Aloha (2015)

Tegen de tijd dat ik de film zelf zal gaan aanschouwen, ben ik er al heilig van overtuigd dat als Emma Stone ten tonele gaat verschijnen in haar eerste scene ik gelijk een wegtrekker krijg ''wat is en blijft dat toch een monster''.

Verder geen enkel slecht woord van mijn kant over Bradley Cooper, want die gaat in mijn optiek de laatste tijd erg goed (hij is dan ook de reden dat ik Aloha (2015) zeer zeker een mooie kans ga geven).

Positieve stem vanuit banff Alberta, heerlijke film, chemie tussen stone en cooper is zinderend. Tegen het einde hield ik het niet droog. Veel leuke humor ook. Aanrader. ****

Een ongeloofwaardige, saaie, onsamenhangende, nodeloos ingewikkelde, romantische tragische komedie, die bovendien vol zat met misplaatste elementen. Het verhaal ging over een leverancier en tevens expert van militaire benodigdheden, die voor zaken op Hawaii was en verliefd werd op een zonderlinge luchtmachtpilote. De benodigde chemie tussen de beide hoofdrolspelers ontbrak ten enenmale en leek meer op een vader-dochter relatie.

ik vond het een super wazig verhaal waarbij je goed moest opletten om de wendingen mee te krijgen (wat niet per se negatief is), maar toch een vermakelijke film mede door de goede acteerprestaties.

Snap de kritiek niet. Heb een heerlijke meeslepende film gezien waar juist op hoog niveau de nadruk op de onderlinge chemie tussen de hoofdrolspelers werd gelegd. Stone en Cooper deden dit in mijn ogen zeer goed. Daarnaast heb ik ook een traantje weggepinkt in de laatste scene, die vond ik erg mooi.

Genoten.

Eens. Het verhaal is inderdaad een beetje (onnodig) verwarrend maar de acteurs geven de film toch wel wat extra's. Alle acteurs hebben een goede chemie samen en je leeft met ze mee.

ps. Over de kritiek. Er is in Amerika een hele controverse ontstaan over het personage van Emma Stone. Veel mensen geven op IMDb daarom alleen al een 1.

Gezien mijn avatar ben ik het niet met jou eens. Maar een ieder heeft natuurlijk een eigen mening en dat respecteer ik, maar ´monster´vind ik wat ver gaan...

Ik vind haar een zekere schoonheid hebben ondanks dat ze eigenlijk te mager is, maar haar vrolijke uitstraling, humor en haar hese stem (waar ik een zwak voor heb, Jennifer Lawrence doet het ook goed bij mij) doen veel goeds...en acteren doet ze overigens ook niet verkeerd...

Hele leuke romantische film met een sausje ontroering, het einde was wel ff een traantje wegpinken.

Een ingewikkeld, saai, onduidelijk en onsamenhangend verhaal. Wat heel raar is met zulke namen op de aftiteling. De dialogen zijn slecht, de verhaallijn is slecht, het enige wat wel goed is is hoe deze acteurs eruit zien op beeld.

Er zijn veel bekende gezichten te zien maar dat kan de film niet redden. Het gedoe met de raket boeit geen moment en de komisch bedoelde momenten vond ik over het algemeen niet grappig, op een enkele na dan. Ook is niet alles me duidelijk geworden maar ik heb dan ook niet erg geboeid zitten kijken, daarvoor was het gewoon niet interessant genoeg. De personages deden me ook al niet veel, vooral Emma Stone was een verschrikking om naar te kijken. Wat een bloedirritant typetje speelt ze hier zeg! Er wordt verder niet slecht gespeeld en aan het einde zit er 1 grappige scène in waar ik toch om moest (glim)lachen. Daarom nèt aan 2,5

De zoveelste tegenvallende film van regisseur Cameron Crowe op rij. Na Vanilla Sky heeft hij geen knappe film meer gemaakt, documentaires uitgezonderd. Aan de cast ligt het niet, die is met Bradley Cooper, Rachel McAdams en Emma Stone in de hoofdrollen meer dan degelijk. Het script is de dader hier. Onsamenhangend, saai en vaag. De akteurs doen hun best, maar met dit materiaal kan het gewoonweg niets worden. De film mist focus en verliest zich herhaaldelijk in zoetsappig sentiment. Voor een romantische komedie valt er ook veel te weinig te lachen. Snel Almost Famous maar weer eens opzetten om dit te doen vergeten.

