Standoff (2016)

Wees gerust mensen. Deze film is zeker vermakelijk en zeker geen tegenvaller.

Laurence Fishburne speelt aardig in deze film en ook al bevat de film weinig grove actie, de ''standoff'' tussen de twee heren in het huis om het meisje is goed genoeg uitgewerkt voor een voldoende.

3.0*

Ondanks het eenvoudige en zeer voorspelbare verhaal, kijkt deze Thriller film zich lekker weg (duurt ook maar precies 80 minuten) en weet hij ook te vermaken. Dat laatste komt vooral op conto van de cast, want met name Laurence Fishburne (in de rol van professionele huurmoordenaar Sade) speelt zoals gewoonlijk goed en overtuigend.

In dit verhaal draait het eigenlijk maar om drie personen, te weten Carter (verdienstelijk gespeeld door Thomas Jane) die een veteraan is en door omstandigheden (dood van zijn zoontje, welke ook min of meer zijn schuld is, waardoor ook zijn vrouw Mara is vertrokken) alleen woont in een boerderij en daar rouwt en ook van plan is om een einde te maken aan zijn leven. Het aandoenlijke brildragende meisje Bird (verdienstelijk gespeeld door Ella Ballentine) wat rondloopt in een rood jurkje en veel foto's maakt met een fototoestel van haar overleden ouders. Bird bezoekt op de sterfdag van haar ouders (auto-ongeluk) het graf van haar ouders bezoekt en is daar getuige van een andere begrafenis waarbij iedereen (3 personen) opeens wordt doodgeschoten door een professionele huurmoordenaar met een masker (beter gezegd een soort van bivakmuts) over zijn hoofd.

Deze eerder genoemde huurmoordenaar Sade trekt op een gegeven moment zijn masker van zijn hoofd en Bird die alles vanaf afstand ziet maakt daar o.a. foto's van. Bird wordt op een gegeven moment opgemerkt (uiteraard en natuurlijk voorspelbaar) door Sade en ze vlucht dan doodsbang de bossen in en komt uiteindelijke terecht bij de boerderij van Carter. Sade is haar natuurlijk gevolgd (hij vermoord namelijk iedereen die zijn gezicht heeft gezien) en op de boerderij vindt dan een dodelijk kat en muis spel plaats tussen Sade en Carter (waarbij zijn veteraan verleden natuurlijk goed van pas komt) die Bird beschermt en daar draait het dan om in dit verhaal.

Het verhaal stelt misschien niet heel voor en is ook zeer voorspelbaar (waardoor het ook aan echte spanning ontbreekt), maar de uitvoering was nog best aardig en omdat het verhaal zich ook hoofdzakelijk afspeelt op één locatie (de boerderij) en maar draait om drie hoofdrolspelers, zorgt het tevens voor een lekkere broeiende sfeer. Opzicht zijn de dialogen tussen Sade en Carter ook wel aardig en tevens kom je dan meer te weten over het verleden van Carter en dan vooral gericht op het dodelijk ongeluk van zijn zoontje. Ook zit er wat actie in welke soms best hard is (o.a. de marteling van de politieagent Baker) en ook het einde waarbij nog Carter's vrouw Mara (gespeeld door de leuk uitziende Joanna Douglas) bij betrokken wordt, was best aardig maar was natuurlijk ook zeer voorspelbaar.

Al met al gewoon een leuk tussendoortje deze korte Thriller film, maar er echt bovenuit steken doet deze film zeker niet en het verloop van het verhaal is natuurlijk ook zeer voorspelbaar.

