Serpico (1973)

Uitstekende film op een zwaar en waargebeurd verhaal, en niet te vergeten een zeer aangrijpend en boeiend verhaal. Het is weer eens wat anders, een origineel politieverhaal. De sfeer en muziek is goed, het filmwerk is prima. Gewoon een lekkere film. Niet het niveau van 12 Angry Men, maar ik denk ook niet dat Sidney ooit daar overheen is gekomen.

Al Pacino is briljant, voor het eerst de echte ster in een film, en dat doet hij meer dan behoorlijk.

4*

Sterke film over de eigenzinnige en gedreven Frank Serpico, die de corruptiecultuur bij de politie aan de kaak wil stellen. Hij heeft het er niet gemakkelijk mee en de worsteling die hij hiermee ondergaat, wordt goed in beeld gebracht. Petje af voor Al Pacino . De rauwe, verrotte aanblik van New York werkt goed mee voor een prima waardering van deze film.

Eén van Pacino's eerste grote rollen. Corruptie woekert hardnekkig binnen de politierangen in New York en Serpico wil er iets aan doen. Hij krijgt weerstand van het "systeem" dat mede beschermd is door de hiërarchie.

Als film lijkt het eerder op een biografisch drama dan op een actievolle misdaadfilm. Lumet is veel meer geboeid door de innerlijke strijd van Serpico (die in enkele scènes verdacht op een moslimterrorist lijkt), dan door de actieve strijd tegen de corruptie. Niet veel actie dus, maar wel een voortdurende dreiging rondom hem, die er komen in de vorm van intimiderende dialogen met zijn corrupte collega's. Zijn frustraties om als integere politieagent te functioneren in een rotte werkomgeving, zijn 1001 pogingen om er iets aan te doen, zijn onmogelijkheid een relatie in stand te houden en talrijke overplaatsingen zijn zovele zaken die zich in zijn leven afspelen en uiteindelijk mentaal een tol beginnen te eisen.

Interessant verhaal, goed aangepakte thematiek, prima acteerprestaties maar verder ook een iets te praterige film met ook enkele vreemde "hak-op-de-tak" overgangen tussen bepaalde scènes.

Uitstekende misdaad-film. Goede film van een (ik geloof) waargebeurd verhaal van Frank Serpico.

Ondanks dat het bijna 2 uur vol dialogen bevat, heeft het me vermaakt. Zeer interessant om zo een verhaal die corruptie, bedrog en eerlijkheid inhoudt te volgen.

Een hele goede rol van Pacino. Goed muziek en uitstekend acteerwerk; je leeft erg veel mee met agent Serpico. Dat baard en lang haar staat hem zeer goed

Het begon al interessant: Serpico in een politieauto met een kogelwond, dan begin je jezelf allerlei dingen te vragen wat later in de film onthuld worden. Toch wel jammer dat die een lelijke wond met gevolgen aan overhield, alleen omdat die eerlijk zijn werk probeert te doen zonder dat zijn corrupte collega's er iets aan doen om hem te helpen. Aanpakken die lui!

juist deze film had in de top250 gemoeten.geweldig deze.

Gisteren eindelijk Serpico bekeken en ik moet eerlijk zeggen dat hij behoorlijk tegenviel.
Na zoveel positieve reacties verwachtte ik meer van deze film.

Na Dog Day Afternoon die ik echt geweldig vond door de broeierige, zenuwslopende sfeer die er gecreëerd wordt.
Ik miste die sfeer totaal in deze film, vond het niet spannend of meeslepend.

Al Pacino speelt zijn rol wel erg goed en het aparte personage Serpico is ook erg integrerend en sowieso interessant om te zien.
Hij is totaal anders als een gemiddelde agent niet alleen omdat hij geen zwart geld aanpakt maar zijn interesses bijvoorbeeld literatuur en ballet.
Dat vond ik wel goed aan de film hij had het al moeilijk als agent en met het corruptie probleem erbij kan hij niemand vertrouwen en is hij helemaal alleen op zichzelf aangewezen.
Denk dat dit het grootste pluspunt is van de film maar daarbij vond ik het lang niet zo zenuwslopend als DDA.