Jammer van het overbodige en slap + verwarrend uitgewerkte verhaal(tje), want dat had deze 'Aloha' totaal niet nodig. Verder aardig te doen, mede dankzij de Hawaï natuurlijk. Daar moet ik ook maar eens heen. Rachel McAdams is weer eens bloedmooi en de rest van de cast is prima. Aardig tussendoortje.

Vond het verhaal enorm sterk en diep. Emma Stone is natuurlijk 2 pluspunten en het einde was echt geweldig. Enige nadeel is dat Alec Baldwin erin speelde, wat een vreselijk overacting acteur

Staat in de top 5 van grootste filmflops van 2015

Niet onaardig, wel heel erg rommelig en daardoor soms wat saai en te chaotisch om echt interessant te blijven. Vooral omdat er heel veel in voorkomt waardoor alles maar half half aan bod komt. Omgekeerd zitten er wel genoeg leuke momenten in, ook nog tegen het eind, waarmee de film prima uit te zitten is. Cooper (als lookalike van Djokovic) is verder heel aardig, zeker met zijn rustige uitstraling. Emma Stone is dan weer miscast als luchtmachtpilote met een net iets te weinig serieuze uitstraling. Wel is ze gewoon bloedmooi, dus alsnog is elk beeld met haar erin de moeite van het kijken waard. Verder prima sfeertje. 2,5*.

Veel drama en weinig comedy in deze vlakke vertoning.

De verhaallijn is niet heel boeiend. Te vrijblijvend en zonder diepgang. Wat meer detail in de personages en in het verhaal was welkom geweest. Beweegredenen en verhaallijn zijn nu zo vaag, dat inleving in de film erg moeizaam gaat.

Er wordt ook nog eens niet heel sprankelend geacteerd. Eerder stijfjes. De 'bite' ontbreekt ook hier. Het vlakke acteerwerk past overigens wel goed in het zielloze verhaal.

En, oh ja, Stone is inderdaad bloedmooi!

You sold your soul so many times nobody’s buying anymore

Aloha is een aardige romantische komedie van Cameron Crowe met een onnodig ingewikkeld plot en heel veel bekende acteurs in hoofd- en bijrollen. Bradley Cooper, Emma Stone, Rachel McAdams, Bill Murray, John Krasinsky, Alec Baldwin en Danny McBride maken hun opwachting en dat allemaal met het schitterende Hawaï als decor.

Brian Gilcrest (Bradley Cooper) werkt voor de Defensie en wordt naar Hawaï gestuurd om te werken aan de bouw van een satelliet, die gefinancierd wordt door de miljardair Carson Welch (Bill Murray). Deze Welch blijkt alternatieve redenen te hebben voor de bouw van de satelliet. Er zitten ook nog andere subplotjes in rond de bouw van de satelliet en het wordt steeds moeilijker te volgen. Dit komt vooral door de warrige regie en een hele geschiedenis die de karakters hebben met elkaar, zonder dat de kijker op de hoogte wordt gesteld van het hoe en wat.

Op Hawaï komt Brian weer in aanraking met zijn ex Tracy (Rachel McAdams), haar twee kinderen en zwijgzame man Woody (John Krasinsky). Captain Allison Ng (Emma Stone) heeft de taak om hem te beschermen en natuurlijk bloeit er iets moois op tussen de twee. Cooper en Stone hebben een goede chemie en vooral Stone is leuk als ietwat neurotische, snel pratende positivo Captain Ng. Rachel McAdams is goed als ex van Brian die nogal gefrustreerd is door haar zwijgzame man en haar gevoelens voor Brian. John Krasinsky is geweldig als deze zwijgzame Woody en heeft samen met Cooper één van de leukere scènes als ze een heel gesprek voeren met alleen hun gezichtexpressies, zonder een woord te zeggen. Ook Bill Murray en Alec Baldwin hebben goede bijrollen.

