Stand by Me (1986)

Film was eigenlijk precies wat ik er vantevoren van had verwacht: een aardige jeugdfilm, maar zeker geen top 250-materiaal.

Daarvoor was het verhaal te zwak en de acteerprestaties letterlijk en figuurlijk te kinderlijk. De bijrol van Sutherland was wel erg sterk.

3*.

Voor mij een fantastische film plus puur jeugdsentiment.

Het acteerwerk is werkelijkwaar fantastisch van de kids, de bijbehorende docu op de dvd maakt ook nog van alles duidelijk over het goede presteren(Allemaal scenes in 1 take genomen, zonder een cut te gebruiken, zelfdzaam bij 11 en 12 jarige kids).
Dat maakt de film alleen maar beter voor mijn gevoel.

De bijrollen van de oudere jongens, o.a. Kiefer Sutherland zijn ook indrukwekkend, ze komen ook echt over als klootzakken

Het verhaal is wel makkelijk en simpel, maar in een "roadmovie" als deze moet het verhaal ook niet al te ingewikkeld te zijn. De karakterontwikkeling is indrukwekkend, overtuigend en je wordt helemaal in het verhaal meegetrokken.
ook zit er de nodige humor in, zodat je een film als dit ook met een lach kan bekijken!

De setting is echt prachtig, het is kleurrijk je ziet mooie landschappen en het moment met de hert is ook heerlijk om mee te kijken.
Door deze film had ik opzich wel willen leven in die periode in dat plaatsje.

De muziekkeuze kan je liggen of niet, maar het is een film dat zich in 1959 afspeelt, dan hoort dat soort muziek er gewoon bij(Onderhond). Daarbij komt ook nog dat de liedjes wel pakkend waren en hier en daar ook bekend. Stand by me op het einde kon natuurlijk niet ontbreken

De film eindigt natuurlijk zoals het hoort, of toch niet?(Aangezien ze elkaar allemaal uit het oog raken). Hoe dan ook, dit is een parel van een film, plus dat het jeugdsentiment is!

4,5*

"I never had any friends later on like the ones I had when I was twelve. Jesus, does anyone?"

***** / *****

een goeie film ik vind corey feldman zo leuke speler ook in friday the 13th deel 4

Avonturenfilm, waar River Phoenix bekend mee werd.

Over 4 jongetjes die op zoek gaan naar het lichaam van een leeftijdsgenootje die dood zou zijn, maar nooit is gevonden. Er zijn alleen nog meer jongens die ook gaan zoeken. En het wordt een strijd wie het lichaam als eerste vindt, want dan krijgen zij de eer en halen ze vast alle kranten.

Één van de belangrijkste films van Rob Reiner naar een verhaal van Stephen King "the body".

zowaar kan ik je een keer in jou mening vinden

Ja daar gaat de film over ja, kunnen wij boven ook wel lezen.

Waarom is dit één van de belangrijkste films van Rob Reiner?

Zo belangrijk dat hij 3 hele sterren krijgt van powerman

er gebeurt eigenlijk bar weinig in deze film, maar toch heeft hij me tot het einde weten te boeien.

daarom zou je wel kunnen stellen dat de filmmakers het optimale uit deze film hebben weten te halen aangezien de basis maar weinig voorstelt.

ook vond ik de eigentijdse muziek die in toch best veel scene's aanwezig was erg leuk. met de ook nu nog bekende liedjes als lollipop en Everyday.

Met een lekker ongekoeld biertje, zo uit de schuur (sorry papa, ik heb intussen alletwee de blikken Amstel gepakt hoor...), lekker naar Stand by me kijken op videoband, een ideale combinatie lijkt me. Is het eigenlijk meisjesachtig om bier lekker te vinden? Want op z'n tijd kan ik het best waarderen, namelijk....

River Phoenix en Will (Wil) Wheaton zijn geweldig als Chris en Gordie. De momenten waarop ze emotioneel breken, deed me heel veel, ik zat toen ook best met tranen in m'n ogen te kijken. Gewoon ook zo mooi in beeld gebracht. Erg mooie film, met een paar sterkere momenten (zoals het moment dat Teddy (of Vern?) wil wachten tot de trein bijna bij hem is, zodat hij dan er vlak voor weg kan springen, en dat Chris (of toch Gordie..?) hem van het spoor wegtrekt. Erg mooie scene. Voor de zekerheid toch maar spoiler tags gebruiken. Deed me namelijk ook aan een bepaald moment denken uit Amsterdam, toen ik daar was, met Remi, Flip en Vera. Het was avond, als ik me niet vergis. Ik liep lekker gewoon een beetje dromend na te denken, zoals ik altijd kan doen. Ik liep op het spoor van de metro, en natuurlijk kwam de metro eraan. Ik had dat alleen een beetje te laat in de gaten, maar Remi, die volgens mij achter me liep? trok me van het spoor weg. Nou ja, ik moest er gewoon weer aan denken, bij het zien van de tussen spoiler tags aangehaalde scene.

