Dead Man (1995)

erg saaie film maar sommige stukjes zijn briljant gefilmd

Dead Man is een poëtische hallucinatie die lang nadat de laatste Neil Young-klanken zijn weggevlogen in het hele lichaam blijft doorspoken. Het gevoel dat er tenminste nog een paar westerlingen zich bewust zijn van de hypocrisie en de volstrekt lege wijze van leven die zovelen erop na houden, geeft hoop. Tegelijkertijd is daar de trieste waarheid, die een onnoemelijke drang naar persoonlijke rust opwekt. Naar transformatie, naar totale afscheiding.

Ik kan niet anders zeggen dan dat ik dit een hele mooie film vind. Niet spannend, niet spectaculair, maar gewoon erg mooi en rustig.

Mooie film, erg grappig ook af en toe ("Who are you travelling with? Nobody...").

Jammer alleen van de ongelofelijk irritante muziek. Vond het er ook totaal niet bij passen, wat gepingel op een electrische gitaar onder een western.

3*

wat is een "ziener-dichter" eigenlijk (zie beschrijving)?

Iemand die ziener en dichter tegelijk is...

Dus twee beroepen heeft.

´zie·ner (de ~ (m.))

1 iem. die visioenen heeft => helderziende, waarzegger

´dich·ter (de ~ (m.))

1 iem. die gedichten schrijft => poëet

vreemd, want dat eerste komt helemaal niet in de film voor toch? ("ziener")

Daarvoor is de corrigeer deze gegevens-optie ingevoerd.

LOL!

Serieus: ik heb de film niet gezien, maar die William Blake heeft gewoon echt bestaan en was nou eenmaal ziener-dichter..

aha, ja dan zal het wel kloppen...

WTF???

Ik heb bij Engels nog gedichten van William Blake gehad. Voor zover ik weet is het een gewone dichter hoor. Weet niet zo goed waar je dat "ziener" vandaan hebt.

´zie·ner (de ~ (m.))

1 iem. die visioenen heeft => helderziende, waarzegger

Hij was ziener EN dichter. Zoek maar 's op internet, dan kom je deze benaming meermaals tegen.

..en ik kwam die benaming tegen op de plot-outline van imdb

Heeft dat eigenlijk verder nog betekenis in de film? Dat ziener zijn van "Blake"?

Ben toch wel benieuwd geworden hiernaar moet ik zeggen.

Ik zag laatst een film ("L.A. without a map"), waarin wat verwijzingen zitten naar deze film. Zo had de hoofdpersoon op zijn kamertje volgens mij een poster van Dead Man en Depp hangen. Die poster hielp hem door wat beslissingen heen, omdat die Depp steeds wees op dingen die belangrijk waren voor onze hoofdpersoon...

Later, in L.A., toe hij in de put zat, kwam hij iemand tegen die er net zo erg aan toe was als hij... en dat was Depp dus, een grote Amerikaanse zak kipkorns etend, op een bankje op een begraafplaats. Depp zei dat hij zich maar op twee plekken echt thuis voelde, op begraafplaatsen en (volgens mij) in sexbars...

Maar goed, door die verwijzing en door bovenstaande stukjes wordt mijn interesse in deze film wel gewekt.

William Blake was trouwens een heel bekende dichter en ziener. Na Shakespeare zal hij zo ongeveer de meeste bekende Engelse dichter zijn geweest. Hij was ook geinteresserd in het meer occulte, in (Goddellijke en wereldse) symbooltaal en dat soort dingen... Erg interessant.

Hoe meer ik over deze film lees, hoe liever ik hem wil kijken! Opzoeken dan maar!

Het lijkt me een film met een boodschap (sic!), een soort rust over je uitslaant, wellicht een tintje spiritualiteit...

En wat bedoel je, je Tweede Ik? Ben benieuwd wat dan je Eerste is, net zo diepzinnig bedroefd-met-kipkorn-op de begraafplaats?

Nee wat ik eigenlijk bedoelde is dat ik 1) Johnny Depp een prima acteur vind en 2) dat ie precies 4 dagen voor mij geboren is , wat ik bijzonder toevallig vind.

Net gezien en de beste van Jarmusch naar mijn idee; sterk ; hoewel ik bij deze film erg verlangde naar de muziek van Nick Cave en me de tingeltjes idd af en toe vermoeide... Slechte muziekscore dus....

Maar het spel van Depp en het antwoord van Jarmusch op de western is subliem, overgetenlijke beelden. voor mij een 4 .... vooralsnog.....

Robbie Müller deed de fotografie en dat is wel te zien .. meesterlijk.....

Schreef ik dat?

Da's al zo lang geleden, dat die Tweede Ik al weer flink wat kipkorns op heeft.

Dit is nog steeds een van die heel weinige films die ik per se wil zien.

Toch maar eens een bezoekje brengen aan de videotheek, dan?

