Inseminoid (1981)

Met zo'n poster en titel verwacht je op zijn minst erg geinige pulp. Maar zoals wel vaker bij dit soort films is de poster het hoogtepunt, zo leuk is de film geen seconde. In het geval van Inseminoid is de film echt dusdanig zoutloos dat anderhalf uur naar de poster loeren vermakelijker is. Een vrouw wordt verkracht door een buitenaards wezen, maar het wezen zelf komt verder niet echt aan bod; de film gaat vooral over de daarna doorgedraaide zwangere vrouw. Wie dus tonnen monsters en actie verwacht komt zeer bedrogen uit, er valt in Inseminoid bar weinig te beleven. Rond de climax zit hier en daar nog wel een minuscule pulpscène verstopt die nog enigszins vermaakt, maar daar heb je bijna een vergrootglas voor nodig. Voor het merendeel is Inseminoid gewoon een flink snoozefest.

1 ster.

Deze Horror / Sciencefiction film zag ik op MovieMeter voorbij komen bij "Link de filmposters" en leek me wel wat voor mij. Maar helaas is de filmposter veel beter (en vooral mooier) dan de film zelf, want die stelt zwaar teleur.

In dit verhaal draait het om een buitenaards wezen dat al miljoenen jaren wacht op een kans om zich voort te planten. En het is eindelijk zijn tijd als een team archeologen en wetenschappers op zijn ijskoude thuisplaneet landt. Het 12-koppige team, welke bestaat uit mannen en vrouwen, onderzoekt de mogelijke oorsprong van de verdwenen beschaving van de planeet en In plaats daarvan maken ze het buitenaards wezen van de planeet wakker en ontdekken ze dat de verschrikking die komen gaat, angstaanjagender is dan welke nachtmerrie dan ook die ze zich ooit kunnen voorstellen!

Deze Alien (en misschien ook wel "Demon Seed (1977)") imitatie is saai (ondanks dat er voldoende gebeurt is er geen spanning), sfeerloos, goedkoop en ook wordt er behoorlijk slecht in geacteerd. Het enige personage wat nog wat op aandacht van mij kon rekenen, was de rondborstige Stephanie Beacham in de rol van Kate, die helaas wel niet naakt te zien is (ze is wel een keer sexy te zien als ze schaars gekleed gaat liggen om te rusten, waarbij ze naar muziek luistert). Hier en daar valt er wel wat goor te zien, maar veel indruk maakt het niet. De film is verder grotendeels op locatie opgenomen in de "Chislehurst Caves" in Kent in Engeland en op het eiland "Gozo" in Malta.

De film was destijds bedoeld om kijkers te choqueren, maar waarschijnlijk werd het tegenovergestelde bereikt zoals een vrouwelijk teamlid, te weten Gail (Rosalind Lloyd), die op een gegeven moment een soort van elektrisch vleesmes pakt om haar beknelde voet af te snijden. Bij het zien van die zogenaamde dramatische scène (waarbij Gail de één na andere belachelijke beslissing neemt), vraag je je ongetwijfeld af waarom ze niet gewoon het metaal eromheen heeft gesneden en daardoor een betere kans had om te overleven (nu bevriest ze gewoon in de giftige atmosfeer van de planeet). Dit soort waanzin is er in overvloed en meer dan het ophalen van je schouders kan je er niet mee (het is zelfs niet onbedoeld grappig).

Hoewel er in deze film een paar buitenaardse wezens te zien zijn (ze zagen er overigens belachelijk uit), is het echte monster in deze film Judy Geeson (o.a. "Brannigan (1975)" en "The Eagle Has Landed (1976)") met haar vreselijke geschreeuw. Als ze op een gegeven moment samen met Mitch (Trevor Thomas) buiten is, worden ze aangevallen door een buitenaards wezen die Mitch doodt en Sandy meeneemt. Sandy wordt daarna onbewust geïmpregneerd (die scène werd best aardig in beeld gebracht en daarbij zie je ook de borsten en de schaamstreek van Judy Geeson) met een doorzichtige lange buis door het buitenaards wezen, wat haar dan verandert in een hondsdolle gewelddadige psychopaat die vastbesloten is om haar teamleden te vermoorden en hun vlees op te eten.

Dit lukt haar best aardig (zo vermoord ze o.a. als eerste Barbara op de gemeenschappelijke badkamer met een schaar en daarna volgen er nog vier anderen, waarbij ze sommigen uit elkaar haalt en soms zelfs levend) en uiteraard bevalt ze ook nog van buitenaardse wezens, namelijk van een tweeling. Op het moment dat ze bevalt (werd opzicht nog best aardig in beeld gebracht) zijn er nog drie teamleden over (eentje van hun wordt uiteindelijk ook nog vermoord door Sandy) en i.p.v. dat ze de buitenaardse wezens vermoorden, ontfermd de vrouw Sharon (Heather Wright) zich om de buitenaardse baby's alsof het menselijke baby's zijn. Ze geeft hen nog net geen borstvoeding Uiteraard was dat niet verstandig om te doen, want de buitenaardse baby's vermoorden haar en dat doen ze daarna ook met de laatste overlevende astronaut Mark (Robin Clarke), die uiteindelijk afrekent met Sandy (wurgt haar) en ze waren ook elkaars geliefde.

De film is dan nog niet afgelopen, want in de paar minuten die daarna nog volgen zien we een reddingsruimteschip met commando's landen op de planeet die op onderzoek gaan (zou dit einde misschien geresulteerd hebben in "Aliens (1986)" ?). Nu de basis in puin ligt en de inzittenden dood of vermist zijn, staken de commando's de zoektocht naar overlevenden en vragen ze voor toestemming om terug te keren. De laatste shots laten dan zien dat de de twee buitenaardse baby's zijn opgeborgen in een opbergvak aan boord van het ruimteschip.

Al met al is dit een vreselijk slechte en goedkope Horror / Sciencefiction film (inclusief de vreselijke elektronische muziek van componist John Scott), die het aankijken nergens waard is.

Qua opzet vrij amateuristisch in beeld gebracht waarbij de locatie op de planeet niet meer is dan wat grotten en een laboratorium. De decors zijn saai. Ook op gebied van spanning brengt de film te weinig. Gelukkig wordt het wel plezanter wanneer een vrouwelijke crew door een alien bevrucht wordt. Ze zal kost wat kost haar kindjes verdedigen wat gepaard gaat met soms wat flauwe actiescènes afgewisseld met een paar bloederige scènes. De kroost zelf zag er beetje belachelijk uit. Niet verveeld, maar goed was de film niet. 5/10