Stand by Me (1986)

Het verhaal van vier jongens met hun eigen problemen, die samen op zoek gaan naar het lichaam van een dode jongen die ergens zou liggen. Alsof het de normaalste zaak is, enkele dagen op zoektocht en zelfs met een wapen mee. Only in America... Maar de tieners zijn wel tieners natuurlijk en de problemen zijn deels herkenbaar. Het doel doet er niet toe, het is de trip samen die hen vormt.

De film teert op een deftig verhaal van Stephen King, één van zijn uitzonderlijke dramaverhalen en geen horror. De vier tieners zijn niet de sterkste acteurs, topacteurs zullen het nooit worden. Het geheel is niet slecht, het straalt een typische Amerikaanse sfeer uit en geeft nostalgie weer naar een jeugd die ikzelf niet beleefd heb.

Phoenix in elk geval niet, maar hij was toch goed op weg.

Klopt goed op weg en geen slechte acteur. Maar gestorven voor hij echt kon doorbreken en bij de meeste mensen vooral bekend vanwege zijn vroegtijdig overlijden. Phoenix is ook niet slecht in Stand by me, maar bijzonder is het helaas niet.

1 van de beste stephen King verfilmingen.

Geen bovennatuurlijk spektakel, maar een mooie coming of age film.

Een absolute aanrader - met dan vooral RP in het achterhoofd - is Running on Empty.

Mocht je 'm nog niet gezien hebben: zeker ergens te pakken proberen krijgen.

Tip staat genoteerd.

Met 35 jaar vertraging toch nog gezien en maar goed ook. Niet wat ik ervan verwacht had en da's ook maar goed ook.
Eigenlijk gebeurt er amper een zak in de film en dat is natuurlijk net het mooie… het gaat natuurlijk vooral om die mooie nostalgische gevoelens over je jeugd en dat unieke jongens-onder-elkaargevoel … die speciale zone tussen echt kind zijn en het puberschap. Dat wordt hier heel mooi neergezet. Constant ruzie hebben die gasten, maar wel maatjes door dik en dun. Grappig ook om te zien hoe die jongens nog zonder flauw te doen gewoon stiekem stevig door zaten te paffen… ja, daar ben ik ook nog wel nostalgisch over: dat je niet over alles 10 keer moet nadenken om maar vooral niemand voor het hoofd te stoten.
Als ik dan toch moet zeuren over iets wat ik wat minder vond: hier wordt toch maar doodleuk aangetoond dat het soms handig is een vuurwapen op zak te hebben. Terwijl je er toch niet aan mag denken dat je 13-jarig j-kind daarmee rond zou lopen. Nu loopt het goed af… de 99 keer dat het niet goed afloopt die hier tegenover staan, daar zwijgen we even zedig over…
Maar bon, het blijft wel een echt mooie film waar geen één meisje of vrouw in voorkomt, maar dat zou (voor één keertje) alleen maar alles verbrodden…

Dan heb jij wel een onbekende versie gezien

…film waar geen één meisje of vrouw een rol van betekenis in speelt…

Gisteravond voor de eerste keer gezien. Ik vind de film prachtig.

Het is een eenvoudig verhaal, maar perfect uitgevoerd.

Alle 4 de jongens acteren super en erg geloofdwaardig.

Meesterwerk, film boeit van begin tot einde. Goed acteerwerk van de jonge acteurs en de sfeer in de film is perfect.

Hét prototype van de coming of age film. Stand By Me is een charmante, grappige en soms hartverwarmende film. De vriendschap tussen de vier jongens is heel realistisch; ze lachen elkaar constant uit, maken ruzie, maar als het er echt op aankomt zijn ze er 100% voor elkaar. Ik vond het acteerwerk van de kinderen in ieder geval prima; niemand viel uit de boot en ze waren goed op elkaar ingespeeld. Sommige opmerkingen over het personage van River Phoenix, iets in de aard van 'die gaat niet oud worden', zijn wel onbedoeld schrijnend natuurlijk. Tragische zaak. De film moet het voornamelijk wel echt hebben van deze onderlinge dynamiek; de gesprekken die ze voeren, de verhaaltjes die ze vertellen etc. Tot mijn aangename verrassing werden de personages ook nog eens een voor een mooi emotioneel uitgediept. Thema's als trauma en verlies, schuldgevoel en vooroordelen komen allemaal aan bod op een boeiende manier, en worden meer dan prima uitgebeeld door de kindacteurs. De boodschap op het einde van de film is natuurlijk cliché, maar wel om een reden, namelijk omdat het gewoon waar is: jeugdvrienden verdwijnen soms uit ons leven of gaan een ander pad op, en dat is iets waar je mee moet leven.