Redelijke thriller. Met beperkt materiaal is een goed resultaat bereikt. De film speelt zich voornamelijk in een ruimte af. De spanning is er daardoor niet minder om. De patstelling wordt vakkundig uitgewerkt door Alleca met een aantal zenuwslopende momenten. Het einde echter komt wat afgeraffeld over en had wat doordachter mogen zijn. Jane en Fishburne zetten een gemiddelde acteerprestatie neer. Prima vermaak. 3.5

Laurence Fishburne als huurmoordenaar die een klein meisje(getuige) wilt elimineren zit best lekker in zijn rol. Dat is eigenlijk ook een van de weinig positieve kanten van deze film. Het verhaal is namelijk te eenvoudig en de afloop te voorspellend. Misschien is dit eerste punt in combinatie met de korte speelduur wel weer een pluspunt?

Behoorlijk spannend is deze thriller over twee mannen die in een schijnbaar uitzichtloze situatie belanden als een meisje, dat getuige is geweest van een moordpartij door de één, bescherming zoekt bij de ander. Een patstelling is geboren als de beschermheer het meisje niet zomaar wil afstaan.

De patstelling wordt heerlijk uitgebuit door aan het verhaal elementen toe te voegen die de bewegingsvrijheid van beide mannen beperken. Ook bagage uit het verleden doet er toe.

In de film wordt veel gepraat. De dialogen passen goed bij het psychologische kat- en muisspel dat door beide mannen op spannende wijze wordt gespeeld.

De film heeft een beklemmende sfeer. Het sfeertje wordt opgeroepen doordat bijna de hele film zich afspeelt in een paar slecht verlichte ruimtes. De sfeer heeft ook zeker een aandeel in de spanning.

Goed acteerwerk van de koele killer Fishburne. Jane overtuigt als man met een hart. Ook het kind zet een overtuigende rol neer en zorgt voor het empathische laagje.

De slotscenens zijn helaas wat zoetsappig. Onnodig en niet in lijn met de rest van de film.

De korte speelduur is prettig. Het houdt de film lekker basic en de spanning vast. Aan het einde van de film is alles wel gezegd en gedaan.

Ik vond de film wat tegenvallen, het toch wat te gezochte en gemaakte plot redt het niet tot het einde van de toch vrij korte speelduur. Thomas Jane vond ik dan ook nog eens niet echt sterk, en Fishburne verdient de Oscar voor overacting met een aantal van zijn scenes. Beide hadden beter een voorbeeld kunnen nemen aan Ella Ballentine - die is namelijk wel weer goed bezig. Het einde is dan nog net een tikkie boven het teveel ingedutte middenstuk, daarmee nog net een heeel mager twee-en-een-halfje.

“Well, well, well.

That man knows his guns.

So do I.”

Zoals ik bij de film “Weaponized” al zei, heb ik “een zwak voor low-budget, straight to DVD B-films” en kom je af en toe eens “een onbekende en onbeminde film tegen die qua inhoud en vormgeving sommige blockbusters overtreft”. “Standoff” is zo’n film. Een pretentieloze film met een rechtdoorzee script. De makers laten er geen gras over groeien en voeren vrijwel onmiddellijk een dodelijk, nauwkeurige huurmoordenaar op (Laurence Fishburne), die zonder verpinken een bescheiden begrafenis weet om te vormen naar een bloedige (doch beperkte) slachtpartij. Zijn gestalte deed me een beetje denken aan “The terminator”. Maar dan wel voorzien van een gitzwarte bivakmuts.

Het enige waar deze professionele, routineuze killer geen rekening mee heeft gehouden, is Bird (Ella Ballentine). Een mager, verlegen meisje met een camera rond haar hals dat dienst doet als bescherming tegen en venster naar de onrechtvaardige wereld, die onbewust een snapshot maakt van het aangezicht van de moordenaar. Wat volgt is een achtervolging door de doelbewuste moordenaar, die kost wat kost deze laatste getuige wilt opruimen, eindigend in het geïsoleerde landhuis van Carter (Thomas Jane), een ex-militair die vol zelfmedelijden en wroeging in dit verlaten landhuis zijn verdriet tracht weg te drinken. En dat vanwege een jammerlijk ongeluk met zijn zoon, met als resultaat dat zijn vrouw hem verlaten heeft. Hoogstwaarschijnlijk overlopend van verwijt. Het opdagen van Bird interpreteert Carter waarschijnlijk als een opportuniteit om zijn verzaakte verantwoordelijkheidszin te tonen.

