The VVitch: A New-England Folktale (2015)

Ik had van deze film alleen de poster (de versie met de bok) zien hangen in de bioscoop en die intrigeerde me enorm - ik ben een groot liefhebber van folklore. De trailer niet gezien, dus ik ging met een open mind de zaal in.

The Witch is een enorm sfeervolle film, vol oog voor detail (m.n. de kostuums en het taalgebruik). Er gebeurt een hele hoop níet, en dat zorgde er voor dat ik geboeid bleef kijken. Ik vond de scenes met het broertje en z'n appel, moeder en de raaf, en vader met de bok erg gaaf. De film geeft goed weer hoe godvrezend mensen toentertijd waren, dat ze zelfs tegen hun eigen familie keren.

The VVitch: A New-England Folktale

Na het zien van de trailer begonnen mijn haren al niet naar boven te komen. Dit moest dan daarna bij het zien van de film toch wel aanduiden dat het verhaal moeilijk te volgen was. Ook vind ik dat deze film niet bioscoop waardig is. Hij is vaak te traag en ingewikkeld dat het in ieder geval mijn aandacht vaak kwijt was. Niet met grote vlagen maar, alsnog is het niet fijn dat zulke dingen gebeuren.

Het verhaal was eigenlijk best simpel. De tijd dat men sterk in heksen geloofden en er ook daadwerkelijk eentje is. Rare dingen gebeuren zoals het verdwijnen van de baby, het zoontje dat behekst raakt en de dochter die bij de heksen roedel gaat horen. Allemaal niet super speciaal, en pas op het einde werd het daadwerkelijk interessant.

Het concept was matig, het verhaal was redelijk en de acteerprestaties konden er mee door. Het Engelse accent was leuk (corrigeer mij als dit niet het pure accent was) maar ik kon er niet echt van genieten. Dankzij de wat duistere scenes (die dus qua verhaal moeilijk te volgen waren) en het fijne eind vond ik de film toch nog wel kijk baar, toch heeft het mij voor iets minder dan de helft niet fijn ge entertaint. Niet echt mijn favoriete genre film, gebeurde vaak net een tikkeltje te weinig. Maar, het kijken was het voor sommige punten wel waard.

2.5*

Een erg fijne heksen slowburner.

De tijd waar godsdienst en angst voor de duivel hoogtij viert komt tot leven in deze donkere sobere film.

De soundtrack in combinatie met de boerderijgeluiden geeft de film een extra naargeestig en deprimerend sfeertje.

De oud Engelse taal die werd gesproken, ondanks dat het af en toe wat moeilijk te volgen was, past prima in de hele setting.

De moeder deed me denken aan Toren C actrice "Betalen, Pannenkoek" Margot Ros.

Debuut.

Als debuut is dit meer dan noemenswaardig. Shot lijken met veel gevoel en detail uitgekozen. Wel vrij klassiek. Dus waarom dit bij de critici wordt opgegeten mag geen verrassing heten.

Het probleem is wel een beetje dat het daardoor ook net iets te graag niet horror lijkt te willen zijn. Veel grauw beeld en de vader heeft als favoriet tijdverdrijf hout hakken. Dingen waren een stuk soberder back in the day. Daardoor is soms de rust niet altijd even boeiend. Hij camoufleert het genoeg door de eerie sfeer en een uitstekende cast. Anya Taylor-Joy kan de nieuwe Jennifer Lawrence worden. Speelt hier heel sterk. Vader heeft ook wel een mooi stemgeluid. Moeder was wat irritant maar heeft wel zo een kuttekop die werkt bij een rol als deze. Jongetje kon er ook wel wat van.

Het blijft uiteindelijk wel een heksenfilm. Bij films als deze is de symboliek altijd aanwezig, dus de kans bestaat dat het uiteindelijk ook helemaal geen heksenfilm is. Maar dat is het gelukkig wel. Vond vooral daar met de heks die oud en jonger is mijn hart wat sneller kloppen. De focus ligt vooral op de familie. Toch is het allemaal sfeervol genoeg om te blijven boeien.