Het einde vond ik ook slecht het was gewoon opeens afgelopen bats, boem en Serpico zit in Zwitserland.

Toch wel een goede film waar waarschijnlijk heel veel films op gebaseerd zijn daarna.
Jammer dat de sfeer niet wat beter anders was dit echt een topper geweest voor mij.

Al met al kan ik alleen maar zeggen respect voor Frank Serpico.

3

Net weer gezien. Heerlijke film natuurlijk. En Al Pacino speelt natuurlijk geweldig. Ik vond de sfeer juist erg sterk. Heerlijke 70´s sfeer.

4,0

Gedateerd drama.

Dat Lumet een meester is moge duidelijk zijn. Toch komt dit drama niet overal en even goed uit de verf. Gedateerdheid speelt parten, al is het tempo nog best te behapstukken. Met name Pacino zelf speelt een goede rol, maar het verhaal gaat nergens echt lekker de diepte in en zweeft soms wat tussen verschillende genres.

Goed.

Een leuke film om een keer gezien te hebben, maar ik ben er niet echt kapot van. Begint redelijk langzaam, eer er wat gebeurt, zijn we ruim een half uur verder. En het laatste half uur was ook een test van mijn geduld (komt deels ook, omdat hij 20 minuten langer duurde dan aangegeven op de DVD). Mooie muziek, dat wel. Al Pacino speelt goed, maar ik ben niet zo'n fan van hem. Beter gezegd: de personages die hij speelt. Hoewel dit een aardig personage heeft, mist het een soort coolheidsfactor. Of in ieder geval iets waardoor ik me hem altijd zal blijven herinneren.

coolheidsfactor?

hij was gewoon eerlijk, een honest cop. Iets dat ver te zoeken was bij NY politie in de jaren 70.

Serpico (Pacino) was gewoon een top cop

Redelijk goed misdaaddrama.

Hoewel het leven van Frank Serpico redelijk aan bod komt, alsook de rotte NY-politie, blijft het wat standaard. Ik had hetzelfde gevoel als bij Raging Bull, die ik onlangs zag: we krijgen veel te zien, maar het blijft wat teveel een biografische prent.

Er zit ook te veel dialoog in. Zo krijgt de film helaas wat langdradige momenten.

Gelukkig vond ik het slot wel erg goed, aangrijpend ook.

Wat deze film beter maakt, is uiteraard Al Pacino. In z'n beginperiode (tussen de eerste 2 Godfathers) laat hij al zien wat ie kan. Echt een acteerkanon. Zonder hem zou deze film slechts middelmaat zijn. Soms vond ik wel dat hij er wat te veel als een zigeunertoerist uitzag, maar daar kan hij uiteraard niets aan doen.

Aardig sfeertje, goeie muziek. Moet eens meer van Sidney Lumet zien.

Aardig, doch niet super. 3,5

Degelijk!

De film bevat zeker een aantal interessante zaken. Serpico verkrijgt redelijk makkelijk wat sympathie van de kijker omdat hij een eerlijke jongen is die misstanden aan de kaak wil stellen. Dit neigt een beetje naar een film voor moraalridders, maar Lumet weet zich er goed uit te redden door Al Pacino voor deze rol te casten. Ik ben geen fan van Al Pacino maar hier weet hij goed gestalte te geven aan Serpico, een jongen van de straat, die zich daar ook graag naar kleedt en gedraagt. Met name zijn pleidooi voor minder afstand tussen politiemensen en de burgers vond ik zeer geloofwaardig en amusant uitgewerkt. Lumet maakt gelukkig ook geen typische Hollywood film waarin iemand er na veel zwoegen in slaagt om een einde te maken aan de misstanden binnen de politie. Een 3,5*

Frank Serpico, Police Officer Played by Al Pacino, Looks Back - NYTimes.com

Een verbitterd man.