Waarom Cameron Crowe voor zo’n ingewikkeld plot heeft gekozen is mij een raadsel want met deze sterke, charismatische acteurs en het schitterende Hawaï als decor heb je al een win-win situatie. Aloha is een film met veel potentie en kleurrijke karakters, die helaas zichzelf in de voet schiet en daardoor niet tot volle wasdom komt.

Soms vraag ik mij af hoe het komt dat een director ongeloofwaardigheid niet kan filteren uit zijn eigen film terwijl hij bewezen heeft wel wat goeds neer te kunnen zetten. ... niet met tegenzin gekeken deze film. Had echter veel veel meer in kunnen zitten.

ietwat zweverige romcom achtige film, niet bijzonder boeiend en een nog al vreemd plot.

Met een onbegrijpelijk budget van bijna 40 miljoen en dus een overbetaalde cast, een hele matige film.

Netflix weet alle sony flaters voor weinig geld binnen te slepen, en niet voor niets...

Danielle Rose Russell ( net 16 jaar ) is de enigste die deze fim nog een puntje extra geeft...hele mooie eind scene..de rest was echt met een grab the money and run gezicht aanwezig...Ook Emma Stone als een overdreven instabiele Hormoon puber was gewoon zielig....Bradley Cooper weer lekker hetzelfde monotoon en autopilot......

Matige film waarin een defensieleverancier een opdracht krijgt omtrent een satellietlancering. Een nogal rommelig verhaal met matig uitgewerkte personages. Het hele plot met de satelliet wordt nogal ongeloofwaardig gebracht. Wel een mooie setting (Hawaii) en een paar aardige momenten die voornamelijk aan de fijne cast te danken zijn.

Redelijk vermakelijke romcom/drama (Tja wat is het?)

Het verhaal was vrij vaag en rommelig, waardoor het niet echt duidelijk werd waar de film nou precies heen wilde. Aloha is daardoor vrij moeilijk te peilen.

Bradley Cooper ben ik nooit een fan van geweest, maar hij speelt z'n rollen altijd wel aardig. Emma Stone vind ik echt onweerstaanbaar en ook hier gold voor mij weer hetzelfde . Leuke rol ook.

De rest van de cast doet het prima, en het is ook de cast die de film nog enigszins redt.

De film voelde verder, ondanks de speelduur van 105 minuten, redelijk lang aan, maar al met al was het wel redelijk vermakelijk. Een aanrader kan ik het niet noemen, maar als tussendoortje doet 'ie het vrij aardig.

De laatste scène is overigens veruit de beste van de film.

Ik was nooit zo gecharmeerd van Cooper maar daar begint sinds American Sniper verandering in te komen. In deze wat onevenwichtige Aloha is hij de stabiele factor die de film overeind houdt, samen met Stone die haar rol ook weer leuk invult. Een verhaal met wat te weinig focus, inderdaad zo nu en dan wat lastig te volgen, en met wat dubieuze bijrollen en wendingen, maar desondanks vond ik het nog wel wat hebben eigenlijk.

Met Hawaï als setting heb ik op zich niet veel maar het is in ieder geval wat anders dan anders en het lokale (bij)geloof vormt een aardige toevoeging aan wat naar mijn idee een romantische komedie had willen zijn. Met de nadruk op had willen, want uiteindelijk is het weinig komedie en meer een luchtig drama met een romantisch tintje geworden. Of zoiets. Ben blij dat ik me door het moeizame begin heb heen geworsteld want achteraf bezien vond ik hem wel de moeite waard.