Niet DE horrorfilm, maar als debuut sterk, en dit smaakt naar meer van regisseur en actrice.

Ondertiteling is wellicht geen overbodige luxe btw het is oud Engels. Dus zelfs een Engelse ondertiteling is wel handig. Had Imagine helaas niet.

3.5 sterren.

Zojuist gezien, maar ik heb weinig goeds te vertellen betreft deze film. Saai en langdradig gebeurt verder ook eigenlijk niks en wat een flut einde, als ik deze in een bios gezien zou hebben dan zou ik me opgelicht voelen. Prullenbak !!

Godsdienstwaanzin en hekserij. Daar gaat het eigenlijk in dit best wel sfeervolle horrorfilmpje over die het voor mij vooral moest hebben van de laatste twintig minuten én het voortreffelijke spel van de zeker niet onaantrekkelijke Anya Taylor-Joy. Het oud-Engelse taaltje stoorde mij in het geheel niet, hoort ook gewoon in een film waarvan het verhaal zich in de 17e eeuw afspeelt. Wel blij dat ik over de ondertiteling beschikte in het oud Engels. Zonder subtitles was dit filmpje niet zo eenvoudig te volgen geweest.

3.5*

Redelijk sterk. Een lugubere slow-burner zoals enkelen al hebben opgemerkt, meer een psychologische thriller met enkele fantasy en horror-elementen maar laat ik al zeggen dat de film redelijk braaf blijft op dat vlak. Wie goor denkt, denkt verkeerd. De heftigheid ligt meer bij het alsmaar somberder wordende sfeertje.

De jonge regisseur besteedde aandacht aan authenticiteit en dat vind ik op zich al geslaagd : de oud- Engelse taal (!), de kleding uit die tijd, het interieur en zelfs de godsdienstig gekruide gespreksonderwerpen die een gezin uit die 17de eeuw moet gehad hebben. Goed gedaan. Hoe vroom een gezin ook mag zijn, wanneer de duivel er zich mee gaat bemoeien, dan is er niks tegen opgewassen. Het geloof brokkelt langzaam af wanneer 2 kinderen uit het gezin verdwijnen en de oudste dochter van ketterij wordt beschuldigd, en dat maakt plaats voor twijfel en waanzin. Het einde vond ik prima. De wetenswaardigheden rond hekserij worden vrij stereotiep geïntegreerd in de film, maar het werkt wel... het is immers een "folk's tale", een legende. Ik dacht eerst aan een 3* maar mijn betoog valt hier positiever uit dus nog een halfje erbij.

Vind ik wel een mooie beschrijving voor deze film, al valt mijn oordeel dan toch nog wat hoger uit omwille van enkele geweldige scenes. De eerste scene met de heks is bijna hallucinant in beeld gebracht en ook de afsluiter is behoorlijk intens. Stuk met de kraai is ook nog wel het vermelden waard. Acteerwerk is naar behoren, vooral de scene met het joch springt er wat dat betreft uit.

Tijdens het middenstuk zit de film soms echter iets teveel opgezadeld met overbodig gezwets, wat makkelijk plaats had kunnen maken voor meer intensiteit. Had dus wel nog wat meer ingezeten uiteindelijk. Toch maak ik er na even in dubio gezeten te hebben ook een kleine 3,5* van ipv 3*, dankzij enkele beelden die vermoedelijk nog wel even op mijn netvlies gebrand zullen staan.

Net niet horror. De film heeft alle ingrediënten om een prima horror werkje te zijn. Maar helaas lukt het Eggers niet om het samen te smeden tot een fraai geheel. De aankleding ziet er goed uit. Ook over het eerste kwartier valt weinig negatiefs te melden. Maar na de start zakt de film in en wordt nergens echt spannend of griezelig. De scenes met de dieren komen ook niet over. Het plot zelf wordt daarnaast ook nog eens onvoldoende uitgewerkt. Veel zaken blijven onduidelijk. De trailer is top, maar de uiteindelijk film bijna een flop. 2.0

Best een sterke sfeer en visueel heel aangenaam....dat is vooral waar deze film mee scoort.