Overigens klopt de film wel aardig volgens mij. Alleen het privé gedeelte niet echt. Hij schijnt tussen 59 (begin carrière) en 71 (de kogel) 3 keer getrouwd en gescheiden te zijn.

Hm, in het begin geraakte 'k niet direct in het verhaal, maar hoe verder in het verhaal hoe beter 'k de film vond. Vooral het laatste half uur vond 'k het beste. Al Pacino bewijst nogmaals dat hij een groots acteur is, al viel het in deze film op dat hij zelf niet zo'n grote man is (1,70m).

Of 'k de film nog eens ga her bekijken, vrees 'k een beetje, maar voor een keer vond 'k hem wel goed.

Grote naam, matte film. Opent wel lekker rauw met de verkrachtingszaak, maar wanneer de hoofdrol is voorgesteld en de misstanden gaan pruttelen, verzandt het stilaan in een herhaling van zetten. Totdat natuurlijk. Daarvoor wil het simpelweg niet zo vlotten met de vertelwijze. Het contrast tussen Serpico en zijn collega's is sowieso al erg groot en er zit geen geur of smaak aan de agenten en superieuren om hen heen of de manier waarop de corruptie zichtbaar wordt.

Het is Serpico tegen de rest. in welk district hij ook terecht komt, afgewisseld met een helpende hand en een vriendinnetje om zijn frustraties te benadrukken. Veel van de voortgang voelt te fragmentarisch aan om het jarenlange gevecht tot op het bot vorm te geven. Wel met een aantal boeiende scènes, een degelijke Pacino en het veert uiteindelijk wel op als het (zomaar) in een stroomversnelling raakt, maar als geheel is deze van Lumet toch vrij ver van indrukwekkend.

Na "12 Angry Men" (die weliswaar nog straffer is) wederom een sterke maatschappelijke aanklacht van Sidney Lumet. Ik moet dringend nog meer films van de man zijn.

Al Pacino vertolkt uitstekend de tragische Serpico, die naar eer en geweten handelt en tegen de stroom wil roeien. Dit levert een fantastisch hoofdpersonage op, dat langzaamaan ten prooi valt van paranoia, wanhoop, geweld en andere (psychische) terreur.

"Serpico" is een film waarbij het verhaal voor de kracht van de filmervaring zorgt; op audiovisueel vlak is alles zonder meer prima, al springt er niets bijzonder in het oog. Maar dat hoeft dan ook niet, wanneer je zo'n inhoud en acteurs hebt om mee aan de slag te gaan. Een sterke 4*!

4*

The reality is that we do not wash our own laundry - it just gets dirtier

Blijkbaar wou ik een tijd geleden al eens aan Serpico beginnen. Ik had de film gratis in een 3 + 1 actie in de Fnac gevonden (handig want ze hadden juist 3 Monty Python films die ik nog nodig had) en ik had hem al klaar gelegd aan mijn televisie. Het is er toen echter niet van gekomen om de een of andere reden en na een tijd lag er een hoop andere DVDs op (Firefly, de DVD box van Fantomas onder andere) maar toen ik de boel een beetje opruimde zag ik deze liggen en dacht: Aha, fuck het opruimen ik ga Serpico zien.

En dat had ik eigenlijk al eens veel langer geleden moeten doen want Serpico is gewoon een uitstekende film. Sowieso kun je er precies wel vanuit gaan wanneer je een jaren '70 Pacino in bezit hebt, dat het een goede film is maar dat terzijde. Serpico gaat over een nogal duistere kant van de politie, namelijk de corruptie. Het is hiermee ook dat de film zijn punten weet te scoren want dat gedeelte wordt wel erg boeiend in beeld gebracht. Alleen een beetje jammer dat het soms allemaal nogal onduidelijk is en dat je je aandacht er wel erg goed moet bijhouden. Sommige personages krijgen pas een naam na een halfuur en de vele tijdssprongen maken het er natuurlijk ook niet makkelijker op. De enige manier waarop je dan ook kunt focussen om te zien of we weer een aantal maanden verder zijn is de wilde haarbos van Serpico zelf en de grootte van zijn hond. De film lijkt halverwege een beetje in te zakken (na een wel enorm sterke openingsscène) maar de climax waarbij de druk op Serpico groter en groter wordt is wel prachtig om naar te kijken. Vooral omdat je weet dat er iets moet gaan mislopen maar je weet niet juist wat. Lumet weet de spanning dan ook perfect op te drijven. Blijft toch een geweldig regisseur voor dit soort films.