En voor je het weet zitten de beide ex-militairen in een patstelling. Sade, de huurmoordenaar met voldoende vuurkracht, installeert zich op de benedenverdieping, terwijl Carter zich boven verschanst met Bird, alleen voorzien van een “20-gauge shotgun” en één patroon. En zo kan de psychologische oorlogsvoering tussen beide rivalen beginnen, met Bird als inzet. Dus geen langdradige intro’s of een gedetailleerde uitleg. Zelfs over de meervoudige moordaanslag aan het begin, kom je niks te weten. Dat is trouwens bijkomstig. Het verhaal ontwikkelt zich razendsnel aan het begin, zodanig dat binnen de 10 minuten de uiteindelijke situatie duidelijk is. Het gevaar zou kunnen zijn dat het vanaf dan saai, eentonig en traag wordt. Het tegendeel is echter waar.

Sade probeert op een verbale wijze (en ook nog op andere manieren) Carter te overtuigen om Bird op te geven, terwijl Carter op een inventieve wijze de doorgang naar boven veilig stelt. De daaropvolgende dialogen tussen deze twee zijn enerzijds provocerend en beledigend. En anderzijds ook psychologisch doordacht. Fishburne is duidelijk in zijn element als de gewetenloze slechterik. Het was een plezier om hem nog eens te zien schitteren in een hoofdrol (in ieder geval indrukwekkender dan in “The Signal” en “The Colony”). Jane verraste me en toont hiermee dat het niet aan hem lag dat zijn rol in “Vice” waardeloos was, maar wel degelijk de film beneden alle peil was. Een perfect uitgebalanceerde rol als getormenteerd hoopje ellende vol wanhoop en levensmoeheid, die zich ontpopt als verantwoorde redder. En tenslotte een eervolle vermelding voor Ella Ballentine die het behoorlijk deed.

Ook al was deze “home invasion” film niet bijster origineel en het verhaal eenvoudig, toch wist deze film me aan mijn scherm te kluisteren. En ook al was het einde iet of wat voorspelbaar, was ik toch benieuwd hoe het uiteindelijk zou aflopen. Bijkomend voordeel was de korte speelduur, wat dan weer zorgde voor een juist tempo. Al bij al een boeiende film. Nog maar eens een bewijs dat films die zich uitsluitend afspelen op één welbepaalde locatie, ook entertainend kunnen zijn. Ik moest in ieder geval niet tegen de slaap vechten, zoals de beide heren.

3*

'-what do you think i am? some kind of monster-

Ongelofelijk verrassend goed film.

Uitstekend vak werk van de regisseur Adam Alleca,maar wat vooral op viel was een heerlijke Laurence Fishburne die normaal meestal heel rustig overkomt,sinds tijden heb ik hem niet zo intensief zien spelen.

Nou ja gewoon top,kop en staart. Een goede film hoeft blijkbaar niet veel te hebben om toch boven gemiddeld uit te steken.

Dikke aanrader.

Redelijke film over een meisje die getuige is van een moord en vlucht voor de moordenaar. Een simpele en soms eentonige opzet (een kat en muis spelletje dat zich nagenoeg in één huis afspeelt). Toch kijkt het geheel wel gemakkelijk weg. Voornamelijk vanwege Thomas Jane en Laurence Fishburne die hun wat voorspelbare personages nog genoeg flair meegeven voor een nipte 3.0 sterren. Ook duurt de film zeker niet te lang.

Deze film heeft mij niet weten te overtuigen. Bijna de gehele film speelt zich af in 1 ruimte en dan moet de psychologische uitdieping voortreffelijk zijn om het verhaal staande te laten houden. Daarvoor waren de acteerprestaties niet sterk genoeg, en dan wordt het lastig om de aanwezige plotholes voor lief te nemen. Dat kan ik niet. *2.0

Ik vond de acteurs niet slecht, maar de hele film gaat over een patstelling. De bad Guy zit beneden en de good Guys zitten boven. Als hij het huis in brand steekt is gelijk het probleem van de bad Guy opgelost. Dus waarom doet hij dat niet ?