Kwa horror valt het voor sommige misschien wat tegen maar voor mij is de sfeer in deze film wat het hem doet.

Aceerwerk is van een hoog niveau....en die vader kan van mij de nieuwe Freddy Krueger worden haha.

Een origineel filmpje....dat ook ?

Best een tegenvaller, deze heb ik met hoge verwachtingen gezien en dat was niet slim. Voor mij bood de film niets nieuws, het heksenverhaal uit deze film is realistisch maar mij niet onbekend, het is in feite een weergave van hoe de heksenjacht ontstond. Er gebeurt iets, iemand roept "heks" en de sticker wordt meteen op de betreffende vrouw geplakt en daar komt ze ook nooit meer vanaf. In deze film gebeurt dat binnen het gezin.

Het tempo van de film is erg sloom, soms werkt dat goed, en soms, zoals in dit geval, werkt dat minder. Het positieve van de film is in het visuele te vinden, mooi geschoten plaatjes, maar inhoudelijk te leeg. Wat het genre betreft vind ik horror wel een groot woord, ik miste zelfs een subtiele unheimliche sfeer, laat staan dat het eng zou worden. Het kan aan mij liggen dat ik tijdens het bekijken van de film wat indutte maar volgens mij komen niet alle scenes uit de trailer in de film voor. Behoorlijk overgewaardeerd. 2*

"There's evil in the wood."

Dit is wederom het voorbeeld van een horror die door vele recensenten wordt geprezen, maar uiteindelijk flink tegenvalt.

Vooropgesteld is het knap te noemen wat Robert Eggers in zijn debuut waarmaakt. Hij heeft een fijn gevoel voor detail en authenticiteit; van de klederdracht tot aan de oud Engelse taal in de 17de eeuw. Als geheel resulteert het zich in een onheilspellende slow burn horror waarin veel tijd wordt besteed aan de zorgvuldig geconstrueerde spanning.

Centraal staat een gezin dat erg godvrezend is, het schurkt zowat tegen het bezetene aan dat ze verbannen worden uit hun eigen gemeenschap. Helaas blijft men te veel in deze waanzin hangen, waardoor de film voor het grootste gedeelte overkomt als een drama. Het gevolg is dat je als kijker moeite hebt om de aandacht erbij te houden, ondanks het simpele verhaal.

Het mooie, maar tegelijkertijd het probleem van 'The Witch' is dat Eggers niet leunt op goedkoop effectbejag. Er wordt namelijk goed gespeeld met de psychologie en de symboliek omtrent heksen. Zodra er dan ook maar iets angstaanjagend gebeurt, grijpt het je gelijk bij de keel vast en weigert om los te laten. Wat dat betreft is de sfeer soms heerlijk luguber.

Al met al een aardige horror, maar wel één die je moet opzetten met de juiste verwachtingen. Eggers is een regisseur met een duidelijke visie en daarom ben ik toch benieuwd naar zijn toekomstig werk.

3,0 Sterren.

Ik sluit me aan bij vrijwel alle commentaren hier boven. Had veel meer van de film verwacht, maar dit was een drama-film met veel bijbelse/goddelijke uitspattingen. Geen horror een een slecht einde.