Ik vond de band tussen Chris en Gordie ook heel mooi. Deed me (héél in de verte) ook een beetje aan Remi en Flip denken, moet ik heel eerlijk zeggen. Niet uiterlijk, maar in hun gedragingen en uitspraken vond ik toch wel iets terug van de 2 jongens die, kan ik het eigenlijk zeggen? Mijn hart voorgoed hebben gestolen, en alles wat we ooit hebben beleefd draag ik ook echt met me mee in mijn eigen hart. Ik ben niet zo makkelijk met mensen als ik wel zou willen, en ik geef eigenlijk helemaal niet snel het achterste van mijn tong weg. Maar als ik mensen op de weg die ik bewandel, ontmoet, dan ga ik contact zeker niet uit de weg. Want anders had ik nooit zulke lieve mensen mogen leren kennen als die ik nu ken. Deze film hééft het gewoon voor me, ik kan gewoon niet anders dan meteen 5* en weer eens een top 10 verandering. Prachtige film.

Deze Stand by me is geen jeugdsentiment voor mij ik had hem dan ook nog nooit eerder gezien tot vandaag.

Ondanks dat het prachtig geschoten plaatjes waren en de acteurs een goede acteerprestatie neerzetten, kon ik niet echt in de film komen en dus ook niet het vrije gevoel van een 12 jarige delen.

Dat wat juist de kracht van deze film moet zijn wist mij niet te raken jammergenoeg, mischien ooit na een herkansing dan maar.

3*

Rob Reiner film uit 1986 die duidelijk aast op de sentimenten. In de film zien we een jongetje en zijn vier beste vrienden in de zomervakantie, net voordat ze naar de middelbare school gaan. Ze gaan kamperen in de bossen heel wat kilometers van huis omdat ze op zoek zijn naar het lijk van een jongen die spoorloos verdween. Via een toevallige tip was een van de jongens erachter gekomen waar het lijk verborgen lag.

Tijdens deze reis leren de jongens elkaar beter kennen en ook al zijn ze pas 12 a 13, ze groeien op in deze vakantie. Vele avonturen volgen in de maar 84 minuten durende film.

Deze film lijkt me uitstekend voor mensen die opgroeiden toen ze deze film voor het eerst zagen, eind jaren 80. Ik heb geprobeerd naar de film zelf te kijken en niet mee te gaan met het sentiment dat de film met zich meedraagt. Ik vind de film zelf nogal oppervlakkig en te simpel. Te kinderachtig ook. Bovendien is de soundtrack te afgezaagd, allemaal jaren '50 liedjes die echt in elke film al 6 x zitten. Niet zo geweldig allemaal en ik denk dat deze film zijn status vooral dankt aan de filmliefhebbers die deze film zagen toen ze klein waren.

Geen problemen mee hoor Is ook goedkoper trakteren voor de man in de stad als een vrouw bier drinkt haha.

Mooi filmpje, maar nergens echt bijzonder. Ik had hier veel meer van verwacht. Acteerwerk was redelijk, uitblinker was uiteraard River Phoenix. Voor de rest vond ik het verhaaltje nogal simpel, ook kwa uitwerking.

Deze Stand by Me duurt niet lang, maar er gebeurt ook niet zoveel. Vier jongens die met de nodige gespreksstof (niet altijd even geloofwaardig voor hun leeftijd) elkaar beter leren kennen en op zoek zijn naar een lijk. Dit brengt toch zeker wel een paar érg mooie scénes met zich mee en vermakelijk is het ook, maar het deed me niet veel.

Kleine tegenvaller dus, ondanks dat ik 'm zeker goed kan waarderen. Sfeer is prima, muziek aardig en visueel mag de film er ook best zijn. De scéne met de aankomende trein vond ik aardig spannend. Njah, prima filmpje, voldoende.

Dat is denk ik ook de kracht van de film, de eenvoud van het verhaal en de effectiviteit waar het mee is gemaakt. Dat maakt voor mij deze film heel bijzonder.

