Dead Man (1995)

Welke?

Edit: Ik zie dat hij bij www.dvdoutlet.nl ook maar 9,50 incl. kost.

http://www.dvdoutlet.nl/cgi-bin/web_store/web_store.cgi?xa=2300&item=41122

Topfilm, echt van genoten.

Ben geen fan van Johnny Depp maar dit doet hij goed.

Binnenkort ga ik hem weer kijken.

Het begint als een anti western, middenstuk is western op z'n top en het einde is een soort spiritueel klapstuk van jewelste.

Gaat dit zien lieden.

De beste van Jarmusch. Geweldige combinatie van indrukwekkende momenten, explosief geweld en heerlijke stiltes. Prachtig gefilmd, geweldige muziek van Neil Young (die zijn stem niet eens nodig heeft om indruk te maken) en heerlijke acteerprestaties (Depp in een van zijn beste rollen, ondersteund door de ene briljante bijrol na de andere). Geweldige ervaring. 4,5 sterren.

Intrigerende film, maar ik weet niet helemaal wat ik er mee moet beginnen. De beelden zijn schitterend, de muziek past verassend goed en de film bevat veel aparte scènes en personages die meteen op het netvlies gebrand worden. Zoals een Jarmushfilm betaamd is het tempo heel sloom en dat past bij de spirituele reis waar de film om draait. Daarnaast heeft de film een van de laatste rollen van Robert Mitchum, wat ik erg leuk vond.

Maar verder weet ik niet zo goed wat Jarmush nou eigenlijk op het oog had met deze film. Ik had het gevoel dat Jarmush mij ook nog iets probeerde te zeggen, maar ik heb geen flauw idee wat. Als spirituele reis is het zeker boeiend, maar naar mijn smaak ook iets te veel zonder emoties. De reis greep mij niet echt aan. William Blake zegde mij voor deze film ook niets en nu ben ik er nog nauwelijks iets wijzer van geworden. Al begrijp ik wel dat die schijnbaar onzinnige teksten die Nobody regelmatig uitkraamt geschreven zijn door de echte Blake.

3,5* voor deze bijzondere film, al is herziening wellicht nodig om er echt wat van te maken.

Beter opletten, want het wordt toch echt wel duidelijk gemaakt wie William Blake was en waarom die indiaan zo verbaasd is.

Jim Jarmusch stelt nooit teleur. Deze bizarre western is een van zijn beste. Een lust voor het oog, met fantastisch acteerwerk van alle castleden (inclusief natuurlijk de sterke hoofdrol van Johnny Depp). Net zoals die andere Jarmusch film, "Night On Earth", kende ik deze film van de soundtrack. De muziek is namelijk geschreven en uitgevoerd door Neil Young, en daar ben ik een enorme fan van.

Ik vind Jarmusch ook wel eens teleurstellend, maar deze film is zo onwaarschijnlijk vaag dat het werkt! Mooie sfeer en prachtige beelden.

Wauw.. heel knap. Een aanrader! 4,5* (Ik zal het ooit nog wel eens goed onderbouwen maar ik kan er even geen woorden voor vinden. )

Ik heb deze 1 keer kunnen uitzien, de andere 5 keren ben ik in slaap gevallen.

Best wel een goede film met die zweverige soundtrack van Neil Young(dat zal me wel altijd in slaap doen vallen).

Maar niet meer dan goed, de rustige momenten duren soms wat lang.

Prachtig gemaakte film, maar naar mijn smaak iets te spiritueel, en te weinig rationeel.

Ik houd wel van Neil Young, en zijn muziek werkt hier en daar hypnotisch maar is uiteindelijk toch te weinig afwisselend, waardoor het effect omgekeerd wordt: op den duur wordt die gitaar een beetje irritant

Adembenemende fotografie en production design

Fantastisch hallucinante tripfilm met bijpassende gitaarklanken. Hij spookt al een poosje door mijn hoofd, vooral vanwege Gary Farmer die de show steelt, maar ook vanwege dat vreemde, lichte sfeertje dat als een geïmpregneerde deken over de film rust. Wat lijkt Farmer trouwens veel op Edward G. Robinson.

Indrukwekkende en fantasievolle western. Zeker een verrijking van het genre maar het duurt in mijn ogen wel even voordat de film haar draai heeft gevonden. Hoe dan ook door Jarmusch creativiteit en de ijzersterke muziek een must-see.

op en top Jarmusch , prima acteerwerk en een prachtige soundtrack , voor mij Jarmusch' beste .

Ik had nogal gemengde gevoelens na het zien van Dead Man. Nogal een typische reactie na het zien van een film van Jarmusch. Het begint met de opening in de trein, werkelijk een ijzersterke scène. Dit niveau wordt helaas niet de gehele film behaald. Er vielen wat mij betreft iets teveel momenten wat uit de toon. Wellicht is de poging van Jarmusch om dit genre opnieuw aan te pakken niet geheel gelukt, maar voor zijn poging stijgt mijn waardering voor hem in ieder geval weer.