The Witch is een film die zich moeilijk laat omschrijven. Het is in wezen een plattelandsdrama waarin bijgeloof en religieus fanatisme onder de loep worden genomen, weliswaar met enkele bovennatuurlijke uitspattingen die het occulte karakter dienen te onderstrepen. Dat laatste gebeurt echter zeer subtiel. Te subtiel misschien, want voor liefhebbers van horror is er net te weinig om zich aan vast te klampen. De nadruk ligt op het vele bidden van een boerengezin, de angst voor de toorn van God en de mogelijke aanwezigheid van het Kwaad wanneer de oogst mislukt en het vee bloed in plaats van melk geeft. Hierdoor neemt de paranoia tussen de gezinsleden toe. Is één van hen een gezant van de duivel? De onderhuidse spanning is immer voelbaar en de sfeer wordt alsmaar grimmiger. Hierdoor blijf je toch steeds op het puntje van je stoel zitten, omdat je tot in je kleine teen voelt dat er elk moment iets kan gebeuren. De cinematografie met kille, langgerekte shots van duistere bossen en een onheilspellende soundtrack doen een diabolische climax vermoeden, maar slechts sporadisch wordt die verwachting ingelost. Enkele scènes, zodanig gemonteerd alsof het subliminale boodschappen zijn, bezorgen inderdaad rillingen van ongemak, maar de echte uppercut blijft helaas achterwege. Toch zou het zonde zijn dat deze film in de vergetelheid geraakt. Een bioscooprelease was The Witch niet gegund, maar voor nieuwsgierigen is er binnenkort de Blu-ray!

De VVitch is een niet alledaagse horrorfilm en zeker niet naar ieders smaak. Dat blijkt ook wel uit de commentaren hier. Ik zelf heb er zeer van genoten. Het knappe van de film is dat het de indringende en beklemmende wereld waarin de kolonisten uit de 17e eeuw in Amerika leefden zenuwslopend goed weet over te brengen. Angst beheerste hun hele leven. Angst voor de indianen die hen wilden afslachten, angst voor wilde dieren (wolven) in het bos, angst voor het onbekende land, angst om van honger om te komen en bovenal angst voor het bovennatuurlijke in de vorm van god en de duivel en daarmee dus ook voor heksen.

Er gebeurd niet heel erg veel in de film, dat klopt, als je actie wilt, moet Jason Bourne gaan kijken. Maar juist door de beperkte actie en het feit dat de angst van de hoofdpersonages zo allesoverheersend is, krijgt elke gebeurtenis meteen een mega grote lading en is hij van grote invloed op het leven van de familie. Hierdoor kunnen de personages in de film nooit ontspannen en jij als kijker ook niet. Erg knap gedaan.

Dit alles heeft Robert Eggers ook nog eens prachtig verfilmd. Mijn complimenten voor de cinematografie en de editing, die beiden bijdragen aan de beklemmende en neerslachtige sfeer van de film. De acteerprestaties van de jonge Harvey Scrimshaw zijn ook erg indrukwekkend, alhoewel ik de sterfscene persoonlijk iets te veel gevraagd vond van een dusdanig jonge acteur. Anya Talyor-Joy eist alle aandacht op in elke scene waarin ze speelt. De transformatie die ze doormaakt is geloofwaardig en knap geacteerd.

Als je een leuke, gory horrorfilm verwacht met creepy heksen en veel actie, kom je bedrogen uit. Maar voor wie zich open stelt om zich mee te laten nemen naar een donkere tijd waarin het leven werd geregeerd door angst en bijgeloof, is The VVitch een intense ervaring.

Geen idee wat ik hier van moet vinden. In tegenstelling tot vele anderen hier had ik de trailer nog niet gezien. Ik hoorde alleen: horrorfilm met lovende kritieken. Dat scenario deed mij erg denken aan It Follows en The Babadook. In plaats van een horrorfilm krijgen we meer een soort Valhalla Rising voorgeschoteld. Het is een grimmig middeleeuws dramaverhaal. Ik denk dat als de marketing daar de focus op had gelegd, het gemiddelde cijfer een stuk hoger zou uitvallen. De film was op zich gewoon goed: het acteerwerk, de prachtige setting en kostuums, het verhaal zelf... maar wilde ik meer weten over wat zich in het bos bevond. De laatste scènes, waarin het meisje de heksencoven ontdekt, was prachtig, maar voelde gehaast aan. Ga deze film zeker zien, maar hou in je achrerhoofd dat dit geen rasechte horrorfilm is.