Met de compacte speelduur van anderhalf uur duurt de film ook niet te lang. Van een echt verhaal is er niet echt sprake (de film leunt bijna volledig gewoon op de dynamiek tussen de personages), dus een korte speelduur was hier de juiste keuze. Het is een film die niet 100% met me resoneerde altijd, maar toch zitten er mooie en universele boodschappen verpakt in deze leuke coming of age roadmovie. En voor de verandering eens een goede Stephen King adaptatie, die kan je op één hand tellen. Kleine 4*.

Na vele jaren herzien. Vond m vroeger een van de betere Stephen King verfilmingen en het is nog steeds een prima film. Vooral ook leuk vanwege de jeugdige sterrencast.

Maar al met al is het toch ook wat braaf en dun.

Halfje eraf.

3,5

Wat een fijn ingetogen drama is dit toch, naar een verhaal van Stephen King die ik al vaak genoeg gelezen heb. De man kan niet alleen griezel schrijven maar ook ontroerende verhalen over verlies, vriendschap en ouder worden.

Langzaam gaat de film van start rond de vier jongens, verschillend en allen met hun eigen achtergrond en sores, die het plan maken het lijk van een vermiste jongen te gaan zoeken. Gelijk met de vier jongens besluit het tuig van de omgeving het lijk ook te gaan zoeken, en Ace, het gewetenloze type, schrik van de buurt en leider van een groep sukkels die zo nodig nog banger zijn voor hem, is dan ook weer zo'n typisch Stephen King karakter. Prima neergezet door Sutherland overigens. Fraai en aan King toevertrouwd is daar de wisselwerking en balans tussen karakters en hun gedragingen.

Eenmaal onderweg schetst de film toch een mooi beeld van deze jongens die het nodige meemaken. Temidden van hun eigen jeugdigheid en kinderlijk gedrag gebeurt er toch heel wat met ze. Ze leren elkaar beter kennen, begrijpen elkaar, hebben sympathie voor elkaar, komen voor elkaar op en passen op elkaar. Crash course coming of age wat dat betreft. Tevens is daar het verlies aan Gordies kant die dingen als verwerking, rouw en schuldgevoel brengt. Heel wat als je het mij vraagt en dit wordt op uitstekende wijze gebracht door de vier jonge knapen sfeervol gebracht met fraaie muziek.

Het prachtige Stand By Me van Ben E. King zorgt voor een laatste moment van kippenvel en vervolmaakt dit heerlijke bescheiden drama en ik kan dan ook niet anders zeggen dat dit een prachtige film is vooral omdat ik nooit zo van het jeugdig perspectief hou maar hier toch op fraaie en innemende wijze gebracht wordt.

Stand By Me is zo'n film die al heel lang mijn interesse had. Rob Reiner heeft naar mijn mening een wat wisselvallig cv. Er zitten mooie dingen tussen, maar ook veel middelmaat. Toen ik een paar jaar geleden Stranger Things ontdekte en omarmde kwam deze filmtitel wederom op mijn pad. Er zouden overeenkomsten zijn tussen beide en in Stranger Things zat zelfs een kleine hommage verstopt. Het werd nu dus écht tijd om deze film eens te zien.