Ik wil nog even lastig doen en een laatste vraag stellen aan diegenen die hem hebben gezien:

hoe filosofisch is deze film nou precies (nou ja, ongeveer dan)? En hoe, als dat het geval is tenminste, worden de gedachtengangen of ideeen van Wiliam Blake nou precies in deze film verweven en uiteengezet?

Qua filosofie komt het bij Donnie Darko in de buurt, alleen deze is veel zwarter (en niet alleen doordat ie in zwart-wit is opgenomen)

Vanavond nog maar eens herzien want ik was aardig moe gisterenavond..

Mijn eerste kennismaking met de cultvideotheek leverde mij deze film op.

Dit hier is zeker een mooie, poetische film. Rustiek verteld, verstild zelfs op vele momenten. Mooie, indrukwekkende momenten van rust en contemplatie. Het filmpje verhaalt over een vooral spirituele zoektocht, een queeste naar de rustiekere kanten des levens...

Het zwart-wit element stoort mij niet, alhoewel ik geen liefhebber ben van kleurloze films. Over de muziek was ik aangenaam verrast: ik had wat slechters verwacht na sommige berichtjes- ik had de "normale" singer-songwritersongs van Young verwacht, met die soms irritante lijzige zang van hem. Gelukkig beperkte Young zich tot het produceren van flarden (elektrische) gitaarsounds, die naar mijn smaak best bij het filmpje pasten en de film zelfs wat spannender deed overkomen dan hij in feite was. Of dat de bedoeling was, weet ik niet.

De muziek heeft wel een hele grote rol en ondersteund de queeste werkelijk op elk moment. Mede daarom had ik soms toch behoefte aan muziek en de warme, rustieke stem van bijvoorbeeld die andere Canadees, Cohen. Nick Cave, ja- dat had ook goed geweest.

Nogmaals: een mooie spirituele vertelling, prima in beeld gebracht. Dit hier is echt uitermate geschikt voor een ieder die het eens wat rustiger aan wil doen, en ook nog eens een boodschap wil meekrijgen.

Interessant gegeven: een "dode man" is eigenlijk iemand die wel leeft, maar absoluut geen notie heeft van de rustiekere, spirituelere kant van het leven, en van wie de geest eigenlijk al half gestorven is. Leeft eigenlijk niet bijna iedereen zo?

Ook interessant: ook aan "de andere kant van de spiegel" bestaat geweld, zoals we aan het einde kunnen zien als Nobody is shot. Zo duister stelde Blake de zaken dan ook wel weer voor....

Goh blabla, weer bijna identieke smaak

Net weer gezien na jaren, alleen al het camerawerk van Robby Müller verdient deze waardering.

He he

mooiste jarmusch film to date. het leuke aan 'dead man' is dat jarmusch z'n zware onderwerp licht weet te maken door grappige karakters, weirde decorstukken en andere subtiele beeldgrapjes. je hoeft geen william blake fan te zijn om deze film mooi te vinden.

Prachtige diepzinnige western. Het begint al met de geweldige opening. Waanzinnig mooi gefilmd en wat een muziek van Neil Young!!Vooral op het einde gaat ie ''helemaal los''. En de humor, ja er zat nogal veel geweldige humor (hoogtepunt de scene met beren verhaal vertellende groep waaronder Sally en Thornton). Hendriksen speelt heerlijk onderkoeld, Robert Mitchum heeft een korte goeie rol, maar het is Depp die het meeste opvalt. 4.5 sterren

De film deed me erg denken aan de gebroeders Coen en dan (vanwege de humor, het trage tempo en het gebruik van zwart-wit) vooral aan The man who wasn't there.

Dit is inderdaad de kern van de film: Blake's reis is een spirituele reis, een reis naar de andere kant.

De beeldenstroom in Dead Man is magnifiek, prachtig gebruik van het licht en intense shots van bomen, mensen en dieren.....echt een lust voor het oog! Ook heb ik genoten van de sterrencast, die de meest veelzijdige en uiteenlopende personages neerzetten. Bovendien vind ik de soundtrack van Neil Young juist erg mooi en passend.

Maar nu mijn probleem met de film.........Dead Man is te onevenwichtig. Telkens wanneer ik opging in de hypnose die de film creeert, werd ik er weer ruw uitgesmeten door ongepaste humor (die vaak erg leuk was), humor die deze serieuze trip eerder een parodie maakt op de western. Waarom kon Jarmusch nou niet gewoon 1 kant op gaan? Ook heb ik er nu nog steeds geen benul van wat de connectie tussen de film en de poeet William Blake nu is: op enkele quotes na (opgezocht) zie ik geen enkele verbintenis. In ieder geval is dit een film die ik nog wel een keer wil zien......

Ik geef 3,5 sterren (De beginscene in de trein en de hallucinerende scene in het indianenkamp zijn van meesterlijk niveau)

Helemaal mee eens

Hoop niet dat er een cd te verkrijgen is waar in chronologische volgorde alle muziek van de film opstaat want ik denk dat je dan een beetje gek wordt In de film werkt het prachtig.