Zojuist gezien, viel me niet tegen. Ik had niet dezelfde verwachtingen als velen hier, voor mij was het horror zoals ik het verwacht had met deze titel. Het oud-Engels is me naast het gebruik van thee en thy niet echt opgevallen, maar verder was de setting heerlijk. Het viel me op dat ik aardig wat momenten had waar ik niet goed kon zien wat er zich precies afspeelde door gebruik van schaduwen en perspectieven. Meer dan normaal in ieder geval, af en toe verwarrend maar wel spannend. Einde ging wat mij betreft te snel, had best wat langer gekund.

3*

De titel 'The Witch' doet blijkbaar snel vermoeden dat het om een horror gaat. Het feit dat de film vervolgens anders horrible is dan waarschijnlijk van een horror verwacht wordt geeft in een aantal van de 144 reacties daardoor een gematigde score en negatieve repliek.

Wat mij betreft was dit een beklijvende topper en ik zou het genre willen omdopen tot 'suspense horror'

Het verhaal over een (Jehova achtige) streng orthodox christelijke familie die in onmin raakt met hun eigen dorpsgemeenschap en daarom hun heil zoeken in een stuk grond langs de wilderness van New England. Afgezonderd van de bewoonde wereld raken ze meer en meer vertwijfeld over elkaar en hun geloof en wordt het gezin door dramatische gebeurtenissen tegen elkaar opgezet. De verhalende baritone stem van vader (Ralph Ineson) en het geweldige spel van de 'de harde mater familia/ moederkloek' Katie Dickie maken dit tot een sterk stukje low budget griezelen.

Bij tijd en wijlen naargeestig en dramatisch, heeft niet mijn voorkeur maar doet wel een duit in het zakje als het gaat om de beklijvendheid van het geheel. Ik kan mij voorstellen dat dit verhaal door geloof, onwetendheid, angst en eventuele psychische aandoeningen folklore is geworden. Het einde is sterk en creepy... pfeewww nekharen shizzle. En deed mij denken aan hoe destijds The Blair Witch project ( volledig andere film overigens) ook met een creepy open eind kon doen shockeren.

Kijken met z'n tweeën en een lampje aan op het TV meubel

Fijn.

Geen trailers vooraf gekeken en alle hype maar een beetje aan me voorbij laten gaan. Dat blijkt bij deze film wel de juiste keuze te zijn geweest. Wie "de beste horror van de laatste jaren" verwacht, kan maar beter ruimdenkend genoeg zijn en niet teveel gore of schrikmomenten verwachten.

De film is meer een psychologisch horror/drama over een érg religieus gezin dat na enige tegenspoed al snel vermoedt dat hun pech gestuurd wordt door de Duivel en zijn gezanten. Er wordt aardig wat met de vinger gewezen en de al wat broze band tussen de gezinsleden heeft er sterk onder te lijden.

Eggers geeft de film een duidelijk eigen gezicht. Het oud-Engels is een leuk detail, de afgebleekte, donkere beelden zijn sfeervol, de muziek versterkt die sfeer kundig en het acteerwerk was boven verwachting goed. Ralph Ineson is echt geweldig, dat stemgeluid alleen al.

En zo leunt deze film vooral op sfeer en het psychologische aspect. Het hele heksen-gebeuren hoef je zelfs niet eens letterlijk te nemen. Geen horror die je tegen de rugleuning van je bank duwt, maar wel een knap, sfeervol werkje. Eggers is er eentje om in de gaten te houden.

3.5*

Best griezelig, als Samuel verdwijnt, maar wat mij gedurende de opening de kriebels geeft, is de scène waarbij de familie voor het bos knielt en de armen in de lucht gooit met zo'n heilige, gelukzalige blik op hun gezicht. Brrr. Niet mijn eeuw en dit zijn ook geen mensen waar ik iets mee kan. Alles in de treur- en zeurstand, veel religieus gewauwel en dat allemaal ook nog in oud Engels. Ging me eigenlijk hoe langer, hoe meer tegenstaan en dan is er vanzelf een punt waarop de godsdienstwaanzin en alles wat daaruit voortvloeit, nog slechts mondjesmaat boeit. Verder best een nette film met een redelijk nerveuze score en paar aardige scheuten horror, al hadden die vale kleuren voor mij niet zo gehoeven. De diepe stem van die kerel daarentegen is goud waard.