Deze film is om diverse redenen de moeite waard. De prachtige, mysterieuze sfeer die Jim Jarmusch er in heeft weten te leggen. De bizarre en treurige ondertoon die het verhaal heeft, wordt toch met de nodige humor verteld. Johnny Depp speelt weer een zeer onalledaags karakter op navolgbare wijze. De aandoenlijke indiaan 'Nobody', gespeeld door Gary Farmer. De rolletjes van John Hurt, Robert Mitchum en Iggy Pop. En, last but not least, de filmmuziek van en door Neil Young. Film en muziek vullen elkaar perfect aan.

Ik betwijfel of ik de films van Jim Jarmusch leuk vind. Kan dit bepaald geen western noemen alhoewel er een western omgeving is. het is vaag, stom, bizar, bijzonder. de muziek legt wel de goede sfeer, maar ik word wel moe van die jankende gitaar, weinig variatie , film is soms slaapverwekkend; een bijzonder klein decor, het lijkt eerder dat het allemaal in een kleine studio afspeelt. geen weidse vergezichten. ik zie ze bijna alleen van een paard afstappen.

het sfeertje is mooi, hoofdrol is goed geacteerd, diverse situaties koddig, maar het verhaal is niks., dus.....?

Er zit een mooi filosofisch tintje aan het verhaal. Als je een actiewestern verwacht dan kom je inderdaad bedrogen uit. Waag je dus maar helemaal niet aan Blueberry.

Niet alleen filosofisch, de film is één brok cinematografische poëzie. Niet dat ik de werken van WIlliam Blake zo ontzettend goed ken, hoor. Ik ben dol op Engelstalige poëzie, heb hier naast mij menig volume staan met verzamelde auteurs en verzamelde werken van specifieke auteurs (Shakespeare, Poe, Eliot, Wilde, Burns, Tennyson, Longfellow, Chaucer, Scott, Shelley, Byron, Wordsworth, Browning en Colerigde). Deze ken ik ook lang niet allemaal uit mijn hoofd, soms blader ik ze door en lees eens wat. Maar ik neem zomaar aan dat er heel wat taferelen zijn die de gedichten van -de originele- Blake moeten weerspiegelen, afgezien van degenen die WikiPedia aangaf.

Het intro van de film is erg traag, zoals sommigen hierboven reeds aangaven, maar daar ik al meerdere werken van Jarmusch heb mogen aanschouwen, deden de openingsscènes me alleen maar verkneukeld raken over wat nog komen ging. En de film stelde me niet teleur. Sowieso, over Anton Corbijns Control werd al gezegd dat elk frame een prachtige foto was. Dat klopt, maar dat geldt evenzo voor deze film, indien niet meer! Prachtige locaties, decors -alleen is dat Indianendorp op het einde wel iets teveel uit de lucht gegrepen, lijkt me, hoewel het ook niet stoort-, een psychedelische setting -versterkt door de muziek van Neil Young- en een geweldige babbelende Indiaan, met dia/monologen die ik nu nog steeds probeer te doorgronden .

Het blijft fascinerend hoe Jarmusch in deze film het concept western compleet uit elkaar trok om het helemaal opnieuw uit te vinden. Het resultaat mag er zeker wezen, hoewel mensen die hopen op een 'western met Johnny Depp' zich inderdaad bekocht zouden kunnen voelen, want een conventionele western is het allesbehalve!

Ergens zijn de dialogen van Jarmusch overigens te vergelijken met die van Tarantino; aanvankelijk lijken ze nergens over te gaan, dat is de eerste overeenkomst. Maar bij Tarantino willen ze eigenlijk vaak wat meer zeggen over de karakters die ze uitspreken, hoewel uiteindelijk toch meer over de schrijver/regisseur zelf. Jarmusch is een eigenheimer die een hekel heeft aan de huidige conventies en heeft ooit gezegd dat ie liever een film maakt over een man die zijn hond uitlaat dan over de Keizer van China. Mooi statement is dat ! Dus veel van de dialogen die hij schrijft zijn meer de tussenpraat, hetgeen normaal gesproken gezegd wordt tussen de scènes van de film in, maar wat we niet te zien/horen krijgen. Dat merk je erg aan de dialogen van de drie bounty hunters. Zo'n mooie vraag van Conway Twill -schitterende rol van Michael Wincott: 'You guys ever wanted to be the moon?' Alsmede de monoloog waarin ie uitlegt dat ie blij is dat de zon geleidelijk aan opkomt en ondergaat, omdat ie zich anders dood zou schrikken, geweldig!