Zoals ik daarjuist zei, een film van Pacino in de jaren '70 kan gewoon niet slecht zijn want Pacino heeft daarin erg mooi werk geleverd. Natuurlijk de twee Godfather films maar ook Dog Day Afternoon is een instant buy. Hetgeen hij hier aflevert past dan ook perfect in het rijtje van bovenstaande films want Pacino is alles wat hem in die andere films ook zo uitstekend maakt. Hij scheldt, hij tiert, hij vecht, hij vloekt maar hij is vooral heerlijk en dat maakt hem een geweldig personage tussen al die corrupte agenten. De metamorfose die hij ondergaat in de film van clean shaven rookie naar die verwilderde haarbos is dan ook prachtig om te kijken. De film werd ook van achter naar voor geschoven om dat effect te kunnen doen zodat er elke keer maar kleine stukjes haar afgeknipt moesten worden. Serpico lijkt op het eerste zicht eigenlijk een complete one-man show zijn van Pacino maar als je dit zegt, dan doe je de rest van de cast onrecht aan want hoewel die niet zo iconisch zijn als Pacino, zijn ze ook sowieso een grote meerwaarde in het verhaal. Alleen de liefjes van Pacino vond ik niet goed uit de verf komen maar dat kan misschien ook wel liggen aan het feit dat ze de vaart een beetje uit het verhaal haalden. Barbara Eda-Young die de rol van Laurie (het 2e vriendinnetje?) op zich neemt heeft nog een mooie scène in het café op haar naam staan maar daar blijft het ook bij.

Zonde eigenlijk dat ik hier zolang mee heb gewacht want Serpico verdient het om zo snel mogelijk gezien te worden. Lumet levert een rauwe, typisch jaren '70 film af die boeiend genoeg is om de speelduur van meer dan 2 uur te voldoen. Pacino speelt wederom eens een rol van zijn leven en maakt van Serpico een iconisch personage.

4*

Degelijke film, maar vooral dat. Mist eigenlijk wel het eea dat er uitsprint.

Verhaaltje is wel aardig, maar ook weinig in het oog springend en voor de hand liggend om echt in het oog te springen. Met andere woorden, als je het onderwerp van de film kent kun je wel raden hoe de film zich ontvouwd. Daarnaast vond ik de vertelstructuur wat rommelig, waarbij gezichtsbegroeiing zorgt voor tijdsaanduidingen. Ik had ook sterk het gevoel dat er ontzettend veel gesneden was in de biografie, liep niet altijd heel erg lekker.

Buiten dat doet Pacino het zeker goed. Het personage zelf en hoe deze is geschreven vond ik wat minder. Wat te veel en te vaak wordt er benadrukt wat voor een outsider hij is. Het contrast vond ik iets te veel aangedikt, als je hem regelmatig als een zwerver over straat ziet gaan etc.

Ook de muziek vond ik bij vlagen wat misplaatst, moest soms zelfs denken aan een soap hoe er door een dialoog wat weemoedige muziek gespeeld werd. Visueel is het vooral degelijk.

Verder wel een strak geregisseerd filmpje, maar ik miste vooral wat verrassing en wat extra's. Het blijft allemaal net wat hangen in een te gemiddeld, en de film weet op geen enkel vlak echt te onderscheiden. Maakt het een beetje een flauwtjes over de gehele linie. Absoluut niet slecht en leuk om een keer te zien, maar niet veel meer dan dat.