Bonkje kwaliteit, maar ik had alsnog het gevoel dat er iets miste. Echter kan dat ook aan de avond hebben gelegen met een in de soep lopende voorpremière voor Elle door prutskoningen van een hamburgermakers (een dik half uur, come on), die ik daardoor heb moeten missen. Dus die zeven voor The Witch die we thuis met onze knorrenkoppen hebben gekeken, is erg voorlopig. Ik acht de kans dat ik hier in niet gefrustreerde staat 4* voor had gegeven, zeker aanwezig.

Maar tot die herziening onthoud ik me toch nog even van een uitgebreid verhaal. Having said that, het is absoluut een aanrader voor fans van atmosferische horror, die niet bang zijn voor een degelijk opgebouwde slow-burner. Wie (o.a.) The Babadook en It Follows goed vond, moet dit zeker even proberen. Maar het is eerder een drama met horrorelementen dan andersom: een film die onder je huid kruipt, makes your skin crawl. De authenticiteit die Eggers hier met zijn zes jaar onderzoek voor deze film in heeft weten te leggen, betaalt zich voor mij zeker terug. Ik heb me dan ook geen moment gestoord aan de oud-Engelse (?) manier van praten, waarvan Eggers veel uit documenten uit die tijd heeft gehaald. Maar ik was blij met de Engelse ondertitels.

Edit: Een film blijft echt hangen bij me. Ik dacht eerst aan een dikke 3,5* maar hij verdient zijn 4*.

Deze film werd mij aangeraden, door een neef, die zei dat het echt een goede horror film was.

Mijn god wat ben ik terug gekomen van een koude douche. Na een goede 25 minuten was ik echt aan het overwegen om hem af te zetten, maar omdat ze zeiden dat hij echt "eng" was, dacht ik, misschien komt het nog wel.

Helaas, heel de film is gewoon bagger. Als je een avondje wilt griezelen, ga dan aub niet deze film bekijken.

Dat Eggers eerder als set- en productiedesigner werkte is dan ook te zien. Maar niet alleen de kostuums en landschap, ook het camerawerk en oud-Engels taalgebruik dragen hier aan bij. Anya Taylor-Joy is een absolute revelatie in de rol van Thomasin, de oudste dochter van Engelse migrantenouders in het New England van de zeventiende eeuw. Het leven draait om brood op de plank en toewijding aan God. Wat volgt is een dramatische uiteenzetting van gebeurtenissen, minutieus geregistreerd door Eggers. The Witch is doodeng zonder goedkope effecten en dat is knap. Het is 2016, getalenteerde filmmakers hoeven zich niets aan te trekken van hokjesdenken en grenzen, ook in (onterecht!) banaler geachte genres liggen mogelijkheden tot verdieping en kwaliteit. Met een beetje geluk werkt deze sfeervolle folkvertelling inspirerend.

Lees verder: Cinema Interruptus

Heb zoveel mogelijk geprobeerd de ''hype'' (..) te negeren. De hele wel/niet horror discussie is zoals altijd weer zeer vermoeiend. Snap dat hokjesdenken niet zo. Beestje heeft niet altijd een naampje nodig. Sterker nog, hoe moeilijker te benoemen; hoe beter het is. In dit geval vooral een stuk interessanter. Weet toch wel heel moedig en goed op het geduld van het beoogde publiek in te spelen. Einde is een enorme pay-off, terwijl het juist extreem klein en intiem gehouden wordt. Zo haalt Eggers met zijn full feature debuut als regisseur het onderste uit de kan. Dit soort folk-horror zien we te weinig tegenwoordig.