De karakters, de psychedelische setting, het poëtische script, de sublieme cast, Jarmusch en de woorden van Nobody maken dit voor mij een waar festijn en eentje die ik graag met mijn broer zou willen delen. Als ik rookte, zou ik de DVD ruilen voor een portie tabak !

- Who are you travelin' with?
- Uhm... Nobody.

Vreemde, maar geweldige film van Jim Jarmusch. Visueel is deze film een pareltje, maar het is vooral de briljante humor die ik erg kan waarderen in deze film. Ik heb me een paar keer doodgelachen in ieder geval. De scéne dat Johnny Depp de man neerschiet, nadat hij met die zijn ex-vrouw heeft geslapen is bijvoorbeeld briljant. De shoot-out is intens, terwijl het moment erna, wanneer hij uit het raam donderd gewoon briljant hilarisch is. Althans, dat vond ik. De film zit trouwens vol met dit soort scénes, ook wanneer Dickinson binnenkomt om de drie mannen de opdracht te geven om Depp te vermoorden is geweldig; hoe hij binnen komt lopen, gewoon rechtdoor Misschien vreemd, maar ik heb me bescheurd.

Johnny Depp zet een prima prestatie neer, net als Gary Farmer, als Nobody. He Who Talks Loud, Saying Nothing. Geweldig, net als de vele uitspraken van hem en Depp die er elke keer geen bal van snapt. Ook Lance Henriksen als ''psycho'' is goed op zijn plaats. Hij en zijn twee collega's staat eveneens garant voor geweldige scénes. De openingsscéne van de film is al prachtig en het eerste half uur weet de film dit makkelijk vol te houden. Daarna zakt het op sommige momenten wat in, maar krijgen we toch zeker genoeg ''interessants'' te zien. Niet dat ik het altijd evengoed snapte, maar fascinerend was het wel. De scéne wanneer Depp die vrouw ontmoet vind ik ook erg mooi trouwens. De prachtige beelden worden op een, misschien ietwat vreemde, maar wel prachtige manier ondersteunt door een geweldige score van Neil Young. Ik lees dat niet iedereen zijn bijdrage helemaal kan waarderen; ik kon het wel. Geweldige deuntjes, die blijven nog wel even in mijn hoofd zitten denk ik.

Binnenkort maar wat meer werk van Jarmusch opzoeken. Deze was geweldig en is volgens mij echt een film die bij herziening alleen maar beter wordt. Die herziening gaat er ook zeker komen. Voor nu een dikke voldoende, voor deze vreemde, fascinerende film.

Prachtige film. De muziek van Neil Young is erg passend bij deze film. Het draagt bij aan de intense sfeer waar je meteen inzit. De hoofdpersoon is eigenlijk een persoon zoals jij en ik en hij komt in een wereld terecht waar je eigenlijk liever niet terecht komt. Daardoor identificeerde ik mijzelf al heel snel met de hoofdpersoon (uitstekende rol van Depp alweer).

Ik heb dus erg genoten van deze film, de openingsscene was al zo pakkend waardoor ik eigenlijk meteen in de film zat (beginnen ze opeens op bizons te schieten & die gestoorde vent die met Blake komt praten). Heel mooie, smerige, kwaadaardige, simpele, excentrieke karakters in deze film.

Jarmusch maakt heel mooie films, Down by Law, Ghost Dog en Dead Man zijn voorlopig mijn favorieten.

Vond t maar een saaie bedoeling, regisseur heeft duidelijk hele oude Westerns bekeken en net gedaan of hij er zelf eentje maakte. Zwart-wit waar composities waar ik niet bepaald blij van word. Wat grappige mannetjes en momentjes hier en daar, maar voornamelijk grijsheid en saaiheid. Boe! 2*

Na het boeiende begin is het beste er helaas wel af. Er volgt daarna vooral veel van hetzelfde. Jarmusch' humor kan ik altijd wel waarderen, maar deze film is wat te saai en kent te weinig grappige momenten. De muziek is wisselvallig, net als de personages trouwens.

Inmiddels mijn 5e Jarmusch, 2x kleur en 3x zwart/wit. Ik heb tot nu toe in ieder geval veel meer met zijn kleurenfilms dan met zijn zwart/wit films.

2.0*

Niet helemaal overtuigd. Ik mis vooral de humoristische ondertoon die ik in andere films van Jarmusch terug zag. Niet dat het niet aanwezig is, maar het is wel erg schaars. Naarmate de film vorderde des te meer het allemaal wat eentonig aanvoelde en dat elektrische deuntje wekte op een gegeven moment aardig wat irritaties op.

Dit was toch een geniale quote?

Benmont Tench: Who are you travelin' with?

William Blake: Uhm... Nobody.

