwen.

Vind de film helemaal niet zo traag.

Goede Neo-noir van Polanski.

Jack Nicholson acteert zoals gewoonlijk erg goed, evenals Faye Dunaway.

Het verhaal vond ik een tikkeltje voorspelbaar, maar toch onderhoudend genoeg.

De sfeer vond ik minder goed dan de echte oude film-noirs.

3.5*

Vond dit beslist een goede detective story al vind ik het einde een beetje chaotisch.

Doorheen de film dacht ik af en toe dit is een verbeterde en gewaagder Hitchcock.

Wat ik altijd aardig vind in zo'n films, al zij het ondertussen erg clichématig geworden, is de soort rivaliteit tussen de privé detective en de officieren van politie en meestal zijn deze laatste dan de antipathieke want "our boy" heeft doorgaans de glamour en de zaak ook bij het rechte einde.

Jack Nicholson is als zo goed als altijd outstanding.

Heb je toevallig ook de biografie van Nicholson gelezen (van John Parker) ?

Gisteren voor de tweede keer gezien en waardering naar boven bijgesteld. Het is toch wel een ingenieus plot, dat heel goed en secuur uitgewerkt is. En waar je steeds verder wordt ingezogen. Heb me geen moment gestoord aan de zogenaamde traagheid. De sfeer die Polanski, met de muziek van morricone, creeert, is heerlijk. En Nicholson acteert fantastisch. En John Huston is eng gemeen. Mooi als Noah Cross (Huston) aan Gittes (Nicholson) vraagt: 'Did you sleep with her?' en Gittes daar lang over nadenkt. Dat heeft een enorme dubbele laag aangezien Nicholson in die tijd net begon uit te gaan met John Hustons dochter Anjelica.

De muziek is van Jerry Goldsmith.

Oeps

(shame on me)

Foutloze film. Het verhaal wordt in Chinatown volgens alle regelen der kunst verteld met daar bovenop nog een schepje persoonlijke visie van Polanski. Nicholson speelt op z'n Nicholsons. Aardig muzikaal thema ook. Tsja, kan er gewoon weinig kwaads van zeggen, het is alleen niet het soort film waar ik echt hoge waarderingen aan kwijt kan.

waar kan ik deze film kopen?

Overal, o.a. bij bol voor 9 euro

Das wel erg veel. Zat goedkopere bij andere winkels.