De film is erg donker en best deprimerend, maar qua locatie en sfeer enorm sterk. Er gebeurt weinig maar er blijft een spanning in hangen die leidt tot een aardige climax. Het trage tempo past goed bij de setting en bevordert de spanninig. Knappe mix tussen horror, folklore en religie.

Prachtig sober geschoten, subtiel creepy horrorfilm die het vooral moet hebben van sfeer en nare zaken die heel kort en haast achteloos in beeld worden gebracht. Dit is geen film voor schrikeffecten (vooruit, een paar dan) en bloederige toestanden; The VVitch kruipt langzaam onder de huid om daar vervolgens te blijven rondhangen. Het akteerwerk is bij vlagen erg formeel en theatraal, wat hier en daar een beetje afbreuk doet aan de spanning, maar overwegend is dit een effectief, verontrustend suggestief werkje.

Wat een geweldige film

Of je vind 'm geweldig, of je vind 'm afschuwelijk.

Misschien één van de betere Horror films van de laatste jaren. Fantastisch geschoten ook. Goed geacteerd door de cast en was bij vlagen redelijk eng. Ondanks dat ik 0,0 heb met religie. Hoewel je het einde echter van mijlenver zag aankomen, heb ik daar ook van genoten. De hele setting, de sfeer, en natuurlijk uberbaas Black Phillip maken deze film helemaal af.

Eigenlijk een minimalistische uitwerking, maar de setting en de uitmuntende sfeer geven deze film een apart, griezelig tintje. Ook de cast weet de rollen overtuigend te brengen. Vooral Anya Taylor-Joy en Ralph Ineson spelen hun rollen sterk. Het verhaal verloopt traag en er gebeurt niet zo veel, maar desondanks blijft het wel boeiend tot de climax. Er zitten een paar mooie enge shots in de film...echt knap in beeld gebracht. Apart filmpje die zonder al te veel creepy en bloederige toestanden weet op te vallen in het genre horror. Wat niet zo evident is tegenwoordig. 7,5/10

“I am that very witch.

When I sleep my spirit slips away from...my body and dances naked with The Devil. “

Oei, dit was toch wel de grootste ontgoocheling van het jaar. Na het lezen van enkele lovenswaardige berichten en het lezen van de toch wel misleidende aanbevelingen op bepaalde websites, dacht ik klaar te zijn om weeral eens een originele horror te zien, die niet zoals de meeste in dit genre een voorgekauwd en tot vervelens toe gebruikt onderwerp heeft. Achteraf vroeg ik me eigenlijk af waar de horror in het verhaal zat. Het taalgebruik van die tijd is angstaanjagend voor mij, dat kun je alleszins zeggen. Ik verstond er totaal niets van en was blij dat er ondertiteling was voorzien. Is het de religieuze devotie uit die tijd die je schrik aanjaagt? Het is eerder een religieuze krankzinnigheid waarbij om de haverklap en voor het minste en geringste, de armen naar de hemel worden gericht en die alles overheersende goddelijkheid wordt aanroepen. Of is er echt iets verderfelijk in dat woud dat ervoor zorgt dat deze armzalige boerenfamilie overspoeld wordt door tegenspoed?

Hadden ze “The Witch” bestempeld als historisch drama, dan was mijn mening hierover waarschijnlijk milder geweest. Maar om het nu horror te noemen, is toch een grove misleiding voor velen. In mijn ogen is dit eerder een beeld van de misvattingen en misinterpretaties die in die tijd gemeengoed waren. Een slechte oogst, een tegenslag en een onverklaarbare ziekte waren voor die simpele en onwetende geesten aanleiding tot geweeklaag en massaal bidden tot de almachtige. Een tijdperk waarin bijgeloof en angst voor het onbekende welig tierden. Is het dat wat deze eenvoudige boerenfamilie tot het waanzinnige dreef? Zo’n waanzin dat zelfs de zwarte geit in de familie werd aanzien als bron van alle kwaad? Laat ik het erbij houden dat het eerder een historisch psychologisch drama is.