Magnefieke incidentele score van Neil Young trouwens.

Raar, het deed mij juist in een diepe slaap vallen.

Vreselijke tenenkormmende soundtrack! Dat geluidje word te pas en te onpas erin gegooid en voegt niks toe. Verder vond ik de film erg nikszeggend. Persoonlijk vind ik dit de minste film die ik gezien heb Jarmusch

Maand terug gezien en heb eigenlijk nu al weer zin om hem te herzien. Dit effect hebben maar een paar films op mij dus ik sluit niet uit dat het oordeel hoger uit komt na de herziening. Fascinerende film dit.

Mooie, sfeervolle en licht filosofische film over een kantoorklerk die door een misverstand wordt aangezien voor een meedogenloze killer en samen met een Engelstalige indiaan het land doorkruist op zoek naar spirituele verlichting. Daarbij worden ze op de voet gevolgd door drie premiejagers die het op de klerk hebben voorzien aangezien er een ondertussen prijs op zijn hoofd staat.

Jarmusch trakteert ons op mooie, in zwart/wit geschoten plaatjes, een schijnbaar on-the spot geimproviseerde elektrische gitaarsoundtrack van Neil Young en prima acteerwerk van acteurs zoals Johnny Depp, Lance Hendriksen, Gary Farmer, Gabriel Byrne, John Hurt en Michael Wincott.

Het verhaal kabbelt rustig voort en stukjes uit de gedichten van poëet William Blake (ook toevallig de naam van de hoofdpersoon) worden veelvuldig aangehaald. Verwacht dus geen conventionele western zoals bv 3:10 to Yuma, want dat is dit dus absoluut niet. Wel een prima filmpje als je er in de juiste stemming voor bent.

Tip: als je hiervan kon genieten dan is Blueberry misschien ook wel wat.

Dit zegt veel zo niet alles.

Je twijfelt over jezelf.

Je weet niet of je er iets van vind maar je geeft wel een oordeel.

Dus je vind er wel iets van maar dat weet je eigenlijk niet.

Misschien moet je films even links laten liggen en eerst proberen uit te zoeken waarom je twijfelt aan je eigen "vinden".

Wazige maar gave film, typisch Jarmush ook. Dat wil zeggen bizarre personages,die constant onderweg zijn, bevreemdende dialogen, een nogal apart gevoel voor humor, een film die zich via een sukkeltempo ontwikkeld en prachtig zwart/wit camerawerk.

Dead Man is een poetische trip, een spirituele reis naar...? Ja naar wat eigenlijk? Toen ik de film zat te kijken deed het me wel een beetje aan Stalker denken. Een reis naar het ultieme weten waar alle eenvoudige stervelingen op deze aardkloot aan begonnen zijn op de dag dat het levenslicht werd gezien. Maar ook iets wat in de hectiek van het (westerse) leven vaak is verloren gegaan. Zoiets dus
Jarmusch bekleedt zijn reis wel met meer humor en verwijzingen naar de populaire cultuur, zijn personages krijgen quotes uit gedichten en songteksten.
De reis begint in Machine, wat al "The end of the line" wordt genoemd. Een smerig, donker Charles Dickens-achtig western stadje. De verwezenlijking van het aardse doucheputje, zweet, hoeren, drank, geweld, modder. Door het noodlot moet Blake dit oord verlaten en onder begeleiding van zijn spirituele gids, de Indiaan Nobody, en achternagezeten door een drietal geschifte premiejagers onderneemt hij een gewelddadige reis naar een beter iets, een spirituele verlossing. Volgens mij door de kijker vrij in te vullen wat dit dan is...

Depp is prima in zijn rol als schuchtere accountant die zich ontpopt als een van de meest gezochte outlaws van het Wilde Westen. Een veel meer ingetogener rol dan zijn capriolen uit Pirates of Fear and Loathing, deed me bv meer denken aan zijn optreden in Edward Siccorhands. Verder zijn de andere rollen echt lekker bizar. Zo'n Indiaan Nobody, die vooral in gedichten en raadsels spreekt, een fabrieksdirecteur die tegen zijn opgezette beer praat, een premiejager die met een knuffelbeer slaapt, Iggy Pop in een jurk die zijn eigen interpretatie geeft van Goldie Locks. Hoe verzin je het? Maakt niet uit, heb er veel plezier aan beleeft.

Het zwart/wit camerawerk van Robby Muller is fantastisch, blijkt toch iedere keer weer een vruchtbare samenwerking op te leveren samen met Jim Jarmush. Daarbij komt de muziek van Neil Young, die ik och wel erg mooi vind passen in deze Dead Man. Het breekt ook met wat bij een western zou horen en werkt daarom extra bevreemdend.

Meer dan prima film dit. 4 dikke sterren voor mijn 1111e stem op de site.