3*

”You know, you're pretty fuckin' weird for a cop.”

Een mooie film over de corruptie binnen het politiekorps, waarin een jonge Al Pacino uitblinkt en laat zien dat hij gemakkelijk een grote film kan dragen. Twee jaar na Serpico zouden regisseur Lumet en Pacino nogmaals met elkaar samenwerken in Dog Day Afternoon. Serpico mag er echter ook zijn.

Lumet is vooral een regisseur, die zaken heel waarheidsgetrouw lijkt te kunnen weergeven. Dat viel me in enkele van zijn andere films al op, en bij Serpico is het niet anders. Het zijn de details, die het verschil maken tussen een aardige en een erg goede film, en die details zijn bij Serpico meer dan in orde. Allereerst is er de rol van Pacino. Hij vloekt en hij tiert en maakt van Serpico een krachtige sympathieke man, die gelukkig ook zijn onvolkomenheden heeft. Wat ik wel goed vond is vooral de uiterlijke transformatie die hij ondergaat. In het begin ziet hij er nog redelijk normaal uit, maar langzaamaan wordt Serpico een langharige hippie.

Qua opbouw zit het ook wel snor. Lumet besteed veel aandacht aan het verhaal en stopt daar af en toe een goede actiescène tussendoor. Er zit niet altijd veel vaart in, maar dat is niet erg. Het is allemaal boeiend genoeg en daarnaast hangt er vaak een soort van mysterieuze spanning in de lucht. Er gebeurt dan niet altijd wat, maar je hebt wel het idee dat het zomaar mis zou kunnen gaan. Het enige minpunt vond ik al die vriendinnen van Serpico. Dat leidde de aandacht soms wat af en had er ook wel eentje minder kunnen zijn, als je het mij vraagt.

Serpico is daaromheen echter boeiend genoeg. Pacino speelt krachtig, de regie is sterk en er wordt een mooi beeld geschetst van een stad, die in de jaren zeventig in de greep werd gehouden door criminelen en drugsdealers.

4,0*

Serpico vind ik een film die het niet zozeer van het verhaal moet hebben maar meer hoe dat in beeld is gebracht. Het verhaal vind ik namelijk nogal rechtlijnig en zonder enige verrassing voortkabbelend. Wat deze film sterk maakt is de manier waarop dit verhaal verfilmd is. Niet door gebruik te maken van allerlei truuks om het aan te kleden en spectaculaider te maken, maar door gewoon heel rustig en bedachtzaam, te onvouwen wat er gebeurt. Hierdoor levert Lumet een film af die inleving veel meer mogelijk maakt, waardoor hij eigenlijk bereikt wat een andere, minder zogvuldige regisseur, wellicht niet zou bereiken.

De mooie jaren 70 sfeer, de grauwe straatbeelden, het prima acteerwerk van Pacino maar ook veel van de support cast. Het klopt allemaal met elkaar en daardoor wordt je op bijzonder prettige wijze meegevoerd in de strijd van een agent tegen een corrupt systeem.

Aardige politiefilm, die wordt gedragen door Al Pacino. Pacino zet met Frank Serpico een overtuigend personage neer. Een agent die, zonder al te veel steun, probeert op te boksen tegen de corruptie bij de New Yorkse politie. De film kijkt aardig weg, maar op bepaalde punten is het een herhaling van zetten. Serpico stuit steeds weer op weerstand en staat lange tijd vrijwel alleen in zijn strijd tegen corruptie. Los van het hoofdpersonage zijn er ook weinig andere personages die echt kunnen overtuigen of boeien. Dat geldt ook zeker voor Serpico's liefdesrelaties, deze komen niet echt uit de verf. Dankzij het acteerwerk van Al Pacino is Serpico echter toch een aardige film.

Zeer behoorlijk misdaaddrama dat door Lumet onverstoord een richting wordt opgeduwd. Pacino tilt de prent naar een hoger niveau en oogt Serpico tevens sfeervol. Jammer alleen dat het vooral Serpico zelf is waar de prent om draait en dat maakt het ietwat eentonig. Toch alleszins geslaagd.