Zoals ik al eerder vermelde is de gehele film doordrenkt met Oud-Engels en kan ik me voorstellen dat historici en letterkundigen hier wel eens lyrisch en opgewonden van raken. Ik had echter de grootste moeite om er maar een letter van te verstaan waardoor dit eigenlijk mijn meeste aandacht vergde. Dat de aankleding van het geheel qua accuraatheid misschien wel authentiek is, geloof ik graag. De huisvesting, de klederdracht en levenswijze waren schitterend en uiterst verzorgd. Zo ook het acteerwerk en dramatiek. Vooral de jeugdige acteurs waren excellent en gaven het geheel een uniek karakter. Ik kan me best voorstellen dat het vinden van zulke jonge acteurs geen sinecure is. Die taak hebben ze dan toch wel uitstekend verricht.

Nee mensen. Dit is geen horror. Verre van. Of het aanhoren van het zoveelste gebed bezorgt je de rillingen. Ik hou wel van het subtielere werk binnen het horrorgenre. Bloederigheid en goorheid zijn voor mij dus ook niet echt noodzakelijk. Maar de subtiliteit van “The VVitch” is me dan toch wel ontgaan, vrees ik. De marketingafdeling van de uitgever zal ook wel beseft hebben dat het label horror sexyer klinkt en commerciëler scoort dan het doodeenvoudig label drama. Laat staan dat ze ergens vermelden dat het over een historische kostuumfilm handelt. Niet dat dit een verwaarloosbaar genre is, maar het doelpubliek is beperkter mijn inziens. Qua sfeer en film technisch is het weergaloos. Maar ik ben nu eenmaal allergisch voor misleidingen op grote schaal. Een beetje zoals religie, niet? Laten we daar maar eens voor bidden …

1.5*

PS. Ik heb de trailer pas achteraf gezien. En nu begrijp ik dus waarom sommige filmliefhebbers veronderstelden dat het een horror zou zijn.

The Witch is een film die terug gaat naar de "roots" van horror: een luguber verhaal en een naargeestige sfeer. Het is heel prettig om als toegewijd horror fan een simplistische film te zien. Ik bedoel dit uiteraard als compliment. Geen moment verwachtte ik van de film meer gore en schrikmomenten. De term is vaker gebruikt voor deze film maar het klopt precies: het is een "slow burner". Robert Eggers speelfilm debuut barst van de sfeer, strak camerawerk en sterke acteerprestaties. De muziek is de kers op de taart.

De kleine cast is goed op elkaar ingespeeld en weten overtuigend een brits gezin te spelen dat zijn heil zoekt in de Nieuwe Wereld. Het is al gauw te merken dat er wat mankeert aan het gezin. Dit zorgt voor een aantal sterke interacties in een soort van Shakespeare taal (wat niet altijd goed te volgen is). Vooral Ralph Ineson weet te schitteren als William die volledig zelfvoorzienend wil zijn, terwijl hij eigenlijk alleen kan houthakken. Kate Dickie doet het ook goed als de enge Katherine. Je ziet dat er iets in haar broeit en dat ze steeds gekker gaat doen. Het lijkt bijna wel alsof ze zelf een heks wordt. De twee jongste kinderen van het stel William en Katherine vallen naar mijn idee buiten de boot. In het kort een stelletje nietsnutten dat alleen maar de andere familieleden zit te irriteren. Als er bar weinig voedsel is dan zal iedereen zich moeten inzetten voor een maaltijd, inclusief jonge kinderen.

De locatie van de film is lekker simpel en doet precies wat het moet doen: een gevoel van wanhoop en isolatie creëren. Wetende dat het dichtstbijzijnde dorp een dag reizen verderop ligt, geeft het geheel alleen maar een grotere vorm van eenzaamheid. Een film met een lugubere sfeer en een goed bedacht verhaal is voor mij genoeg om te smullen van mijn favoriete genre. Jammer dat het einde tegenvalt. Dat had anders in beeld moeten worden gebracht. The Witch is een fijne afwisseling van het gemiddelde horrorwerk dat het genre overheerst.

3,5*