Het blijkt een schitterende film in al zijn eenvoud. Qua verhaal stelt het namelijk allemaal niet zo veel voor: het gaat om een groepje vrienden dat een trip onderneemt om een lijk op te sporen. That's it. Toch kan ik zeker niet het commentaar geven dat er 'te weinig gebeurt'. De vriendschap tussen de vier hoofdpersonen wordt immers flink uitgediept en dat is uiteindelijk waar het ook om draait. Wat doet de jonge cast het fantastisch! Je zou haast vergeten dat je naar acteurs zit te kijken. Dit voelt oprecht als een realistisch groepje jonge vrienden: samen de grenzen opzoeken, grappen uithalen, ruzie maken en uiteindelijk voor elkaar door het vuur gaan. Ondanks dat de reis zeker niet van een leien dakje gaat, voelt het goed om erbij te zijn. Ik heb kunnen lachen en tegelijkertijd af en toe de tanden op elkaar gebeten (de trein-scène, de bloedzuigers). Het einde bezorgde bovendien een brok in mijn keel. De hele film door blijkt al dat dit groepje op een kantelpunt staat zo vlak voor een nieuwe periode in hun levens. Toch blijft het zuur als op het einde bevestigd wordt dat de vriendengroep uit elkaar is gevallen en dat het niet met iedereen goed is afgelopen.

Zondermeer een geslaagde film. Ik heb genoten van de onderlinge interactie tussen de jongeren en de schitterende omgevingen waar de film zich afspeelt. Meer heeft Stand By Me niet nodig. Een buiging voor het einde, waarbij het nummer van Ben E. King van stal wordt gehaald, is ook zeker op zijn plaats. Dit is zo'n film die ik eigenlijk met een gerust hart iedereen zou kunnen aanbevelen. Of je nou van de 80's houdt. Of van roadmovies. Coming-of-age verhalen. Of Stranger Things.

4*

Aangenaam verrast door deze film, en terecht een klassieker. Zou eerder zelfs nog zeggen dat de klassieke status van deze film onderschat wordt, want ik vind dit een absolute must om ooit gezien te hebben. Een sterktepunt van de film is de sfeer die aanwezig is, en "het roadmovie-element" komt eigenlijk erg goed tot zijn recht. De kindacteurs spelen allemaal stuk voor stuk heel goed, en het verhaal - ondanks dat het niet één van de meest spannende films is - verveelt eigenlijk nooit. En duidelijk dat het een invloedrijke film is voor het coming-of-age genre.

Denk dat deze wel zo'n beetje in elke coming-of-age lijstje bij mensen als eerste naar voren komt. Toch de koning binnen dit genre

Ik moet deze film eens opnieuw kijken. Denk dat ik er nu meer van zou genieten dan destijds, 11 jaar geleden.

Niet met de film opgegroeid dus? Ik word altijd nostalgisch en uiteindelijk ook zo profetisch met River Phoenix. Erg sneu en het ontroert me elke keer weer. Standaard na afloop van de film even de documentaire over de film kijken die als extra's is toegevoegd. De audio commentary track op de 4K schijf is ook ontroerend met de rest van de cast en Rob Reiner. Dan hebben ze het er ook nog even over.

Nope, pas 11 jaar terug (blijft handig zo'n Moviemeter log) voor het eerst gezien, ver na mijn jonge jaren dus ghehe. Ik geniet nu veel meer van trage films. Heb je The Straight Story al eens gezien? De traagste film die er denk ik is maar ik vond 'm zo mooi als roadtripfilm.

Ja, erg leuke Disney productie van David Lynch (what the hell). Heb hem ook nog in de kast staan. Misschien binnenkort weer even opzetten! Ik ben echt een sucker voor dat gemoedelijke plattelandssfeertje in de VS in zulke films. Kan er geen genoeg van krijgen. Het brengt mij op een happy place in m'n gedachten haha. Zelfde geldt dus ook voor deze klassieker.

Opzich helemaal niet zo gedateerd als verwacht, Stand By Me, hoewel deze toch alweer flink oud is. Ben normaal niet zo'n fan van films zonder een enkele (jong)volwassen hoofdpersoon, maar vond de acteurs toch veel sterke momenten hebben. Ik kwam vooral bij de film uit door de aanwezigheid River Phoenix die ik ken van zijn latere rollen. Er was nog ruimte voor verbetering hier en daar, maar ook van zijn kant een heel goede prestatie.