Geweldige rol van Pacino.

Trailer @ youtube

Hippie, zwerver, hell's angel, gebedsheer, Cubaanse guerillastrijder, suicide bomber. Je zou dit net zo goed de grote Al Pacino-verkleedshow kunnen noemen. Ik heb hem in elk geval in alle outfits, (behalve dan misschien die van de eskimo) voorbij zien komen, kledij waar je zelfs in de jaren 80 niet mee weg was gekomen (op de proto hipster-baard na) maar geen enkele keer had ik het idee dat hij voor agent moest doorgaan en daar zit toch een beetje het grootste manco. Ik voelde totaal geen binding met de persoon Serpico en dat zou toch juist de grootste kracht van de film moeten zijn aangezien hij in zowat elk frame te zien of aan het woord is. Zijn personage is ronduit saai, straalt enkel loomheid uit, en dat terwijl Pacino in zijn vroegere rollen altijd zo van het scherm afspatte. Voor mij ook moeilijk voor te stellen dat iedereen hier zo wegloopt met zijn prestatie en het zelfs tot beste berekenen. Het verhaal zelf kabbelt maar wat voort en dat 129 minuten lang, met misschien wel een van de vervelendste eerste half uren uit een klassieker ooit zonder hierna ook maar enigszins beloont te worden. Spanning en actie hoeft van mij echt niet altijd in een betreffende genrefilm, maar dan moet het wel iets onderhuids hebben wat mij als kijker zo lang geboeid kan houden. Opvolger Dog Day Afternoon (in dezelfde acteur/regisseur combo) had dat in overvloed. Nee, als ik er zo op terugkijk en mijn opsommingen afweeg was die voldoende van verleden maand al te veel eer, heel zonde en zag het totaal niet aankomen, maar helaas kan niet elke klassieker je sterretjes doen zien. Zou een saaie wereld zijn ook. (2*)

Deze klassieker was bijzonder mooi geregisseerd. Een indringende, serieuze film, gebaseerd op ware gebeurtenissen, over een beginnende idealistische politieman in New York City, in de periode 1960 - 1972 die moest zien om te gaan met een wijdvertakte corruptie binnen het politiewezen. Het verhaal was simpel, spannend, zonder compromis en de film was qua sfeer benauwend. Al Pacino was als eenzame held intens, dynamisch en tegelijk verbazingwekkend.

Wauw gewoon prachtig. De tijd waarin dat is opgenomen is goed. Hier vind ik Al Pacino dan wel goed.

It's my life, you fuck.

Een heel goede film. Het verhaal was goed. Een jongeman die er altijd al van droomde om bij de politie te horen. Daar komt hij bedrogen uit, zijn collega's zijn niet te vertrouwen en zijn zo corrupt als het maar kan. Het tijdsbeeld was weer geweldig en Al Pacino speelt hier één van zijn betere rollen, als je het mij vraagt. Ik heb van deze rol meer genoten dan van bijvoorbeeld Scarface. Hij zet zijn personage heel goed neer, raakte ook helemaal paranoide en weigerde (in eerste instantie) ook te getuigen.

Ik vermaakte me enorm. De dialogen, de kleding, het tijdsbeeld en goede actie scenes.

Deze film krijgt 3,5 sterren.

Serpico is best een lange zit, maar Pacino weet de film te dragen, al is het zonder een glansrol te spelen. Het is hij tegen de rest en dat brengt hem in bizarre situaties. Vooral het begin van de film weet te boeien, daarna is het wat vlakker en gaan de verkleedpartijen soms net te ver terug het hippietijdperk in. Ook vervalt de film in herhalingen, het blijft maar draaien om Serpico tegen het systeem. Pacino heb ik wel eens beter gezien, maar dit was zeker leuk om te zien.

Prima politie film klassieker, boeiend en goed geacteerd!