Leuke film, bekende gevoelens tussen hem en zijn ex. Oude liefde roest niet. Verder is het natuurlijk allemaal geen hogere wiskunde, maar ik vond het nog best wat origineels hebben. Bill Murray is natuurlijk ook altijd prima. Pizzaatje erbij. Prima.

Lekkere zondagmiddag op de bank film. We bleven erin en op het einde inderdaad niet droog

De laatste tijd veel films gezien; 90% allemaal middelmatige films net zoals deze weer.

Dan nog een aantal zeer slechte en slechts enkele degelijke tot goeie.

Mss ligt het aan mij of ben ik te streng geworden? Als ik me niet vermaak bij een film of er zijn teveel saaie momenten ofzo dan is het vaak mijn ding niet.

Ondanks deze film heel wat goeie en bekende acteurs heeft, het is geen garantie op een zeer goeie film, helaas.

En nog zoiets; ze zetten daar dan bij komedie? Welke komedie dan? Waar was die komedie?

Dit is voor mij een romcom drama, van komedie is dus geen sprake.

Na Elizabeth Town en We Bought a Zoo de derde misser op rijd van Crowe. Dertien-in-dozijn niks-aan-de-hand-film zonder daadwerkelijk drama. En met een cast van mensen als Cooper, Stone, Murray, Baldwin, en MacAdams is het dan echt knap om zo'n kutfilm te maken.

Gelukkig lijkt Crowe weer terug te gaan naar zijn roots. Want hier heb ik dan wel weer zin in:

Roadies (TV Series 2016? ) - IMDb

Zit m nu te kijken (1u onderweg) en vind er tot nu toe nog geen zak aan. Normaliter neemt een film je mee in het verhaal, maar nu is het een slopende slaapverwekkende toestand. Het boeit niet, geen grappen en nog zeker niets romantisch wat je van een rom-com zou verwachten. Tot nu toe is het langdradig gezever in de rondte en verschrikkelijke monologen die er niet toe doen en volledig afbreuk doen op het komische stempel dat de film heeft / zou moeten hebben.

De eerste volledig bekeken, 'nieuwe' Netflix film, is een feit. Hoera. Na een beetje Walking Dead (nee, eigenlijk niets voor mij), zeker twee keer weer Gremlins bekeken te hebben (wat blijft die Gizmo schattig he, ik kijk gewoon naar m'n kleine hondje wat dat betreft) en dan nog wel een paar andere series bekeken te hebben, toch maar een eerste echte film bekeken. Ik ben nu al ernstig verslaafd aan Netflix. En dat in amper twee dagen tijd.

Los zand, dit. Er valt niet echt een samenhang in dit geheel te bespeuren. Waarschijnlijk wel door een verschrikkelijk rammelend script. En daarna door de acteurs. Het is echt net een tussendoortje, zogezegd. Ik weet van alle acteurs dat ze minstens twee procent beter kunnen. Het is licht inspiratieloos. Er ontbreekt een zekere glans. Hoe goed de omgeving ook meewerkt, het is het gewoon net niet allemaal. Maar het is wel erg grappig dat Carson Welch tenslotte in Japan gepakt wordt. Iets met Lost in Translation.. Ja, dat vind ik een geniale vondst.

Deze film probeert zich te onderscheiden door geen standaard romcom verhaaltje te hebben. Het gevolg hiervan is een enigszins onsamenhangend en vooral een verwarrend verhaal. Het had de film goed gedaan om het allemaal wat meer aan de oppervlakte te houden. Naar het einde toe werd het allemaal nogal ongeloofwaardig en voelde het aan als een geforceerd 'all's well that ends well'.

De film kent vrij weinig komedie. Zou naar mijn mening ook beter omschreven kunnen worden als een romantisch drama.

De film kent flink wat bekende namen en dat is ook juist hetgeen deze film toch vermakelijk maakt. McAdams blijft een van mijn favoriete actrices, maar ook Stone en Cooper doen in deze film zeker niet onder haar. De chemie tussen de personages is duidelijk aanwezig en de film sluit af met een mooie scène.

3,5*