Stand by Me krijgt hier hoge waarderingen maar ik kan me er niet in vinden. Coming of age films kunnen echt fantastisch zijn maar dit ietwat saaie plot wist het me nauwelijks te boeien. Los daarvan zijn het echt matige acteurs die het amper kunnen dragen. Nee, dit was het niet voor mij.

Naar mijn bescheiden mening een van de beste films die ooit over pubers zijn gemaakt. In al hun onbeholpenheid komen de jongelui levensecht op mij over: graag stoer doen, maar in wezen kwetsbaar en onzeker. Het intermezzo met de taartenwedstrijd is niet erg geslaagd, want dat past voor geen meter bij de rest van de film.

Ik vind het daarnaast jammer dat de soundtrack niet meer dan wat flarden van de muziek eind jaren 50, begin jaren 60 bevat, want ik heb dierbare muzikale herinneringen aan die tijd.

Aardige King verfilming maar ik vond het (kort) verhaal in boekvorm toch wel veel beter.

Over een paar jaar maar weer eens opnieuw bekijken.

Juist deze film bekeken op: www.streamz.be. Een leuke film. Ik zie ook films van kinderen en tieners graag. Al had ik wel een beetje problemen met de 4 oudere jongens in de auto, dat ik me afvroeg of dat 'echt' was, of als het bv. 10 jaar later was. Want ik vond dat één van die oudere jongens, op één van de tienerjongens leek. (al weet ik dat het 2 verschillende ACTEURS zijn. Maar anders was het wel aangenaam om te kijken.

Bijzonder sfeervolle film over vriendschap en opgroeien. Een avontuur met veel jongens-humor, semi-volwassen gesprekken en prachtige landschappen. Een roadmovie pur sang, en wellicht de beste coming of age film. Ik kan zo snel in ieder geval geen betere bedenken.

De chemie tussen de vrienden is goed, en hun personages worden vakkundig en vlot neergezet, waardoor we al snel begrijpen dat dit een clubje buitenbeentjes zijn, die enkel elkaar hebben om het kleinburgelijke leven in hun dorp te ondergaan. Maar lol hebben ze voor tien, met de gebruikelijke puberale jongensgrappen. Stuk voor stuk zijn ze geloofwaardige acteurs, maar River steekt de show. Vooral de monoloog snachts waarin hij huilt is prachtig.

Geen 5* vanwege de soms lelijke flasbacks en de taartscene. Dat verhaal past wellicht in de fantasie van deze jongens, maar deed tijdelijk de dromerige roadtrip feel verdwijnen, en dat vond ik jammer. Maar los van deze kleine minpunten is Stand by me een prachtige film die je weer even laat voelen hoe het is om jong te zijn.

4,5*

Fijne, typische jaren tachtig film. Eén van de klassiekers waarop de 80's revival, zoals we die onder andere in Stranger Things zien, geschoeid is. De beleefwereld van een stel jonge knullen in de jaren 80 wordt feilloos vertaald naar het witte doek. De vriendschap met bijbehorende ruzies, gesprekken, pesterijtjes, lol en verdriet. De vier jonge hoofdrolspelers zijn nog niet foutloos, maar acteren eigenlijk heel behoorlijk. Goed genoeg sowieso, om echt voor ze te voelen en met ze mee te leven. En dat is natuurlijk waar een coming of age drama als "Stand by me" om draait.

Heerlijk nostalgisch vermaak dat stiekem een beetje doet terug verlangen naar de tijd dat internet, smartphones en tablets nog toekomst muziek waren.

Hoe leuk of goed kan een jaren '80 film over dertienjarige jongens zijn (toch zo'n beetje de ergste leeftijdsgroep die er bestaat)? Nou, behoorlijk leuk en goed, zo bleek. De jongens acteren prima, vooral River Phoenix heeft al een zeker charisma, hoewel dat wellicht ook is met de kennis van nu.

Het script en de teksten zijn scherp en grappig, en door de sterke pacing verveelt het eigenlijk nergens. Het eindigt ook lekker 'simpel' en bittersweet. Prima filmpje.

4*

Mooi , terug in de tijd waar jezelf als kind dit ook hebt beleeft.

Jaren 80,

Een mooie dramatische komische film.

3.5 ***