Makkelijk kijkvoer wat stiekem nog best wel een vermakelijk geheel is!

Vooral Laurence Fishburne springt er voor mij tussenuit, een angstaanjagende en overtuigende killer, een rol die hem ook wel op het lijf is geschreven.

Thomas Jane is Thomas Jane, het kan ermee door maar hij werd voor mij duidelijk overschaduwd door Laurence.

Voorspelbaar is het allemaal wel, maar heb mij hier zeker mee vermaakt.

3*

Degelijke film, die zich op de openings scene na op 1 locatie afspeelt. De film heeft een vrij korte speelduur, wat dan ook lekker makkelijk wegkijkt. De patstelling is prima uitgewerkt. De dialogen, zijn van een genietbaar niveau (er komt wat humor bijkijken.) Maar dit vond is niet storend. (Wellicht waren de dialogen anders veel te eentonig en saai geweest) Van de hamer & voeten scene (Glas in de voet tijdens het vallen van de trap) Bezorgden wel wat pijn trekjes om mijn mondhoeken. Het verhaal was verder wel vrij voorspelbaar, maar al met al prima mee vermaakt.

Vond het een goede film zoals de mannen tekeer gingen tegen elkaar. Dat meisje speelde ook goed. Fishburne speelde als vanouds als de huurmoordenaar.

“He who makes a beast of himself loses the pain of being a man.”

Aardig. Het grootste pluspunt van Standoff is het spel van Fishburne, die duidelijk veel plezier heeft in het spelen van een charismatische huurmoordenaar. Het is ook een goede keuze geweest om de actie en spanning maar op één plaats te doen plaatsvinden. Een afgelegen en oud krakend huis, met een huurmoordenaar die vanaf de eerste verdieping een man en een jong meisje terroriseert die een verdieping hoger proberen te schuilen. Een kat-en-muisspel volgt, maar wie de muis is en wie de kat verandert constant. Jane en de jonge Ballentine doen het ook goed, maar Fishburne steekt er toch bovenuit.

Weesmeisje Bird [Ella Ballentine] is getuige van een liquidatie op een afgelegen begrafenis en fotografeert het gezicht van moordenaar Sade [Laurence Fishburne]. Bird weet te ontsnappen en vlucht naar het eveneens afgelegen, bouwvallige huis van Carter [Thomas Jane], een oorlogsveteraan die verbitterd is door een traumatische gebeurtenis. Hoewel Carter het meisje niet kent, is hij vastbesloten haar te beschermen, ook al is zijn enige wapen een jachtgeweer met maar één patroon. Het resultaat is een impasse waarbij Sade en Carter allebei redenen hebben om te denken dat de tijd in hun voordeel werkt. De situatie wordt nijpender wanneer een jonge agent [Jim Watson] op patrouille vermoedt dat er iets niet in de haak is. Hoewel de film zich grotendeels afspeelt in één locatie en de hoofdrolspelers dusdanig gewond zijn dat ze zich moeilijk kunnen voortbewegen, weet Alleca de spanning er flink in te houden door middel van sterke dialogen die de basis vormen voor een psychologisch kat-en-muisspel. Als de meedogenloze huurmoordenaar mag Fishburne deze spannende thriller stelen, maar Jane en Ballentine leveren eveneens uitstekend werk af voor de nagelbijter.

Helemaal geen onaardige thriller. Met weinig middelen en 2 lekker spelende acteurs blijft het simpele Standoff prima overeind. Hard en grimmig, maar soms ook een tikje knullig, wordt een kat en muis voorgeschoteld dat binnen de korte speelduur de aandacht goed weet vast te houden. Al zit je als kijker echt niet constant op het puntje van je stoel.