Prachtige film. Zo herkenbaar allemaal: je beste vrienden uit de lagere school die je later nooit meer terugziet... Het seksueel ontluiken, zo rond je 12 jaar, wanneer je onder vrienden begint te grappen over borsten en masturberen... Wat een mooie tijd!

Maar nu over de film. Deze deed me echt denken aan Dead Poets Society, ook een film die mij echt ontroerd en geraakt heeft: jongeren die zichzelf vinden, die volwassen worden, die levenslessen opsnuiven. Alleen zijn de jongens in Stand by Me een paar jaar jonger dan in Dead Poets Society. Hier zitten ze in de grootste overgangsperiode van hun leven: de zomer tussen lagere school en middelbaar, tussen kind en puber, langzaamaan op de weg naar volwassenheid. Een beslissende periode, die schitterend wordt weergegeven in deze film.

Ook een heerlijk fifties-sfeertje heeft deze. Die veel te grote jeansbroeken, die héérlijke muziek (Great Balls of Fire! En natuurlijk Stand by Me van Ben E. King!)... De beelden zijn ook echt prachtig, er wordt uitstekend geacteerd en natuurlijk is er nog het schitterende verhaal. Echt een topfilm vol nostalgie, om zo bij weg te dromen.

4,5*, en nu laat ik 'm eventjes bezinken. De kans bestaat dat deze stijgt tot 5* en een Top 10-positie. Echt het soort film waar ik van hou, het soort film dat ik zelf zou willen maken. Een echt pareltje.

Het jongensboek der jongensboeken.

Herzien, en enigszins tot m'n verbazing bevalt dit nog altijd opperbest. Visueel middelmatig - de wilde natuur van Oregon behoeft geen opsmuk, zo werd vermoedelijk gedacht - maar verder een heerlijk avontuur met veel rake scènes en memorabele momenten.

Een avontuur waar een mix van melancholie en nostalgie van afspat. En waarin River Phoenix de show steelt als net iets té wijze beste vriend. Desalniettemin een prachtige, gevoelige rol. Feldman, O'Connell en Wheaton doen het minder, al heb ik om dat dikzakje best kunnen lachen af en toe. Wèl goed is Sutherland. Speelt een karikaturale bad boy, sowieso zijn de meeste personages nogal sterotiep, maar z'n charisma compenseert dat ruimschoots.

De oldskool-hits als Everyday, Lollipop en Stand by Me werken verder sfeerverhogend en maken de film gewoon af.

Prachtig verhaal Clouseau, zo heb ik de film ook beleefd

Heb hem enkele jaren terug eens gezien, vond hem best lekker wegkijken.

Erg goede maar vooral leuke film over vriendschap en avontuur. Er zaten een paar hoogtepunten in en een aardig einde. Stephen King is zonder twijfel mijn favoriete schrijver en ik vind dit een aardige boekverfilming.

4*

Leuke avonturenfilm voor kinderen!

net herkeken en nog altijd een geweldige film. ongeloofelijk dat deze film na zoveel jaren nog veel mensen aanspreekt. ik ga het boek is opzoeken en beginnen lezen.

nog altijd een dikke 4

Topfilm die laat zien hoe belangrijk je maatjes kunnen zijn!

voor het eerst op mijn 12de gezien, ik dacht '' Wow''

voor het laatst gister gezien op mijn 25ste ik dacht ''Wow''

Tijdloos verhaal wat uitstekend op je gevoel inspeelt

Goede maar oude film. Toch leuk.

Goede en leuke film. Met veel humor.

Film moet het hebben van de sfeer en de herkenbaarheid (voor de mannen/jongens dan). Acteerwerk is niet bijster en het plot is ook erg karig. Het slechtste aan de film vond ik echter de speelduur, het leek wel of ik naar een aflevering van woody woodpecker was aan het kijken.

Leuke film. Vind hem nog steeds leuk. Wie heeft in het kleine dikke jongetje Quin Mallory van de serie "Sliders" herkent?

Jerry O'Connell, of course heb ik die herkend (staat immers ook met koeienletters op de hoes haha)

Er gebeurd eigenlijk niks, maar de film blijft toch op 1 of andere manier boeien. De 1,5 was zo voorbij.

De film meer dan 20 jaar geleden al eens gezien en blijkt nog niets aan kracht te hebben verloren. De Volkskrant schreef destijds: 'regisseur Rob Reiner maakte een ontroerende en effectieve film van het verhaal "The Body" van Stephen King. Mooi en geloofwaardig acteerwerk van de jonge acteurs, met name van River Phoenix'. Helemaal mee eens.